Números 16
YAL vs ARIB
1 Xɛmɛna nde yi keli naxan yi xili Kora, Yisehari a diina. Lewi a dii Kehati mamandenna. E nun Rubɛn bɔnsɔnna muxuna ndee nan yi a ra naxanye yi xili Datan nun Abirami, Eliyabi a diine, e nun Hon, Pɛlɛti a diina.
1 Ora, Corá, filho de Izar, filho de Coate, filho de Levi, juntamente com Datã e Abirão, filhos de Eliabe, e Om, filho de Pelete, filhos de Rúben, tomando certos homens,
2 E nun Isirayila kaan muxu kɛmɛ firin tonge suulun yi keli Musa xili ma, e birin xili kan yamaan fonne tagi.
2 levantaram-se perante Moisés, juntamente com duzentos e cinqüenta homens dos filhos de Israel, príncipes da congregação, chamados à assembléia, varões de renome;
3 E yi e malan Musa nun Haruna xili ma, e yi a fala e xa, e naxa, “Ɛ bata a radangu ayi! Yamaan muxune birin sariɲan. Alatala e birin tagi. Nanfera ɛ yɛtɛ yitema Alatala yamaan ma?”
3 e ajuntando-se contra Moisés e contra Arão, disseram-lhes: Demais é o que vos arrogais a vós, visto que toda a congregação e santa, todos eles são santos, e o Senhor está no meio deles; por que, pois, vos elevais sobre a assembléia do Senhor?
4 Musa to na falane mɛ, a yi a yɛtagin lan bɔxɔn ma.
4 Quando Moisés ouviu isso, caiu com o rosto em terra;
5 A yi a fala Kora nun a muxune xa, a naxa, “Tila xɔtɔnni, Alatala a yitama nɛn, a gbeen naxan na e nun naxan sariɲan, naxan lan a siga a fɛma. A naxan sugandixi, a na kanna luma nɛn, a yi a maso a ra.
5 depois falou a Corá e a toda a sua companhia, dizendo: Amanhã pela manhã o Senhor fará saber quem é seu, e quem é o santo, ao qual ele fará chegar a si; e aquele a quem escolher fará chegar a si.
6 Nayi, Kora, ɛ nun i ya muxune birin xa ito liga: ɛ wusulan gan seene tongo.
6 Fazei isto: Corá e toda a sua companhia, tomai para vós incensários;
7 Tila ɛ tɛɛn sa e kui, ɛ wusulanna sa a fari Alatala yɛtagi. Alatala na naxan sugandi, na nan sariɲan. Ɛ tan Lewi bɔnsɔnna muxune bata a radangu ayi!”
7 e amanhã, pondo fogo neles, sobre eles deitai incenso perante o Senhor; e será que o homem a quem o Senhor escolher, esse será o santo; demais é o que vos arrogais a vós, filhos de Levi.
8 Musa mɔn yi a fala Kora xa, a naxa, “Ɛ tuli mati, ɛ tan Lewi bɔnsɔnna muxune!
8 Disse mais Moisés a Corá: Ouvi agora, filhos de Levi!
9 Na mi ɛ wasɛ a Isirayilaa Ala bata ɛ sugandi Isirayila kaan bonne tagi, a yi ɛ maso a ra, alogo ɛ xa wali a xa Alatala batu bubuni, ɛ yi ti Isirayila yamaan yɛɛ ra ɛ yi e mali Ala batu feen na?
9 Acaso é pouco para vós que o Deus de Israel vos tenha separado da congregação de Israel, para vos fazer chegar a si, a fim de fazerdes o serviço do tabernáculo do Senhor e estardes perante a congregação para ministrar-lhe,
10 A bata ɛ maso a ra, ɛ nun Lewi bɔnsɔnna muxune birin. Koni, ɛ mɔn kataxi, a xa ɛ findi saraxaraline ra!
10 e te fez chegar, e contigo todos os teus irmãos, os filhos de Levi? procurais também o sacerdócio?
11 Ɛ nun i ya muxune bata ɛ malan Alatala xili ma. Nde Haruna ra feni ito yi ɛ to a mafalama?”
11 Pelo que tu e toda a tua companhia estais congregados contra o Senhor; e Arão, quem é ele, para que murmureis contra ele?
12 Na xanbi ra, Musa yi muxuna nde rasiga Datan nun Abirami xilideni, Eliyabi a diine, koni e yi a yabi, e naxa, “Nxu mi fama!
12 Então Moisés mandou chamar a Datã e a Abirão, filhos de Eliabe; eles porém responderam: Não subiremos.
13 Na mi i wasaxi ba, i to bata nxu ramini Misiran yamanani kumin nun nɔnɔn gbo dɛnaxan yi alogo i xa nxu faxa tonbonni? I mɔn waxi nxu ɲaxankata feen nin ba?
13 É pouco, porventura, que nos tenhas feito subir de uma terra que mana leite e mel, para nos matares no deserto, para que queiras ainda fazer-te príncipe sobre nós?
14 I mi faxi nxu ra bɔxɔ faɲi yi, kumin nun nɔnɔn gbo dɛnaxan yi! I mi xɛɛne nun manpa bili nakɔne soxi nxu yii nxu kɛɛn na mumɛ! I yengi a ma a i nxu mayendenma nɛn alo danxutɔne ba? Nxu mi fama!”
14 Ademais, não nos introduziste em uma terra que mana leite e mel, nem nos deste campos e vinhas em herança; porventura cegarás os olhos a estes homens? Não subiremos.
15 Na yabin yi Musa xɔlɔ kati, a yi a fala Alatala xa, a naxa, “I nama tin e saraxane ra! Hali sofanla n mi a tongoxi e yii, n munma muxu yo hakɛ tongo e yɛ.”
15 Então Moisés irou-se grandemente, e disse ao Senhor: Não atentes para a sua oferta; nem um só jumento tenho tomado deles, nem a nenhum deles tenho feito mal.
16 Musa yi a fala Kora xa, a naxa, “Ɛ nun i ya muxune birin xa fa Alatala yɛtagi tila e nun Haruna.
16 Disse mais Moisés a Corá: Comparecei amanhã tu e toda a tua companhia perante o Senhor; tu e eles, e Arão.
17 Ɛ birin xa wusulan gan seene tongo, ɛ yi wusulanna sa e kui, ɛ yi a yita Alatala ra. E birin malanxina, wusulan gan seen kɛmɛ firin tonge suulun. I tan nun Haruna fan xa ɛ wusulan gan seen yita Ala ra.”
17 Tome cada um o seu incensário, e ponha nele incenso; cada um traga perante o Senhor o seu incensário, duzentos e cinqüenta incensários; também tu e Arão, cada qual o seu incensário.
18 E birin yi e wusulan gan seene tongo, e tɛɛn nun wusulanna sa e kui, e ti Naralan Bubun so dɛɛn na, Musa nun Haruna fɛma.
18 Tomou, pois, cada qual o seu incensário, e nele pôs fogo, e nele deitou incenso; e se puseram à porta da tenda da revelação com Moisés e Arão.
19 Kora to a fɔxɔrabirane birin malan e xili ma Naralan Bubun so dɛɛn na, Alatala nɔrɔn yi godo yamaan birin yɛtagi.
19 E Corá fez ajuntar contra eles toda o congregação à porta da tenda da revelação; então a glória do Senhor apareceu a toda a congregação.
20 Alatala yi a fala Musa nun Haruna xa, a naxa,
20 Então disse o senhor a Moisés e a Arão:
21 “Ɛ masiga yamani ito ra, alogo n xa e halagi iki sa!”
21 Apartai-vos do meio desta congregação, para que eu, num momento, os possa consumir.
22 Musa nun Haruna yi bira, e yi e yɛtagin lan bɔxɔn ma, e yi a fala, e naxa, “Ala, i tan nan niin saxi muxune birin yi, i xɔlɔma nɛn yamaan birin ma ba, anu muxu keden peen nan yulubin ligaxi?”
22 Mas eles caíram com os rostos em terra, e disseram: ó Deus, Deus dos espíritos de toda a carne, pecará um só homem, e indignar-te-ás tu contra toda esta congregação?
23 Alatala yi a fala Musa xa, a naxa,
23 Respondeu o Senhor a Moisés:
24 “A fala yamaan xa, a e xa e masiga Kora nun Datan nun Abirami bubune ra.”
24 Fala a toda esta congregação, dizendo: Subi do derredor da habitação de Corá, Datã e Abirão.
25 Musa yi keli, a siga Datan nun Abirami binni, Isirayila fonne biraxi a fɔxɔ ra.
25 Então Moisés levantou-se, e foi ter com Datã e Abirão; e seguiram-nos os anciãos de Israel.
26 A yi a fala yamaan xa, a naxa, “Ɛ masiga yulubi kanni itoe bubune ra! Ɛ nama ɛ yiin din e yii se yo ra, alogo ɛ fan nama raxɔri e yulubine fe ra.”
26 E falou à congregação, dizendo: Retirai-vos, peço-vos, das tendas desses homens ímpios, e não toqueis nada do que é seu, para que não pereçais em todos os seus pecados.
27 Nayi, yamaan yi e masiga Kora nun Datan nun Abirami bubune ra. Datan nun Abirami yi mini e bubune kui, e ti e dɛ ra, e nun e ɲaxanle nun e diine birin.
27 Subiram, pois, do derredor da habitação de Corá, Datã e Abirão. E Datã e Abirão saíram, e se puseram à porta das suas tendas, juntamente com suas mulheres, e seus filhos e seus pequeninos.
28 Musa yi a fala, a naxa, “Ɛ fama a kolondeni a Alatala nan n nafaxi feni itoe birin ligadeni. N tan mi a ra.
28 Então disse Moisés: Nisto conhecereis que o Senhor me enviou a fazer todas estas obras; pois não as tenho feito de mim mesmo.
29 Xa muxuni itoe faxa alo muxune birin faxan kii naxan yi, xa e dunuɲa yi gidin lu alo adamane dari fena, nayi Alatala xa mi n nafaxi.
29 Se estes morrerem como morrem todos os homens, e se forem visitados como são visitados todos os homens, o Senhor não me enviou.
30 Koni xa Alatala kabanako feen liga, xa bɔxɔni bɔ, a yi e nun e yii seene birin gerun, xa e ɲɛɲɛn siga laxira yi, ɛ a kolonma nɛn nayi fa fala muxuni itoe bata Alatala raɲaxu.”
30 Mas, se o Senhor criar alguma coisa nova, e a terra abrir a boca e os tragar com tudo o que é deles, e vivos descerem ao Seol, então compreendereis que estes homens têm desprezado o Senhor.
31 Musa to yelin falan tiyɛ tun, bɔxɔn yi rabi e bun.
31 E aconteceu que, acabando ele de falar todas estas palavras, a terra que estava debaixo deles se fendeu;
32 A yi a raxutu e ma e nun e denbayane, e nun muxun naxanye birin yi Kora fɔxɔ ra e nun e yii seene birin.
32 e a terra abriu a boca e os tragou com as suas famílias, como também a todos os homens que pertenciam a Corá, e a toda a sua fazenda.
33 E ɲɛɲɛne yi siga laxira yi e nun e yii seene birin. Bɔxɔn yi e yɛ maluxun, e lɔ ayi Isirayila yamaan ma.
33 Assim eles e tudo o que era seu desceram vivos ao Seol; e a terra os cobriu, e pereceram do meio da congregação,
34 E to e gbelegbele xuiin mɛ, Isirayila kaan naxanye birin yi e rabilinni, ne yi e gi, e naxa, “Bɔxɔn nama en fan gerun de!”
34 E todo o Israel, que estava ao seu redor, fugiu ao clamor deles, dizendo: não suceda que a terra nos trague também a nós.
35 Alatala yi tɛɛn nagodo, a yi na muxu kɛmɛ firin tonge suulunne birin gan, naxanye fa wusulanna ra.
35 Então saiu fogo do Senhor, e consumiu os duzentos e cinqüenta homens que ofereciam o incenso.
36 — ausente —
36 Então disse o Senhor a Moisés:
37 — ausente —
37 Dize a Eleazar, filho de Arão, o sacerdote, que tire os incensários do meio do incêndio; e espalha tu o fogo longe; porque se tornaram santos
38 — ausente —
38 os incensários daqueles que pecaram contra as suas almas; deles se façam chapas, de obra batida, para cobertura do altar; porquanto os trouxeram perante o Senhor, por isso se tornaram santos; e serão por sinal aos filhos de Israel.
39 — ausente —
39 Eleazar, pois, o sacerdote, tomou os incensários de bronze, os quais aqueles que foram queimados tinham oferecido; e os converteram em chapas para cobertura do altar,
40 — ausente —
40 para servir de memória aos filhos de Israel, a fim de que nenhum estranho, ninguém que não seja da descendência de Arão, se chegue para queimar incenso perante o Senhor, para que não seja como Corá e a sua companhia; conforme o Senhor dissera a Eleazar por intermédio de Moisés.
41 — ausente —
41 Mas no dia seguinte toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e Arão, dizendo: Vós matastes o povo do Senhor.
42 — ausente —
42 E tendo-se sublevado a congregação contra Moisés e Arão, dirigiu-se para a tenda da revelação, e eis que a nuvem a cobriu, e a glória do Senhor apareceu.
43 — ausente —
43 Vieram, pois, Moisés e Arão à frente da tenda da revelação.
44 — ausente —
44 Então disse o Senhor a Moisés:
45 — ausente —
45 Levantai-vos do meio desta congregação, para que eu, num momento, a possa consumir. Então caíram com o rosto em terra.
46 — ausente —
46 Depois disse Moisés a Arão: Toma o teu incensário, põe nele fogo do altar, deita incenso sobre ele e leva-o depressa à congregação, e faze expiação por eles; porque grande indignação saiu do Senhor; já começou a praga.
47 — ausente —
47 Tomou-o Arão, como Moisés tinha falado, e correu ao meio da congregação; e eis que já a praga havia começado entre o povo; e deitando o incenso no incensário, fez expiação pelo povo.
48 — ausente —
48 E pôs-se em pé entre os mortos e os vivos, e a praga cessou.
49 — ausente —
49 Ora, os que morreram da praga foram catorze mil e setecentos, além dos que morreram no caso de Corá.
50 — ausente —
50 E voltou Arão a Moisés à porta da tenda da revelação, pois cessara a praga.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?