Lucas 6

AWK vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 ĠATUN yakita thabbat ka buloara, yukita thabbat ka kurri-kurri, uwa ġaiya noa murruġ koa yeaiġél loa; ġatun bara wirrobulli-kan-to ġikouġ ka to tittia wolluġ yeai, ġatun takulla mirro-mirromá mȧttȧra barun kin.
1 E aconteceu que, no segundo sábado após o primeiro, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Ġatun taraikanto Parithaioi koba wiya barun, Minariġ tin nura uman unnoa keawaran murrȧrȧġ umulliko unti tara purreȧġ ka thabbat ka?
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Ġatun noa Iéthoko wiya, wiyelliela, Wiya nura, wiya nura, wiya ba unni, Dabid-to noa ba upa, niuwoabo ba kapirri kakilla ġatun bara ġikouġ katoa;
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Uwa noa ba kokerá kai Eloi koba, ġatun mankulla takulla nulai nakillilkanne, ġatun ġukulla barun ġikouġ katoa ba ko, keawaran murrȧrȧġ takilliko, wonto ba barúnba ko hiereu koba?
4 Como entrou na casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não é lícito comer senão só aos sacerdotes?
5 Ġatun noa barun wiya, Yinal ta ku̇ri koba, piriwál noa kȧtan yantin ko thabbat ko.
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é Senhor até do sábado.
6 Ġatun yakita kakulla tarai ta thabbat ta, uwa ġaiya noa thunagóg ka ġatun wiyelliela: ġatun wakȧl kúri unta kakulla, mȧttȧra ġikoúmba túġkaġkeri tirrai kakulla.
6 E aconteceu também noutro sábado, que entrou na sinagoga, e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Ġatun bara gȧrammateuko ġatun Parithaioiko tumiméa bon, wiya bon noa ba turon umulla purreáġ ka thabbat ta; wiyayemma-uwil koa bara bon.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Wonto noa ba kota barúnba ġurrulliela, wiya bon noa mȧttȧrakan tirraikan, Bouġkullia, ġatun ġarokilla Willi ka. Ġatun noa bouġkulléu̇n, ġatun ġarokéa.
8 Mas ele bem conhecia os seus pensamentos; e disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Wiya ġaiya noa Iéthuko barun, Wiyánún wal bag nurun unni; wiya tuloa ta umulliko, murrárág ġa yarakai umulliko purreáġ, ka thabbat ta? moron umulliko, ġa warekulliko?
9 Então Jesus lhes disse: Uma coisa vos hei de perguntar: É lícito nos sábados fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar?
10 Ġatun nakilliela kari-kari yantin barun, wiya bon noa, Tutullia bi mȧttȧra ġiroúmba. Gatun upulléu̇n ġaiya noa, ġatun mȧttȧra ġaiya bon turon uma yanti tarai ba.
10 E, olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Ġatun bara warapalkan bukkakan kakulla; ġatun murrȧrȧg wiyellan barabo-barabo, minnuġ banún bara bon ba Iéthunuġ.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Yakita unta purreȧġ ka, uwa noa bulkára kolaġ wiyelliko, yanti-katai noa tokoi ta wiyelliela bon Eloi-nuġ.
12 E aconteceu que naqueles dias subiu ao monte a orar, e passou a noite em oração a Deus.
13 Ġatun yakita purreȧġ ta, kaai ba noa barun wirrobullikan ġikoúmba; ġirimulléu̇n noa barun kinbiruġ dodeka niuwoa, barun wiya ġiakai yitirra apothol;
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Thimónnuġ (wiya noa ġiakai yitirra Peternuġ), ġatun ġikou̇mba kurrakóġ Andrea, ġatun Yakobo ġatun Ioanne, ġatun Pilip ġatun Bátolomai,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Mattaio ġatun Thoma, ġatun Yakobo Alpai-úmba, ġatun Thimon ġiakai wiya yitirra Dheloté,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Ġatun Iudath kurrakóġ ta Yakobo-úmba, ġatun Iudath Ithȧkariot, ninwoa ġakoiyayé noa.
16 E Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Ġatun noa uwa barán barun katoa, ġatun ġarawan tako ġarokéa noa, ġatun konaró wirrobullikan ġikou̇mba, ġatun kauwȧl konara ku̇ri Iudaiakȧl, ġatun Hierothalemkȧl, ġatun korowȧtari Turokȧl ġatun Thidonikȧl, uwa bara ġurrulliko bon, ġatun turon umulliko barun ba munni;
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão de povo de toda a Judéia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom; os quais tinham vindo para o ouvir, e serem curados das suas enfermidades,
18 Ġatun bara wonkȧlman yarakai to marai to: ġatun barun umá turon.
18 Como também os atormentados dos espíritos imundos; e eram curados.
19 Ġatun yantinto konaró numulla bon bara; kulla murrȧrȧġ paibéa ġikouġ kinbiruġ, ġatun noa turon umá yantin barun.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude, e curava a todos.
20 Gatun noa wokkalan nakulla ġaikuġ ko ġikoúmba wirrobullikan, ġatun wiya, Murrȧrȧg umatoara mirrȧlko; kulla nurun ba piriwȧlġél la Eloi koba.
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Murrȧrȧg umatoara nura kapirrikan yakita: kulla nura warapan wal kakilliko. Murrȧrȧg umatoara nura túnkillin yakita, kulla nura kintellinu̇n wal.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Murrȧrȧg umatoara nura, yarakai umȧnu̇n ġaiya nurun ku̇ri ko, ġatun warekanu̇n nurun, ġatun yarakai wiyȧnu̇n nurun, ġatun warekanu̇n yitirra nuru̇nba yanti yarakai ba, ġikouġ kin biruġ yinal ku̇ri koba kabiruġ.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Pitál nura kauwa ġatun úntellia unta purreáġ ka; kulla nurúnba ġukillikanne kauwȧl kátan moroko kaba; yanti umá bara biyuġbai tako barun ka to barun propetnuġ.
23 Folgai nesse dia, exultai; porque eis que é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Yapal nura porólkan kȧtan! kulla nura mankulla ta pitȧl nurúnba.
24 Mas ai de vós, ricos! porque já tendes a vossa consolação.
25 Yapál nura warakan! kulla nura kapirrikȧnu̇n. Yapal nura kintellan yakita! kulla nura ġirellinun ġatun túnkillinu̇n.
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides, porque vos lamentareis e chorareis.
26 Yapal nura, murrȧrȧg wiyȧnu̇n ba yantinto kuriko nurun! yantibo barúnba biyuġbai ta ko barun ġakoyaye propetnuġ.
26 Ai de vós quando todos os homens de vós disserem bem, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 Ġiakai baġ wiyan nurun ġurrullikan, Pitȧlumulla barun yarakai willuġ nurúnba; murrȧrȧg umulla barun yarakai nurúnba uman,
27 Mas a vós, que isto ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Murrȧrȧg barun wiyella koatan nurúnba; ġatun wiyella bon Eloinuġ wiyella barun yarakai nurúnba uman.
28 Bendizei os que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Ġatun bu̇nnu̇n ba wakȧl ġan kulló tarai to, tarai ġukillia; ġatun niuwoa manu̇n wurabil ġiroúmba, wiya yikora wiwi manki yikora unni doan.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses;
30 Ġuwa barun yantin ko wiyellinu̇n ba ġirouġ kin; ġatun niuwoa ba mankulla tullokán ġiroúmba wiya yikora kari bon.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho tornes a pedir.
31 Ġatun unnoa la kotan nura la murrȧrȧg umulliko barun ku̇ri nurun, umulla nura yantibo ta barun.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira lhes fazei vós, também.
32 Kulla nura pitȧlman barun pitȧlman nurun, minariġko-ke unnoa? kulla bara yarakai-kan-to yantibo uman.
32 E se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Ġatun murrȧrȧg nura umȧnu̇n ba barun ġali murrȧrȧg nurun uman, minariġko-ke unnoa? kulla bara yarakai-kan-to yantibo uman.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Ġatun mumbinu̇n nura ba barun kotan nura willuġbo upilliko barun, minariġko-ke unnoa? kulla bara yarakai willuġ mumbillan barun willuġbo upilliko yantibo.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais tornar a receber, que recompensa tereis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para tornarem a receber outro tanto.
35 Wonto ba nura pitȧlumulla barun yarakai willuġ nurúnba; ġatun murrȧrȧġ umulla, ġatun mumbilla kotan keawai willuġbo upulliko; ġatun ġutoara kauwȧl kȧnu̇n nurúnba, ġatun nura wonnai kȧnu̇n wokka koba; kulla noa murrȧrȧġ uman barun wiyapaiye korien ġatun barun yarakai.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Kauwa nura minkikan, yantibo Biyuġbai nurúnba minki kȧtan.
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Kota yikora yarakai, ġatun keawai nurun kotȧnu̇n yarakai: pirriralmai yikora nura, ġatun keawai nurun pirriralmanún: warekilla nura, ġatun nurúnba warekȧnu̇n.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Ġuwa, ġatun ġunu̇n wal nurun; warapál, upulla barán, ġatun tolomulla kaumulliko, ġatun kiroabullin barȧn, ġunu̇n wal ku̇ri nurun ġielkaġ ka nurun kin. Kulla yantibo upitoara nura upullin, upéa kȧnu̇n nurun.
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando, vos deitarão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Ġatun noa wiya barun wakȧl parabol; wiya, munminto yutinu̇n tarai munmin? wiya, wal bula-buloarabo warakullinu̇n barán kirun tako?
39 E dizia-lhes uma parábola: Pode porventura o cego guiar o cego? Não cairão ambos na cova?
40 Wirrobullikan ta keawaran noa kauwȧl korien ġikouġ kin piriwȧl la; wonto ba tuloa kȧtan, kȧnu̇n noa yanti piriwȧl ba ġikouġ ba.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 Ġatun minariġ tin bi natan moriġ ġirouġ ka ta ba ġaikuġ kaba kurrikóġ kaba, wonto ba na korien bi tulkirri ġaikuġ kaba ġirouġ kinba kóti kaba?
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Ġa, yakoai bi wiyan bon kurrikóġ ġirouġ ba, Biġgai, yakoai tia poruġbuġgabunbilla moriġ ġirouġ kinba ġaikuġ kaba, keawai bi ba nakillin tulkirri ġirouġ kaba? ġintoa ġakoiyaye! buruġbuġ ġala kurri-kurri tulkirri ġaikuġ kaba ġirouġ kinba kóti kaba, ġatun nanún ġaiya bi murra-murrȧrȧġ umulliko moriġ ġaikuġ kaba kurrikóġ kaba ġirouġ ka ta ba.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho, e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Kulla ba kúlai murrȧrȧġ ta kȧtan, keawai yeai yarakai upin; ġa keawai ku̇lai yarakai ta kȧtan, yeai murrȧrȧġ upin.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Wonto ba yantin ku̇lai ġimilliko kóti tin yeai tin; kulla bara ku̇ri mán korien kokuġ tulkirri-tulkirri tin, ġa titi korien bara botru maro tin.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Murrȧrȧgko noa ku̇riko wupillin noa murrȧrȧġ wunkilligél labiruġ minki kabiruġ búlbúl labiruġ ġikouġ kinbiruġ; ġatun noa yarakai wupullin noa yarakai wunkilliġel labiruġ yarakai ta biruġ minki kabiruġ búlbúl labiruġ ġikouġ kinbiruġ; kulla ġikoúmba ko kurraka ko wiyan kauwȧl labiruġ ko búlbúl labiruġ ko.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 Ġatun minariġ tin nura tia wiyan, Piriwȧl, Piriwȧl, ġatun uwa korien nura unnoa tara wiyan nurun baġ ba.
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Ġan tia ba uwȧnu̇n emmouġ kin, ġatun ġurran wiyellita emmoúmba, ġatun ġaloa uman, túġunbinu̇n baġ nurun ġan kiloa noa:
47 Qualquer que vem a mim e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Niuwoa ba wakȧl yanti ku̇ri kiloa, wittia noa kokerá ġatun pinnia pirriko, ġatun wupéa tuġga tunuġ ka; ġatun poaikulléu̇n ba tunta-tunta, waiumbul murrá koribibi kokeroa, ġatun ġeawai tolomȧ pa; kulla wal wittia tunuġ ka.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre a rocha.
49 Wonto ba ġurran ġatun uma korien, ku̇ri kiloa noa wittia kokera tuġġa korien purrai ta: waiumbul murrá koribibi ġali, ġatun warakulléu̇n tanoa-kȧl-bo; kauwȧlla unnoa warakullin kokerá koba.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra