Mateus 7

AEB vs ARA

Sair da comparação
AEB
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 «مَا تُحْكْمُوشْ عَالنَّاسْ بَاشْ مَا يِتْحْكَمْشْ عْلِيكُمْ.
1 Não julgueis, para que não sejais julgados.
2 كِيمَا تُحْكْمُوا يِتْحْكَمْ عْلِيكُمْ، وبِالكِيلْ الِّي تْكَيْلُوا بِيهْ يِتْكَيْلِلْكُمْ.
2 Pois, com o critério com que julgardes, sereis julgados; e, com a medida com que tiverdes medido, vos medirão também.
3 عْلَاشْ القَشَّة الِّي فِي عِينْ خُوكْ تْشُوفْهَا، واللُّوحَة الِّي فِي عِينِكْ مَا تْشُوفْهَاشْ؟
3 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão, porém não reparas na trave que está no teu próprio?
4 وَلَّا كِيفَاشْ تْقُولْ لْخُوكْ: "خَلِّينِي انَّحِّيلِكْ القَشَّة مِنْ عِينِكْ" وَقْتِلِّي عِينِكْ إِنْتِ فِيهَا لُوحَة؟
4 Ou como dirás a teu irmão: Deixa-me tirar o argueiro do teu olho, quando tens a trave no teu?
5 يَا مُنَافِقْ! نَحِّي اللُّوحَة مِنْ عِينِكْ قْبَلْ، وَقْتْهَا تْوَلِّي تْشُوفْ بِالڨْدَا وتْنَجِّمْ تْنَحِّي القَشَّة مِنْ عِينْ خُوكْ.
5 Hipócrita! Tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás claramente para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
6 «مَا تَعْطِيوِشْ الحَاجَاتْ المُقَدْسَة لِلْكْلَابْ، ومَا تَرْمِيوِشْ الجُوهِرْ مْتَاعْكُمْ قُدَّامْ الحْلَالِفْ، بَاشْ مَا يْعَفْسُوهَاشْ بْسَاقِيهُمْ ويْدُورُوا عْلِيكُمْ ويِنْهْشُوكُمْ.
6 Não deis aos cães o que é santo, nem lanceis ante os porcos as vossas pérolas, para que não as pisem com os pés e, voltando-se, vos dilacerem.
7 «أُطْلْبُوا تَاخْذُوا، أَسْعَاوْ تَلْقَاوْ، دُقُّوا البَابْ يِتْحَلِّلْكُمْ.
7 Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
8 عْلَى خَاطِرْ الِّي يُطْلُبْ يَاخِذْ، ولِّي يَسْعَى يَلْقَى، ولِّي يْدُقْ البَابْ يِتْحَلُّو.
8 Pois todo o que pede recebe; o que busca encontra; e, a quem bate, abrir-se-lhe-á.
9 شْكُونْ فِيكُمْ وَقْتِلِّي يُطْلْبُو وِلْدُو فِي الخُبْزْ يَعْطِيهْ حَجْرَة؟
9 Ou qual dentre vós é o homem que, se porventura o filho lhe pedir pão, lhe dará pedra?
10 وَلَّا يُطْلْبُو فِي حُوتَة يَعْطِيهْ حْنَشْ؟
10 Ou, se lhe pedir um peixe, lhe dará uma cobra?
11 إِذَا كَانْ وإِنْتُومَا أَشْرَارْ تَعْرْفُوا تَعْطِيوْ حَاجَاتْ بَاهْيَة لَوْلَادْكُمْ، مُشْ بِالأَوْلَى بُوكُمْ الِّي فِي السْمَاء يَعْطِي حَاجَاتْ بَاهْيَة لِلِّي يُطْلْبُوهْ؟
11 Ora, se vós, que sois maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais vosso Pai, que está nos céus, dará boas coisas aos que lhe pedirem?
12 «كِيمَا تْحِبُّوا النَّاسْ يْعَامْلُوكُمْ، عَامْلُوهُمْ إِنْتُومَا زَادَا. وهَاذَا يْلَخَّصْ التَّعْلِيمْ الِّي فِي الشَّرِيعَة وكْتُبْ الأَنْبِيَاءْ.
12 Tudo quanto, pois, quereis que os homens vos façam, assim fazei-o vós também a eles; porque esta é a Lei e os Profetas.
13 «أُدْخْلُوا مِالبَابْ الضِّيِّقْ. عْلَى خَاطِرْ بَابْ الهْلَاكْ وَاسَعْ وطْرِيقُو سَاهِلْ، وبَرْشَة الِّي يُدْخْلُوا مِنُّو.
13 Entrai pela porta estreita (larga é a porta, e espaçoso, o caminho que conduz para a perdição, e são muitos os que entram por ela),
14 آمَا قَدَّاشُو ضِيِّقْ البَابْ وصْعِيبْ الطْرِيقْ الِّي يْهِزْ لِلْحَيَاةْ، وشْوَيَّة الِّي يَلْقَاوَهْ.
14 porque estreita é a porta, e apertado, o caminho que conduz para a vida, e são poucos os que acertam com ela.
15 «رُدُّوا بَالْكُمْ مِالأَنْبِيَاءْ الكَذَّابِينْ، يْجِيوْكُمْ عَامْلِينْ رْوَاحْهُمْ عْلَالِشْ وهُومَا مِنْ دَاخِلْ ذْيُوبَة مِتْوَحْشَة.
15 Acautelai-vos dos falsos profetas, que se vos apresentam disfarçados em ovelhas, mas por dentro são lobos roubadores.
16 مِنْ ثْمَارْهُمْ تَعْرْفُوهُمْ. يَاخِي الشُّوكْ يْجِيبْ العْنِبْ، وَلَّا العِلِّيقْ يْجِيبْ الكَرْمُوسْ؟
16 Pelos seus frutos os conhecereis. Colhem-se, porventura, uvas dos espinheiros ou figos dos abrolhos?
17 كِيفْ كِيفْ كُلْ شَجْرَة بَاهْيَة تْجِيبْ ثْمَرْ بَاهِي، وكُلْ شَجْرَة خَايْبَة تْجِيبْ ثْمَرْ خَايِبْ.
17 Assim, toda árvore boa produz bons frutos, porém a árvore má produz frutos maus.
18 مَا تْنَجَّمْشْ شَجْرَة بَاهْيَة تْجِيبْ ثْمَرْ خَايِبْ، ولَا شَجْرَة خَايْبَة تْجِيبْ ثْمَرْ بَاهِي.
18 Não pode a árvore boa produzir frutos maus, nem a árvore má produzir frutos bons.
19 وكُلْ شَجْرَة مَا تْجِيبِشْ ثْمَرْ بَاهِي تِتْقَصْ وتِتْرْمَى فِي النَّارْ.
19 Toda árvore que não produz bom fruto é cortada e lançada ao fogo.
20 هَاذَاكَا عْلَاشْ مِنْ ثْمَارْهُمْ تَعْرْفُوهُمْ.
20 Assim, pois, pelos seus frutos os conhecereis.
21 «مُشْ كُلْ حَدْ يْقُلِّي: "يَا رَبْ، يَا رَبْ" يُدْخُلْ مَمْلَكْةْ السْمَاوَاتْ، مَا يُدْخُلْ كَانْ الِّي يَعْمِلْ مَشِيئِةْ بَابَا الِّي فِي السْمَاء.
21 Nem todo o que me diz: Senhor, Senhor! entrará no reino dos céus, mas aquele que faz a vontade de meu Pai, que está nos céus.
22 نْهَارْ الحْسَابْ بَرْشَة نَاسْ بِشْ يْقُولُولِي: "يَا رَبْ، يَا رَبْ، مُشْ بْإِسْمِكْ تْنَبَّأْنَا؟ وبِإِسْمِكْ خَرَّجْنَا الشْوَاطِنْ؟ وبِإِسْمِكْ عْمَلْنَا بَرْشَة مُعْجْزَاتْ؟".
22 Muitos, naquele dia, hão de dizer-me: Senhor, Senhor! Porventura, não temos nós profetizado em teu nome, e em teu nome não expelimos demônios, e em teu nome não fizemos muitos milagres?
23 وآنَا بِشْ نْقُولِلْهُمْ: "آنَا عُمْرِي مَا عْرَفْتْكُمْ. إِبْعْدُوا عْلِيَّا يَلِّي تَعْمْلُوا فِي الشَّرْ!".
23 Então, lhes direi explicitamente: nunca vos conheci. Apartai-vos de mim, os que praticais a iniquidade.
24 «الِّي يِسْمَعْ الِّي قُلْتُو هَاذَا الكُلْ ويْطَبْقُو، يْكُونْ كِيمَا رَاجِلْ حَكِيمْ بْنَى دَارُو عَالحْجَرْ.
24 Todo aquele, pois, que ouve estas minhas palavras e as pratica será comparado a um homem prudente que edificou a sua casa sobre a rocha;
25 وصَبِّتْ المْطَرْ وجَاتْ الفَيْضَانَاتْ وهَبِّتْ الرِّيحْ بْقُوَّة عَالدَّارْ هَاذِيكَا، آمَا الدَّارْ مَا طَاحِتْشْ، عْلَى خَاطِرْ سَاسْهَا مِبْنِي عَالحْجَرْ.
25 e caiu a chuva, transbordaram os rios, sopraram os ventos e deram com ímpeto contra aquela casa, que não caiu, porque fora edificada sobre a rocha.
26 ولِّي يِسْمَعْ كْلَامِي هَاذَا ومَا يْطَبْقُوشْ، يْكُونْ كِيمَا رَاجِلْ بْلَا عْقَلْ بْنَى دَارُو عَالرْمَلْ.
26 E todo aquele que ouve estas minhas palavras e não as pratica será comparado a um homem insensato que edificou a sua casa sobre a areia;
27 وصَبِّتْ المْطَرْ وجَاتْ الفَيْضَانَاتْ وهَبِّتْ الرِّيحْ عَالدَّارْ هَاذِيكَا، يَاخِي طَاحِتْ وتْهَدِّتْ الكُلْ».
27 e caiu a chuva, transbordaram os rios, sopraram os ventos e deram com ímpeto contra aquela casa, e ela desabou, sendo grande a sua ruína.
28 وكِي كَمِّلْ يَسُوعْ الكْلَامْ هَاذَا، بْقَاوْ النَّاسْ بَاهْتِينْ مِنْ تَعْلِيمُو،
28 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, estavam as multidões maravilhadas da sua doutrina;
29 عْلَى خَاطْرُو كَانْ يْعَلِّمْ فِيهُمْ بْسُلْطَة، مُشْ كِيمَا عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة مْتَاعْهُمْ.
29 porque ele as ensinava como quem tem autoridade e não como os escribas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra