Marcos 2

UTH vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Bo̱ ho̱-u̱t doote̱ à, Ye̱so mu̱u̱nu̱ru̱ komo bo̱-o̱ o-Kapanahum. Hun-ne̱ ho̱gu̱ru̱ wu̱ mu̱u̱nte̱ o-hur.
1 Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.
2 Bo̱ ye̱ ho̱gu̱te̱ à, ye̱ mo̱rgu̱ru̱ de̱e̱n be-de wu̱ comse̱ à. A u̱n kum be-de u̱n hwo̱ o-na á, remen mo̱o̱r-to̱ u̱n hun-ne̱. N-me̱ n-do̱ ne̱ hun-ne̱ shiiste̱. Wu̱ ro ye̱ m-ru̱re̱ u̱n Ma-to̱ Shir.
2 Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3 Ye̱ ken ye̱ dooru̱ m-nekne̱ u̱n ko-ryam ne̱. Ne̱n nass-ye̱ de̱kne̱ wu̱ n-te̱ o-ke̱re̱m.
3 Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;
4 Amba remen mo̱o̱r-to̱ u̱n hun-ne̱, ye̱ kum be-de m-co̱w ye̱ woot be-u̱r Ye̱so á. Bo̱ ye̱ hyente̱ kaane̱ à, ye̱ daaru̱ n-to̱n u̱r-do̱o̱b, ye̱ pyaaru̱ u̱r-hek n-to̱n be-de Ye̱so ro̱ à. Bo̱ ye̱ pyeete̱ u̱r-hek à, ye̱ tu̱wtu̱ru̱ ko-ryam n-me̱ o-ke̱re̱m ne̱ o̱ wu̱ ro̱tte̱ do̱mb à.
4 e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Bo̱ Ye̱so hyente̱ rii-yo ye̱ no̱me̱ à, wu̱ napu̱ru̱ u̱nze ye̱ she̱re̱g u̱n wu̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱ ko-ryam, “Nay re, u̱m sokste̱ ba'as-u̱t ru.”Ne̱n nass-ye̱ pyaaru̱ u̱r-hek n-to̱n be-de Ye̱so ro̱ à|src="lb00305c.tif" size="col" copy="Bass" ref="2:3-5"
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.
6 To̱, ye̱ ken yan-Yoos-de u̱n karamsa-o Mosa ye̱ ro kane̱ tara. Bo̱ ye̱ ho̱gu̱te̱ ma-to̱ Ye̱so ze̱e̱ ko-ryam à, ye̱ ze̱e̱ru̱ u̱n hur-de u̱n ye̱,
6 Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 “¿Ya hante̱ ka ne̱t-wu̱ zeet kaane̱? Wu̱ yo'ogte̱ Shir. Wan wu̱ bo̱'o̱se̱ sokse̱ u̱n hun-ne̱ ba'as-to̱ u̱n ye̱ se̱ Shir u̱n ho̱n-de u̱n wu̱.”
7 Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?
8 Ba u̱n naas o-da, Ye̱so napu̱ru̱ barag-se u̱n ye̱ kap u̱n ku̱t-o̱ u̱n wu̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿Remen yan o̱ no̱tte̱ u̱s-barag kaane̱ u̱n hur u̱n no̱?
8 Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?
9 ¿Ya jiishe̱, a zee ko-ryam ‘A soksu̱tu̱ wo̱ ba'as-u̱t ru,’ ko̱ a zee wu̱, ‘Ine̱ ge̱, o mos ke̱re̱m-o ru, o arag jo’?”
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?
10 Ye̱so dooru̱ ye̱ m-ze̱e̱, “To̱, yage̱ u̱m kutu no̱, no̱ nept u̱nze me̱ Wà-wu̱ u̱n ne̱t ro̱ m-'wo̱ns ne̱, me̱ bo̱'o̱se̱ sokse̱ u̱n hun-ne̱ ba'as-to̱ u̱n ye̱.”
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },
11 Bo̱ wu̱ zette̱ kaane̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱ ko-ryam, “Ine̱ ge̱, o mos ke̱re̱m-o ru, o arag jo.”
11 a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Ka ne̱t-wu̱ inu̱ru̱ ge̱, wu̱ mossu̱ru̱ ke̱re̱m-o̱ u̱n wu̱. Wu̱ ruuru̱ u̱n yish-ye̱ u̱n hun-ne̱ har ye̱ bo̱pu̱ru̱ nu. Ye̱ se̱ke̱msu̱ru̱ Shir u̱r-bo̱ngo̱n u̱r-bo̱ngo̱n. Ye̱ ze̱e̱ru̱, “Wuuu, te̱ we̱t m-hyan kaane̱ á.”
12 Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.
13 De ken ho̱-de, Ye̱so dooru̱ m-ru n-riib o̱ o-mar. Hun-ne̱ ma'asu̱ru̱ m-mo̱rge̱ be-de u̱n wu̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱ m-yoose̱.
13 Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Bo̱ wu̱ komte̱ ye̱ m-yoose̱ à, wu̱ inu̱ru̱ wu̱ argu̱ru̱ u̱n co. Wu̱ hyanu̱ru̱ wu̱ ken ne̱t-wu̱ jin-de u̱n wu̱ Rewi (wà Aru̱payes). Wu̱ ro̱ tara m-se̱nge̱ u̱n kuke̱-o̱ atte̱ u̱n go̱ks u̱n hwo̱r-ye̱ u̱n tar à. Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Do̱nd me̱.” Wu̱ inu̱ru̱, wu̱ do̱ru̱ru̱ Ye̱so.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Ka da-de, komo Ye̱so haanu̱ru̱ u̱n hur-o Rewi u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱. Ye̱ ro̱ u̱n re̱ u̱n rii-yo m-re̱ u̱n yan-go̱ks u̱n hwo̱r-ye̱ u̱n tar ne̱ u̱n ya-u̱t-ba'as ne̱. Go̱n ka hun-ne̱ ye̱, ye̱ ro̱ u̱n do̱re̱ u̱n Ye̱so u̱t-mo̱o̱r ne̱.
15 Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.
16 Yan-Yoos-de u̱n karamsa-o MosaParisa-ne̱, ye̱ hyanu̱ru̱ wu̱ ro̱ m-re̱ u̱n rii-yo m-re̱ be-u̱r gaan u̱n ya-u̱t-ba'as ne̱ u̱n yan-go̱ks u̱n hwo̱r-ye̱ u̱n tar ne̱. Ye̱ citu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱. Ye̱ ze̱e̱ru̱, “¿Remen yan o̱ ne̱ wu̱ ro̱tte̱ u̱n re̱ u̱n rii-yo m-re̱ mo̱sse̱ u̱n yan-go̱ks u̱n hwo̱r-ye̱ u̱n tar ne̱ u̱n ya-u̱t-ba'as ne̱?”
16 Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?
17 Bo̱ Ye̱so ho̱gu̱te̱ kaane̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Ye̱ ro̱ ba u̱n go̱m à ye̱ u̱n hoob-o̱ u̱n ko-ya-u̱s-baat á, amba ya-u̱s-go̱m. Me̱ u̱n haan remen kashi u̱n hun-ne̱ á. Me̱ u̱n haan remen ya-u̱t-ba'as.”
17 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.
18 De ken ho̱-de, yan-neke̱-m Yohana Wa-m-Yo'os u̱n hun-ne̱ m-ho̱ ye̱ ro̱ o-swo̱o̱t. Parisa-ne̱ ye̱ ro̱ m-no̱m kaane̱ tomso. Ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ haanu̱ru̱ be-u̱r Ye̱so, ye̱ citu̱ru̱ wu̱, “¿Re no̱me̱ yan-neke̱-m Yohana u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n Parisa-ne̱ ro̱tte̱ m-no̱m o-swo̱o̱t remen Shir, amba ye̱ ma ru ro̱ m-no̱m á?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Ye̱so shasu̱ru̱ ye̱ u̱n sha-mo̱ u̱t-ma, wu̱ ze̱e̱ru̱, “To̱, ¿a nome̱ kaane̱? ¿Wa-u̱r-ge u̱n nay-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ ne̱ ye̱ yage̱ re̱ u̱n rii-yo m-re̱ mo̱sse̱ u̱n wu̱ ne̱? Ay, a nome̱ kaane̱ á.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;
20 Se̱ de̱ ho̱-de a he m-de̱k u̱n ka wa-u̱r-ge-wu̱ à, ka ho̱-de o̱ ye̱ he m-yage̱ u̱n re̱ u̱n rii-yo m-re̱.”
20 dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.
21 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Magund-u̱r ut a de m-dap be-de u̱n gund-o pu̱-o̱ á. ¿A mo̱sse̱ u̱r-ut u̱r-pu̱-de ne̱? Pu̱-de-u̱r a yiish u̱r-ut kyaar, har arag-mo̱ n-ga.
21 Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.
22 Komo yatt-wu̱ he wu̱u̱s m-ke̱ m-pu̱ mo̱ u̱n tur-o̱ o-ka o-ut á, remen mo̱ pu'e̱ mo̱a caat tur-o̱ o-ka. Ka ke̱-mo̱ ukse̱, komo ka tur-o̱ o-ka o̱ naase̱. Remen kaane̱, a duus ke̱-m pu̱-mo̱ u̱n tur-o̱ o-ka o-pu̱ o̱.”
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.
23 De ken ho̱-de ne̱, Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱, Ye̱so ro m-arag u̱n co̱w n-te̱te̱ o̱ u̱n kat-o̱ u̱n hyo. Ye̱ ro̱ u̱r-hew, yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ye̱ taknu̱ m-jet u̱n ro̱p-to̱ u̱n hyo.
23 E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Parisa-ne̱ hyanu̱ru̱. Bo̱ ye̱ hyente̱ à, ye̱ ze̱e̱ru̱ Ye̱so, “A'a, ¿re no̱me̱ no̱tte̱ m-jet u̱n ro̱p-to̱ u̱n hyo Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱? ¿Ho̱-de Mosa zette̱ a nom m-se̱nge̱ u̱n de á?”
24 E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?
25 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿No̱ we̱t m-karante̱ rii-yo Dawuda nome̱ á? ¿Da-o̱ wu̱ ho̱ge̱ me̱r à, wu̱ u̱n o̱r u̱n wu̱ ne̱ à? Baks no̱.
25 Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?
26 Da-o̱ Abiyata ro'e̱ ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ko̱n-se Shir à, Dawuda ro m-neke̱ u̱n o̱r u̱n wu̱ ne̱ ne̱. Wu̱ co̱wu̱ru̱ De̱pi-o̱ Shir. Wu̱ 'wo̱ssu̱ru̱ ga-to̱ a e̱sse̱ remen Shir à, to̱ u̱depe̱ ne̱t re á se̱ yan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir, Dawuda re̱e̱ru̱ to̱ har wu̱ ya'u̱ru̱ o̱r u̱n wu̱ ne̱.”
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?
27 Ka da-de, Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Shir no̱mo̱g Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱, wu̱ no̱m de remen a waragte̱ gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n de á. Wu̱ no̱mo̱g ka ho̱-de, remen wu̱ guut na.
27 E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Tomso ne̱, Wà-wu̱ u̱n ne̱t, wu̱ ro̱ ko-gwo̱mo-wu̱ bo̱'o̱se̱ daag u̱n rii-yo a he m-no̱m u̱n ka Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ de à.”
28 Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra