Lucas 8
AWK vs ACF
1 ĠATUN yakita yukita uwa noa yantin toa purrai toa kokerá, wiyelliela ġatun túġunbilliela totóġ pitálmullikanne bathileia koba Eloi koba: ġatun bara dodeka ta ġikouġ katoa ba.
1 E aconteceu, depois disto, que andava de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Ġatun bara nukuġ taraikan, turon umatoara marai yarakai tabiruġ ġatun munni kabiruġ, Mari yitirra ġiakai Magdalakálin, bounnoun kinbiruġ paipéa diabol hepta ta,
2 E algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Ġatun Ioanna porikunbai Kutha-úmba, Herod-úmba umullikan, ġatun Thuhanna, ġatun taraikan kauwȧl, gala bara ġukulla bon untakȧl tullokan ba biruġ barun kai.
3 E Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com seus bens.
4 Ġatun uwittillin bara ba ku̇ri kauwȧl-kauwȧl, ġatun uwa ġikouġ kinko, yantin tabiruġ kokerá biruġ, wiya noa unni parabol:
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo de todas as cidades ter com ele, disse por parábola:
5 Upillikan noa uwa yeai ko upulliko ġikoúmba ko; ġatun upulliela noa ba, winta porkulléu̇n kaiyinkon ta yapuġ ka; ġatun waita-wa barán, ġatun tibbinto takulla moroko tinto.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho, e foi pisada, e as aves do céu a comeram;
6 Ġatun winta porkulléu̇n tunuġ ka; ġatun poaikulléu̇n ba wokka lag tetti ġaiya kakulla, koito ba bato korien ta.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade;
7 Ġatun winta porkulléu̇n tulkirri-tulkirrá; ġatun poaikulléu̇n tulkirri-tulkirri matti, ġatun murruġkama.
7 E outra caiu entre espinhos e crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Ġatun tarai ta pórkulléu̇n purrai murrárȧġ purrai ta, ġatun poaikulléuu̇n wokka lag, ġatun yeai kurria hekaton ta. Ġatun noa ba wiya unni tara, kaaipulléu̇n ġaiya noa, Niuwoa ba ġurréuġ kan kȧtan ġurrulliko ġurrunbunbilla bon.
8 E outra caiu em boa terra, e, nascida, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ġatun wirrobulli-kan-to ġikoúmba ko wiya bon, wiyelliela, Minariġ ke unni parabol?
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ġatun noa wiya, ġutan ġurrulliko nurun pirriral bathileia koba Eloi-úmba; wonto barun tarai ta parabol la; natan bara keawai bara na pa, ġatun ġurran bara keawai bara ġimilli pa.
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do reino de Deus, mas aos outros por parábolas, para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Ġiakai ta unni parabol: Yeai ta wiyellikanne ta Eloi koba.
11 Esta é, pois, a parábola: A semente é a palavra de Deus;
12 Bara kaiyinkon taba yapuġ kaba ġurrullikan bara; uwa ġaiya noa diabol,ġatun mankulla wiyellikanne barun ba minki kabiruġ búlbúl labiruġ, ġurréa-kún koa bara ġatun moron koa bara katéa-ku̇n.
12 E os que estão junto do caminho, estes são os que ouvem; depois vem o diabo, e tira-lhes do coração a palavra, para que não se salvem, crendo;
13 Bara tunuġ kaba ġurra bara ba wiyellikanne pitálkan to; ġatun unni tara wirra korien kȧtan, kota bara waréa ba, ġatun yakita numullikanne ta waraka ġaiya bara.
13 E os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, e no tempo da tentação se desviam;
14 Ġatun unnoa tara pórkulléu̇n tulkirri-tulkirrá, bara ba ġurra, waita uwa ġaiya, ġatun murruġkanna umullikannéto ġatun porollo ġatun pirunto moron koba, ġatun yeai kurri korien murrȧrȧġ kakilliko.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram e, indo pordiante, são sufocados com os cuidados e riquezas e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Wonto ba unnoa murrȧraġ kaba purrai taba, bara ba ġurra wiyellikanne, tuloakan ġatun murrȧrȧġkan búlbúlkan, tuman bara, ġatun yeai kurrin murroi to.
15 E a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom, e dão fruto com perseverança.
16 Keawai kúriko wirroġbanu̇n kalbuġ, wutinu̇n ġaiya tenti ko, ġa wutinu̇n bara ka pinkilliġélla; wonto ba wupinu̇n kaibuġġél la, na-uwil koa bara uwollita ba ko kaibuġ.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Kulla yantin ta ġetti biruġ ġurranu̇n wal kakilliko; ġatun yantin ta yuropatoara biruġ ġurranu̇n wal kakilliko, ġatun paipinu̇n wal.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Yakoai nura ġurrulla; kulla ġikouġ kinba ġunu̇n wal ġikouġ kin; ġatun keawai noa ka korien, mantillinu̇n wal bon ġikouġ kinbiruġ unnoa ta paipitoara ġikouġ kinba.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Ġatun tunkán ġikouġ kinko ġatun bara kóti ta ġikoúmba uwa, ġatun keawai bara wa pa ġikouġ kinko konarrin, kulla kauwȧl waitawollan.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Wintako bon wiya ġiakai, Garokillin bara warrai taba ġikoúmba tunkán ġatun kóti ta, na-uwil koa bara ġirouġ.
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Ġatun noa wiyayelléu̇n barun, wiyelliela, Unni tara tia kȧtan emmoúmba tunkán ġatun kóti ta, ġurrullikan wiyellikanne Eloi koba ġatun umullikan.
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Ġatun yakita tarai ta purreȧġ ka, uwa noa murrinauwai ta ko ġikouġ katoa wirrobullikan toa ġikoúmba; ġatun noa barun wiya, Waita ġéen waiġa-uwil kaiyin kolaġ wara kolaġ. Ġatun bara tolka mureuġ kolaġ.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos para o outro lado do lago. E partiram.
23 Wonto ba bara uwolliela, pirrikéa noa kóġóġ; ġatun wibbi kauwȧl kakulla wara ka; ġatun bara warapál, ġatun kinta kakilliela.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Ġatun bara uwa ġikouġ kin, bouġbuġġa ġaiya bon, wiyellielia, Piriwȧl, piriwȧl, tetti kolaġ ġéen! Bouġkulléu̇n ġaiya noa, ġatun wiya noa wibbi, ġatun tulkun wombul koba; ġatun korun kakulla, ġatun yuraġ ġaiya kakulla.
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, perecemos. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ġatun noa wiya barun, Wonnuġ-ke nurun kotellita? Ġatun bara kinta kakulla, kotelliela, wiyalan taraikan-taraikan, Wontakan unni ku̇ri! kulla noa wiyan wibbi ġatun bato, ġatun ġurra ġaiya bon.
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Ġatun bara uwa purrai tako Gadarén tako, kaiyin taba Galilaia kaba.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galiléia.
27 Ġatun noa ba yankulléu̇n purrai tako, nuġgurrawa bon wakállo ku̇riko kokerá biruġ ko, diabolkan noa katalla yuraki, ġatun keawai noa upillipa kirrikin to, keawai noa kȧtan kokerá, nikki ka noa kakulla.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que desde muito tempo estava possesso de demônios, e não andava vestido, nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 Nakulla noa ba Iéthunuġ, kaaibulléu̇n ġaiya noa, ġatun puntimulléu̇n ġikouġ kin mikan ta, ġatun wokka wiyelléu̇n wiyelliela, Minnuġ banu̇n ke bi tia, Iéthu, Yinal ta Eloi koba wokka kaba koba? Yanoa bi tia piralmai yikora.
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando, e dizendo com grande voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 (Kulla noa wiya marai yarakaikan paikulliko kúri kabiruġ. Kulla bon mankulla murrin-murrin; ġatun wirria bon tibon ko; ġatun noa tiirbuġġa tibon, ġatun yuaipéa bon diabollo koruġ kolaġ).
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavamno preso, com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ġatun Iéthuko noa wiya bon, wiyelliela, Wonnén bi yitirra? Gatun noa wiya, Léjun baġ; kulla kauwȧl-kauwȧl diabol uwa murrariġ ġikouġ kinko minki kako.
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ġatun bara bon wiya, Yanoa, wiya yikora ġearun bi pirriko kolaġ kakilliko.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Ġatun kakulla untakȧl wirrul takilliela bulkȧra ba ko; ġatun bara wiya bon pulóġkulliko barun minki kako porȧk kako. Ġatun noa wamunbéa barun.
32 E andava ali pastando no monte uma vara de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Uwa ġaiya bara waita diabol minki tabiruġ ku̇ri kabiruġ, ġatun pulógkulléu̇n porȧk ka koiro ka; ġatun wirrul murra barán karakai pirriko koba wara kako, kurrin to ġaiya bara.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Nakulla bara ba tamunbéa unnoa tara umatoara, murra ġaiya bara, ġatun waita uwa kokerá kolaġ, ġatun ġoruġ kolaġ; wiya ġaiya ġaloa.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Uwa ġaiya bara nakilliko umatoara ko; ġatun uwa Iéthu kin, ġatun nakulla bara bon unnoa ku̇ri, paipitoara biruġ bara waita uwa, yellawolliela Iéthu ka ta tinna ka, kirrikinkan ġatun tuloa ġurrullikan; ġatun kinta bara kakulla.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido, e vieram ter com Jesus. Acharam então o homem, de quem haviam saído os demônios, vestido, e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Yantinto nakulla unnoa wiya barun, yanti bon ba turon uma diabolkan kauwȧlkan.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Ġatun yantinto konaró purrai tako Gadarén tako wiya gaiya bon waita uwolliko barun kinbiruġ; kulla bara kintakan kauwȧl kakulla. Ġatun noa uwa murrinauwai tako, ġatun wulluġbo kakulla.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande temor. E entrando ele no barco, voltou.
38 Ġatun unnoa ku̇ri kabiruġ diabol bara waita uwa, wiya bon ka-uwil koa noa ġikouġ katoa: wonto noa Iéthuko yuka bon waita, wiyelliela,
38 E aquele homem, de quem haviam saído os demônios, rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 Willuġbo bi wolla ġirouġ ka tako kokerá ko, ġatun gurrabunbilliko unnoa tara uma noa ba Eloito ġirouġ. Ġatun noa waita uwa, ġatun wiya yantin toa kokeroa, yanti Iéthuko noa uma bon.
39 Torna para tua casa, e conta quão grandes coisas te fez Deus. E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Ġatun yakita kakulla, willuġbo noa ba Iéthu kakulla, pitȧl tara kakilliela ku̇ri, kulla bara bon mittilliela yantinto.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Ġatun yakita uwa wakȧl ku̇ri tanan,ġiakai yitirra Yaeiro, wiyellikan noa thunagóg kako; ġatun noa puntimulléu̇n Iéthu kin tinna ka, ġatun wiya uwolliko ġikouġ kinko kokerá ko;
41 E eis que chegou um homem de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 Kulla bon wakȧl yinálkun kakulla, dodeka wunȧl ta bounnoun ba, ġatun bountoa pirrikilliela tetti kakilliela. Gatun uwa ġaiya noa, ku̇riko bon murruġkama.
42 Porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E indo ele, apertava-o a multidão.
43 Ġatun wakál nukuġ, kumarakan dodeka wunȧl ta bounnoun ba, ġukilléu̇n bountoa kirun tullokan bounnoúnba karákȧl ko, keawai bara bounnoun turon uma pa,
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Uwa bountoa bulka kako, ġatun numa pita ġikoúmba kirrikin: ġatun tanoa-kȧl-bo kumara ġaiya kakulla korun.
44 Chegando por detrás dele, tocou na orla do seu vestido, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Ġatun noa Iéthuko wiya ġaiya, Ġanto tia numa? Yantinto wiya keawai, wiya ġaiya noa Peterko ġatun bara ġikouġ katoa, Piriwȧl, konaro bin murruġkama ġatun waita wa, ġatun bi wiyan, Ġanto tia numa?
45 E disse Jesus: Quem é que me tocou? E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Ġatun noa Iéthuko wiya, Wakȧllo ta tia numa: kulla baġ ġurran waita ka ba kaiyu emmouġ kinbiruġ.
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Ġatun bountoa ba nukuġko nakulla yuropa korien bountoa, uwa bountoa pulul-pulul, ġatun puntimulléu̇n ġikouġ kin mikan ta, wiya bon bountoa mikan ta yantin ta ku̇ri ka, minariġ tin bountoa numa bon, ġatun tanoa-kȧl-bo bountoa kakulla turon.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como logo sarara.
48 Ġatun noa bounnoun wiya, Yinálkun, kauwa bi pitȧl; ġurrullito ġiroúmba-ko turon bin uma; yuriġ waita pitȧl kakilliko.
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Ġatun wiyelliela noa ba, tanan uwa wakállo wiyellikan ta biruġ kokerá biruġ, wiyelliela bon, Ġiroúmba yinálkun tetti kakulla; yanoa, Piriwȧl pirriralmai yikora bon.
49 Estando ele ainda falando, chegou um dos do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta, não incomodes o Mestre.
50 Wonto noa ba Iéthuko ġurra, wiyayelléu̇n noa bon wiyelliela, Kinta kora bi; ġurrulla wal bi, ġatun turon ġaiya wal bountoa kȧnu̇n.
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Ġatun noa ba uwa kokerá ko ba murriraġ, keawai noa tarai kan wommumbi pa ġikouġ kin, wonto ba Peternuġ ġatun Yakobonuġ, ġatun Ioannenuġ, ġatun biyuġbai ġatun tunkán murrakin koba.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Ġatun yantin tuġkilléu̇n ġatun minki kakulla bounnoun kai: wonto noa ba wiya, Tuġki yikora; keawaran bountoa tetti korien, wonto ba ġarabo kakillin.
52 E todos choravam, e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Ġatun bara bon béelma, nakilliela tetti bountoa kakulla.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Ġatun noa kirun barun yipa warai tako, ġatun noa mankulla bounnoun muttȧrrin, ġatun wiya, Murrakin, bouġkullia.
54 Mas ele, pondo-os todos fora, e pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina.
55 Ġatun bounnoun ba marai katéakan, ġatun bountoa bouġkulléu̇n tanoa-kȧl-bo: ġatun noa wiya bounnoun takilliko.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ġatun kintakan biyuġbai ġatun tunkán bounnoun ba: wonto noa ba wiya barun, yanoa wiya yikora taraikan ku̇ri unni umatoara.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?