Mateus 7

AEB vs ACF

Sair da comparação
AEB
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 «مَا تُحْكْمُوشْ عَالنَّاسْ بَاشْ مَا يِتْحْكَمْشْ عْلِيكُمْ.
1 Não julgueis, para que não sejais julgados.
2 كِيمَا تُحْكْمُوا يِتْحْكَمْ عْلِيكُمْ، وبِالكِيلْ الِّي تْكَيْلُوا بِيهْ يِتْكَيْلِلْكُمْ.
2 Porque com o juízo com que julgardes sereis julgados, e com a medida com que tiverdes medido vos hão de medir a vós.
3 عْلَاشْ القَشَّة الِّي فِي عِينْ خُوكْ تْشُوفْهَا، واللُّوحَة الِّي فِي عِينِكْ مَا تْشُوفْهَاشْ؟
3 E por que reparas tu no argueiro que está no olho do teu irmão, e não vês a trave que está no teu olho?
4 وَلَّا كِيفَاشْ تْقُولْ لْخُوكْ: "خَلِّينِي انَّحِّيلِكْ القَشَّة مِنْ عِينِكْ" وَقْتِلِّي عِينِكْ إِنْتِ فِيهَا لُوحَة؟
4 Ou como dirás a teu irmão: Deixa-me tirar o argueiro do teu olho, estando uma trave no teu?
5 يَا مُنَافِقْ! نَحِّي اللُّوحَة مِنْ عِينِكْ قْبَلْ، وَقْتْهَا تْوَلِّي تْشُوفْ بِالڨْدَا وتْنَجِّمْ تْنَحِّي القَشَّة مِنْ عِينْ خُوكْ.
5 Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho, e então cuidarás em tirar o argueiro do olho do teu irmão.
6 «مَا تَعْطِيوِشْ الحَاجَاتْ المُقَدْسَة لِلْكْلَابْ، ومَا تَرْمِيوِشْ الجُوهِرْ مْتَاعْكُمْ قُدَّامْ الحْلَالِفْ، بَاشْ مَا يْعَفْسُوهَاشْ بْسَاقِيهُمْ ويْدُورُوا عْلِيكُمْ ويِنْهْشُوكُمْ.
6 Não deis aos cães as coisas santas, nem deiteis aos porcos as vossas pérolas, não aconteça que as pisem com os pés e, voltando-se, vos despedacem.
7 «أُطْلْبُوا تَاخْذُوا، أَسْعَاوْ تَلْقَاوْ، دُقُّوا البَابْ يِتْحَلِّلْكُمْ.
7 Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e encontrareis; batei, e abrir-se-vos-á.
8 عْلَى خَاطِرْ الِّي يُطْلُبْ يَاخِذْ، ولِّي يَسْعَى يَلْقَى، ولِّي يْدُقْ البَابْ يِتْحَلُّو.
8 Porque, aquele que pede, recebe; e, o que busca, encontra; e, ao que bate, abrir-se-lhe-á.
9 شْكُونْ فِيكُمْ وَقْتِلِّي يُطْلْبُو وِلْدُو فِي الخُبْزْ يَعْطِيهْ حَجْرَة؟
9 E qual dentre vós é o homem que, pedindo-lhe pão o seu filho, lhe dará uma pedra?
10 وَلَّا يُطْلْبُو فِي حُوتَة يَعْطِيهْ حْنَشْ؟
10 E, pedindo-lhe peixe, lhe dará uma serpente?
11 إِذَا كَانْ وإِنْتُومَا أَشْرَارْ تَعْرْفُوا تَعْطِيوْ حَاجَاتْ بَاهْيَة لَوْلَادْكُمْ، مُشْ بِالأَوْلَى بُوكُمْ الِّي فِي السْمَاء يَعْطِي حَاجَاتْ بَاهْيَة لِلِّي يُطْلْبُوهْ؟
11 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas coisas aos vossos filhos, quanto mais vosso Pai, que está nos céus, dará bens aos que lhe pedirem?
12 «كِيمَا تْحِبُّوا النَّاسْ يْعَامْلُوكُمْ، عَامْلُوهُمْ إِنْتُومَا زَادَا. وهَاذَا يْلَخَّصْ التَّعْلِيمْ الِّي فِي الشَّرِيعَة وكْتُبْ الأَنْبِيَاءْ.
12 Portanto, tudo o que vós quereis que os homens vos façam, fazei-lho também vós, porque esta é a lei e os profetas.
13 «أُدْخْلُوا مِالبَابْ الضِّيِّقْ. عْلَى خَاطِرْ بَابْ الهْلَاكْ وَاسَعْ وطْرِيقُو سَاهِلْ، وبَرْشَة الِّي يُدْخْلُوا مِنُّو.
13 Entrai pela porta estreita; porque larga é a porta, e espaçoso o caminho que conduz à perdição, e muitos são os que entram por ela;
14 آمَا قَدَّاشُو ضِيِّقْ البَابْ وصْعِيبْ الطْرِيقْ الِّي يْهِزْ لِلْحَيَاةْ، وشْوَيَّة الِّي يَلْقَاوَهْ.
14 E porque estreita é a porta, e apertado o caminho que leva à vida, e poucos há que a encontrem.
15 «رُدُّوا بَالْكُمْ مِالأَنْبِيَاءْ الكَذَّابِينْ، يْجِيوْكُمْ عَامْلِينْ رْوَاحْهُمْ عْلَالِشْ وهُومَا مِنْ دَاخِلْ ذْيُوبَة مِتْوَحْشَة.
15 Acautelai-vos, porém, dos falsos profetas, que vêm até vós vestidos como ovelhas, mas, interiormente, são lobos devoradores.
16 مِنْ ثْمَارْهُمْ تَعْرْفُوهُمْ. يَاخِي الشُّوكْ يْجِيبْ العْنِبْ، وَلَّا العِلِّيقْ يْجِيبْ الكَرْمُوسْ؟
16 Por seus frutos os conhecereis. Porventura colhem-se uvas dos espinheiros, ou figos dos abrolhos?
17 كِيفْ كِيفْ كُلْ شَجْرَة بَاهْيَة تْجِيبْ ثْمَرْ بَاهِي، وكُلْ شَجْرَة خَايْبَة تْجِيبْ ثْمَرْ خَايِبْ.
17 Assim, toda a árvore boa produz bons frutos, e toda a árvore má produz frutos maus.
18 مَا تْنَجَّمْشْ شَجْرَة بَاهْيَة تْجِيبْ ثْمَرْ خَايِبْ، ولَا شَجْرَة خَايْبَة تْجِيبْ ثْمَرْ بَاهِي.
18 Não pode a árvore boa dar maus frutos; nem a árvore má dar frutos bons.
19 وكُلْ شَجْرَة مَا تْجِيبِشْ ثْمَرْ بَاهِي تِتْقَصْ وتِتْرْمَى فِي النَّارْ.
19 Toda a árvore que não dá bom fruto corta-se e lança-se no fogo.
20 هَاذَاكَا عْلَاشْ مِنْ ثْمَارْهُمْ تَعْرْفُوهُمْ.
20 Portanto, pelos seus frutos os conhecereis.
21 «مُشْ كُلْ حَدْ يْقُلِّي: "يَا رَبْ، يَا رَبْ" يُدْخُلْ مَمْلَكْةْ السْمَاوَاتْ، مَا يُدْخُلْ كَانْ الِّي يَعْمِلْ مَشِيئِةْ بَابَا الِّي فِي السْمَاء.
21 Nem todo o que me diz: Senhor, Senhor! entrará no reino dos céus, mas aquele que faz a vontade de meu Pai, que está nos céus.
22 نْهَارْ الحْسَابْ بَرْشَة نَاسْ بِشْ يْقُولُولِي: "يَا رَبْ، يَا رَبْ، مُشْ بْإِسْمِكْ تْنَبَّأْنَا؟ وبِإِسْمِكْ خَرَّجْنَا الشْوَاطِنْ؟ وبِإِسْمِكْ عْمَلْنَا بَرْشَة مُعْجْزَاتْ؟".
22 Muitos me dirão naquele dia: Senhor, Senhor, não profetizamos nós em teu nome? e em teu nome não expulsamos demônios? e em teu nome não fizemos muitas maravilhas?
23 وآنَا بِشْ نْقُولِلْهُمْ: "آنَا عُمْرِي مَا عْرَفْتْكُمْ. إِبْعْدُوا عْلِيَّا يَلِّي تَعْمْلُوا فِي الشَّرْ!".
23 E então lhes direi abertamente: Nunca vos conheci; apartai-vos de mim, vós que praticais a iniqüidade.
24 «الِّي يِسْمَعْ الِّي قُلْتُو هَاذَا الكُلْ ويْطَبْقُو، يْكُونْ كِيمَا رَاجِلْ حَكِيمْ بْنَى دَارُو عَالحْجَرْ.
24 Todo aquele, pois, que escuta estas minhas palavras, e as pratica, assemelhá-lo-ei ao homem prudente, que edificou a sua casa sobre a rocha;
25 وصَبِّتْ المْطَرْ وجَاتْ الفَيْضَانَاتْ وهَبِّتْ الرِّيحْ بْقُوَّة عَالدَّارْ هَاذِيكَا، آمَا الدَّارْ مَا طَاحِتْشْ، عْلَى خَاطِرْ سَاسْهَا مِبْنِي عَالحْجَرْ.
25 E desceu a chuva, e correram rios, e assopraram ventos, e combateram aquela casa, e não caiu, porque estava edificada sobre a rocha.
26 ولِّي يِسْمَعْ كْلَامِي هَاذَا ومَا يْطَبْقُوشْ، يْكُونْ كِيمَا رَاجِلْ بْلَا عْقَلْ بْنَى دَارُو عَالرْمَلْ.
26 E aquele que ouve estas minhas palavras, e não as cumpre, compará-lo-ei ao homem insensato, que edificou a sua casa sobre a areia;
27 وصَبِّتْ المْطَرْ وجَاتْ الفَيْضَانَاتْ وهَبِّتْ الرِّيحْ عَالدَّارْ هَاذِيكَا، يَاخِي طَاحِتْ وتْهَدِّتْ الكُلْ».
27 E desceu a chuva, e correram rios, e assopraram ventos, e combateram aquela casa, e caiu, e foi grande a sua queda.
28 وكِي كَمِّلْ يَسُوعْ الكْلَامْ هَاذَا، بْقَاوْ النَّاسْ بَاهْتِينْ مِنْ تَعْلِيمُو،
28 E aconteceu que, concluindo Jesus este discurso, a multidão se admirou da sua doutrina;
29 عْلَى خَاطْرُو كَانْ يْعَلِّمْ فِيهُمْ بْسُلْطَة، مُشْ كِيمَا عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة مْتَاعْهُمْ.
29 Porquanto os ensinava como tendo autoridade; e não como os escribas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra