1 Самарийәниң өз гунайи өз зиммисигә қоюлиду;
2 И Исраил, Пәрвәрдигар Худайиңниң йениға иккиләнмәй қайтип кәл!
3 Өзүңлар билән биллә сөзләрни епкелиңлар,
4 — «Асурийә бизни қутқузмайду,
5 — Мән уларни «арқиға чекинишлири»дин сақайтимән,
6 Мән Исраилға шәбнәмдәк болимән;
7 Униң бихлири шахлап йейилиду,
8 Хәлиқ қайтип келип, униң сайиси астида олтириду;
9 Әфраим: «Мениң бутлар билән йәнә немә карим!» — дәйдиған болиду.
10 Ким дана болуп, бу ишларни чүшинәр? Чечән болуп, буларни биләр?