Lucas 1

AWK vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 WONTO ba kauwȧllo mankulla unnoa tara túġunbilliko ġurránto ġéen kinba,
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Yanti bo ġearun kin bara ġukulla, unnoa tara nakillikan kurri-kurri kabiruġ ġatun mankillikan wiyellikanne koba.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Murrȧrȧġ tia kȧtan yantibo, koito baġ ba tuiġ ko ġirouġ, Teopolo murrȧrȧġ ta,
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Ġurra-uwil koa bi tuloa, unnoa tara wiyatoara banuġ ba.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Yanti-kȧlai ta Herod noa kakulla, Piriwȧl noa kakulla Iudaia ka, kakulla noa tarai hiereu Dhakaria yitirra, Abia-u̇mba konara: ġatun nukuġ ġikoúmba yinálkun koba Aaron-úmba, ġiakai bountoa yitirra Elidhabet.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Buloara bula kakulla murrȧrȧġ Eloi kin, mikan ta ġurraiyelléu̇n bula Yehóa-ko noa ba wiyellikanne yarakai ma korien.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Keawaran bula wonnai korien kulla, bountoa Elidhabet ġurrauwai; ġatun bula ba ġurróġbai kakulla.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Ġatun yakita kakulla, umulliela noa ba Eloi kin makan ta, yirruġ ka ġikouġ kin hiereu koba,
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 Yanti kiloa hiereu koba uman, yirruġ ka ġikoúmba ta upulliko bon porapora koiyuġ ko uwá noa ba nao koba Yehóa kai koba.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Ġatun yanti bo yantinto konara ku̇ri wiyelliela warai ta yakita winelliela ba porapora.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Ġatun paipéa noa aġelo Yehóa-úmba ġikouġ kin, ġarokilliela noa túġkaġkirri ka koiyuġ kón ta porapora ka.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ġatun nakulla bon noa ba Dhakaria ko, unma bon noa ba, kinta ġaiya noa ba kakulla.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Wonto ba aġelo wiya noa, Kinta kora bi kauwa, Dhakaria; kulla ġurra ta wiyellikanne ġiroúmba, ġatun nukuġ ko ġiroúmba ko wonnai kȧnu̇n ġiroúmba, ġatun wiyȧnu̇n bi ġiakai yitirra Ioanne.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Ġatun pitȧl bi kȧnu̇n, pitȧl kauwȧlkan kȧnu̇n pórkullinu̇n ġikouġ kinbiruġ.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Kauwȧl wal noa kȧnu̇n, mikan ta Yehóa kin, ġatun keawai wal noa wain pitȧnu̇n, keawai tarere, ġatun warakaġ wal noa witellinu̇n Marai yirriyirri kan biruġ ko, waraka biruġ tunkán ta biruġ.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Ġatun noa wiyȧnu̇n wal barun kauwȧl-kauwȧl wonnai Ithȧrael-úmba Yehóa-kin ko Eloi ta barúnba.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Ġatun wal noa uwȧnu̇n ġikouġ kin mikan ta kaiyu ka Marai ta Elia-uúmba, warbuġgulliko bu̇lbúl biyuġbai tara koba wonnai kolaġ, ġatun barun kinko tuloa kako; uma-uwil koa barun ku̇ri kurrikurri Yehóa kinko.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Ġatun noa Dhakariako wiya bon aġelonuġ, Yakoai kan baġ ġurrȧnu̇n unni? kulla baġ ġurroġbai, ġatun nukuġ emmoúmba ġurróġ ġéen.
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Ġatun noa aġeloto wiya bon, Ġatoa Gabriel, ġakillin Eloi kin mikan ta; ġatun yuka tia wiyelliko ġirouġ, ġatun túġunbilliko ġali tara ko pitȧlmullikanne ko.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 A! ġurrulla bi, ġóġ ko wal bi kȧnu̇n, ġatun kaiyu korien wal bi kȧnu̇n wiyelli ta, yaki-kȧlai tako purreȧġ kako unni tara kȧnún ba, kulla bi ba ġurra korien wiyellikanne emmoúmba, kabo kȧnu̇n wal unni tara.
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Ġatun bara ku̇ri ko mittia Dhakarianuġ, ġatun kotelliela minnuġ-bulliela noa tunkéa noa nao ka.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Ġatun noa ba paikulléún warrai ta, kaiyu korien noa wiyelli ko barun; ġatun bara ġurra Marai noa nakulla nao ba; kulla noa wauwȧl-wauwȧl umá barun ġatun, ġarokilliela noa ġóġ ko.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Ġatun kirun kabulla purreȧġ ġikoúmba umullikanne, waita ġaiya noa uwá kokerá ko ġikouġ ka tako.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Ġatun yukita purreȧġ ka Elidhabet ġikoúmba nukuġ warakȧġ bountoa, ġatun yuropulléu̇n bountoa warán yellenna ka, wiyelliela bountoa,
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Yanti noa tia Yehóako umá nakulla noa tia ba purreȧġ ka, mankilliko barun ba béelmulli tin ku̇ri tin.
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Tarai-ta yellenna ka hek ka, Gabriel ta aġelo ta puntimai ta wiyabunbia bon Eloi kinbiruġ uwolliko, purrai kolaġ, Galilaia koba, ġiakai Nadharet,
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Mirrȧl lako wiyatoara ko, ku̇ri kako Yothep kinko yitirra ko, wonnai taro noa Dabidúmba; ġatun mirrȧl ġiakai yitirra Mari.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Ġatun noa aġelo uwa bounnoun kin, ġatun wiyelliela, A! murrȧrȧġ umatoara bi Yehóa kȧtan ġirouġ katoa ba; murrȧrȧġ umatoara bi nukuġ ka.
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Ġatun bountoa ba nakulla bon, kinta bountoa kakulla wiyellita ġikouġ kin, ġatun kotelliela bountoa minariġ unni totóġ kȧtan.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Ġatun aġeloko wiya bounnoun, Kinta kora bi, Mari: kulla bin pitȧlmatoara Eloito noa.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 A, ġurralia bi, warakáġ bi kȧnu̇n, wonnai kan ġirouġ kin pika ka, ġatun yinal pórkullinu̇n, ġatun bi ġiakai yitirra IETHU.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Ġatun wal noa kauwȧl kȧnu̇n, ġatun wal bon wiyȧnu̇n ġia kai Yinal ta wokka ka ko; ġatun noa Yehóako Eloito gúnu̇n wa bon yellawollikanne biyuġbai koba Dabidúmba ġikoúmba:
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Ġatun noa wiyȧnu̇n wal yanti-katai barun Yakobúmba; ġatun ġikoúmba piriwȧlkanne keawai wal kȧnu̇n wirán.
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Wiya ġaiya bountoa bon aġelonuġ Mariko, Yakoai ke unni kȧnu̇n, kulla baġ ku̇ri korien?
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Ġatun noa aġeloko wiya bounnoun, Tanan wal noa uwȧnu̇n Maraikan murrȧrȧġkan ġirouġ kinko, ġatun kaiyuko wokka tinto wutinu̇n wal ġirouġ, koito ba unnoa ta murrȧrȧġ pórkullinu̇n ġirouġ kin; wiyȧnu̇n ġiakai yinal ta Eloi koba.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 A, ġurralia, ġiroúmba wuġgunbai Elidhabet, warakaġ bountoa yinal ġurroġéen koba bounnoun ba; ġatun unni ta yellenna hek ta bounnoun-kai-kan wiyatoara ġurra-uwai.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Kulla ġurakito ke noa Eloito kaiyukanto ke.
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Ġatun bountoa Mariko wiya, Kauwá yanti kámúnbilla tia wiya bi ba; ġatoa mankillikan Yehóa-u̇mba. Ġatun noa aġelo púntirkulléu̇n bounnoun kinbiruġ.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Ġatun bountoa Mari buġkulléu̇n unti-tara purreȧġ ka, ġatun uwa bountoa karakai bulkȧra kolaġ, kokerá ko Yuda kako;
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Ġatun bountoa uwa kokera ko Dhakaria-úmba kako, ġatun búġbúġ ka bounnoun Elidhabetnuġ.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ġatun yakita ġaiya ġurrá bountoa ba Elidhabetto pulli Mariúmba, tulutilléu̇n ġaiya wonnai bounnoun kin pika ka; ġatun warapál bounnoun ba Elidhabet kin Maraikanto murrȧrȧġko:
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Ġatun bountoa wiyelléu̇n pulli wokka wiyelliela, murrȧrȧġ umatoara bi nukuġ ba; ġatun murrȧrȧġ umatoara peil ġiroúmba pika koba.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Ġatun minariġ tin tia unni, tanan uwa tunkan piriwȧl koba emmoúmba?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Kullȧ baġ ba ġurrá pulli ġiroúmba ġurréuġ ka emmouġ kin, wonnai ġaiya tia tulutilléu̇n emmouġ kin pika ka pitȧl ko.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ġatun murrȧrȧġ umatoara bountoa ġurrá; kulla unnoa tara kȧnu̇n umatoara, wiyatoara bounnoun kin Yehóa kinbiruġ.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Ġatun Mariko bountoa wiya, “Maraito emmoúmba ko wiyan murrai bon Yehóanuġ,
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Ġatun maraito emmoúmba ko pitȧl umulléu̇n Eloi kin Miroma emmoúmba.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Kulla noa nakulla mirrȧl bountoa ba umullikan ġikoúmba; A, unti biruġ yantinto tia wiyȧnu̇n murrȧrȧġ upatoara.
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Kulla noa tia kaiyukanto unnoa tara kauwȧl uma; ġatun yitirroa ġikoúmba murrȧrȧġ upatoara kȧtan.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Ġatun murrai ġikoúmba barun kinba kintakan bon kȧtan willuġġél ku̇ri kabiruġ tarai ku̇ri kabiruġ.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Túġunbilléu̇n noa kaiyukan turruġ ġikoúmba; wupéa noa barun ġaruġ ġara yaroyaro búlbúl ban kotellikanne.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Upéa noa barán parrán kaiyukan yellawolliġél labiruġ barúnba, ġatun wupéa noa barun mirrȧl wokka laġ.
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Ġukulla noa kapirrikan ko mu̇rrȧrȧġ ta, ġatun noa barun parólkan yuka mirrȧl ko.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Umulléu̇n noa ġikoúmba umullikan Ithȧraelnuġ, ġurrulli biruġ ġikouġ kinbiruġ murrai ta ġikoúmba;
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Yanti wiya noa ba barun biyuġbai to ġearúnba, Abȧramnuġ, ġatun barun wonnai tara ġikoúmba yanti katai.”
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Ġatun Mari bountoa kakulla bounnoun katoa ġoro ka yellenna ka, ġatun willuġ ba ġaiya bountoa bounnoun ka tako kokera ko.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Yakita ġaiya Elidhabetúmba kakulla wonnai pórkullinu̇n; ġatun yinal bounnoun ba pórkulléu̇n.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Ġatun ġurra bara kótita ko bounnoun bako, yanti Yehóako noa ba murrȧrȧġ umá bounnoun kin; ġatun bara pitȧl kakulla ġatun bountoa
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Ġatun yakita ġaiya purreȧġ ka, uwa ġaiya bara kullabulliko wonnai ko; ġatun bara wiya bon ġiakai Dhakaria, biyuġbai tin yitirra tin
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Ġatun tunkanto wiya bountoa, Yanoa; kulla bon wiyȧnu̇n ġiakai Ioanne.
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Ġatun bara bounnoun wiya, Keawaran ġiroúmba kótita wiya ba ġiakai unni yitirra
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Gatun bara túġa umulléu̇n bon biyuġbai ko ġikoúmba ko, wonnén noa bon yitirra wiyȧnu̇n?
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Ġatun noa wiya upulliġél ko, ġatun noa upa wiyelliela, Yitirra noa ġiakai Ioanne. Ġatun bara yantinto kota.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Ġatun tanoa-kȧl-bo kurraka buġkulléu̇n ġikoúmba, ġatun bon ġikoúmba tállȧġ balbal kakulla, ġatun noa wiya, ġatun noa wiya murrai Eloinuġ.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Ġatun bara kinta kakulla yantin ta untakȧl; ġatun unni tara wiyellikanne totóġ kakulla yantin ta kaloġ koa bulkaroa Yuda ka.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ġatun bara yantinto unnoa tara ġurra wúnkulla barun kin búlbúl la, wiyelliela, Yakoai unni ta wonnai kȧnu̇n! Ġatun mȧttȧra Yehóa-úmba ġikouġ kin kȧtan.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ġatun noa Dhakaria ko biyuġbai ġikoúmba, warapal bon wupéa Marai to yirriyirri to, ġatun noa wiyelliela ġiakai,
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Kȧmu̇nbilla bon Yehóanuġ Eloinuġ Ithȧrael koba pitȧlliko; kulla noa uwa barun nakilliko, ġatun wirrilliko kúri ko ġikouġ kaiko.
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Ġatun bouġbuġġa noa nulka-nulka ġolomullikan ġearun, kokerá Dabid-úmba ka ġikoúmba mankillikan;
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Yanti noa ba wiya kurraka ko propet koba ko yirriyirrikan to yantin to, purrai yantin kurrikurri kabiruġ:
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Ġoloma-uwil koa ġearun ġearúnba bukka tukulla biru̇ġ, ġatun mȧttȧra biruġ barun kinbiruġ yantin tabiruġ yarakai willuġ kabiruġ,
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Umulliko murrai ko wiyatoara barun kin biyuġbai ko ġearúnba, ġatun ġurrulliko ġikoúmba wiyatoara yirriyirri ta;
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Pirral-man noa ġali wiyelliela bon Abȧramnuġ biyuġbai ġearúnba,
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 Ġúwil koa ġearun noa, mankilliko ġearun mȧttȧra biruġ bukkakan tabiruġ ġearúnba, ġurra-uwil koa ġéen bon kinta korien ko,
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Yirriyirrikan ġatun murrȧrȧġkan mikan ta ġikouġ kin, yantin ta purreȧġ ka moron ġearúnba.
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Ġatun ġintoa, wonnai ta, wiyȧnu̇n bin yitirra propet ta wokka kako; kulla bi uwȧnu̇n ġanka mikan ta Yehóa kin, upulliko yapuġ ko ġikoúmba;
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Ġukilliko ġurrulliko moron ko ġikouġ kaiko ku̇ri ko, warewarekan yarakai barúnba,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Murrai tin kanwollin Eloi koba tin ġearúnba, ġurrakan wokka kabiruġ tanan uwa ġearun kinko,
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Ġukilliko purreȧġ barun ko yellawolli ta ba ko ġoroġorȧ ba ko, ġatun komirra kaba tetti koba, yutilliko tinna ko ġearúnba ko yapuġ koa pitȧl koba koa.”
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Ġatun wonnai poaikulléu̇n, ġatun ġuraki noa maraikan ko, kulla noa koruġ koa yakita ko purreȧġ kako paipéa noa ba Ithȧrael kinko.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra