Números 16

YAL vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Xɛmɛna nde yi keli naxan yi xili Kora, Yisehari a diina. Lewi a dii Kehati mamandenna. E nun Rubɛn bɔnsɔnna muxuna ndee nan yi a ra naxanye yi xili Datan nun Abirami, Eliyabi a diine, e nun Hon, Pɛlɛti a diina.
1 E Corá, filho de Izar, filho de Coate, filho de Levi, tomou consigo a Datã e a Abirão, filhos de Eliabe, e a Om, filho de Pelete, filhos de Rúben,
2 E nun Isirayila kaan muxu kɛmɛ firin tonge suulun yi keli Musa xili ma, e birin xili kan yamaan fonne tagi.
2 e levantaram-se perante Moisés com duzentos e cinquenta homens dos filhos de Israel, maiorais da congregação, chamados ao ajuntamento, varões de nome.
3 E yi e malan Musa nun Haruna xili ma, e yi a fala e xa, e naxa, “Ɛ bata a radangu ayi! Yamaan muxune birin sariɲan. Alatala e birin tagi. Nanfera ɛ yɛtɛ yitema Alatala yamaan ma?”
3 E se congregaram contra Moisés e contra Arão e lhes disseram: Demais é já; pois que toda a congregação é santa, todos eles são santos, e o Senhor está no meio deles; por que, pois, vos elevais sobre a congregação do Senhor ?
4 Musa to na falane mɛ, a yi a yɛtagin lan bɔxɔn ma.
4 Como Moisés isto ouviu, caiu sobre o seu rosto
5 A yi a fala Kora nun a muxune xa, a naxa, “Tila xɔtɔnni, Alatala a yitama nɛn, a gbeen naxan na e nun naxan sariɲan, naxan lan a siga a fɛma. A naxan sugandixi, a na kanna luma nɛn, a yi a maso a ra.
5 e falou a Corá e a toda a sua congregação, dizendo: Amanhã pela manhã o Senhor fará saber quem é seu e quem o santo que ele fará chegar a si; e aquele a quem escolher fará chegar a si.
6 Nayi, Kora, ɛ nun i ya muxune birin xa ito liga: ɛ wusulan gan seene tongo.
6 Fazei isto: Tomai vós incensários, Corá e toda a sua congregação;
7 Tila ɛ tɛɛn sa e kui, ɛ wusulanna sa a fari Alatala yɛtagi. Alatala na naxan sugandi, na nan sariɲan. Ɛ tan Lewi bɔnsɔnna muxune bata a radangu ayi!”
7 e, pondo fogo neles amanhã, sobre eles deitai incenso perante o Senhor ; e será que o homem a quem o Senhor escolher, este será o santo; baste-vos, filhos de Levi.
8 Musa mɔn yi a fala Kora xa, a naxa, “Ɛ tuli mati, ɛ tan Lewi bɔnsɔnna muxune!
8 Disse mais Moisés a Corá: Ouvi, agora, filhos de Levi:
9 Na mi ɛ wasɛ a Isirayilaa Ala bata ɛ sugandi Isirayila kaan bonne tagi, a yi ɛ maso a ra, alogo ɛ xa wali a xa Alatala batu bubuni, ɛ yi ti Isirayila yamaan yɛɛ ra ɛ yi e mali Ala batu feen na?
9 Porventura, pouco para vós é que o Deus de Israel vos separou da congregação de Israel para vos fazer chegar a si, a administrar o ministério do tabernáculo do Senhor e estar perante a congregação para ministrar-lhe;
10 A bata ɛ maso a ra, ɛ nun Lewi bɔnsɔnna muxune birin. Koni, ɛ mɔn kataxi, a xa ɛ findi saraxaraline ra!
10 e te fez chegar e todos os teus irmãos, os filhos de Levi, contigo; ainda também procurais o sacerdócio?
11 Ɛ nun i ya muxune bata ɛ malan Alatala xili ma. Nde Haruna ra feni ito yi ɛ to a mafalama?”
11 Pelo que tu e toda a tua congregação congregados estais contra o Senhor ; e Arão, que é ele, que murmurais contra ele?
12 Na xanbi ra, Musa yi muxuna nde rasiga Datan nun Abirami xilideni, Eliyabi a diine, koni e yi a yabi, e naxa, “Nxu mi fama!
12 E Moisés enviou a chamar a Datã e a Abirão, filhos de Eliabe; porém eles disseram: Não subiremos;
13 Na mi i wasaxi ba, i to bata nxu ramini Misiran yamanani kumin nun nɔnɔn gbo dɛnaxan yi alogo i xa nxu faxa tonbonni? I mɔn waxi nxu ɲaxankata feen nin ba?
13 porventura, pouco é que nos fizeste subir de uma terra que mana leite e mel, para nos matares neste deserto, senão que também totalmente te assenhoreias de nós?
14 I mi faxi nxu ra bɔxɔ faɲi yi, kumin nun nɔnɔn gbo dɛnaxan yi! I mi xɛɛne nun manpa bili nakɔne soxi nxu yii nxu kɛɛn na mumɛ! I yengi a ma a i nxu mayendenma nɛn alo danxutɔne ba? Nxu mi fama!”
14 Nem tampouco nos trouxeste a uma terra que mana leite e mel, nem nos deste campos e vinhas em herança; porventura, arrancarás os olhos a estes homens? Não subiremos.
15 Na yabin yi Musa xɔlɔ kati, a yi a fala Alatala xa, a naxa, “I nama tin e saraxane ra! Hali sofanla n mi a tongoxi e yii, n munma muxu yo hakɛ tongo e yɛ.”
15 Então, Moisés irou-se muito e disse ao Senhor : Não atentes para a sua oferta; nem um só jumento tomei deles nem a nenhum deles fiz mal.
16 Musa yi a fala Kora xa, a naxa, “Ɛ nun i ya muxune birin xa fa Alatala yɛtagi tila e nun Haruna.
16 Disse mais Moisés a Corá: Tu e toda a tua congregação, ponde-vos perante o Senhor , tu, e eles, e Arão, amanhã.
17 Ɛ birin xa wusulan gan seene tongo, ɛ yi wusulanna sa e kui, ɛ yi a yita Alatala ra. E birin malanxina, wusulan gan seen kɛmɛ firin tonge suulun. I tan nun Haruna fan xa ɛ wusulan gan seen yita Ala ra.”
17 E tomai cada um o seu incensário e neles ponde incenso; e trazei cada um o seu incensário perante o Senhor , duzentos e cinquenta incensários; também tu e Arão, cada qual o seu incensário.
18 E birin yi e wusulan gan seene tongo, e tɛɛn nun wusulanna sa e kui, e ti Naralan Bubun so dɛɛn na, Musa nun Haruna fɛma.
18 Tomaram, pois, cada qual o seu incensário, e neles puseram fogo, e neles deitaram incenso, e se puseram perante a porta da tenda da congregação com Moisés e Arão.
19 Kora to a fɔxɔrabirane birin malan e xili ma Naralan Bubun so dɛɛn na, Alatala nɔrɔn yi godo yamaan birin yɛtagi.
19 E Corá fez ajuntar contra eles toda a congregação à porta da tenda da congregação; então, a glória do Senhor apareceu a toda a congregação.
20 Alatala yi a fala Musa nun Haruna xa, a naxa,
20 E falou o Senhor a Moisés e a Arão, dizendo:
21 “Ɛ masiga yamani ito ra, alogo n xa e halagi iki sa!”
21 Apartai-vos do meio desta congregação, e os consumirei como num momento.
22 Musa nun Haruna yi bira, e yi e yɛtagin lan bɔxɔn ma, e yi a fala, e naxa, “Ala, i tan nan niin saxi muxune birin yi, i xɔlɔma nɛn yamaan birin ma ba, anu muxu keden peen nan yulubin ligaxi?”
22 Mas eles se prostraram sobre os seus rostos, e disseram: Ó Deus, Deus dos espíritos de toda carne, pecará um só homem, e indignar-te-ás tu tanto contra toda esta congregação?
23 Alatala yi a fala Musa xa, a naxa,
23 E falou o Senhor a Moisés, dizendo:
24 “A fala yamaan xa, a e xa e masiga Kora nun Datan nun Abirami bubune ra.”
24 Fala a toda esta congregação, dizendo: Levantai-vos do redor da habitação de Corá, Datã e Abirão.
25 Musa yi keli, a siga Datan nun Abirami binni, Isirayila fonne biraxi a fɔxɔ ra.
25 Então, Moisés levantou-se e foi a Datã e a Abirão; e após ele foram os anciãos de Israel.
26 A yi a fala yamaan xa, a naxa, “Ɛ masiga yulubi kanni itoe bubune ra! Ɛ nama ɛ yiin din e yii se yo ra, alogo ɛ fan nama raxɔri e yulubine fe ra.”
26 E falou à congregação, dizendo: Desviai-vos, peço-vos, das tendas destes ímpios homens e não toqueis nada do que é seu, para que, porventura, não pereçais em todos os seus pecados.
27 Nayi, yamaan yi e masiga Kora nun Datan nun Abirami bubune ra. Datan nun Abirami yi mini e bubune kui, e ti e dɛ ra, e nun e ɲaxanle nun e diine birin.
27 Levantaram-se, pois, do redor da habitação de Corá, Datã e Abirão. E Datã e Abirão saíram e se puseram à porta das suas tendas, juntamente com as suas mulheres, e seus filhos, e suas crianças.
28 Musa yi a fala, a naxa, “Ɛ fama a kolondeni a Alatala nan n nafaxi feni itoe birin ligadeni. N tan mi a ra.
28 Então, disse Moisés: Nisto conhecereis que o Senhor me enviou a fazer todos estes feitos, que de meu coração não procedem.
29 Xa muxuni itoe faxa alo muxune birin faxan kii naxan yi, xa e dunuɲa yi gidin lu alo adamane dari fena, nayi Alatala xa mi n nafaxi.
29 Se estes morrerem como morrem todos os homens e se forem visitados como se visitam todos os homens, então, o Senhor me não enviou.
30 Koni xa Alatala kabanako feen liga, xa bɔxɔni bɔ, a yi e nun e yii seene birin gerun, xa e ɲɛɲɛn siga laxira yi, ɛ a kolonma nɛn nayi fa fala muxuni itoe bata Alatala raɲaxu.”
30 Mas, se o Senhor criar alguma coisa nova, e a terra abrir a sua boca e os tragar com tudo o que é seu, e vivos descerem ao sepulcro, então, conhecereis que estes homens irritaram ao Senhor .
31 Musa to yelin falan tiyɛ tun, bɔxɔn yi rabi e bun.
31 E aconteceu que, acabando ele de falar todas estas palavras, a terra que estava debaixo deles se fendeu.
32 A yi a raxutu e ma e nun e denbayane, e nun muxun naxanye birin yi Kora fɔxɔ ra e nun e yii seene birin.
32 E a terra abriu a sua boca e os tragou com as suas casas, como também a todos os homens que pertenciam a Corá e a toda a sua fazenda.
33 E ɲɛɲɛne yi siga laxira yi e nun e yii seene birin. Bɔxɔn yi e yɛ maluxun, e lɔ ayi Isirayila yamaan ma.
33 E eles e tudo o que era seu desceram vivos ao sepulcro, e a terra os cobriu, e pereceram do meio da congregação.
34 E to e gbelegbele xuiin mɛ, Isirayila kaan naxanye birin yi e rabilinni, ne yi e gi, e naxa, “Bɔxɔn nama en fan gerun de!”
34 E todo o Israel, que estava ao redor deles, fugiu do clamor deles; porque diziam: Para que, porventura, também nos não trague a terra a nós.
35 Alatala yi tɛɛn nagodo, a yi na muxu kɛmɛ firin tonge suulunne birin gan, naxanye fa wusulanna ra.
35 Então, saiu fogo do Senhor e consumiu os duzentos e cinquenta homens que ofereciam o incenso.
36 — ausente —
36 E falou o Senhor a Moisés, dizendo:
37 — ausente —
37 Dize a Eleazar, filho de Arão, o sacerdote, que tome os incensários do meio do incêndio e espalhe o fogo longe, porque santos são;
38 — ausente —
38 quanto aos incensários daqueles que pecaram contra a sua alma, deles se façam folhas estendidas para cobertura do altar; porquanto os trouxeram perante o Senhor ; pelo que santos são e serão por sinal aos filhos de Israel.
39 — ausente —
39 E Eleazar, o sacerdote, tomou os incensários de metal, que trouxeram aqueles que foram queimados, e os estenderam para cobertura do altar,
40 — ausente —
40 por memorial para os filhos de Israel, para que nenhum estranho, que não for da semente de Arão, se chegue para acender incenso perante o Senhor ; para que não seja como Corá e a sua congregação, como o Senhor lhe tinha dito pela boca de Moisés.
41 — ausente —
41 Mas, no dia seguinte, toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão, dizendo: Vós matastes o povo do Senhor .
42 — ausente —
42 E aconteceu que, ajuntando-se a congregação contra Moisés e Arão e virando-se para a tenda da congregação, eis que a nuvem a cobriu, e a glória do Senhor apareceu.
43 — ausente —
43 Vieram, pois, Moisés e Arão perante a tenda da congregação.
44 — ausente —
44 Então, falou o Senhor a Moisés, dizendo:
45 — ausente —
45 Levantai-vos do meio desta congregação, e a consumirei como num momento; então, se prostraram sobre o seu rosto,
46 — ausente —
46 e disse Moisés a Arão: Toma o teu incensário, e põe nele fogo do altar, e deita incenso sobre ele, e vai depressa à congregação, e faze expiação por eles; porque grande indignação saiu de diante do Senhor ; já começou a praga.
47 — ausente —
47 E tomou-o Arão, como Moisés tinha falado, e correu ao meio da congregação; e eis que já a praga havia começado entre o povo; e deitou incenso nele e fez expiação pelo povo.
48 — ausente —
48 E estava em pé entre os mortos e os vivos; e cessou a praga.
49 — ausente —
49 E os que morreram daquela praga foram catorze mil e setecentos, fora os que morreram por causa de Corá.
50 — ausente —
50 E voltou Arão a Moisés à porta da tenda da congregação; e cessou a praga.

Ler em outra tradução

Comparar com outra