Rute 2

TVK vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 E metimal te hal Betlehem, eilep tei da en xa holesok nan holu, hisen Boas. Xi nggo vatimol xati na Elimelek, tiramue na Noume.
1 Ora, tinha Noêmi um parente de seu marido, homem poderoso e rico, da família de Elimeleque; e ele se chamava Boaz.
2 Vatei, Rut misis Noume bit, “Umaen nou nihe naho tova tengan nileh viton bale xil xa moletin te polien xil laki rasi di nga tengan mei ihe anien aralu. Xos nikila nikamet moletin tova xa imaen nou nipol e naho san.”
2 Rute, a moabita, disse a Noêmi: Deixa-me ir ao campo a apanhar espigas atrás daquele a cujos olhos eu achar graça. E ela lhe respondeu: Vai, minha filha.
3 Ma Rut ba be naho tei e di pol dutou ni moletin te polien xil e di mileh viton bale xil. Rut ba mileh rut bale xa xil laki rasi di nga. E Rut, xi takil ti xa naho xa di pol en sa Boas xa nggo vatimol xati na Elimelek, tiramue na Noume.
3 Foi, pois, e chegando ao campo respigava após os segadores; e caiu-lhe em sorte uma parte do campo de Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 Tavehi ti, Boas nggo metimal te hal Betlehem e mei mistal mi moletin te polien nan xil e mikei ba ni xil bit, “!Iahova iti mi xamim!”
4 E eis que Boaz veio de Belém, e disse aos segadores: O Senhor seja convosco. Responderam-lhe eles: O Senhor te abençoe.
5 Di, Boas misis vat te polien nan bit, “?Atul maxoe xai be na visi?” Boas pus kil Rut.|alt="Ruth gleaning; Boaz watches and talks to servant" src="RUTH2-1.TIF" size="col" copy="© Global Recordings Network. Used with permission." ref="2:5"
5 Depois perguntou Boaz ao moço que estava posto sobre os segadores: De quem é esta moça?
6 Ma vat ak bit rilomun ni mini bit, “Atou xai be te hal Moab, e be xal Noume iaxa lumei.
6 Respondeu-lhe o moço: Esta é a moça moabita que voltou com Noêmi do país de Moabe.
7 Xi misis nou tengan nimaen ni iha ti ihusil moletin te polien xil e ti ileh viton bale xil xa laki rasi di nga. Xi temei makoe roroh tamu e di ni polien duxoh taxeak. Xi ba mingel vuteili tang pe horao iaxor.”
7 Disse-me ela: Deixa-me colher e ajuntar espigas por entre os molhos após os segadores: Assim ela veio, e está aqui desde pela manhã até agora, sem descansar nem sequer um pouco.
8 Di, Boas ba misepin del Rut bit, “Ei, atuli. Uteong ni nou, ieok bei tengan upol e naho savan sangas visal atou te polien navan xil. Onaha ti mun naho na mosav tengan oleh viton bale en.
8 Então disse Boaz a Rute: Escuta filha minha; não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui, mas ajunta-te às minhas moças.
9 Rute xave xa xil ti lipol en, xouk mun utat visal xil. Nasep xol moletin navan xil tuei tengan linapol ti nasa minuk. E xosxa meruru iatuk, ma uha umu ti oei e valoei xa langgutihi tuei di.”
9 Os teus olhos estarão atentos no campo que segarem, e irás após elas; não dei eu ordem aos moços, que não te molestem? Quando tiveres sede, vai aos vasos, e bebe do que os moços tiverem tirado.
10 Melele xa Rut milonge mak, mitingeiril e valnaon ba duxoh tan. Xi bit rilomun ni mini bit, “?Veneh ma di onexo ve nou? ?Veneh ma di opol ni bos minou xa nabe ngan halesav tei tang?”
10 Então ela, inclinando-se e prostrando-se com o rosto em terra, perguntou-lhe: Por que achei eu graça aos teus olhos, para que faças caso de mim, sendo eu estrangeira?
11 Boas bit rilomun ni mini bit, “Inou nalongeong ni sexien hos xil xa otepisen ni mi avu sasa nam melele xa tiramue nam temat. Nakila xa xouk otehe reling tamom e ninom e kantri xati nam tengan mei odi mi moletin xil xa otnakil ti xil tetiamu.
11 Ao que lhe respondeu Boaz: Bem se me contou tudo quanto tens feito para com tua sogra depois da morte de teu marido; como deixaste a teu pai e a tua mãe, e a terra onde nasceste, e vieste para um povo que dantes não conhecias.
12 Nasis mi Iahova tengan isa xoles hosien xa otepisen ni mini. Reitin, Iahova, Hi na mol‑Isrel xil, isa sanien tei xa ihos pupu minuk vengan xa xouk oteling nenesien nam en tengan ilaxatuk e isikoe xol meulien nam.”
12 O Senhor recompense o que fizeste, e te seja concedido pleno galardão da parte do Senhor Deus de Israel, sob cujas asas te vieste abrigar.
13 Di, Rut bit rilomun ni mini bit, “O eilep navan, xouk opol ni bos pupu minou li. Neta sav xa inou natapin ti tengan name atou te polien tei nam, xouk osepin kuhi minou e odal rat nenemien navan.”
13 E disse ela: Ache eu graça aos teus olhos, senhor meu, pois me consolaste, e falaste bondosamente a tua serva, não sendo eu nem mesmo como uma das tuas criadas.
14 E piniae, melele xa moletin te polien xil di langganien, Boas biteni mi Rut bit, “Amei visal xamem, a ti beret e usa ni ihe uaen xa mikon xiak.” Ma xi dotan del moletin te polien xil, e Boas misa rut bale xa ladin ni meses mini. Xi ngganien pipin e miserev kuh anien an xa ngga lingi ba di.
14 Também à hora de comer, disse-lhe Boaz: Achega-te, come do pão e molha o teu bocado no vinagre. E, sentando-se ela ao lado dos segadores, ele lhe ofereceu grão tostado, e ela comeu e ficou satisfeita, e ainda lhe sobejou.
15 Melele xa Rut dilomun ba tengan vapol, Boas misel xat moletin te polien nan xil bit, “Mumaen ni ileh viton bale e rute xil vus xa ien bei. Tave ti neta xosxa ileh rerati ra vanute xil xa mubar viton ni ngamu di, munasep xole ti.
15 Quando ela se levantou para respigar, Boaz deu ordem aos seus moços, dizendo: Até entre os molhos deixai-a respirar, e não a censureis.
16 E tei mun, bos xa muleh rerat ti bale ra vanute xil e muso ni ihe tan tengan atou ak mei ti ilehi.”
16 Também, tirai dos molhos algumas espigas e deixai-as ficar, para que as colha, e não a repreendais.
17 Ma Rut mileh viton bale e naho ak ba duxoh mahis. E melele xa bas rerat utute, mikameti xa utut bale xil vus xa milehi, kilo nen be lu e le tei (12 kg).
17 Assim ela respigou naquele campo até a tarde; e debulhou o que havia apanhado e foi quase uma efa de cevada.
18 Mileh utut bale xil ak dilomun be tim e ba pisen ni mi avu sasa nan. Di, rut anien xa teserev kuhi, ngan ak mun, Rut misa ni mini.
18 Então, carregando com a cevada, veio à cidade; e viu sua sogra o que ela havia apanhado. Também Rute tirou e deu-lhe o que lhe sobejara depois de fartar-se.
19 Melele xa Noume pusi, mitemanin e misisi bit, “?Xosali, oleh viton utut bale xil ak ingga xave? ?Naho sasi vari iaxa xouk otepol en? Tuxolxatien na Hi iti mi moletin xa pusuk e pol bos minuk mak.”
19 Ao que lhe perguntou sua sogra: Onde respigaste hoje, e onde trabalhaste? Bendito seja aquele que fez caso de ti. E ela relatou à sua sogra com quem tinha trabalhado, e disse: O nome do homem com quem hoje trabalhei é Boaz.
20 Noume mikei nggeih bit, “!Tuxolxatien na Iahova iti mini! Iahova di pisen hosien nan mi ralu xa rumeul rudi e mi tiramue naralu xalu xa lulel ngamu. Moletin xai nggo vatimol xati na tiramue naralu xalu. E nggusil sexien na mol‑Isrel xil, xi iaxa ilaxat kuh rin naralu.”
20 Disse Noêmi a sua nora: Bendito seja ele do Senhor, que não tem deixado de misturar a sua beneficência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noêmi: Esse homem é parente nosso, um dos nossos remidores.
21 Ma Rut bit, “E ngan bos mak mu, xi biteni minou bit tit nileh viton bale itel moletin te polien nan xil ha ituxoh melele xa lileh vuol ni bale ra naho san xil.”
21 Respondeu Rute, a moabita: Ele me disse ainda: Seguirás de perto os meus moços até que tenham acabado toda a minha sega.
22 Noume biteni mi Rut bit, “O havuxahin, bos mak mu xa xouk tit upol itel atou xil xa di lapol e naho sa Boas. Vengan xosxa upol e naho sa mosav, vahit moletin tova vapol vasa minuk.”
22 Então disse Noêmi a sua nora, Rute: Bom é, filha minha, que saias com as suas moças, e que não te encontrem noutro campo.
23 Ma Rut pol del xat atou te polien xil na Boas ba vuma … duxoh melele xa laleh vuol ni bale, e dutou, laleh uit mun ra naho san xil vus. E Rut nggulehi dat visal tova nan.
23 Assim se ajuntou com as moças de Boaz, para respigar até e fim da sega da cevada e do trigo; e morava com a sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra