1 Бурун Әфраим сөз қилғанда, кишиләр һөрмәтләп титрәп кетәтти;
2 Улар һазир гунаниң үстигә гуна садир қилмақта!
3 Шуңа улар сәһәрдики бир парчә булуттәк,
4 Бирақ Мисир зиминидин тартип Мән Пәрвәрдигар сениң Худайиң болғанмән;
5 Мән чөл-баяванда, қурғақчилиқниң зиминида сән билән тонуштум;
6 Улар озуқландурулуп, тоюнған,
7 Әнди Мән уларға ширдәк болимән;
8 Күчүклиридин мәһрум болған ейиқтәк Мән уларға учрап,
9 Сениң һалакитиң, и Исраил, дәл Маңа қарши чиққанлиғиң,
10 Әнди барлиқ шәһәрлириңдә саңа қутқузғучи болидиған падишасиң қени?
11 Мән ғәзивим билән саңа падишани тәқдим қилғанмән,
12 Әфраимниң қәбиһлиги чиң орап-қачиланған;
13 Толғақ басқан аялниң азаплири униңға чүшиду;
14 Мән бәдәл төләп уларни тәһтисараниң күчидин қутулдуримән;
15 Әфраим қериндашлири арисида «мевилик» болсиму,