Marcos 5

XTC vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kaala ndaꞌda ma to ma Jaliil, ndama ꞌdakeyi ma Jarasiin.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Aga Yasu ka taꞌbarda ndama mürkabü ya, koreene nja ömöꞌdï öꞌdö ndama naala ma oofo ana koronggore tiya toroko ya.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Anna ka naala ma oofo, ömöꞌdï ma tambaanya timiꞌdi iꞌi salla ana jansiiri titaalo.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Iꞌi agaminꞌdadene ka nïïsö nja awwa ana jansiiri, lakiini iꞌi aꞌbuna jansiiri aparsaana kuꞌbu, aꞌbuna ndaliili niini ka uune no. Taalo ömöꞌdï ma tana türü ma timiꞌdi iꞌi.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Anna ka naala ma oofo nja naꞌdikinya ooso kungngo nja uuru, iidhe aara oona niini a nïïgïsï.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Kini ka taasala Yasu ka tadhe kuꞌbꞌba kanna ya, areere aco üürü kuꞌbu ana küüge kini kidha.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Iidhe koꞌdꞌdo eema iki, “Minna yüüdü nja aꞌa Yasu ꞌBiiꞌbala ma Masala tammo koꞌdo mo? Aꞌa nagüdünü oꞌo ka Masala aꞌda nafa tapusu aꞌa.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Kudumma Yasu ka tiki iini, “Koronggore ya toroko ya, aayu kürö ka ömöꞌdï tiya ka oona.”
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Ïkïrï Yasu ka tindini iꞌi, “Eere yüüdü aꞌda mada?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Adageema nja Yasu dhabbu asaasa iꞌi aꞌda afa tasoro ana eege co kürö ndama ꞌbuugu tiya.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 A nagüdürü kungngo kadhabbu kaguri ka anya ka tümꞌbü.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Kïkïrï nagoronggore na oroko no ka tiki iini, “Uurugu ungngo ka nagüdürü ungngo co taꞌdïnggö kene ka oona.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ïkïrï ka tamma kene kide, ïkïrï nagoronggore na oroko no kööꞌdö kürö kuurunja ka nagüdürü ka oona na öꞌdö na alif keera no. Ïkïrï nagüdürü karünö ndama nsorondho kafiri co to kaꞌduuru ꞌbïïdï.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 A katasaana tarünö, a tumma tanyala ka anya nja naꞌbuugu ka oona nyeꞌdꞌde, a kadu töꞌdö kürö ma co tassa ka nïïmö tiya agüünï adene ya.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Kene kaala ꞌbuugu ya Yasu ka tanna kide ya, kaduna ömöꞌdï ya agaana naganaꞌbu ka oona ka dhabbu ya, ka temmi ana enꞌdi ka oona kaꞌdiila ka üüdü, ariꞌba tümmü eege.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 A kadu na tïnö kini no tadirina eema ya kalinggo adene ya, ma naganaꞌbu nja nagüdürü.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Kïkïrï ka teema nja Yasu kasaasa iꞌi ka tunggeene ka anya tammo eene.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Kini ka ndaka ka mürkabü ma tunggeene ya, ömöꞌdï ya kaana naganaꞌbu ka oona ya, tiki iini aꞌda aꞌduga iꞌi nja iini.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 A Yasu taalo amma ka tunggeene nja iini, lakiini iꞌi ya iki iini, “Pataga co ꞌdï tiya üüdü nja kadu tanno üüdü nadirina eema ya Uugaara ka tagalinggo ana oꞌo ya co eene, Uugaara ana ꞌbangnga ma oꞌo nya.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ömöꞌdï tïkïrï ka tunggeene adagööleele ka Naanya tanno öꞌdö kadaꞌbaaga no adünnü eema ya Yasu ka tagüünï ana iꞌi dhabbu, a kadu tadhere nyeꞌdꞌde kungngo.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Ka Yasu ka tadaꞌda mürkabü afeꞌde ataꞌdaga co ndaꞌda ma to tökönö, a kadu tarügü kini ka oona ka tinggini ma to kadhabbu.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Ömöꞌdï inggide öꞌdö, a uugaara ma la ma talaana ana eere aꞌda Yayiros. Kini ka taasala Yasu ya üürü kuꞌbu ana küüge.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Adageema tumma nja iini dhabbu iki iini, “ꞌBadaada meede madhilli mo ma maara manda kete ka teyi! Ma aayu nanangnga iisine nüüdü kono ka oona amang kono toolonadene ma efe ka ꞌdï.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Ïkïrï ka tunggeene nja iini a kadu tuurna iꞌi keere kadhabbu kiti ajeene.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Aka minggide erïïdö ka tïïsö kono mandaguꞌdu nagürüünü kadaꞌbaaga kafünü eera.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 A nagadektöörö kadhabbu kamana dawwa oono, madhifi eema yoono ka ꞌdï nyeꞌdꞌde massa ka tütü kungngo taalo maꞌdiila, magala ka takogoona ma tasigi co.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Kono ka taföönyö tumma na Yasu ya maco ka kadu ka teene maaꞌba tenꞌdi ka Yasu ka oona ndama eere.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Kudumma oono ka tiki ka eyi tiya oono aꞌda, “Kede ka taaꞌba tenꞌdi miini ka oona ara aꞌa toolonadene.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Erïïdö tarooro karumeene, mussu a tuuꞌda tanno oono aꞌda moolonadene ka erïïdö.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 A Yasu tarooro ka tussu aꞌda türü köꞌdö kürö kini ka oona, afele ka kadu ka teene iki aꞌda, “Mada iꞌi yungngo ümmü tenꞌdi meede?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 A kadalaadene niini tiki iini, “Nussu oꞌo aꞌda kitaana kadu oꞌo ka oona, na oꞌo saga tindineene niki aꞌda, ‘Mada ümmü tenꞌdi meede?’”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Lakiini iꞌi afele keere ïïrï ömöꞌdï ya kalinggo tumma no ya.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Ariꞌba tümmü aka maꞌdeedene ka oona kudumma oono ka tussu nïïmö ya agalinggo adene ana oogo ya, mööꞌdö müürü kini kidha madirina eema ma timinꞌda iini nyeꞌdꞌde.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 A Yasu tiki oono, “ꞌBadaada eede, tamma nüüdü ka Masala no ka oolona oꞌo, unggeene a taꞌdiila, eema ya agu oꞌo ya taalo a tagu oꞌo afeꞌde.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Ka Yasu kadeema kungngo ya aꞌda köꞌdö kadu ndama ꞌdï tiya uugaara ma la ma talaana ana eere aꞌda Yayörös kiki, “Meyi ꞌbadaada müüdü fa taꞌdïgïꞌdï tatalaana ka oona.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 A Yasu tanangnga ïïye a tumma tanno eene iki uugaara ma la ma talaana, “Fa tariꞌba amma ka Masala.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Taalo asaasa ömöꞌdï ka tunggeene nja iini illi Bütrüs nja Yaguub nja Yühanna ya örre tiya Yaguub ya.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Kene ka ndala ꞌdï ya uugaara ma la ma talaana ya, a Yasu tasala kadu kiidhe kabbü tageere kafara.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Ïkïrï ka co iki eene, “Minna agu aaga, aaga tafara aaga tiidhe? Taalo ꞌbadaada meyi oogo marigide!”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Kïkïrï ka takiji iꞌi. Ïkïrï ka tuurugu eege kürö ïnꞌdïlï kungngo, ara kico ka ꞌbadaada ka la nja pupa tiya oono nja nïïmö nja kadalaadene tanno kaneene nja iini no.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Ümmü oogo ka nïïsö iki oono, “Talisa kom!” Iꞌi ya tiki aꞌda, “ꞌBadaada ma idhilli mo aꞌa niki oꞌo nafïkïꞌdö!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Mïkïrï ka arooro ka fïkïꞌdö ma unggunaana kuꞌbu, nagürüünü noono köꞌdö kadaꞌbaaga kafünü eera a kadu tarooro katadhere ꞌdo.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 A Yasu tageema nja eene dhabbu aꞌda kafa teema tumma ma eema tiya a küünïdene ya, anangnga kadu kanangnga eema oono ma kuri.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra