1 Пәрвәрдигарниң Петуелниң оғли Йоелға кәлгән сөзи: —
2 — И қерилар, аңлаңлар;
3 Балилириңларға шуни ейтип бериңлар,
4 «Чишлигүчи қурут» қалдурғанни чекәткә йәп болди,
5 Әй, һарақкәшләр, ойғинип қаттиқ жиғлаңлар,
6 Чүнки бир хәлиқ, күчлүк, сансизлиған хәлиқ,
7 У Мениң үзүм таллиримни вәйранә қиливәтти,
8 Яшлиғидики ери үчүн матәм тутуп бөз кийимләргә оранған нәвҗувандәк қаттиқ пиған чекиңлар;
9 Пәрвәрдигарниң өйи ашлиқ һәдийәсидин һәм шарап һәдийәлиридин мәһрум қилинди;
10 Етизлар чөлдәрәп кәтти,
11 Һәй деханлар, уюлуңлар;
12 Үзүм тели қағҗирап кәтти,
13 Белиңларни бағлаңлар, пәряд оқуңлар, и каһинлар;
14 «Роза тутайли» дәп Худаға мәхсус бир мәзгилни айриңлар,
15 — Аһ, шу күн!
16 Мана, ғиза көз алдимиздин елип ташланди әмәсму?
17 Уруқлар топа-чалмилар астида чирип кәтти,
18 Чарпайлар шундақ һөкиришип кәтти!
19 Аһ, Пәрвәрдигар, нида қилимән Саңа;
20 Даладики һайванларму Саңа нида қилиду,