Rute 2

XTN vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te ni onevaꞌa Noemí in tnaꞌa ndi yii ña ni onani Booz, in tee kuika ndevaꞌa vi in tee kaꞌnu ja ni okuu de tnaꞌa kuikin Elimelec.
1 Havia em Belém um homem rico e respeitado chamado Boaz. Ele era parente de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Te jiñaꞌa Rut, suchi ñuu Moab, nuu Noemí:
2 Certo dia, Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo ver se alguém, em sua bondade, me permite recolher as espigas de cereal que sobrarem”. Noemi respondeu: “Está bem, minha filha, pode ir”.
3 Te ni jaꞌan Rut nuu ka jitu ñayiu, te ni ndaxtutui yoko cebada ja ka xndendoo tee ka jaꞌnde yun. Te nase guaꞌa taꞌui ja ñuꞌu nuu ka satniuu ñayiu yun kuu ñuꞌu Booz, tee kuu tnaꞌa kuikin ndi Elimelec.
3 Rute saiu para colher espigas após os ceifeiros. Aconteceu de ela ir trabalhar num campo que pertencia a Boaz, parente de seu sogro, Elimeleque.
4 Te nuu saa ni jino Booz ja ni kee de ndee Belén kuaꞌan de, te jiñaꞌa de nuu tee ka jaꞌnde cebada de:
4 Enquanto Rute estava ali, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: “O S enhor esteja com vocês!”. “O S
5 Yun te ni jikan tnoꞌo Booz tee tatnuni nuu tee ka jaꞌnde cebada de:
5 Então Boaz perguntou a seu capataz: “Quem é aquela moça? A quem ela pertence?”.
6 Te jiñaꞌa tee tatnuni nuu tee ka jaꞌnde cebada yun:
6 O capataz respondeu: “É a moça que veio de Moabe com Noemi.
7 Te kachi: “Jikantaꞌu san ja kuandetu ni joo na ndaxtutu san yoko cebada ja ka xndendoo tee ka jaꞌnde yaꞌa vi neꞌu nuꞌni cebada yaꞌa”, kachi. Te ni kiui ndee nuneꞌe satniui, te vi ni tu jinkuiin ndee inka vitna ñuꞌni, saa ni kei ndatatu nunui ―jiñaꞌa de.
7 Hoje de manhã ela me pediu permissão para colher espigas após os ceifeiros. Desde que chegou, não parou de trabalhar um instante sequer, a não ser por alguns minutos de descanso no abrigo”.
8 Yun te jiñaꞌa Booz nuu Rut:
8 Boaz foi até Rute e disse: “Ouça, minha filha. Quando for colher espigas, fique conosco; não vá a nenhum outro campo. Acompanhe as moças que trabalham para mim.
9 Te kondiaꞌa guaꞌa ndenu vi ndayaꞌi ja vi satniui, te kondikin. Chi ja ni tatnuni rin nuu musu rin ja ma vi koxnaꞌa ña de jin ron. Te nuu yichi ron te kuaꞌan nuu ka oo tindoꞌo ndute yun, te koꞌo ndute ja ka tau musu rin ―jiñaꞌa de.
9 Observe em que parte do campo estão colhendo e vá atrás delas. Avisei os homens para não a tratarem mal. E, quando tiver sede, sirva-se da água que os servos tiram do poço”.
10 Yun te ni chindei Rut nui ndee nuu ñuꞌu, te jiñaꞌi:
10 Rute se curvou diante dele, com o rosto no chão, e disse: “O que fiz para merecer tanta bondade? Sou apenas uma estrangeira!”.
11 Te jiñaꞌa Booz:
11 “Eu sei”, respondeu Boaz. “Mas também sei de tudo que você fez por sua sogra desde a morte de seu marido. Ouvi falar de como você deixou seu pai, sua mãe e sua própria terra para viver aqui no meio de desconhecidos.
12 Te maa Jeovaa na ndajioneꞌe ndajiotaa ya ndiꞌi ja saꞌa ron. Te Jeovaa Dios ñayiu Israel, ia nduku ron ja koto kuni ña ya jin ron, na ndatniuyaꞌu ña ya jin ja saꞌa ron ―jiñaꞌa de.
12 Que o S enhor , o Deus de Israel, sob cujas asas você veio se refugiar, a recompense ricamente pelo que você fez.”
13 Te jiñaꞌi:
13 Ela respondeu: “Espero que eu continue a receber sua bondade, meu senhor, pois me animou com suas palavras gentis, embora eu nem seja uma de suas servas”.
14 Te nuu ni jino ore ja vi kaxeꞌin de, te jiñaꞌa Booz:
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá e sirva-se de comida; também pode molhar o pão no vinagre”. Rute sentou-se junto aos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou alimento.
15 Te nuu ni ndakoi kuaꞌin ja ndaxtutu kai yoko cebada, te ni tatnuni Booz nuu musu de, te jiñaꞌa de:
15 Quando Rute voltou ao trabalho, Boaz ordenou a seus servos: “Permitam que ela colha espigas entre os feixes e não a incomodem.
16 Te suni vi kuandetu ni ja junkuei maa ndesaa yoko nuu nuꞌni ka saꞌa ni nagua ja na ndaxtutui, te ma vi kuxeen ni nui ―jiñaꞌa de.
16 Tirem dos feixes algumas espigas de cevada e deixem-nas cair para que ela as recolha. Não a atrapalhem!”.
17 Saa te ni ndaxtutu Rut yoko cebada yun guaa ndee nuu makunee. Te nuu ni jaxin yoko ni ndaxtutui yun, te ni chitui in chika cebadai.
17 Assim, Rute colheu cevada o dia todo e, à tarde, quando debulhou o cereal, encheu quase um cesto inteiro.
18 Te ni ndakuisoi cebadai, te kuanoꞌi maa ñuu, te nuu ni ndajinoi, te ni jini nana xisoi nasaa kuaꞌa ni niꞌi. Te suni ni ndataui ja ni ndoo nuu ni jaxeꞌin, te ni jiñaꞌi nuu nana xisoi.
18 Carregou tudo para a cidade e mostrou à sua sogra. Também lhe deu o que havia sobrado da refeição.
19 Te ni jikan tnoꞌo ña nana xisoi:
19 “Onde você colheu todo esse cereal?”, perguntou Noemi. “Onde você trabalhou hoje? Que seja abençoado quem a ajudou!” Então Rute contou à sogra com quem havia trabalhado: “O homem com quem trabalhei hoje se chama Boaz”.
20 Te jiñaꞌa Noemí nuu janu ña:
20 “O S enhor o abençoe!”, disse Noemi à nora. “O S enhor não deixou de lado sua bondade tanto pelos vivos como pelos mortos. Esse homem é um de nossos parentes mais próximos, o resgatador de nossa família.”
21 Yun te jiñaꞌa ka Rut, suchi siꞌi ñuu Moab:
21 Rute, a moabita, acrescentou: “Boaz disse que devo voltar e trabalhar com seus ceifeiros até que terminem toda a colheita”.
22 Te jiñaꞌa Noemí nuu janu ña Rut:
22 “Muito bom!”, exclamou Noemi. “Faça o que ele disse, minha filha. Fique com as servas dele até o final da colheita. Em outros campos, poderiam maltratá-la.”
23 Te yun guaa ni ka ondeka tnaꞌa ni Rut jin suchi siꞌi ka satniuu nuu Booz, ja ni ondaxtutui guaa ndee nuu ni ndiꞌi ni teꞌnde cebada vi triu. Te ni ka oo ni jin nana xisoi.
23 Assim, Rute trabalhou com as servas nos campos de Boaz e recolheu espigas com elas até o final das colheitas da cevada e do trigo. Nesse tempo, ficou morando com sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra