Marcos 4
XTC vs ARIB
1 A Yasu tagalaana kadu ka tinggini ma to. A kadu tarügü kini ka oona kadhabbu ꞌdo ïkïrï ka taka ka mürkabü ka to emmi kide aꞌda kadu nyeꞌdꞌde kungngo kürö ka tinggini mo to.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Adagalaana eege ka eema dhabbu a tafeene ma tumma, ïkïrï ka tiki eene ka talaana tanno iini,
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Aaga föönyö! Taleele inggide unggeene aco a siga tadïnïïgï.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Kini ka tïnïïgï ya, a migile ökömö taꞌdïnggö ka tinggini ma fïïnï, uyi töꞌdö eeraga.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 A migile kömö tasuli ka ꞌdokonꞌda a kuraaga ka titaalo kadhabbu kide, mafüꞌdöönö areere kudumma a kuraaga miini taalo kinynyo aaꞌbu.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Aga ndanaaya ka ööꞌdö koꞌdo matinyogo, kudumma areere katitaalo kide marume.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 A kömö taꞌdïnggö ka ïmmï ka teene, ïkïrï ïmmï katasere mamirꞌdi oogo mitaalo mana ïïye.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 A kömö taꞌdïnggö ka tümꞌböörï tanno aꞌdiila no, mïkïrï ka füꞌdöönö masere, mööꞌdö ana ïïye kukumu ömöꞌdï aco iisine, ammo töꞌdö a kadu kiidoona, ammo töꞌdö a kadu kïïdümmü.”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 A Yasu tiki, “Ömöꞌdï ya ana iisine ma taföönyö eema ya, fa kini aföönyö.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 A kini ka ndagedhe oona unggodho iꞌi ya, ïkïrï kadalaadene na adaꞌbaaga kafünü eera no nja kadu tökönö kungngo iini kete kindini iꞌi ma tafeene ma tumma tanno kiki nya.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ïkïrï ka tiki eene, “Nanangnga tauugaara ma Masala na tünggüdhü no aaga, illi kadu na kürö no ka taföönyö eema nyeꞌdꞌde a tafeene ma tumma.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Salla ‘ka adïnö kide kassa taalo kijöögö
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Ïkïrï ka tiki a kadalaadene tanno iini, “Taalo aaga kussu tafeene ma tumma tanno? Aaga sa katussu tafeene ma tumma töccö nya?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 A taleele tadïnï tumma na Masala.
14 O semeador semeia a palavra.
15 A kadu könö kafeene nja migile tammo aꞌdïnggö ka ꞌdakeyi ma fïïnï mo, kaföönyö tumma na Masala ïkïrï Ebliisi ka tareere aco tamuru tumma neene ka nanggeedi no.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Kadu öccö kafeene nja migile tammo ꞌdïnggö ka kuraaga tanno ka ꞌdokonꞌda no, kaföönyö tumma na Masala karooro ka tamma kide a dhodho.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 A tumma no taalo kinynyo kene ka eedi kita asïgïïrï kita, kitaalo kidhi oona kuꞌbu. Ïkïrï nïïmö ya toroko ya ka töꞌdö kene ka eyi kaadha ka tumma ma Ïnjïïlï areere.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 A kadu könö kafeene nja migile tammo afïkïꞌdö ka ïmmï ka teene mo, kaföönyö tumma na Masala.
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 Lakiini tadinigöögö ma eema ma ꞌbüdhülü nja tïïsïneene ma eema dhabbu nja tasaasa ma eema kafiri kene ka nanggeedi kamirꞌdi tumma na Masala kitaalo köꞌdö keere a nïïmö.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 A kadu öccö kafeene nja migile tammo fïkïꞌdö ka tümꞌböörï tanno aꞌdiila no, kaföönyö tumma na Masala kamma kide kööꞌdö ana ïïye kukumu ömöꞌdï kaco iisine (30), ammo töꞌdö ukumu kadu kiidoona (60), ammo töꞌdö iini ukumu kadu ka ïïdümmü (100).”
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Ïkïrï Yasu ka tiki eene, “Ara ömöꞌdï töꞌdö a lamba ma tiji ꞌbuugu iini aküdhü ka dhafala nja iini kanangnga ka tenggere ka tümꞌbü? Taalo a taꞌdala oogo ka ꞌdaasa sa?
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Nïïmö ya tadünggüdhü ya atabbü ꞌdala, a nïïmö ya ka kume ya a tadiridene.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Ömöꞌdï ya ana iisine ma taföönyö eema ya fa kini aföönyö.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 A Yasu tiki eene, “Aaga adïnï koꞌdo ma eema tiya ada ka föönyö ya, almiti maada ka mana eema a kadu iini mo, ara eema tamananja aaga iini agusu könö ada kide afeꞌde.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Kudumma ömöꞌdï tiya nïïmö ka tanna iini ya, könö tagusunja iini kide dhabbu, aya nïïmö ka titaalo kini ya, ara taꞌdugadene kini münda ya nïïmö ka titaalo kini ya.”
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Ïkïrï ka tiki afeꞌde, “Kafeene tauugaara na Masala nja ömöꞌdï tiya adïnï migile ka tümꞌböörï ya.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Arigide ooso kungngo afïkïꞌdö uuru kungngo, ara migile ka füꞌdöönö minggiridene aꞌda taalo ussu aꞌda ma inggiridene nya.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 ꞌBüdhülü ka eyi tiya iini ünfüꞌdü ooyo ka dhidha, assa tunggu koforo kürö, a koforo saga ndöꞌdö a migile dhabbu.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Aga migile ka ndaꞌdiila ya, ïkïrï ömöꞌdï ka ꞌduga kuluꞌba miini, kudumma uuru ma taraana ka ndöꞌdö.”
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Iki afeꞌde, “Kafaanya tauugaara na Masala, alla ara angnga tiki a tafeene ma tumma nya kide?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Kafeene nja ïïye ma tanuure no dhiidhi no yüüdü ka tïnïïgï ka ꞌbüdhülü no
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Kini ka tïnïdene asere adhonggoro ooyo ka siga a naseldhe tïïfï, uyi tafü nafü kide kanna ka tallappa miini.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 A Yasu tageema a tafeene ma tumma kafeene, ma talaana kadu ka tumma ma Ïnjïïlï dhabbu amang kene tussu ka ümmöönö ka nanggeedi.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Iꞌi taalo eema nja eene illi a tafeene ma tumma. Lakiini iini ka tagedhe oona nja kadalaadene tanno iini, alaala eege ka eema ïnꞌdïlï.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Ka uuru tanno miini no siiya kungngo, iki a kadalaadene tanno iini, “Aaga öꞌdö angnga caago ndaꞌda tinni.”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Kïkïrï ka tunggeene kinyi kadu kuꞌbu kaka ka mürkabü tammo Yasu ka taganna kide mo, kunggeene nja iini, aꞌda namürkabü könö kaganna kide kadhabbu.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 A tanya tagïïsö dhindho, a ꞌbïïdï tabbü mürkabü midhi makete kadigine.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 A Yasu tarigide keere ma mürkabü akaraga üüdü koꞌdo a mahada, kïkïrï kadalaadene kiji iꞌi ka füngngö kiki iini, “Ka tatalaana, taalo oꞌo nanaana ïïye mïïdï ka taꞌduuru ꞌbïïdï?”
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Afïkïꞌdö agirnaana ka tanya iki, “Öödhï! Kïꞌdöönö!” A tanya töödhï a ꞌbuugu ta mudhudhuli ꞌdo.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 A Yasu tiki a kadalaadene tanno iini, “Minna agu aaga, aaga tariꞌba? Küfürü tumma ma Ïnjïïlï co ada ka nanggeedi?”
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Lakiini eege kariꞌba dhorro, keema unggodho eege kiki, “Mada iꞌi yungngo sii? Idhi atanya nja to taföönyö tumma niini!”
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?