Atos 22

TZOSA vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ―Jbanquil quitsꞌinab, aꞌiic li cꞌusi chcale ―xi.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Cꞌalal iyaꞌiic ti icꞌopoj ta scꞌopic li Pabloe, más to ichꞌabic. Jech lic yal li Pabloe:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 ―Joꞌone jchiꞌil jbatic ta israelal. Te voqꞌuemun ta jteclum Tarso ta Cilicia balumil pero liꞌ lichꞌi ta Jerusalene. Liꞌ la jchan june, jaꞌ lischanubtas li Gamaliele. Lec la schanubtasun ta scotol li mantaletic yuꞌun li jtotic jmeꞌtic ta voꞌonee. Jaꞌ toꞌox batem ta coꞌon eꞌuc ta schꞌunbeel li smantaltac Dios jech chac cꞌu chaꞌal joꞌoxuc li avie.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Jech toꞌox laj quilbajin eꞌuc li buchꞌutic yichꞌojic ta mucꞌ li Jesuse. Ta jcꞌan ti acꞌo chamicuc oe. La jtsac batel li viniquetic antsetique, la jticꞌan ta chuquel.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Li banquilal palee schiꞌuc scotol li jꞌabteletic cuꞌuntique lec snaꞌic ti ta melel jech la jpase. Yuꞌun jaꞌ laj yacꞌbecun batel sjunal ta sventa li buchꞌutic yichꞌojic ta mucꞌ li Jesuse li te ta Damascoe. Ta toꞌox xba jchucan talel scotolic, ta xquicꞌ talel liꞌ ta Jerusalene. Yuꞌun ta jcꞌan ti acꞌo yichꞌic vocol liꞌ ta Jerusalene.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’Cꞌalal oꞌlol xaꞌox cꞌacꞌale, nopol xaꞌox xibat ta Damasco. Oy cꞌusi xlebluj xa iyal talel ta vinajel. Batsꞌi sac tajmec. Joybil licꞌot ta xojobal.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Liyal ta lum ta ora. Icaꞌi ti oy buchꞌu chiscꞌopone: “Saulo, ¿cꞌu chaꞌal chacontrainun?” xiyut.
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 La jtacꞌbe: “Cajval, ¿mi joꞌot?” xcut. Jech laj yalbun: “Joꞌon Jesusun li liquemun talel ta Nazaret ti chacontrainune”, xiyut.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Li buchꞌutic jchiꞌuc batele iyilbeic xojobal eꞌuc, ixiꞌic eꞌuc. Pero muc bu xaꞌiic li cꞌusi liyalbe li buchꞌu la scꞌoponune.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Jech la jacꞌbe li Cajvaltique: “¿Cꞌusi ti chacꞌan ta jpase? Cajval”, xcut. Jech laj yalbun: “Lican, batan ta Damasco. Te chaꞌalbat li cꞌusi jnopoj ti chapase”, xiyut.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Toj sac xojobal li cꞌusi laj quile, jliquel imac jsat yuꞌun. Nitbil xa libat ta Damasco yuꞌun li jchiꞌiltaque.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Li te ta Damascoe oy jun jchiꞌiltic ta israelal, Ananías sbi. Ta sloqꞌuel yoꞌon schꞌunojbe smantaltac li Diose. Lec ch‐ile yuꞌun scotol li jchiꞌiltactic li te nacalic ta Damascoe.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Li Ananíase tal sqꞌuelun. Jech laj yalbun: “Hermano Saulo, acꞌo jamuc la asate”, xiyut. Ijam ta ora li jsate, iquilbe sat li Ananíase.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Jech laj yalbun: “Li Dios yuꞌunic li jtotic jmeꞌtic ta voꞌonee la stꞌujot yoꞌ acꞌo xanaꞌ cꞌusi ta scꞌan, schiꞌuc ti acꞌo xavilbe sat li Jesuse, jaꞌ ti tucꞌ yoꞌone, schiꞌuc acꞌo xavaꞌibe li scꞌope.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Joꞌot chlic avalbe li crixchanoetic li cꞌusi laj avile schiꞌuc li cꞌusi laj avaꞌie.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Ichꞌo joꞌ ta ora. Jamal me xaval ti avichꞌoj xa ta mucꞌ li Cajvaltique, jech chaschꞌaybe la amule”, xiyut li Ananíase.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ’Cꞌalal lisut talel liꞌ ta Jerusalene, ba jta ta naꞌel Dios ta yamaqꞌuil li mucꞌta chꞌulnae. Pero oy cꞌusi laj yacꞌbun quil li Diose.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Iquil ital scꞌoponun li Cajvaltique. Jech laj yalbun: “Acꞌbo yipal locꞌan ta ora liꞌ ta Jerusalene. Yuꞌun la achiꞌiltac liꞌi mu xichꞌic ta mucꞌ li cꞌusi chavalbe ta jventae”, xiyut li Cajvaltique.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Jech laj calbe: “Cajval, ta jcꞌan ti liꞌ to oyune, yuꞌun snaꞌic scotol li jchiꞌiltaque li cꞌusi la jpasulan ta scotol chꞌulnaetique. Snaꞌojic ti la jticꞌan ta chuquele, ti la jmajan li buchꞌutic yichꞌojicot ta muqꞌue.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Cꞌalal imile la avajtunel li Estebane, te vaꞌalun jqꞌueloj eꞌuc. Toj lec laj caꞌi ti ichame. Joꞌon la jchabibe spuychijic li buchꞌutic imilvanique”, xcut.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Pero jech laj yalbun li Cajvaltique: “Persa chabat yuꞌun chajtacot batel ta nom ta stojol li buchꞌutic maꞌuc achiꞌiltac ta israelale”, xiyut li Cajvaltique ―xut schiꞌiltac ta israelal li Pabloe.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Cꞌalal jech laj yal li Pabloe, muc bu lec iyaꞌiic li schiꞌiltaque, iꞌilinic. Tsots icꞌopojic:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Te xꞌavetic. La slilinic scꞌuꞌic, la sjipic muyel lum ta toyol.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Ta sventa ti te xꞌavetic oe, li mucꞌta banquilal soltaroe laj yal mantal ti acꞌo yiqꞌuic ochel ta snailic li soltaroetic li Pabloe. Laj yal nojtoc ti acꞌo yichꞌ tsitsel ta nucule, ti jaꞌ acꞌo yal o li cꞌusi smelol ti ta xichꞌ contrainel yuꞌun li schiꞌiltaque.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Cꞌalal chucbil xa yoc scꞌob ti ta stsitsique, li Pabloe jech laj yalbe li banquilal soltaro li te vaꞌale:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Cꞌalal iyaꞌi li cꞌusi laj yal Pablo li banquilal soltaroe, ba yalbe li mucꞌta banquilal soltaroe:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Ital ta ora li mucꞌta banquilal soltaroe, la sjacꞌbe li Pabloe:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Li mucꞌta banquilal soltaroe jech laj yal:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Li soltaroetic ti taꞌox xaqꞌuic nucule laj yictaic ta ora li Pabloe yuꞌun ixiꞌic. Jech ixiꞌ eꞌuc li mucꞌta banquilal yuꞌun li soltaroetique, yuꞌun jaꞌ laj yal mantal ti ichucbat yoc scꞌobe.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ta yocꞌomal li mucꞌta banquilal soltaroe tscꞌan chaꞌi ti cꞌu chaꞌal ta xꞌalbat yuꞌun schiꞌiltac ti oy smul li Pabloe, jech la sjitunbe li yoc scꞌobe. La stacan ta iqꞌuel li banquilal paleetique schiꞌuc scotol li jꞌabteletic yuꞌunic li jꞌisraeletique. Cꞌalal ijulique, li mucꞌta banquilal soltaroe la sloqꞌues li Pabloe, laj yicꞌ talel ta stojol.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra