1 Зион теғида канай челиңлар,
2 У күн болса қараңғу һәм сүр күн,
3 Уларниң алдида көйдүргүчи от маңиду,
4 Уларниң қияпити атқа охшайду,
5 Җәң һарвулири гүлдүрлигәндәк сада билән улар тағ чоққилиридин сәкрәп өтиду;
6 Уларниң алдида әлләр қаттиқ азаплиниду,
7 Улар палванлардәк жүгүриду;
8 Һеч қайсиси өз қериндишини қистимайду;
9 Шәһәрниң һәммә йеригә чепишиду;
10 Улар алдида йәр-зиминни титрәк басиду,
11 Пәрвәрдигар Өз қошуни алдида авазини қоюветиду,
12 Бирақ һәтта һазирму, — дәйду Пәрвәрдигар,
13 Кийим-кечигиңларни әмәс, бәлки жүрәк-бағриңларни тилип,
14 Ким билиду, У җазалаштин йенип, рәһим қилип бирәр бәрикәтни,
15 Зион теғида канай челиңлар,
16 Әлни жиғиңлар, җамаәтни пакландуруңлар,
17 Каһинлар, йәни Пәрвәрдигарниң хизмәтчилири айван билән қурбангаһ оттурисида жиға-зерә көтәрсун,
18 Андин Пәрвәрдигар Өз зиминиға отлуқ муһәббитини,
19 Пәрвәрдигар җававән Өз хәлқигә мундақ деди: —
20 Һәм шималдин кәлгүчини силәрдин жирақ қилип,
21 Қорқма, и зимин;
22 И даладики һайванлар, қорқмаңлар;
23 Һәм силәр, Зионниң балилири, шатлинип Пәрвәрдигар Худайиңлардин хурсән болуңлар;
24 Хаманлар буғдайға толған болиду,
25 Вә Мән силәргә чекәткиләр, чекәткә личинкилири, «вәйранчи қурут»лар, «чишлигүчи қурут»лар,
26 Силәр болушичә йәп, қандурулисиләр,
27 Силәр Мениң Исраил ичидә турғанлиғимни,
28 Һәм кейин, Мән Өз Роһумни барлиқ әт егилири үстигә қуйимән;
29 Бәрһәқ, шу күнләрдә қуллар үстигиму, дедәкләр үстигиму Роһумни қуйимән.
30 Мән асманларда, зиминда карамәтләрни,
31 Пәрвәрдигарниң улуқ һәм дәһшәтлик күни кәлмигичә,
32 Һәм шундақ әмәлгә ашурулидуки,