Mateus 7

AEB vs ARIB

Sair da comparação
AEB
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 «مَا تُحْكْمُوشْ عَالنَّاسْ بَاشْ مَا يِتْحْكَمْشْ عْلِيكُمْ.
1 Não julgueis, para que não sejais julgados.
2 كِيمَا تُحْكْمُوا يِتْحْكَمْ عْلِيكُمْ، وبِالكِيلْ الِّي تْكَيْلُوا بِيهْ يِتْكَيْلِلْكُمْ.
2 Porque com o juízo com que julgais, sereis julgados; e com a medida com que medis vos medirão a vós.
3 عْلَاشْ القَشَّة الِّي فِي عِينْ خُوكْ تْشُوفْهَا، واللُّوحَة الِّي فِي عِينِكْ مَا تْشُوفْهَاشْ؟
3 E por que vês o argueiro no olho do teu irmão, e não reparas na trave que está no teu olho?
4 وَلَّا كِيفَاشْ تْقُولْ لْخُوكْ: "خَلِّينِي انَّحِّيلِكْ القَشَّة مِنْ عِينِكْ" وَقْتِلِّي عِينِكْ إِنْتِ فِيهَا لُوحَة؟
4 Ou como dirás a teu irmão: Deixa-me tirar o argueiro do teu olho, quando tens a trave no teu?
5 يَا مُنَافِقْ! نَحِّي اللُّوحَة مِنْ عِينِكْ قْبَلْ، وَقْتْهَا تْوَلِّي تْشُوفْ بِالڨْدَا وتْنَجِّمْ تْنَحِّي القَشَّة مِنْ عِينْ خُوكْ.
5 Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro do olho do teu irmão.
6 «مَا تَعْطِيوِشْ الحَاجَاتْ المُقَدْسَة لِلْكْلَابْ، ومَا تَرْمِيوِشْ الجُوهِرْ مْتَاعْكُمْ قُدَّامْ الحْلَالِفْ، بَاشْ مَا يْعَفْسُوهَاشْ بْسَاقِيهُمْ ويْدُورُوا عْلِيكُمْ ويِنْهْشُوكُمْ.
6 Não deis aos cães o que é santo, nem lanceis aos porcos as vossas pérolas, para não acontecer que as calquem aos pés e, voltando-se, vos despedacem.
7 «أُطْلْبُوا تَاخْذُوا، أَسْعَاوْ تَلْقَاوْ، دُقُّوا البَابْ يِتْحَلِّلْكُمْ.
7 Pedí, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei e abrir-se-vos-á.
8 عْلَى خَاطِرْ الِّي يُطْلُبْ يَاخِذْ، ولِّي يَسْعَى يَلْقَى، ولِّي يْدُقْ البَابْ يِتْحَلُّو.
8 Pois todo o que pede, recebe; e quem busca, acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
9 شْكُونْ فِيكُمْ وَقْتِلِّي يُطْلْبُو وِلْدُو فِي الخُبْزْ يَعْطِيهْ حَجْرَة؟
9 Ou qual dentre vós é o homem que, se seu filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra?
10 وَلَّا يُطْلْبُو فِي حُوتَة يَعْطِيهْ حْنَشْ؟
10 Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará uma serpente?
11 إِذَا كَانْ وإِنْتُومَا أَشْرَارْ تَعْرْفُوا تَعْطِيوْ حَاجَاتْ بَاهْيَة لَوْلَادْكُمْ، مُشْ بِالأَوْلَى بُوكُمْ الِّي فِي السْمَاء يَعْطِي حَاجَاتْ بَاهْيَة لِلِّي يُطْلْبُوهْ؟
11 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai, que está nos céus, dará boas coisas aos que lhas pedirem?
12 «كِيمَا تْحِبُّوا النَّاسْ يْعَامْلُوكُمْ، عَامْلُوهُمْ إِنْتُومَا زَادَا. وهَاذَا يْلَخَّصْ التَّعْلِيمْ الِّي فِي الشَّرِيعَة وكْتُبْ الأَنْبِيَاءْ.
12 Portanto, tudo o que vós quereis que os homens vos façam, fazei-lho também vós a eles; porque esta é a lei e os profetas.
13 «أُدْخْلُوا مِالبَابْ الضِّيِّقْ. عْلَى خَاطِرْ بَابْ الهْلَاكْ وَاسَعْ وطْرِيقُو سَاهِلْ، وبَرْشَة الِّي يُدْخْلُوا مِنُّو.
13 Entrai pela porta estreita; porque larga é a porta, e espaçoso o caminho que conduz à perdição, e muitos são os que entram por ela;
14 آمَا قَدَّاشُو ضِيِّقْ البَابْ وصْعِيبْ الطْرِيقْ الِّي يْهِزْ لِلْحَيَاةْ، وشْوَيَّة الِّي يَلْقَاوَهْ.
14 e porque estreita é a porta, e apertado o caminho que conduz à vida, e poucos são os que a encontram.
15 «رُدُّوا بَالْكُمْ مِالأَنْبِيَاءْ الكَذَّابِينْ، يْجِيوْكُمْ عَامْلِينْ رْوَاحْهُمْ عْلَالِشْ وهُومَا مِنْ دَاخِلْ ذْيُوبَة مِتْوَحْشَة.
15 Guardai-vos dos falsos profetas, que vêm a vós disfarçados em ovelhas, mas interiormente são lobos devoradores.
16 مِنْ ثْمَارْهُمْ تَعْرْفُوهُمْ. يَاخِي الشُّوكْ يْجِيبْ العْنِبْ، وَلَّا العِلِّيقْ يْجِيبْ الكَرْمُوسْ؟
16 Pelos seus frutos os conhecereis. Colhem-se, porventura, uvas dos espinheiros, ou figos dos abrolhos?
17 كِيفْ كِيفْ كُلْ شَجْرَة بَاهْيَة تْجِيبْ ثْمَرْ بَاهِي، وكُلْ شَجْرَة خَايْبَة تْجِيبْ ثْمَرْ خَايِبْ.
17 Assim, toda árvore boa produz bons frutos; porém a árvore má produz frutos maus.
18 مَا تْنَجَّمْشْ شَجْرَة بَاهْيَة تْجِيبْ ثْمَرْ خَايِبْ، ولَا شَجْرَة خَايْبَة تْجِيبْ ثْمَرْ بَاهِي.
18 Uma árvore boa não pode dar maus frutos; nem uma árvore má dar frutos bons.
19 وكُلْ شَجْرَة مَا تْجِيبِشْ ثْمَرْ بَاهِي تِتْقَصْ وتِتْرْمَى فِي النَّارْ.
19 Toda árvore que não produz bom fruto é cortada e lançada no fogo.
20 هَاذَاكَا عْلَاشْ مِنْ ثْمَارْهُمْ تَعْرْفُوهُمْ.
20 Portanto, pelos seus frutos os conhecereis.
21 «مُشْ كُلْ حَدْ يْقُلِّي: "يَا رَبْ، يَا رَبْ" يُدْخُلْ مَمْلَكْةْ السْمَاوَاتْ، مَا يُدْخُلْ كَانْ الِّي يَعْمِلْ مَشِيئِةْ بَابَا الِّي فِي السْمَاء.
21 Nem todo o que me diz: Senhor, Senhor! entrará no reino dos céus, mas aquele que faz a vontade de meu Pai, que está nos céus.
22 نْهَارْ الحْسَابْ بَرْشَة نَاسْ بِشْ يْقُولُولِي: "يَا رَبْ، يَا رَبْ، مُشْ بْإِسْمِكْ تْنَبَّأْنَا؟ وبِإِسْمِكْ خَرَّجْنَا الشْوَاطِنْ؟ وبِإِسْمِكْ عْمَلْنَا بَرْشَة مُعْجْزَاتْ؟".
22 Muitos me dirão naquele dia: Senhor, Senhor, não profetizamos nós em teu nome? e em teu nome não expulsamos demônios? e em teu nome não fizemos muitos milagres?
23 وآنَا بِشْ نْقُولِلْهُمْ: "آنَا عُمْرِي مَا عْرَفْتْكُمْ. إِبْعْدُوا عْلِيَّا يَلِّي تَعْمْلُوا فِي الشَّرْ!".
23 Então lhes direi claramente: Nunca vos conheci; apartai-vos de mim, vós que praticais a iniqüidade.
24 «الِّي يِسْمَعْ الِّي قُلْتُو هَاذَا الكُلْ ويْطَبْقُو، يْكُونْ كِيمَا رَاجِلْ حَكِيمْ بْنَى دَارُو عَالحْجَرْ.
24 Todo aquele, pois, que ouve estas minhas palavras e as põe em prática, será comparado a um homem prudente, que edificou a casa sobre a rocha.
25 وصَبِّتْ المْطَرْ وجَاتْ الفَيْضَانَاتْ وهَبِّتْ الرِّيحْ بْقُوَّة عَالدَّارْ هَاذِيكَا، آمَا الدَّارْ مَا طَاحِتْشْ، عْلَى خَاطِرْ سَاسْهَا مِبْنِي عَالحْجَرْ.
25 E desceu a chuva, correram as torrentes, sopraram os ventos, e bateram com ímpeto contra aquela casa; contudo não caiu, porque estava fundada sobre a rocha.
26 ولِّي يِسْمَعْ كْلَامِي هَاذَا ومَا يْطَبْقُوشْ، يْكُونْ كِيمَا رَاجِلْ بْلَا عْقَلْ بْنَى دَارُو عَالرْمَلْ.
26 Mas todo aquele que ouve estas minhas palavras, e não as põe em prática, será comparado a um homem insensato, que edificou a sua casa sobre a areia.
27 وصَبِّتْ المْطَرْ وجَاتْ الفَيْضَانَاتْ وهَبِّتْ الرِّيحْ عَالدَّارْ هَاذِيكَا، يَاخِي طَاحِتْ وتْهَدِّتْ الكُلْ».
27 E desceu a chuva, correram as torrentes, sopraram os ventos, e bateram com ímpeto contra aquela casa, e ela caiu; e grande foi a sua queda.
28 وكِي كَمِّلْ يَسُوعْ الكْلَامْ هَاذَا، بْقَاوْ النَّاسْ بَاهْتِينْ مِنْ تَعْلِيمُو،
28 Ao concluir Jesus este discurso, as multidões se maravilhavam da sua doutrina;
29 عْلَى خَاطْرُو كَانْ يْعَلِّمْ فِيهُمْ بْسُلْطَة، مُشْ كِيمَا عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة مْتَاعْهُمْ.
29 porque as ensinava como tendo autoridade, e não como os escribas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra