Marcos 4

UTH vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ye̱so inu̱ru̱ eso, wu̱ ruuru̱ n-riib o̱ o-mar, komo wu̱ taknu̱ yoose̱ u̱n hun-ne̱. Ye̱ mo̱rgu̱ru̱ de̱e̱n be-de u̱n wu̱. Bo̱ ye̱ mo̱rge̱ de̱e̱n à, wu̱ co̱wu̱ru̱ o-hat wu̱ she'etu̱ru̱ n-me̱ u̱n o̱ n-te̱ o-mar. Hun-ne̱ ro̱ o-zang n-riib o̱ o-mar.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Wu̱ yoosu̱ru̱ ye̱ u̱s-rem u̱t-mo̱o̱r ne̱ u̱n sha-mo̱ u̱t-ma.
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Raks no̱, no̱ ho̱gu̱te̱ ma-to̱ u̱m he no̱ m-ru̱re̱ à. Wu̱ ken ne̱t-wu̱ ruug o-pu̱p kap u̱n go̱.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Wu̱ ro̱ u̱n kap u̱n go̱, ye̱ ken go̱-ye̱ he̱'e̱nu̱ru̱ n-riib n-co̱w. Ye̱ge̱-no haanu̱ru̱, ye̱ co̱ro̱gsu̱ru̱ ye̱.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Ye̱ ken go̱-ye̱ he̱'e̱nu̱ru̱ be-de u̱t-ta'ar be-de u̱n ba m-hu de̱e̱n. Ba u̱n naas o-da, ye̱ po̱tu̱ru̱ remen dak-o ro̱tt u̱r-du̱w kane̱ á.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Da-o̱ ho̱-u̱r dakne̱ à, ye̱ kaku̱ru̱, remen geer-se u̱n ye̱ co̱w n-dak á.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ye̱ ken go̱-ye̱ he̱'e̱nu̱ru̱ be-de yokor-u̱s ro̱ à. Ye̱ po̱tu̱ru̱, ye̱ bo̱'o̱su̱ru̱. Yokor-u̱s tu̱pnu̱ru̱, se me̱gu̱msu̱ru̱ ye̱, ye̱ ho̱ge̱ m-so̱k har ye̱ du̱kt u̱r-bon ne̱ á.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Ye̱ ken go̱-ye̱ he̱'e̱nu̱ru̱ be-de u̱t-wu̱u̱r. Ye̱ po̱tu̱ru̱. Ye̱ bo̱'o̱su̱ru̱ u̱r-bon ne̱. Ye̱ duku̱ru̱. Ye̱ no̱mu̱ru̱ ya'ane. Ye̱ ken ye̱ u̱r-kwo̱o̱z u̱n o̱p [30]. Ye̱ ken ye̱ kwo̱o̱z-u̱t tet [60] ko̱ kwo̱o̱z-u̱t taan [100].”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Ka da-de, Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Kap wu̱ ro̱ u̱t-to̱ ne̱ to̱ m-ho̱ge̱ à, wu̱ ho̱ge̱.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Da-o ho̱r-o̱, Ye̱so ro u̱n ho̱n-de u̱n wu̱. Ka o̱p u̱n yoor-ye̱, yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, u̱n ye̱ ken ye̱ ne̱, ye̱ haaru̱ be-de u̱n wu̱ ye̱ hwo̱o̱ru̱ wu̱ n-te̱te̱. Ye̱ citu̱ru̱ wu̱ yo ka sha-mo̱ u̱t-ma to̱ ro̱ à.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “No̱ ye̱ ya'ase̱ Shir hur-u̱r no̱ à, no̱ ye̱ Shir ya'e̱ no̱ nept ma-to̱ u̱n gwo̱mo-to̱ u̱n wu̱. Ye̱ ya'ase̱ Shir hur-de u̱n ye̱ á, ye̱ a m-yoose̱ u̱n sha-mo̱ u̱t-ma.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Remen a shoosté̱ Ma-to̱ Shir:
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Ka da-de, Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “U̱rege̱ no̱ nap ka sha-mo̱ u̱t-ma to̱ á, no̱a nep o̱ ka sha-mo̱ u̱t-ma to̱ kusse̱ á.
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Ka wan-kap u̱n go̱ wu̱, Ma-to̱ Shir to̱ wu̱ ro̱ m-kap.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Ye̱ ka go̱-ye̱ ye̱ he̱'e̱ne̱ n-riib u̱n co̱w à, no co̱ro̱gsu̱ru̱ ye̱, sha-mo̱ u̱n ka hun-ne̱ ye̱ mo̱ ka, ye̱ a ru̱re̱ Ma-to̱ Shir à. Ye̱ ho̱gu̱sse̱, ba u̱n naas o-da, ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t wo̱o̱nu̱ru̱, wu̱ deksu̱ru̱ to̱.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Kaane̱ o̱ tomso, ka go̱-ye̱, ye̱ a kape̱ n-te̱ u̱t-ta'ar à, sha-mo̱ u̱n ka hun-ne̱ ye̱ mo̱ ka, ye̱ ho̱ge̱ Ma-to̱ Shir à. Ba u̱n naas o-da, ye̱ go̱ksu̱ru̱ to̱ o-zak o-zak.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Amba ye̱ e̱ss to̱ u̱r-hur á. Bo̱ ye̱ she'ette̱ hiin à, ye̱ ho'osu̱ru̱ to̱. Yo ka u̱n ko̱r remen ko̱o̱b-u̱r bo̱k ye̱, komo hun-ne̱ suutu̱ ye̱ u̱s-cenene u̱nze ye̱ go̱kste̱ Ma-to̱ Shir, ye̱ hoks gaag u̱t-me̱n á.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ka go̱-ye̱, he̱'e̱ne̱ n-te̱ u̱n yokor à, ye̱ ro̱ ka ye̱ ho̱ge̱ Ma-to̱ Shir à.
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 Amba hoob-o̱ u̱n rii-yo u̱n ho̱no o-dak yo rwo̱'u̱ru̱ ye̱ u̱n co. A ro̱ ye̱ m-raks u̱n go̱p-de u̱n hoob-o̱ o-kwu̱m. Komo u̱n go̱p-de u̱n se ken rem-se, se naasu̱ru̱ Ma-to̱ Shir u̱n hur-de u̱n ye̱. Remen kaane̱, se we̱nu̱ru̱ m-duk.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Ka go̱-ye̱, ye̱ a go̱'e̱ be-de u̱t-wu̱u̱r à, ye̱ ro̱ ka ye̱ ho̱ge̱ Ma-to̱ Shir à, har to̱ she'etu̱ru̱ u̱n hur-de u̱n ye̱, to̱ no̱mu̱ru̱ u̱r-bon be-de u̱n ye̱. U̱n hur-de u̱n wu̱ ken wu̱, ya wu̱ ro̱ u̱ntu̱n ka go̱-yo yo ro̱ m-kum u̱n ya'ane u̱r-kwo̱o̱z u̱n o̱p [30] à. U̱n hur-de u̱n wu̱ ken wu̱ komo yo ro̱ m-kum kwo̱o̱z-u̱t tet [60]. U̱n hur-de u̱n wu̱ ken wu̱, yo ro̱ m-kum kwo̱o̱z-u̱t taan [100].”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Ka da-de, Ye̱so citu̱ru̱ ye̱, “¿A u̱n daps u̱r-pitirra remen a ho̱kte̱ de o-shaar? ¿Ko̱ u̱n ku̱s-o̱ o-kwu̱u̱r? Ay, amba remen a sekt de n-to̱n be-de a he m-hyan à.
21 E disse-lhes: Vem,
22 Bo̱ u̱n rii-yo ro̱ wukusse̱ à, rwu̱u̱n-mo̱ yo he'e̱ cas cas.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Kap wu̱ ro̱ u̱t-to̱ ne̱ to̱ m-ho̱ge̱ à, wu̱ ho̱ge̱.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Ye̱so dooru̱ ye̱ m-ru̱re̱ u̱t-ma. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Baks no̱ yo no̱ ho̱ge̱ à u̱r-bon ne̱. Ko̱k-de o mesu̱te̱ wu̱ ken wu̱ à de a hette̱ wo̱ m-me'esse̱, har a doo wo̱.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Ko-wan-rii, wu̱ a m-do'e̱. Wu̱ ro̱tte̱ ne̱ á, ko̱ ya o-rii-yo yo wu̱ ro̱tte̱ hiin à, a rumus yo, a yage̱ wu̱ u̱t-kom m-zar.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Ye̱so dooru̱ ye̱ u̱n ru̱re̱ u̱t-ma. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Gwo̱mo-to̱ Shir ya to̱ ro̱ u̱ntu̱n ko-ya-to̱m wu̱ kape̱ go̱ u̱n kat-o̱ u̱n wu̱ à.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 A rewu̱ru̱ u̱t-ho̱, go̱ po̱tu̱ru̱, ye̱ bo̱'o̱su̱ru̱, wu̱ nap bo̱ takne̱ á.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 O-dak u̱n hi u̱n de u̱n o̱, o̱ ro̱ m-'ya rii-yo m-re̱. Po̱to̱n-mo̱ ro̱ u̱r-takan. Ye̱ po̱te̱, ye̱ duku̱ru̱. U̱jime̱ ye̱ no̱mu̱ru̱ ya'ane.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Da-o̱ kat-o̱ nense̱, wu̱ to̱mu̱ru̱ ya-m-ce u̱n kunt-de m-ce ne̱ remen kat-o wooste̱ m-ce.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿U̱n yaane̱ u̱m hette̱ m-hongse̱ Gwo̱mo-to̱ Shir? ¿Ya u̱n ma-to̱ ne̱ u̱m hette̱ m-rwu̱nte̱ u̱n sha-mo̱ u̱n to̱?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Gwo̱mo-to̱ u̱n wu̱ to̱ ro̱ u̱ntu̱n ya'ane-yo o-mosta yo a go̱'e̱ n-dak à. Ko̱ de nomte̱ yo jiishte̱ ya'ane kap u̱s-re̱k à.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Yo jiishu̱ru̱ kap o̱ u̱n gu̱go̱o̱g-o̱, a go̱'e̱ n-me̱ o-wak à. Yo no̱mu̱ru̱ caari-se u̱s-jet, har no ro̱ m-cire̱ u̱n se ye̱ ce u̱t-kur.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 U̱n sha-mo̱ u̱t-ma de̱e̱n go̱n to̱ ka, Ye̱so ru̱re̱ ye̱ Ma-to̱ Shir hond hond bo̱ ye̱ he hoks m-nap à.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Wu̱ ru̱ru̱ ye̱ rii á, se̱ de̱ u̱n sha-mo̱ u̱t-ma ne̱. Amba pakse̱ o̱, wu̱ ro u̱n rwu̱nte̱ u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ko̱yan.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Ka da-de ne̱ m-rim, Ye̱so ze̱e̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, “Haan a pes no̱ jit-de o-mar.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ye̱ yagnu̱ru̱ hun-ne̱, u̱t-mo̱o̱r ne̱ ye̱ co̱wu̱ru̱ o-hat be-de Ye̱so ro à. Ye̱ neku̱ru̱. To̱ ken hat-to̱ ro kon tomso ne̱ u̱t-re̱k-to̱.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Ye̱ ro m-neke̱, caari-mo̱ m-yo taknu̱ru̱. Ho̱-m ro m-tam o-hat. Mo̱ ro m-he̱'e̱be̱ n-me̱ har mo̱ u̱n he de m-shoos o-hat.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Ye̱so ro m-rew n-me̱ o-hat so u̱r-tu̱r u̱n jim. Hi-de u̱n wu̱ ro ru̱sse̱ u̱n rii-o̱ atte̱ u̱n ru̱s u̱r-hi à. Ye̱ 'yonsu̱ru̱ wu̱. Ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Wa-u̱r-Yoos, ashi! ¿Wo̱ was á? Te̱ ka he m-sabarse̱!”
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Ka da-de, wu̱ inu̱ru̱ m-rew, wu̱ huru̱ru̱ m-yo u̱t-gaag. Wu̱ ze̱e̱ru̱ o-mar, “Re̱s temb.” Yo-m re̱su̱ru̱ te̱k. Mar-o re̱su̱ru̱ temb.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿Yan yo hante̱ no̱tte̱ u̱n ho̱ge̱ o-gye̱r? ¿Har m-mo̱ka no̱ she̱r be-de Shir á?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ye̱ ho̱gu̱ru̱ o-gye̱r de̱e̱n. Ye̱ ze̱e̱ru̱ hi u̱n de u̱n ye̱, “Wuuu, ¿Ya u̱n go̱n ne̱t-wu̱ kaane̱ wu̱ yo-m ro̱ wu̱ o-do̱ro̱tte̱ m-ho̱ ne̱?”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra