Rute 2

TVK vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 E metimal te hal Betlehem, eilep tei da en xa holesok nan holu, hisen Boas. Xi nggo vatimol xati na Elimelek, tiramue na Noume.
1 E tinha Noemi um parente de seu marido, homem valente e poderoso, da geração de Elimeleque; e era o seu nome Boaz.
2 Vatei, Rut misis Noume bit, “Umaen nou nihe naho tova tengan nileh viton bale xil xa moletin te polien xil laki rasi di nga tengan mei ihe anien aralu. Xos nikila nikamet moletin tova xa imaen nou nipol e naho san.”
2 E Rute, a moabita, disse a Noemi: Deixa-me ir ao campo, e apanharei espigas atrás daquele em cujos olhos eu achar graça. E ela lhe disse: Vai, minha filha.
3 Ma Rut ba be naho tei e di pol dutou ni moletin te polien xil e di mileh viton bale xil. Rut ba mileh rut bale xa xil laki rasi di nga. E Rut, xi takil ti xa naho xa di pol en sa Boas xa nggo vatimol xati na Elimelek, tiramue na Noume.
3 Foi, pois, e chegou, e apanhava espigas no campo após os segadores; e caiu-lhe em sorte uma parte do campo de Boaz, que era da geração de Elimeleque.
4 Tavehi ti, Boas nggo metimal te hal Betlehem e mei mistal mi moletin te polien nan xil e mikei ba ni xil bit, “!Iahova iti mi xamim!”
4 E eis que Boaz veio de Belém e disse aos segadores: O Senhor seja convosco. E disseram-lhe eles: O Senhor te abençoe.
5 Di, Boas misis vat te polien nan bit, “?Atul maxoe xai be na visi?” Boas pus kil Rut.|alt="Ruth gleaning; Boaz watches and talks to servant" src="RUTH2-1.TIF" size="col" copy="© Global Recordings Network. Used with permission." ref="2:5"
5 Depois, disse Boaz a seu moço que estava posto sobre os segadores: De quem é esta moça?
6 Ma vat ak bit rilomun ni mini bit, “Atou xai be te hal Moab, e be xal Noume iaxa lumei.
6 E respondeu o moço que estava posto sobre os segadores e disse: Esta é a moça moabita que voltou com Noemi dos campos de Moabe.
7 Xi misis nou tengan nimaen ni iha ti ihusil moletin te polien xil e ti ileh viton bale xil xa laki rasi di nga. Xi temei makoe roroh tamu e di ni polien duxoh taxeak. Xi ba mingel vuteili tang pe horao iaxor.”
7 Disse-me ela: Deixa-me colher espigas e ajuntá- las entre as gavelas após os segadores. Assim, ela veio e, desde pela manhã, está aqui até agora, a não ser um pouco que esteve sentada em casa.
8 Di, Boas ba misepin del Rut bit, “Ei, atuli. Uteong ni nou, ieok bei tengan upol e naho savan sangas visal atou te polien navan xil. Onaha ti mun naho na mosav tengan oleh viton bale en.
8 Então, disse Boaz a Rute: Não ouves, filha minha? Não vás colher a outro campo, nem tampouco passes daqui; porém aqui te ajuntarás com as minhas moças.
9 Rute xave xa xil ti lipol en, xouk mun utat visal xil. Nasep xol moletin navan xil tuei tengan linapol ti nasa minuk. E xosxa meruru iatuk, ma uha umu ti oei e valoei xa langgutihi tuei di.”
9 Os teus olhos estarão atentos no campo que segarem, e irás após elas; não dei ordem aos moços, que te não toquem? Tendo tu sede, vai aos vasos e bebe do que os moços tirarem.
10 Melele xa Rut milonge mak, mitingeiril e valnaon ba duxoh tan. Xi bit rilomun ni mini bit, “?Veneh ma di onexo ve nou? ?Veneh ma di opol ni bos minou xa nabe ngan halesav tei tang?”
10 Então, ela caiu sobre o seu rosto, e se inclinou à terra, e disse-lhe: Por que achei graça em teus olhos, para que faças caso de mim, sendo eu uma estrangeira?
11 Boas bit rilomun ni mini bit, “Inou nalongeong ni sexien hos xil xa otepisen ni mi avu sasa nam melele xa tiramue nam temat. Nakila xa xouk otehe reling tamom e ninom e kantri xati nam tengan mei odi mi moletin xil xa otnakil ti xil tetiamu.
11 E respondeu Boaz e disse-lhe: Bem se me contou quanto fizeste à tua sogra, depois da morte de teu marido, e deixaste a teu pai, e a tua mãe, e a terra onde nasceste, e vieste para um povo que, dantes, não conheceste.
12 Nasis mi Iahova tengan isa xoles hosien xa otepisen ni mini. Reitin, Iahova, Hi na mol‑Isrel xil, isa sanien tei xa ihos pupu minuk vengan xa xouk oteling nenesien nam en tengan ilaxatuk e isikoe xol meulien nam.”
12 O Senhor galardoe o teu feito, e seja cumprido o teu galardão do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas te vieste abrigar.
13 Di, Rut bit rilomun ni mini bit, “O eilep navan, xouk opol ni bos pupu minou li. Neta sav xa inou natapin ti tengan name atou te polien tei nam, xouk osepin kuhi minou e odal rat nenemien navan.”
13 E disse ela: Ache eu graça em teus olhos, senhor meu, pois me consolaste e falaste ao coração da tua serva, não sendo eu nem ainda como uma das tuas criadas.
14 E piniae, melele xa moletin te polien xil di langganien, Boas biteni mi Rut bit, “Amei visal xamem, a ti beret e usa ni ihe uaen xa mikon xiak.” Ma xi dotan del moletin te polien xil, e Boas misa rut bale xa ladin ni meses mini. Xi ngganien pipin e miserev kuh anien an xa ngga lingi ba di.
14 E, sendo já hora de comer, disse-lhe Boaz: Achega-te aqui, e come do pão, e molha o teu bocado no vinagre. E ela se assentou ao lado dos segadores, e ele lhe deu do trigo tostado, e comeu e se fartou, e ainda lhe sobejou.
15 Melele xa Rut dilomun ba tengan vapol, Boas misel xat moletin te polien nan xil bit, “Mumaen ni ileh viton bale e rute xil vus xa ien bei. Tave ti neta xosxa ileh rerati ra vanute xil xa mubar viton ni ngamu di, munasep xole ti.
15 E, levantando-se ela a colher, Boaz deu ordem aos seus moços, dizendo: Até entre as gavelas deixai-a colher e não lhe embaraceis.
16 E tei mun, bos xa muleh rerat ti bale ra vanute xil e muso ni ihe tan tengan atou ak mei ti ilehi.”
16 E deixai cair alguns punhados, e deixai-os ficar, para que os colha, e não a repreendais.
17 Ma Rut mileh viton bale e naho ak ba duxoh mahis. E melele xa bas rerat utute, mikameti xa utut bale xil vus xa milehi, kilo nen be lu e le tei (12 kg).
17 E esteve ela apanhando naquele campo até à tarde e debulhou o que apanhou, e foi quase um efa de cevada.
18 Mileh utut bale xil ak dilomun be tim e ba pisen ni mi avu sasa nan. Di, rut anien xa teserev kuhi, ngan ak mun, Rut misa ni mini.
18 E tomou-o e veio à cidade; e viu sua sogra o que tinha apanhado; também tirou e deu-lhe o que lhe sobejara depois de fartar-se.
19 Melele xa Noume pusi, mitemanin e misisi bit, “?Xosali, oleh viton utut bale xil ak ingga xave? ?Naho sasi vari iaxa xouk otepol en? Tuxolxatien na Hi iti mi moletin xa pusuk e pol bos minuk mak.”
19 Então, disse-lhe sua sogra: Onde colheste hoje e onde trabalhaste? Bendito seja aquele que te reconheceu. E relatou à sua sogra com quem tinha trabalhado e disse: O nome do homem com quem hoje trabalhei é Boaz.
20 Noume mikei nggeih bit, “!Tuxolxatien na Iahova iti mini! Iahova di pisen hosien nan mi ralu xa rumeul rudi e mi tiramue naralu xalu xa lulel ngamu. Moletin xai nggo vatimol xati na tiramue naralu xalu. E nggusil sexien na mol‑Isrel xil, xi iaxa ilaxat kuh rin naralu.”
20 Então, Noemi disse à sua nora: Bendito seja do Senhor , que ainda não tem deixado a sua beneficência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noemi: Este homem é nosso parente chegado e um dentre os nossos remidores.
21 Ma Rut bit, “E ngan bos mak mu, xi biteni minou bit tit nileh viton bale itel moletin te polien nan xil ha ituxoh melele xa lileh vuol ni bale ra naho san xil.”
21 E disse Rute, a moabita: Também ainda me disse: Com os moços que tenho te ajuntarás, até que acabem toda a sega que tenho.
22 Noume biteni mi Rut bit, “O havuxahin, bos mak mu xa xouk tit upol itel atou xil xa di lapol e naho sa Boas. Vengan xosxa upol e naho sa mosav, vahit moletin tova vapol vasa minuk.”
22 E disse Noemi à sua nora, Rute: Melhor é, filha minha, que saias com as suas moças, para que noutro campo não te encontrem.
23 Ma Rut pol del xat atou te polien xil na Boas ba vuma … duxoh melele xa laleh vuol ni bale, e dutou, laleh uit mun ra naho san xil vus. E Rut nggulehi dat visal tova nan.
23 Assim, ajuntou-se com as moças de Boaz, para colher, até que a sega das cevadas e dos trigos se acabou; e ficou com a sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra