Marcos 5

XTC vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Kaala ndaꞌda ma to ma Jaliil, ndama ꞌdakeyi ma Jarasiin.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Aga Yasu ka taꞌbarda ndama mürkabü ya, koreene nja ömöꞌdï öꞌdö ndama naala ma oofo ana koronggore tiya toroko ya.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Anna ka naala ma oofo, ömöꞌdï ma tambaanya timiꞌdi iꞌi salla ana jansiiri titaalo.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 Iꞌi agaminꞌdadene ka nïïsö nja awwa ana jansiiri, lakiini iꞌi aꞌbuna jansiiri aparsaana kuꞌbu, aꞌbuna ndaliili niini ka uune no. Taalo ömöꞌdï ma tana türü ma timiꞌdi iꞌi.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Anna ka naala ma oofo nja naꞌdikinya ooso kungngo nja uuru, iidhe aara oona niini a nïïgïsï.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Kini ka taasala Yasu ka tadhe kuꞌbꞌba kanna ya, areere aco üürü kuꞌbu ana küüge kini kidha.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Iidhe koꞌdꞌdo eema iki, “Minna yüüdü nja aꞌa Yasu ꞌBiiꞌbala ma Masala tammo koꞌdo mo? Aꞌa nagüdünü oꞌo ka Masala aꞌda nafa tapusu aꞌa.”
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Kudumma Yasu ka tiki iini, “Koronggore ya toroko ya, aayu kürö ka ömöꞌdï tiya ka oona.”
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Ïkïrï Yasu ka tindini iꞌi, “Eere yüüdü aꞌda mada?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Adageema nja Yasu dhabbu asaasa iꞌi aꞌda afa tasoro ana eege co kürö ndama ꞌbuugu tiya.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 A nagüdürü kungngo kadhabbu kaguri ka anya ka tümꞌbü.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Kïkïrï nagoronggore na oroko no ka tiki iini, “Uurugu ungngo ka nagüdürü ungngo co taꞌdïnggö kene ka oona.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ïkïrï ka tamma kene kide, ïkïrï nagoronggore na oroko no kööꞌdö kürö kuurunja ka nagüdürü ka oona na öꞌdö na alif keera no. Ïkïrï nagüdürü karünö ndama nsorondho kafiri co to kaꞌduuru ꞌbïïdï.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 A katasaana tarünö, a tumma tanyala ka anya nja naꞌbuugu ka oona nyeꞌdꞌde, a kadu töꞌdö kürö ma co tassa ka nïïmö tiya agüünï adene ya.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Kene kaala ꞌbuugu ya Yasu ka tanna kide ya, kaduna ömöꞌdï ya agaana naganaꞌbu ka oona ka dhabbu ya, ka temmi ana enꞌdi ka oona kaꞌdiila ka üüdü, ariꞌba tümmü eege.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 A kadu na tïnö kini no tadirina eema ya kalinggo adene ya, ma naganaꞌbu nja nagüdürü.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Kïkïrï ka teema nja Yasu kasaasa iꞌi ka tunggeene ka anya tammo eene.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Kini ka ndaka ka mürkabü ma tunggeene ya, ömöꞌdï ya kaana naganaꞌbu ka oona ya, tiki iini aꞌda aꞌduga iꞌi nja iini.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 A Yasu taalo amma ka tunggeene nja iini, lakiini iꞌi ya iki iini, “Pataga co ꞌdï tiya üüdü nja kadu tanno üüdü nadirina eema ya Uugaara ka tagalinggo ana oꞌo ya co eene, Uugaara ana ꞌbangnga ma oꞌo nya.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Ömöꞌdï tïkïrï ka tunggeene adagööleele ka Naanya tanno öꞌdö kadaꞌbaaga no adünnü eema ya Yasu ka tagüünï ana iꞌi dhabbu, a kadu tadhere nyeꞌdꞌde kungngo.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Ka Yasu ka tadaꞌda mürkabü afeꞌde ataꞌdaga co ndaꞌda ma to tökönö, a kadu tarügü kini ka oona ka tinggini ma to kadhabbu.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ömöꞌdï inggide öꞌdö, a uugaara ma la ma talaana ana eere aꞌda Yayiros. Kini ka taasala Yasu ya üürü kuꞌbu ana küüge.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 Adageema tumma nja iini dhabbu iki iini, “ꞌBadaada meede madhilli mo ma maara manda kete ka teyi! Ma aayu nanangnga iisine nüüdü kono ka oona amang kono toolonadene ma efe ka ꞌdï.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Ïkïrï ka tunggeene nja iini a kadu tuurna iꞌi keere kadhabbu kiti ajeene.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Aka minggide erïïdö ka tïïsö kono mandaguꞌdu nagürüünü kadaꞌbaaga kafünü eera.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 A nagadektöörö kadhabbu kamana dawwa oono, madhifi eema yoono ka ꞌdï nyeꞌdꞌde massa ka tütü kungngo taalo maꞌdiila, magala ka takogoona ma tasigi co.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Kono ka taföönyö tumma na Yasu ya maco ka kadu ka teene maaꞌba tenꞌdi ka Yasu ka oona ndama eere.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 Kudumma oono ka tiki ka eyi tiya oono aꞌda, “Kede ka taaꞌba tenꞌdi miini ka oona ara aꞌa toolonadene.”
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Erïïdö tarooro karumeene, mussu a tuuꞌda tanno oono aꞌda moolonadene ka erïïdö.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 A Yasu tarooro ka tussu aꞌda türü köꞌdö kürö kini ka oona, afele ka kadu ka teene iki aꞌda, “Mada iꞌi yungngo ümmü tenꞌdi meede?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 A kadalaadene niini tiki iini, “Nussu oꞌo aꞌda kitaana kadu oꞌo ka oona, na oꞌo saga tindineene niki aꞌda, ‘Mada ümmü tenꞌdi meede?’”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Lakiini iꞌi afele keere ïïrï ömöꞌdï ya kalinggo tumma no ya.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Ariꞌba tümmü aka maꞌdeedene ka oona kudumma oono ka tussu nïïmö ya agalinggo adene ana oogo ya, mööꞌdö müürü kini kidha madirina eema ma timinꞌda iini nyeꞌdꞌde.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 A Yasu tiki oono, “ꞌBadaada eede, tamma nüüdü ka Masala no ka oolona oꞌo, unggeene a taꞌdiila, eema ya agu oꞌo ya taalo a tagu oꞌo afeꞌde.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Ka Yasu kadeema kungngo ya aꞌda köꞌdö kadu ndama ꞌdï tiya uugaara ma la ma talaana ana eere aꞌda Yayörös kiki, “Meyi ꞌbadaada müüdü fa taꞌdïgïꞌdï tatalaana ka oona.”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 A Yasu tanangnga ïïye a tumma tanno eene iki uugaara ma la ma talaana, “Fa tariꞌba amma ka Masala.”
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Taalo asaasa ömöꞌdï ka tunggeene nja iini illi Bütrüs nja Yaguub nja Yühanna ya örre tiya Yaguub ya.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Kene ka ndala ꞌdï ya uugaara ma la ma talaana ya, a Yasu tasala kadu kiidhe kabbü tageere kafara.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Ïkïrï ka co iki eene, “Minna agu aaga, aaga tafara aaga tiidhe? Taalo ꞌbadaada meyi oogo marigide!”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Kïkïrï ka takiji iꞌi. Ïkïrï ka tuurugu eege kürö ïnꞌdïlï kungngo, ara kico ka ꞌbadaada ka la nja pupa tiya oono nja nïïmö nja kadalaadene tanno kaneene nja iini no.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ümmü oogo ka nïïsö iki oono, “Talisa kom!” Iꞌi ya tiki aꞌda, “ꞌBadaada ma idhilli mo aꞌa niki oꞌo nafïkïꞌdö!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Mïkïrï ka arooro ka fïkïꞌdö ma unggunaana kuꞌbu, nagürüünü noono köꞌdö kadaꞌbaaga kafünü eera a kadu tarooro katadhere ꞌdo.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 A Yasu tageema nja eene dhabbu aꞌda kafa teema tumma ma eema tiya a küünïdene ya, anangnga kadu kanangnga eema oono ma kuri.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra