Rute 1
XTC vs NAA
1 ꞌBilli ka naguuru ma naguugaara tahükümü ka Israyil, a ïïre tümmü anya, a ömöꞌdï inggide ama anya ma Beetlaham ma Yahüüsa, iꞌi nja aka tammo iini ana laala tiya eene keera. Kunggeene kaco anya ma Müwab.
1 Nos dias em que os juízes julgavam, houve fome na terra de Israel. E um homem de Belém de Judá foi morar por algum tempo na terra de Moabe, com a sua mulher e os seus dois filhos.
2 Eere yiini aꞌda Alimalik, aka miini mana eere aꞌda Naüümï, a laala ya eene tana eere aꞌda, Mahlöön nja Kïlïyöön. Eege kama Afraata ka Beetlaham ka Yahüüsa.
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher se chamava Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus, de Belém de Judá. Foram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Kanna ya, a Alimalik teyi a Naüümï tütü nja laala tiya oono na eera no.
3 Algum tempo depois, Elimeleque, o marido de Noemi, morreu, e ela ficou sozinha com os dois filhos.
4 Ïkïrï laala ka kuna iiya ka Müwab katarna eege. Mo mana eere aꞌda Rawus mo mana eere aꞌda Ürfa, kada kiidi nagürüünü kadaꞌbaaga ka anya ma Müwab.
4 Estes casaram com mulheres moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o nome da outra era Rute. E ficaram ali quase dez anos.
5 Ïkïrï Mahlöön nja Kïlïyöön ka tinyi Naüümï kuꞌbu unggodho oogo kungngo.
5 Depois morreram também Malom e Quiliom, os dois filhos de Noemi. E assim ela ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Amussu kungngo ya, a Naüümï taföönyö aꞌda Masala moolona anya ka ïïre a kuri tanna ka kadu ꞌdo ka Yahüüsa, a Naüümï nja ligadaada moono kindinaana oona ma tafada ma co Yahüüsa anya tammo eene.
6 Então Noemi voltou da terra de Moabe com as suas noras, porque ainda em Moabe ouviu que o Senhor havia se lembrado do seu povo, dando-lhe alimento.
7 Mïkïrï Naüümï ka fïkïꞌdö nja ligadaada moono kinyi anya ma Müwab kuꞌbu kara ka tunggeene kümmü fïïnï ma tapadaga co Yahüüdiya.
7 Assim, ela saiu do lugar onde havia morado, e as duas noras estavam com ela. Enquanto caminhavam, voltando para a terra de Judá,
8 Yungngo a Naüümï ka tiki a ligadaada moono, “Aaga fada aaga tapadaga co nööꞌdï tanno nakanïïmö tanno ada. Tafa ka Masala tala taꞌdiila aaga afa maada kaala a naganyori tanno ada no aaya no aaga tala aꞌa.
8 Noemi disse às suas noras: — Vão agora e voltem cada uma para a casa de sua mãe. E que o
9 A Masala tanangnga aaga ka lïngnge ka ꞌdï ma naganyori tanno ꞌdiila no.” Mïkïrï ka tattogo eege, katafaraana ka oona.
9 O Senhor faça com que vocês sejam felizes, cada uma na casa de seu novo marido. E deu um beijo em cada uma delas. Elas, porém, começaram a chorar alto
10 Kiki oono, “Ara ungngo tunggeene nja oꞌo, ungngo co ka kadu tanno üüdü nja oꞌo.”
10 e lhe disseram: — Não! Nós iremos com a senhora para junto do seu povo.
11 Illi Naüümï miki, “Laala eede, aaga pataga co ööꞌdï. Ara aaga töꞌdö nja aꞌa amana? Ara aꞌa co teene laala ya eera töꞌdö taganyuri ma aaga afeꞌde ya?
11 Mas Noemi disse: — Voltem, minhas filhas! Por que vocês iriam comigo? Vocês acham que eu ainda tenho filhos em meu ventre, para que casem com vocês?
12 Aaga padaga co ꞌdï laala eede, sa aꞌa tadharu ꞌdo meede ka tagona nyuri afeꞌde. Nassa ka takiki aꞌda naleefe aꞌa tagona nyuri, nassa ka tüürü na tarnadene ka ooso tanno nadageene laala.
12 Voltem, minhas filhas! Vão embora, porque sou velha demais para ter marido. E ainda que eu dissesse: “Tenho esperança”, ou ainda que casasse esta noite e tivesse filhos,
13 Ara aaga taneene, aaga tïndhïgï eege kara ka tinggiridene ka sere? Ara aaga tütü ꞌbala tanyuri kara ka teesere? Kaw, laala eede. Taalo aguꞌdaana ana aaga ꞌdo kungngo afa miini ka ꞌduuꞌdu aꞌa kungngo, kudumma iisine ma Masala kïïlï kede!”
13 será que vocês iriam esperar até que eles viessem a crescer? Ficariam tanto tempo sem casar? Não, minhas filhas! A minha amargura é maior do que a de vocês, porque o Senhor descarregou a sua mão contra mim.
14 Kafada ka tafara afeꞌde. Ïkïrï Örpha ka tööjülü taada moono mattogo oogo, illi Rawus mammaꞌda ka ono.
14 Então, de novo, choraram em alta voz. Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 A Naüümï tiki, “Sele, mafada kööje ma oꞌo mapadaga ka kadu tanno oono nja namasala tanno oono. Aafada nja oono.”
15 Então Noemi disse: — Veja! A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Vá você também com ela.
16 Illi Rawus miki oono, “Fa tuuru aꞌa ka tino aꞌda nafada ara ka tinyi oꞌo kuꞌbu. Kita üüdü kico, ara aꞌa co, a kita üüdü ka tanna kide ara aꞌa taneene. Kadu nüüdü kara ta kadu tanno eede, a Masala müüdü ta Masala tiya eede,
16 Porém Rute respondeu: — Não insista para que eu a deixe nem me obrigue a não segui-la! Porque aonde quer que você for, irei eu; e onde quer que pousar, ali pousarei eu. O seu povo é o meu povo, e o seu Deus é o meu Deus.
17 Kita üüdü ka teyi kide ya ara aꞌa teyi kide natüꞌbüdene kita miini kita. Fa ka Masala ma ümmü aꞌa, üürü nïïmö inggide a tanangnga kuꞌbu bala inde.”
17 Onde quer que você morrer, morrerei eu e aí serei sepultada. Que o Senhor me castigue, se outra coisa que não seja a morte me separar de você.
18 Ka Naüümï ka tassa ka Rawus kanu mütü ka asaasa tino nja oono ya, mïkïrï ka taadha ka taara oogo keere ka tino nja oono.
18 Quando Noemi viu que Rute estava mesmo decidida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Kïkïrï kööꞌdö ka Beetlaham eege a teera. Ka daara ka teene ya a kadu nyeꞌdꞌde takïrï ïïye kene, a iiya tindineene kiki, “tara ada Naüümï oogo mungngo?”
19 Então ambas se foram, até que chegaram a Belém. E aconteceu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Essa não é a Noemi?
20 “Aaga fa tümmünü aꞌa aꞌda Naüümï,” oogo miki eene. “Agümmünü aꞌa aꞌda Mara (aꞌda taꞌdiiri), kudumma Masala tammo ana türü mo manangnga tefe ka ꞌdï neede ka ꞌdiiri ꞌdo.
20 Porém ela lhes dizia: — Não me chamem de Noemi, mas de Mara, porque o Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Nunggeene aꞌa ka tiginigo, a Masala tafada ana aꞌa ka taꞌdöngngönyö Kümmünü aaga aꞌa Naüümï amana? Mamuru Masala dhïngkïrï aꞌa, uuru tagorooꞌbo kede ka oona.”
21 Quando saí daqui, eu era plena, mas o Senhor me fez voltar vazia. Por que, então, querem me chamar de Noemi, se o Senhor deu testemunho contra mim e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 A Naüümï tapadaga co Beetlaham oogo nja Rawus, kööce moono aꞌda karaana kadu ka nasigeene.
22 Foi assim que Noemi voltou da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita. E chegaram a Belém no começo da colheita da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?