Rute 1
XTC vs ARA
1 ꞌBilli ka naguuru ma naguugaara tahükümü ka Israyil, a ïïre tümmü anya, a ömöꞌdï inggide ama anya ma Beetlaham ma Yahüüsa, iꞌi nja aka tammo iini ana laala tiya eene keera. Kunggeene kaco anya ma Müwab.
1 Nos dias em que julgavam os juízes, houve fome na terra; e um homem de Belém de Judá saiu a habitar na terra de Moabe, com sua mulher e seus dois filhos.
2 Eere yiini aꞌda Alimalik, aka miini mana eere aꞌda Naüümï, a laala ya eene tana eere aꞌda, Mahlöön nja Kïlïyöön. Eege kama Afraata ka Beetlaham ka Yahüüsa.
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher, Noemi; os filhos se chamavam Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; vieram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Kanna ya, a Alimalik teyi a Naüümï tütü nja laala tiya oono na eera no.
3 Morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com seus dois filhos,
4 Ïkïrï laala ka kuna iiya ka Müwab katarna eege. Mo mana eere aꞌda Rawus mo mana eere aꞌda Ürfa, kada kiidi nagürüünü kadaꞌbaaga ka anya ma Müwab.
4 os quais casaram com mulheres moabitas; era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 Ïkïrï Mahlöön nja Kïlïyöön ka tinyi Naüümï kuꞌbu unggodho oogo kungngo.
5 Morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando, assim, a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Amussu kungngo ya, a Naüümï taföönyö aꞌda Masala moolona anya ka ïïre a kuri tanna ka kadu ꞌdo ka Yahüüsa, a Naüümï nja ligadaada moono kindinaana oona ma tafada ma co Yahüüsa anya tammo eene.
6 Então, se dispôs ela com as suas noras e voltou da terra de Moabe, porquanto, nesta, ouviu que o Senhor se lembrara do seu povo, dando-lhe pão.
7 Mïkïrï Naüümï ka fïkïꞌdö nja ligadaada moono kinyi anya ma Müwab kuꞌbu kara ka tunggeene kümmü fïïnï ma tapadaga co Yahüüdiya.
7 Saiu, pois, ela com suas duas noras do lugar onde estivera; e, indo elas caminhando, de volta para a terra de Judá,
8 Yungngo a Naüümï ka tiki a ligadaada moono, “Aaga fada aaga tapadaga co nööꞌdï tanno nakanïïmö tanno ada. Tafa ka Masala tala taꞌdiila aaga afa maada kaala a naganyori tanno ada no aaya no aaga tala aꞌa.
8 disse-lhes Noemi: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os que morreram e comigo.
9 A Masala tanangnga aaga ka lïngnge ka ꞌdï ma naganyori tanno ꞌdiila no.” Mïkïrï ka tattogo eege, katafaraana ka oona.
9 O Senhor vos dê que sejais felizes, cada uma em casa de seu marido. E beijou-as. Elas, porém, choraram em alta voz
10 Kiki oono, “Ara ungngo tunggeene nja oꞌo, ungngo co ka kadu tanno üüdü nja oꞌo.”
10 e lhe disseram: Não! Iremos contigo ao teu povo.
11 Illi Naüümï miki, “Laala eede, aaga pataga co ööꞌdï. Ara aaga töꞌdö nja aꞌa amana? Ara aꞌa co teene laala ya eera töꞌdö taganyuri ma aaga afeꞌde ya?
11 Porém Noemi disse: Voltai, minhas filhas! Por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no ventre filhos, para que vos sejam por maridos?
12 Aaga padaga co ꞌdï laala eede, sa aꞌa tadharu ꞌdo meede ka tagona nyuri afeꞌde. Nassa ka takiki aꞌda naleefe aꞌa tagona nyuri, nassa ka tüürü na tarnadene ka ooso tanno nadageene laala.
12 Tornai, filhas minhas! Ide-vos embora, porque sou velha demais para ter marido. Ainda quando eu dissesse: tenho esperança ou ainda que esta noite tivesse marido e houvesse filhos,
13 Ara aaga taneene, aaga tïndhïgï eege kara ka tinggiridene ka sere? Ara aaga tütü ꞌbala tanyuri kara ka teesere? Kaw, laala eede. Taalo aguꞌdaana ana aaga ꞌdo kungngo afa miini ka ꞌduuꞌdu aꞌa kungngo, kudumma iisine ma Masala kïïlï kede!”
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Abster-vos-íeis de tomardes marido? Não, filhas minhas! Porque, por vossa causa, a mim me amarga o ter o Senhor descarregado contra mim a sua mão.
14 Kafada ka tafara afeꞌde. Ïkïrï Örpha ka tööjülü taada moono mattogo oogo, illi Rawus mammaꞌda ka ono.
14 Então, de novo, choraram em voz alta; Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 A Naüümï tiki, “Sele, mafada kööje ma oꞌo mapadaga ka kadu tanno oono nja namasala tanno oono. Aafada nja oono.”
15 Disse Noemi: Eis que tua cunhada voltou ao seu povo e aos seus deuses; também tu, volta após a tua cunhada.
16 Illi Rawus miki oono, “Fa tuuru aꞌa ka tino aꞌda nafada ara ka tinyi oꞌo kuꞌbu. Kita üüdü kico, ara aꞌa co, a kita üüdü ka tanna kide ara aꞌa taneene. Kadu nüüdü kara ta kadu tanno eede, a Masala müüdü ta Masala tiya eede,
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me obrigue a não seguir-te; porque, aonde quer que fores, irei eu e, onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 Kita üüdü ka teyi kide ya ara aꞌa teyi kide natüꞌbüdene kita miini kita. Fa ka Masala ma ümmü aꞌa, üürü nïïmö inggide a tanangnga kuꞌbu bala inde.”
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e aí serei sepultada; faça-me o Senhor o que bem lhe aprouver, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Ka Naüümï ka tassa ka Rawus kanu mütü ka asaasa tino nja oono ya, mïkïrï ka taadha ka taara oogo keere ka tino nja oono.
18 Vendo, pois, Noemi que de todo estava resolvida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Kïkïrï kööꞌdö ka Beetlaham eege a teera. Ka daara ka teene ya a kadu nyeꞌdꞌde takïrï ïïye kene, a iiya tindineene kiki, “tara ada Naüümï oogo mungngo?”
19 Então, ambas se foram, até que chegaram a Belém; sucedeu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres diziam: Não é esta Noemi?
20 “Aaga fa tümmünü aꞌa aꞌda Naüümï,” oogo miki eene. “Agümmünü aꞌa aꞌda Mara (aꞌda taꞌdiiri), kudumma Masala tammo ana türü mo manangnga tefe ka ꞌdï neede ka ꞌdiiri ꞌdo.
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 Nunggeene aꞌa ka tiginigo, a Masala tafada ana aꞌa ka taꞌdöngngönyö Kümmünü aaga aꞌa Naüümï amana? Mamuru Masala dhïngkïrï aꞌa, uuru tagorooꞌbo kede ka oona.”
21 Ditosa eu parti, porém o Senhor me fez voltar pobre; por que, pois, me chamareis Noemi, visto que o Senhor se manifestou contra mim e o Todo-Poderoso me tem afligido?
22 A Naüümï tapadaga co Beetlaham oogo nja Rawus, kööce moono aꞌda karaana kadu ka nasigeene.
22 Assim, voltou Noemi da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita; e chegaram a Belém no princípio da sega da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?