2 Coríntios 7

TOCNT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nata̠lán, xli̠­hua̠k u̠má hua̠ntu̠ Dios tihuanchá xamaká̠n quilh­ta­macú aquinín quin­ca̠­ma̠­lac­nu̠­ni­ca­ni̠tán. Huá xpa̠­la­cata cca̠­li̠­hua­niyá̠n pi̠ chu­na­tiyá aksti̠tum cala­ta­má̠hu y ni̠tu̠ tili̠­ma̠x­ca­jua̠li̠­yá̠hu qui­mac­nicán xa̠hua qui­li̠s­tac­nicán, huata caj xma̠nhuá aka­tiyuj cali̠­láhu la̠ta lácu tla̠n nali̠­maka­pa̠­xu­hua­yá̠hu Dios y lácu tla̠n nama̠­pek­si̠nán nac qui­la­ta­ma̠tcán.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 ¡Xtla­huátit li̠tlá̠n ca̠na̠caj tzinú xqui­la̠­la­ka­lha­máhu! Porque ni̠para cha̠tum cris­tiano ctla­hua­ni­yá̠hu hua̠ntu̠ ni̠tlá̠n, ni̠ti̠ cta̠­ra̠t­la­hua­ma̠­náhu y ni̠ti̠ cak­ska­hui­ma̠­náhu.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Ni̠ huá xpa̠­la­cata chuná cca̠­hua­niyá̠n para caj nac­ca̠­li̠­la­ca­ta̠­qui̠yá̠n o nac­ca̠­li̠­la­ca­hua­niyá̠n para ni̠tlán min­ta­pu­hua̠ncán, sinoque cumu la̠ cca̠­huanín xapu̠lh pi̠ hui­xinín anka­lhi̠ná cca̠­pa̠x­qui̠yá̠n xli̠­hua̠k qui­nacú la̠qui̠ naca­tzi̠­yá̠tit pi̠ acxtum li̠pa̠­xúhu nala­ta­ma̠­yá̠hu y na̠ lac­xtum li̠pa̠­xúhu nani̠­yá̠hu.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Aquit cca̠­pa̠x­qui̠yá̠n huá xpa̠­la­cata laca­tancs cca̠­li̠­xa­kat­li̠yá̠n y ni̠tu̠ cca̠­ma̠aktze̠­kuili̠­niyá̠n, xa̠huachí luu cca̠­li̠­pa̠­xu­huayá̠n lácu qui­la̠­ka­lha­kax­ma­tá̠hu, y ma̠squi lhu̠hua hua̠ntu̠ quin­ca̠­li̠­ma̠­pa̠­ti̠­ni̠­caná̠n hui­xinín qui­la̠­ma̠akpu­huan­ti­ya­ni̠­yá̠hu y qui­la̠­ma̠x­qui̠­yá̠hu lanca tapa̠­xu­huá̠n acxni̠ cca̠­la­ca­pa̠s­tacá̠n.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Hasta la̠ta cti­chá̠hu nac xapu̠­la­tama̠n Mace­donia ni̠tu̠cu a̠ aka­tzi­yanca cja­xá̠hu porque la̠tachá nícu caná̠hu anka­lhi̠ná ni̠ quin­ca̠ucxilh­pu­tun­caná̠n, quin­ca̠­pu­tza­sta̠­la­caná̠n, y aka­tiyuj lay qui­na­cujcán caj la̠ta clak­lhpe̠­cuaná̠hu hua̠ntu̠ naquin­ca̠ak­spu­layá̠n.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Pero Dios lakati̠y ca̠maka­pa̠­xu­huay hua̠nti̠ tali̠­pu­hua­má̠­nalh, pus xlá quin­ca̠­ma­ca­minín Tito la̠qui̠ xlá naquin­ca̠­maka­pa̠­xu­huay.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Ni̠ caj xma̠nhuá luu cli̠­pa̠­xú­hualh cumu para xlá quin­ca̠­lak­chín, huata huá a̠tzinú luu quin­ca̠­li̠­maka­pa̠­xu­huán porque na̠chuná luu xpa̠­xu­huama caj mim­pa̠­la­ca­tacán; xlá quin­ca̠­li̠­ta̠­kalh­chu­hui̠nán la̠ta lácu aka­tiyuj layá̠tit porque ni̠ catzi̠­yá̠tit para tla̠n cla­ma̠­náhu, na̠chuná quin­ca̠­huanín pi̠ lacas­qui­ná̠tit pi̠ tuncán xac­ca̠­la­kan­chá̠n. Huá xpa̠­la­cata luu a̠tzinú quin­ca̠­li̠­maka­pa̠­xu­huán.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Ma̠squi xli̠­ca̠na cca­tzi̠y pi̠ a̠má quin­carta hua̠ntu̠ aquit pu̠lh cti­ca̠­tzoknín y cti­ca̠­ma­ca̠­ni­chá̠n luu snu̠n ca̠li̠­ma­ka­li̠­pu­huán porque lhu̠hua hua̠ntu̠ cca̠­li̠­huanín, hua̠ntu̠ qui­la­cata ni̠para tzinú clac­pu­huán para pi̠ ni̠chuná xac­ti­ca̠­huanín. Acxni̠ a̠cu cca̠­tzok­nu­nikó̠n xac­lac­pu­huán pi̠ ma̠x la̠n nac­ca̠­ma­ka­li̠­pu­huaná̠n, pero tamá tali̠­pu­huá̠n ni̠maka̠s quilh­ta­macú ti̠tax­tu­ko̠lh.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 La̠nchú luu cli̠­pa̠­xu­huay ni̠ xla­cata cumu caj cca̠­li̠­ma­ka­li̠­pu­huán, huata huá cli̠­pa̠­xu­huay porque tamá min­ta­li̠­pu­hua̠ncán ca̠mak­ta̠yán la̠qui̠ nalak­pa­li̠­yá̠tit xali̠xcáj­nit mila­ta­ma̠tcán nac xla­catí̠n Dios. Hui­xinín xli̠­li̠­pu­huam­pá̠tit min­ta­la̠­ka­lhi̠ncán chuná cumu la̠ lakati̠y Dios, huá xpa̠­la­cata cli̠­huán pi̠ a̠má quin­carta hua̠ntu̠ cca̠­ma̠­la­ka­cha̠nín ni̠tu̠ cca̠­li̠­ma̠­lak­tzanké̠n huata tla̠n ca̠ma­cuanín.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Porque a̠má tali̠­pu­huá̠n xpa̠­la­cata tala̠­ka­lhí̠n hua̠ntu̠ Dios lakati̠y napa̠­ti̠­yá̠hu xli̠­ca̠na quin­ca̠­mak­ta̠­yayá̠n nalak­pa­li̠­yá̠hu xali̠xcáj­nit quin­ta­la­ca­pa̠s­tac­nicán nac xla­catí̠n Dios la̠qui̠ xlá tla̠n naquin­ca̠­ma̠­tzan­ke̠­na­niyá̠n y naquin­ca̠­ma̠x­qui̠yá̠n lak­táxtut. Pero hua̠nti̠ caj li̠huaca tzucuy tali̠­li̠­pu­huán hua̠ntu̠ uú xala ca̠quilh­ta­macú xli̠­ca̠na pi̠ taamá̠­nalh talak­tzan­ka̠­ta̠yay, porque ni̠ aka­tiyuj tali̠lay xta­la̠­ka­lhi̠ncán hua̠ntu̠ tat­la­huani̠t nac xla­catí̠n Dios.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Hui­xinín ta̠ya­nítit makat­la­játit min­ta­li̠­pu­hua̠ncán chuná cumu la̠ lakati̠y Dios, y Dios ca̠mak­ta̠­ya­ni̠tán, ca̠ma̠x­quí̠n li̠t­li­hueke la̠qui̠ nama̠­xo­ko̠­ni̠­yá̠tit a̠má chixcú hua̠ntu̠ xtla­huani̠t li̠xcáj­nit tala̠­ka­lhí̠n nac milak­sti̠­pa̠ncán. Porque snu̠n xca̠­ma̠­ma̠­xa­ni̠­ni̠tán huá luu xli̠­si̠­tzi̠­ni­yá̠tit, y cumu ni̠ xca­tzi̠­yá̠tit lácu luu nat­la­hua­yá̠tit la̠ta nala­ca̠x­tla­hua­yá̠tit aquit qui­la̠­ka­lhas­quíhu y la̠ta tu̠ cca̠­huanín nali̠­ma̠­xo­ko̠­ni̠­yá̠tit ni̠ aka­tiyuj li̠látit huata chuná tla­huátit, tamac­xtútit a̠má chixcú hua̠nti̠ xtla­huani̠t tala̠­ka­lhí̠n y ma̠pa̠­ti̠­ní̠tit. Antá sta­lanca li̠ta­sí­yulh pi̠ hui­xinín ni̠ xmak­li̠­ca­tzi̠­yá̠tit la̠ta tu̠ tlá­hualh ni̠tlá̠n.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Acxni̠ aquit cca̠­ma­ca̠­ni­chá̠n a̠má quin­carta, ni̠ huá clí̠­tzokli la̠qui̠ caj nac­li̠­ma̠­ma̠­xani̠y a̠má chixcú hua̠nti̠ xtla­huani̠t tala̠­ka­lhí̠n huata huá cca̠­li̠­tzok­nunín la̠qui̠ caj nac­ca̠­li̠­tzak­sayá̠n para xli̠­ca̠na luu qui­la̠­li̠­pa̠­hua­ná̠hu y tla­hua­yá̠tit hua̠ntu̠ aquit cca̠­li̠­ma̠­pek­si̠yá̠n.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Pero cumu xli̠­ca̠na cta­lu­lokui pi̠ qui­la̠­li̠­pa̠­hua­ná̠hu a̠tzinú cli̠­ka­lhi̠­yá̠hu tapa̠­xu­huá̠n nac qui­la­ta­ma̠tcán.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Aquit cca­tzi̠y pi̠ ni̠ cak­ská­huilh Tito acxni̠ cuánilh pi̠ hui­xinín luu tla̠n min­ta­pu­hua̠ncán. Xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ aquit cca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠­ni̠tán huá xta­lu­lóktat, chuná cumu la̠ cuánilh Tito pi̠ aquit luu cli̠­pa̠­xu­huay la̠ta hui­xinín lapá̠tit.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Xlá luu ca̠na̠ li̠pa̠­xúhu ca̠lak­ca­tza­la­ca̠ná̠n acxni̠ laca­pa̠s­taca lácu kalha­kax­páttit la̠ta túcu xlá ca̠li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ní̠n, xa̠huachí lácu aka­tiyuj xla­pá̠tit acxni̠ ca̠lak­chá̠n porque xla­cas­qui­ná̠tit naca­tzi̠y pi̠ li̠pa̠­hua­ná̠tit.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Na̠chuná aquit cli̠­pa̠­xu­huay porque cca­tzi̠y pi̠ ni̠ caquin­ti­la̠­li̠­ma̠­ma̠­xa­ní̠hu nac mila­ta­ma̠tcán y na̠ tla̠n cca̠­li̠­pa̠­huaná̠n.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra