Marcos 6
XTDNT vs ARIB
1 Ijan n‑kee Jesús, te juan nuꞌu‑ia ñuu nuu n‑xaꞌnu‑ia. N‑ka kunduu se dakuaꞌa‑ia xiꞌin‑ia.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Na n‑xee kɨu ndetatu ñayiu Israel, n‑kixeꞌe‑ia xa dakuaꞌa‑ia se xyɨꞌɨ veñuꞌu luchi ijan. N‑ka teku kueꞌe ñayiu tnuꞌu‑ia, te n‑ka yuꞌu‑i. N‑ka xijan tnuꞌu tnaꞌa‑i:
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 ¿Ñadu se yaꞌa kuu carpinteru, daꞌya María u? ¿Ñadu se yaꞌa kuu ñani Jacobo xiꞌin José xiꞌin Judas xiꞌin Simón a? ¿Ñadu yaꞌa io‑ro xiꞌin kuꞌa‑s a?
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Ko n‑xiaꞌan Jesús:
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Ijan ña n‑kuaꞌa xa kada Jesús milagru. Diko ni n‑xajan ndodo‑ia ndaꞌa‑ia uu uni ñayiu kuꞌu xa ndadavaꞌa‑ia‑i.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Te n‑kutnuni ini‑ia xa ma jandixa ñaꞌa‑i, te n‑tnau ini‑ia xa duꞌa kuu xaxeꞌe xaꞌa. Dada n‑xikonuu‑ia ñuu xiꞌin ñuu n‑dakuaꞌa‑ia ñayiu ijan.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 N‑kana Jesús n‑uxi uu se dakuaꞌa‑ia, te n‑kixeꞌe‑ia xa tundaꞌa‑ia‑s xa jɨꞌɨn‑s. Ndɨ uu ndɨ uu tnaꞌa‑s n‑tundaꞌa‑ia‑s juaꞌan‑s. N‑xiaꞌan‑ia xa taxnuni mee‑ia xa kineꞌe‑s tachi uꞌu anu ñayiu.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 N‑taꞌu tniu‑ia‑s xa ña tuu nax kaneꞌe‑s jɨꞌɨn. Ni dita, ni ñunu, ni tvini maxku juun duku xiti ñadio‑s. Diko ni ɨɨn vara yichi na kaneꞌe‑s.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 N‑taꞌu tniu‑ia xa kɨꞌɨ‑s ndixa‑s, te kuiꞌna‑s idini duꞌnu‑s jɨꞌɨn.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 N‑xiaꞌan‑ia:
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Nux ña xeka vaꞌa ñaꞌa ñayiu ɨɨn ñuu, ni ña juini‑i xa kunini‑i tnuꞌu‑n, te kee‑n ñuu jan, te kɨdɨ‑n ñuyaka xeꞌe‑n. Duꞌa dandeꞌa‑n ñayiu jan xa ña n‑ka xeka vaꞌa‑i tnuꞌu vaꞌa Ianyuux. Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Kɨu ndadandaa Ianyuux ntdaa xa io, kada uꞌu ka‑ia ñayiu ñuu jan dada ñayiu ñuu nani Sodoma xiꞌin ñayiu ñuu nani Gomorra.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Juaꞌan koio‑s xian tnuꞌu‑s xa io xa najani ini ñayiu kuechi‑i.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 N‑ka kineꞌe‑s tachi uꞌu anu kueꞌe ñayiu. Itaꞌu aciti n‑ka xajan‑s kueꞌe ñayiu kuꞌu, te duꞌa n‑ka ndvaꞌa‑i.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Te se kunxaꞌnu ka nani Herodes, n‑tekutnuꞌu‑s ntdaa xa kida Jesús. Chi ka daxandodo tnuꞌu ñayiu ntdaa xa kida‑ia. Te n‑jaꞌan Herodes:
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 N‑ka jaꞌan dava ñayiu:
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Ko na n‑tekutnuꞌu Herodes xijan, n‑jaꞌan‑s:
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Chi xaxeꞌe xa n‑tnundaꞌa Herodes xiꞌin Herodías, n‑xo kudeen Sua nuu‑s. Xijan kuu xa n‑tundaꞌa Herodes soldado, xa tnɨɨ‑s Sua te chindiꞌu ñaꞌa‑s vekaa. Cadena n‑ka duku‑s‑sɨ. Te Herodías kuu ñadɨꞌɨ Slipe, te Slipe kuu ñani mee Herodes.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Kɨu ijan n‑jaꞌan Sua nuu Herodes:
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Xaxeꞌe xijan n‑xini uꞌu Herodías Sua. N‑juini‑ña xa kaꞌni‑ña‑s, ko ña n‑kuaꞌa‑ña.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Chi n‑yuꞌu Herodes nuu Sua. Xini‑s xa se kida xavaꞌa kuu Sua, se ii kuu‑s. Te ña n‑xejoon Herodes xa kada uꞌu Herodías Sua. Juini ña n‑xo kutnuni ini Herodes ntdaa xa n‑jaꞌan Sua hora n‑xo xo ndatnuꞌu‑s xiꞌin‑s, ko n‑xo tna ini‑s xa kunini‑s‑sɨ.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Ko n‑niꞌi Herodías xa juini‑ña hora n‑kida Herodes viko xa n‑daxino‑s kuia xika‑s. N‑jaꞌan‑s juxtixia, xiꞌin soldado kunxaꞌnu, xiꞌin se taxnuni nuu ñayiu distrito Galilea, xa kaxdini‑s xiꞌin‑s veꞌe‑s.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Te ijan n‑xe kɨu daꞌya dɨꞌɨ Herodías nuu n‑ka xaxdini se ijan, te n‑xtaxeꞌe‑i nuu‑s, te yo n‑tna ini Herodes xiꞌin se ka xaxi xiꞌin‑s tuku. N‑jaꞌan se kunxaꞌnu ka Herodes nuu‑i:
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Naꞌa Ianyuux xa davaꞌa nga xa kajan‑n nuu‑r te taa‑r, juini nde dava ñuu nuu taxnuni‑r.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 N‑xeꞌen‑i nuu dɨꞌɨ‑i, te n‑xijan tnuꞌu‑i:
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Yachi juaꞌan‑i nuu se kunxaꞌnu ka, te n‑xiaꞌan‑i:
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Yo n‑kukoꞌyo ini se kunxaꞌnu ka, xaxeꞌe xa n‑chinaa‑s Ianyuux, te ntdaa se ka xaxi xiꞌin‑s n‑ka teku tnuꞌu‑s, te ña n‑juini‑s xa natu ini‑s tnuꞌu‑s.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Hora ijan ni n‑tundaꞌa se kunxaꞌnu ka Herodes ɨɨn soldado juaꞌan vekaa. N‑taꞌu tniu Herodes xa kaneꞌe‑s dɨkɨ Sua xee nuu xtuu‑s.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 N‑xeꞌen‑s vekaa, te ijan n‑xaꞌnde‑s dɨkɨ Sua. N‑xe neꞌe‑s dɨkɨ Sua kandodo nuu koꞌo, te n‑xiaꞌan‑s dichi n‑xtaxeꞌe. Mee‑i, n‑najuñaꞌa dɨkɨ Sua nuu dɨꞌɨ‑i.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Na n‑ka tekutnuꞌu se dakuaꞌa Sua Bautista nax n‑kuu, te n‑ka xeꞌen‑s, n‑ka xe ndaneꞌe‑s yɨkɨ kuñu Sua, te n‑ka xe kuxi ñaꞌa‑s.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 N‑ka taka se n‑tundaꞌa Jesús nuu tuu‑ia. N‑ka najani‑s ntdaa xa n‑ka kida‑s, ntdaa xa n‑ka dakuaꞌa‑s ñayiu.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 N‑jaꞌan Jesús:
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Xijan kuu xa menga‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, n‑ka keé‑ia xiꞌin‑s barcu, te juaꞌan‑ia xiꞌin‑s nde nuu ñayo ñayiu io.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Ko n‑ka xini ñayiu jan hora juaꞌan koio‑s, te n‑ka najini‑i‑ia. N‑ka kendava ñayiu jan ntdaa ñuu ijan, te kiꞌna ka mee‑i n‑ka xee.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Na n‑kane Jesús barcu, te n‑xini‑ia kueꞌe ñayiu xyuku ijan. N‑kundau ini‑ia‑i, chi nani kuu tkachi ñayo se ñunuu‑tɨ, dani ka kuu mee‑i. N‑kixeꞌe‑ia xa dakuaꞌa‑ia‑i.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Na n‑ñini, n‑ka kuyatni se dakuaꞌa‑ia nuu‑ia, te n‑ka xiaꞌan‑s:
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Tundaꞌa‑n ñayiu yaꞌa, na jɨꞌɨn koio‑i ranchu, ñuu xa jueen‑i xa kax koio‑i, chi ña tuu nax kax koio‑i.
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Ko n‑xiaꞌan‑ia:
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 N‑xijan tnuꞌu Jesús:
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 N‑taꞌu tniu Jesús xa na nkoo koio ñayiu nuu ite kuii.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ɨɨn cientu, ɨɨn cientu‑i te uu diko uxi, uu diko uxi‑i n‑ka nukoo ijan.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 N‑tnɨɨ Jesús oꞌon tila te uu chaka, te nukondeꞌa‑ia andɨu, n‑xiaꞌan‑ia xa n‑kutaꞌu‑ia nuu Ianyuux. N‑taꞌu dava‑ia tila, te n‑xiaꞌan‑ia nuu se dakuaꞌa‑ia, xa na dakee xio‑s nuu ñayiu jan. Dɨuni n‑xiaꞌan‑ia uu chaka jan.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Te vaꞌa n‑ka xaxi ntdaa ñayiu jan.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Te n‑ka najeꞌen se dakuaꞌa‑ia pedazu ndoo ka. N‑ka dachitu‑s uxi uu yɨka, pedazu tila xiꞌin chaka ndoo ka.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Te oꞌon mil seyɨɨ n‑ka xaxi tila xiꞌin chaka kɨu ijan.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Na n‑yaꞌa xaꞌa, te n‑xijan Jesús nuu se dakuaꞌa‑ia, xa na keé‑s barcu jɨꞌɨn nde ɨnka lado yuꞌu ndute kaꞌnu. N‑jaꞌan‑ia xa dakaka‑s barcu juindodo nuu‑s nde ñuu nani Betsaida, nɨni tundaꞌa mee‑ia ñayiu jan, xa nuꞌu koio‑i veꞌe‑i.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Duꞌa n‑kida‑ia, te juaꞌan‑ia yuku, xa kajan taꞌu‑ia.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Na n‑kunee, nukoo barcu jan dava nuu ndute kaꞌnu, te ndoo menga Jesús yuꞌu ndute jan.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 N‑xini‑ia xa yo n‑ka xiau se dakaka barcu, chi kane tachi ndeꞌe nuu‑s. Vaa kaa uni kaa datne n‑kuyatni‑ia‑s, xika ndodo‑ia juaꞌan nuu ndute. N‑juini‑ia xa yaꞌa‑ia ɨɨn xio nuu xtuu‑s.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Ko n‑ka xini‑s‑ia xika ndodo‑ia nuu ndute, te n‑ka xani ini‑s xa anu kuu‑ia, te n‑ka kana xee‑s.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Chi ntdaa‑s n‑xini‑ia, te loko n‑ka yuꞌu‑s. Yachi n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 N‑keé‑ia xiꞌin‑s barcu, te n‑nujuiin tachi. N‑ka xani ini‑s: “¿Nax n‑kuu? ¿Nax koo?” Te yo n‑ka yuꞌu‑s.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Chi ña n‑ka kutnuni ini‑s nax n‑kuu hora n‑xiaꞌan‑ia tila n‑ka xaxi kueꞌe ñayiu jan. Chi uꞌu n‑ka jandixa‑s.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 N‑ka dakaka‑s barcu nde ɨnka lado ndute kaꞌnu. Ijan n‑ka xee‑s ñuu nani Genesaret, te n‑ka tetnɨɨ‑s barcu yuꞌu ndute.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Na n‑ka kane‑s barcu, te n‑ka najini ñayiu Jesús.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Nituꞌu ñuu ijan n‑ka kendava ñayiu juaꞌan. N‑ka kixeꞌe‑i xa kandeka‑i ñayiu kuꞌu jɨꞌɨn nuu n‑tekutnuꞌu‑i xa tuu Jesús.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Davaꞌa nga nuu n‑xo xeꞌen‑ia, ijan n‑xo xeꞌen ñayiu. Na n‑kɨu‑ia ñuu kuechi, ñuu naꞌnu, ranchu, davaꞌa nga nuu n‑xika‑ia, n‑ka xajan tuu‑i ñayiu kuꞌu ichi ijan. N‑ka xijan‑i xamani nuu‑ia, xa na tnɨɨ ñayiu kuꞌu juini ni yudaꞌma‑ia. Te ntdaa ñayiu ka kuꞌu n‑ka tnɨɨ itaꞌu yudaꞌma‑ia, te n‑ka ndvaꞌa‑i.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?