Lucas 6
AWK vs ARIB
1 ĠATUN yakita thabbat ka buloara, yukita thabbat ka kurri-kurri, uwa ġaiya noa murruġ koa yeaiġél loa; ġatun bara wirrobulli-kan-to ġikouġ ka to tittia wolluġ yeai, ġatun takulla mirro-mirromá mȧttȧra barun kin.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Ġatun taraikanto Parithaioi koba wiya barun, Minariġ tin nura uman unnoa keawaran murrȧrȧġ umulliko unti tara purreȧġ ka thabbat ka?
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Ġatun noa Iéthoko wiya, wiyelliela, Wiya nura, wiya nura, wiya ba unni, Dabid-to noa ba upa, niuwoabo ba kapirri kakilla ġatun bara ġikouġ katoa;
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Uwa noa ba kokerá kai Eloi koba, ġatun mankulla takulla nulai nakillilkanne, ġatun ġukulla barun ġikouġ katoa ba ko, keawaran murrȧrȧġ takilliko, wonto ba barúnba ko hiereu koba?
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Ġatun noa barun wiya, Yinal ta ku̇ri koba, piriwál noa kȧtan yantin ko thabbat ko.
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Ġatun yakita kakulla tarai ta thabbat ta, uwa ġaiya noa thunagóg ka ġatun wiyelliela: ġatun wakȧl kúri unta kakulla, mȧttȧra ġikoúmba túġkaġkeri tirrai kakulla.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Ġatun bara gȧrammateuko ġatun Parithaioiko tumiméa bon, wiya bon noa ba turon umulla purreáġ ka thabbat ta; wiyayemma-uwil koa bara bon.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Wonto noa ba kota barúnba ġurrulliela, wiya bon noa mȧttȧrakan tirraikan, Bouġkullia, ġatun ġarokilla Willi ka. Ġatun noa bouġkulléu̇n, ġatun ġarokéa.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Wiya ġaiya noa Iéthuko barun, Wiyánún wal bag nurun unni; wiya tuloa ta umulliko, murrárág ġa yarakai umulliko purreáġ, ka thabbat ta? moron umulliko, ġa warekulliko?
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Ġatun nakilliela kari-kari yantin barun, wiya bon noa, Tutullia bi mȧttȧra ġiroúmba. Gatun upulléu̇n ġaiya noa, ġatun mȧttȧra ġaiya bon turon uma yanti tarai ba.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Ġatun bara warapalkan bukkakan kakulla; ġatun murrȧrȧg wiyellan barabo-barabo, minnuġ banún bara bon ba Iéthunuġ.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Yakita unta purreȧġ ka, uwa noa bulkára kolaġ wiyelliko, yanti-katai noa tokoi ta wiyelliela bon Eloi-nuġ.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Ġatun yakita purreȧġ ta, kaai ba noa barun wirrobullikan ġikoúmba; ġirimulléu̇n noa barun kinbiruġ dodeka niuwoa, barun wiya ġiakai yitirra apothol;
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Thimónnuġ (wiya noa ġiakai yitirra Peternuġ), ġatun ġikou̇mba kurrakóġ Andrea, ġatun Yakobo ġatun Ioanne, ġatun Pilip ġatun Bátolomai,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Mattaio ġatun Thoma, ġatun Yakobo Alpai-úmba, ġatun Thimon ġiakai wiya yitirra Dheloté,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Ġatun Iudath kurrakóġ ta Yakobo-úmba, ġatun Iudath Ithȧkariot, ninwoa ġakoiyayé noa.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Ġatun noa uwa barán barun katoa, ġatun ġarawan tako ġarokéa noa, ġatun konaró wirrobullikan ġikou̇mba, ġatun kauwȧl konara ku̇ri Iudaiakȧl, ġatun Hierothalemkȧl, ġatun korowȧtari Turokȧl ġatun Thidonikȧl, uwa bara ġurrulliko bon, ġatun turon umulliko barun ba munni;
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Ġatun bara wonkȧlman yarakai to marai to: ġatun barun umá turon.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Ġatun yantinto konaró numulla bon bara; kulla murrȧrȧġ paibéa ġikouġ kinbiruġ, ġatun noa turon umá yantin barun.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Gatun noa wokkalan nakulla ġaikuġ ko ġikoúmba wirrobullikan, ġatun wiya, Murrȧrȧg umatoara mirrȧlko; kulla nurun ba piriwȧlġél la Eloi koba.
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Murrȧrȧg umatoara nura kapirrikan yakita: kulla nura warapan wal kakilliko. Murrȧrȧg umatoara nura túnkillin yakita, kulla nura kintellinu̇n wal.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Murrȧrȧg umatoara nura, yarakai umȧnu̇n ġaiya nurun ku̇ri ko, ġatun warekanu̇n nurun, ġatun yarakai wiyȧnu̇n nurun, ġatun warekanu̇n yitirra nuru̇nba yanti yarakai ba, ġikouġ kin biruġ yinal ku̇ri koba kabiruġ.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Pitál nura kauwa ġatun úntellia unta purreáġ ka; kulla nurúnba ġukillikanne kauwȧl kátan moroko kaba; yanti umá bara biyuġbai tako barun ka to barun propetnuġ.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Yapal nura porólkan kȧtan! kulla nura mankulla ta pitȧl nurúnba.
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 Yapál nura warakan! kulla nura kapirrikȧnu̇n. Yapal nura kintellan yakita! kulla nura ġirellinun ġatun túnkillinu̇n.
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 Yapal nura, murrȧrȧg wiyȧnu̇n ba yantinto kuriko nurun! yantibo barúnba biyuġbai ta ko barun ġakoyaye propetnuġ.
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 Ġiakai baġ wiyan nurun ġurrullikan, Pitȧlumulla barun yarakai willuġ nurúnba; murrȧrȧg umulla barun yarakai nurúnba uman,
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Murrȧrȧg barun wiyella koatan nurúnba; ġatun wiyella bon Eloinuġ wiyella barun yarakai nurúnba uman.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Ġatun bu̇nnu̇n ba wakȧl ġan kulló tarai to, tarai ġukillia; ġatun niuwoa manu̇n wurabil ġiroúmba, wiya yikora wiwi manki yikora unni doan.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Ġuwa barun yantin ko wiyellinu̇n ba ġirouġ kin; ġatun niuwoa ba mankulla tullokán ġiroúmba wiya yikora kari bon.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Ġatun unnoa la kotan nura la murrȧrȧg umulliko barun ku̇ri nurun, umulla nura yantibo ta barun.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 Kulla nura pitȧlman barun pitȧlman nurun, minariġko-ke unnoa? kulla bara yarakai-kan-to yantibo uman.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Ġatun murrȧrȧg nura umȧnu̇n ba barun ġali murrȧrȧg nurun uman, minariġko-ke unnoa? kulla bara yarakai-kan-to yantibo uman.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Ġatun mumbinu̇n nura ba barun kotan nura willuġbo upilliko barun, minariġko-ke unnoa? kulla bara yarakai willuġ mumbillan barun willuġbo upilliko yantibo.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Wonto ba nura pitȧlumulla barun yarakai willuġ nurúnba; ġatun murrȧrȧġ umulla, ġatun mumbilla kotan keawai willuġbo upulliko; ġatun ġutoara kauwȧl kȧnu̇n nurúnba, ġatun nura wonnai kȧnu̇n wokka koba; kulla noa murrȧrȧġ uman barun wiyapaiye korien ġatun barun yarakai.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Kauwa nura minkikan, yantibo Biyuġbai nurúnba minki kȧtan.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Kota yikora yarakai, ġatun keawai nurun kotȧnu̇n yarakai: pirriralmai yikora nura, ġatun keawai nurun pirriralmanún: warekilla nura, ġatun nurúnba warekȧnu̇n.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Ġuwa, ġatun ġunu̇n wal nurun; warapál, upulla barán, ġatun tolomulla kaumulliko, ġatun kiroabullin barȧn, ġunu̇n wal ku̇ri nurun ġielkaġ ka nurun kin. Kulla yantibo upitoara nura upullin, upéa kȧnu̇n nurun.
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Ġatun noa wiya barun wakȧl parabol; wiya, munminto yutinu̇n tarai munmin? wiya, wal bula-buloarabo warakullinu̇n barán kirun tako?
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Wirrobullikan ta keawaran noa kauwȧl korien ġikouġ kin piriwȧl la; wonto ba tuloa kȧtan, kȧnu̇n noa yanti piriwȧl ba ġikouġ ba.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 Ġatun minariġ tin bi natan moriġ ġirouġ ka ta ba ġaikuġ kaba kurrikóġ kaba, wonto ba na korien bi tulkirri ġaikuġ kaba ġirouġ kinba kóti kaba?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Ġa, yakoai bi wiyan bon kurrikóġ ġirouġ ba, Biġgai, yakoai tia poruġbuġgabunbilla moriġ ġirouġ kinba ġaikuġ kaba, keawai bi ba nakillin tulkirri ġirouġ kaba? ġintoa ġakoiyaye! buruġbuġ ġala kurri-kurri tulkirri ġaikuġ kaba ġirouġ kinba kóti kaba, ġatun nanún ġaiya bi murra-murrȧrȧġ umulliko moriġ ġaikuġ kaba kurrikóġ kaba ġirouġ ka ta ba.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Kulla ba kúlai murrȧrȧġ ta kȧtan, keawai yeai yarakai upin; ġa keawai ku̇lai yarakai ta kȧtan, yeai murrȧrȧġ upin.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Wonto ba yantin ku̇lai ġimilliko kóti tin yeai tin; kulla bara ku̇ri mán korien kokuġ tulkirri-tulkirri tin, ġa titi korien bara botru maro tin.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Murrȧrȧgko noa ku̇riko wupillin noa murrȧrȧġ wunkilligél labiruġ minki kabiruġ búlbúl labiruġ ġikouġ kinbiruġ; ġatun noa yarakai wupullin noa yarakai wunkilliġel labiruġ yarakai ta biruġ minki kabiruġ búlbúl labiruġ ġikouġ kinbiruġ; kulla ġikoúmba ko kurraka ko wiyan kauwȧl labiruġ ko búlbúl labiruġ ko.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 Ġatun minariġ tin nura tia wiyan, Piriwȧl, Piriwȧl, ġatun uwa korien nura unnoa tara wiyan nurun baġ ba.
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Ġan tia ba uwȧnu̇n emmouġ kin, ġatun ġurran wiyellita emmoúmba, ġatun ġaloa uman, túġunbinu̇n baġ nurun ġan kiloa noa:
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Niuwoa ba wakȧl yanti ku̇ri kiloa, wittia noa kokerá ġatun pinnia pirriko, ġatun wupéa tuġga tunuġ ka; ġatun poaikulléu̇n ba tunta-tunta, waiumbul murrá koribibi kokeroa, ġatun ġeawai tolomȧ pa; kulla wal wittia tunuġ ka.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Wonto ba ġurran ġatun uma korien, ku̇ri kiloa noa wittia kokera tuġġa korien purrai ta: waiumbul murrá koribibi ġali, ġatun warakulléu̇n tanoa-kȧl-bo; kauwȧlla unnoa warakullin kokerá koba.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?