Marcos 2

AEB vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ وبَعْدْ أَيَّامَاتْ، رْجَعْ يَسُوعْ لْمَنْطَقْةْ كَفْرْنَاحُومْ وتِنْشَرّْ الخْبَرْ الِّي هُوَّ فِي الدَّارْ.

¹ E alguns dias depois entrou outra vez em Cafarnaum, e soube-se que estava em casa.

² تْلَمُّوا بَرْشَة نَاسْ لِينْ مَا عَادِشْ فَمَّة بْلَاصَة لْحَتَّى حَدْ حَتَّى قُدَّامْ البَابْ. وبْدَا يَحْكِي مْعَاهُمْ بْكِلْمِةْ اللَّهْ.

² E logo se ajuntaram tantos, que nem ainda nos lugares junto à porta cabiam; e anunciava-lhes a palavra.

³ وجَابُولُو وَاحِدْ مَشْلُولْ هَازِّينُو أَرْبْعَة رْجَالْ.

³ E vieram ter com ele conduzindo um paralítico, trazido por quatro.

⁴ آمَا مَا نَجْمُوشْ يُقْرْبُولُو مِنْ كُثْرِةْ النَّاسْ. يَاخِي عَمْلُوا نُقْبَة فِي السْطَحْ فُوقْ البْلَاصَة الِّي كَانْ فِيهَا يَسُوعْ، وهَبّْطُوا مِنْهَا المَشْلُولْ، رَاقِدْ عْلَى فَرْشُو.

⁴ E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava, e, fazendo um buraco, baixaram o leito em que jazia o paralítico.

⁵ وَقْتِلِّي شَافْ يَسُوعْ إِيمَانْهُمْ، قَالْ لِلْمَشْلُولْ: «يَا وِلْدِي، ذْنُوبِكْ تْغَفْرِتْ».

⁵ E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, perdoados estão os teus pecados.

⁶ وكَانْ بِينْ القَاعْدِينْ جْمَاعَة مِنْ عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة بْدَاوْ يْخَمُّوا بِينْهُمْ وبِينْ رْوَاحْهُمْ:

⁶ E estavam ali assentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:

⁷ «شْبِيهْ الرَّاجِلْ هَاذَا يِتْكَلِّمْ هَكَّا؟ قَاعِدْ يَكْفِرْ! شْكُونْ بِخْلَافْ اللَّهْ وَحْدُو يْنَجِّمْ يِغْفِرْ الذْنُوبْ؟».

⁷ Por que diz este assim blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?

⁸ وبِالوَقْتْ عْرَفْ يَسُوعْ فَاشْ يْخَمُّوا، يَاخِي سْإِلْهُمْ: «عْلَاشْ تْخَمُّوا هَكَّا؟

⁸ E Jesus, conhecendo logo em seu espírito que assim arrazoavam entre si, lhes disse: Por que arrazoais sobre estas coisas em vossos corações?

⁹ آنَاهُو أَسْهِلْ؟ بَاشْ يِتْقَالْ لِلْمَشْلُولْ: "ذْنُوبِكْ تْغَفْرِتْ" وَلَّا يِتْقَالُّو: "قُومْ! هِزْ فَرْشِكْ وامْشِي"؟

⁹ Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados; ou dizer-lhe: Levanta-te, e toma o teu leito, e anda?

¹⁰ آمَا هَانِي بِشْ نْوَرِّيكُمْ الِّي إِبْنْ الإِنْسَانْ عَنْدُو السُّلْطَة فِي الأَرْضْ بَاشْ يِغْفِرْ الذْنُوبْ». يَاخِي قَالْ لِلْمَشْلُولْ:

¹⁰ Ora, para que saibais que o Filho do homem tem na terra poder para perdoar pecados (disse ao paralítico),

¹¹ «نْقُلِّكْ: قُومْ! هِزْ فَرْشِكْ ورَوَّحْ لْدَارِكْ».

¹¹ A ti te digo: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.

¹² قَامْ الرَّاجِلْ بِالوَقْتْ، هَزْ فَرْشُو ومْشَى قُدَّامْ النَّاسْ الكُلْ. قَعْدُوا الكُلْهُمْ بَاهْتِينْ وحِمْدُوا اللَّهْ وقَالُوا: «عْمُرْنَا مَا شُفْنَا حَاجَة كِيمَا هَاذِي!».

¹² E levantou-se e, tomando logo o leito, saiu em presença de todos, de sorte que todos se admiraram e glorificaram a Deus, dizendo: Nunca tal vimos.

¹³ وخْرَجْ يَسُوعْ مَرَّة أُخْرَى لْشَطْ البُحَيْرَة، وخَلْطُوا عْلِيهْ النَّاسْ الكُلْ، وبْدَا يْعَلَّمْ فِيهُمْ.

¹³ E tornou a sair para o mar, e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.

¹⁴ وهُوَّ يِمْشِي، شَافْ لَاوِي وِلْدْ حَلْفَى قَاعِدْ فِينْ يْلِمُّوا الضَّرَايِبْ وقَالُّو: «تَبَّعْنِي!». يَاخِي قَامْ وتَبْعُو.

¹⁴ E, passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na alfândega, e disse-lhe: Segue-me. E, levantando-se, o seguiu.

¹⁵ ووَقْتِلِّي كَانْ يَسُوعْ قَاعِدْ يَاكِلْ فِي دَارْ لَاوِي، قَعْدُوا مْعَاهْ ومْعَ تْلَامِذْتُو بَرْشَة مَكَّاسَة الِّي يْلِمُّوا فِي الضَّرَايِبْ وبَرْشَة مُذْنْبِينْ، مِلِّي كَانُوا يْتَبْعُوا فِيهْ.

¹⁵ E aconteceu que, estando sentado à mesa em casa deste, também estavam sentados à mesa com Jesus e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque eram muitos, e o tinham seguido.

¹⁶ ووَقْتِلِّي عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة والفِرِّيسِيِّينْ شَافُوا الِّي يَسُوعْ يَاكِلْ مْعَ المَكَّاسَة والمُذْنْبِينْ، قَالُوا لِتْلَامِذْتُو: «عْلَاشْ يَاكِلْ مْعَ المَكَّاسَة والمُذْنْبِينْ؟».

¹⁶ E os escribas e fariseus, vendo-o comer com os publicanos e pecadores, disseram aos seus discípulos: Por que come e bebe ele com os publicanos e pecadores?

¹⁷ سْمَعْهُمْ يَسُوعْ وجَاوِبْهُمْ: «المُرْضَى هُومَا الِّي يَحْتَاجُوا لِلطْبِيبْ مُشْ الصْحَاحْ. آنَا جِيتْ لِلْمُذْنْبِينْ، مُشْ لِلصَّالْحِينْ».

¹⁷ E Jesus, tendo ouvido isto, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas, sim, os que estão doentes; eu não vim chamar os justos, mas, sim, os pecadores ao arrependimento.

¹⁸ وكَانُوا تْلَامِذْةْ يُوحَنَّا والفِرِّيسِيِّينْ صَايْمِينْ. يَاخِي جَاوْ جْمَاعَة لْيَسُوعْ وسِأْلُوهْ: «عْلَاشْ تْلَامِذْةْ يُوحَنَّا وتْلَامِذْةْ الفِرِّيسِيِّينْ يْصُومُوا، وتْلَامِذْتِكْ مَا يْصُومُوشْ؟».

¹⁸ Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam; e foram e disseram-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, e não jejuam os teus discípulos?

¹⁹ جَاوِبْهُمْ: «يَاخِي يْنَجْمُوا المِسْتَدْعِينْ لِلْعِرْسْ يْصُومُوا والعْرُوسْ مَزَّالْ مْعَاهُمْ؟ مَادَامُو العْرُوسْ مْعَاهُمْ، مَا يْنَجْمُوشْ يْصُومُوا.

¹⁹ E Jesus disse-lhes: Podem porventura os filhos das bodas jejuar enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não podem jejuar;

²⁰ آمَا بِشْ يْجِي الوَقْتْ الِّي يِتْنَحَّى فِيهْ العْرُوسْ مِنْ بَحْذَاهُمْ. وَقْتْهَا يْصُومُوا.

²⁰ Mas dias virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão naqueles dias.

²¹ حَتَّى حَدْ مَا يْرَقَّعْ لِبْسَة قْدِيمَة بْطَرْفْ قْمَاشْ جْدِيدْ. مَا كَانِشْ تِتْكَمِّشْ القَطْعَة الجْدِيدَة ويِتْجَبِّدْ القْمَاشْ القْدِيمْ، وتْوَلِّي التَّقْطِيعَة أَتْعَسْ مِنْ قْبَلْ.

²¹ Ninguém deita remendo de pano novo em roupa velha; doutra sorte o mesmo remendo novo rompe o velho, e a rotura fica maior.

²² ومَا فَمَّة حَتَّى وَاحِدْ يْحُطْ شْرَابْ جْدِيدْ فِي ڨِرْبَة قْدِيمَة، بَاشْ الشْرَابْ الجْدِيدْ مَا يِفْلِقْشْ الڨِرْبَة ويِخْسِرْ الشْرَابْ والڨِرْبَة. آمَا الشْرَابْ الجْدِيدْ يِتْحَطْ فِي ڨِرْبَة جْدِيدَة».

²² E ninguém deita vinho novo em odres velhos; doutra sorte, o vinho novo rompe os odres e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; o vinho novo deve ser deitado em odres novos.

²³ وفِي نْهَارْ السِّبْتْ، تْعَدَّى يَسُوعْ وِسْطْ هْنَاشِرْ، وتْلَامِذْتُو بْدَاوْ يْنَحِّيوْ فِي سْبُولْ القَمْحْ وهُومَا مَاشِينْ.

²³ E aconteceu que, passando ele num sábado pelas searas, os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.

²⁴ يَاخِي الفِرِّيسِيِّينْ قَالُولُو: «شُوفْ! عْلَاشْ تْلَامِذْتِكْ يَعْمْلُوا حَاجَاتْ مَا يِلْزِمْشْ تِتَعْمَلْ نْهَارْ السِّبْتْ؟».

²⁴ E os fariseus lhe disseram: Vês? Por que fazem no sábado o que não é lícito?

²⁵ جَاوِبْهُمْ: «يَاخِي مَا قْرِيتُوشْ عَلِّي عَمْلُو دَاوِدْ هُوَّ ولِّي مْعَاهْ وَقْتِلِّي إِحْتَاجُوا وجَاعُوا،

²⁵ Mas ele disse-lhes: Nunca lestes o que fez Davi, quando estava em necessidade e teve fome, ele e os que com ele estavam?

²⁶ كِيفَاشْ دْخَلْ لْخِيمِةْ الإِجْتِمَاعْ وَقْتِلِّي أَبِيأَثَارْ كَانْ كْبِيرْ الكَهَنَة، وكِيفَاشْ كْلَا مِنْ خُبْزْ القُرْبَانْ الِّي مَسْمُوحْ كَانْ لِلْكَهَنَة بَاشْ يَاكْلُوا مِنُّو، وزَادْ عْطَى لِلِّي مْعَاهْ، وكْلَاوْ؟».

²⁶ Como entrou na casa de Deus, no tempo de Abiatar, sumo sacerdote, e comeu os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, dando também aos que com ele estavam?

²⁷ وزَادْ قَالِلْهُمْ: « رَاهُو السِّبْتْ مَجْعُولْ لِلْإِنْسَانْ، مُشْ الإِنْسَانْ مَجْعُولْ لِلسِّبْتْ.

²⁷ E disse-lhes: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.

²⁸ هَاذَاكَا عْلَاشْ إِبْنْ الإِنْسَانْ هُوَّ رَبْ السِّبْتْ زَادَا».

²⁸ Assim o Filho do homem até do sábado é Senhor.

Marcos 2

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra