Juízes 6
Ndaghaano Mpyaka Mu Lubwisi (TLJ) vs ARIB
1 Banai̱saaleeli̱ baakola bintu bi̱bhi̱i̱hi̱ye mu maaso ghaa Mukama kandi Mukama aabahaayo mu mukono ghwa Banami̱di̱yaani̱ haabwa myaka musanju̱.
1 Mas os filhos de Israel fizeram o que era mau aos olhos do Senhor, e o Senhor os entregou na mão de Midiã por sete anos.
2 Banami̱di̱yaani̱ baababona-boni̱ya kwonini Banai̱saaleeli̱ kandi kyaleka baaghenda beebi̱sa mu bi̱i̱na bya mabaale, bihulu na bi̱i̱kalo binji bi̱gu̱mi̱ye byʼomu myena.
2 Prevalecia, pois, a mão de Midiã sobre Israel e, por causa de Midiã, fizeram os filhos de Israel para si as covas que estão nos montes, as cavernas e as fortalezas.
3 Banai̱saaleeli̱ baakahelagha bilimuwa, Banami̱di̱yaani̱, Bameleeki̱ na bantu baa bu̱lu̱gha ejooba baasa kubalu̱mba.
3 Porque sucedia que, havendo Israel semeado, subiam contra ele os midianitas, os amalequitas e os filhos do oriente;
4 Baalu̱mbagha nsi ya I̱saaleeli̱ kandi bahwelekeeleli̱ya bilimuwa byabo ku̱hi̱ka Gaja. Bati̱gha Banai̱saaleeli̱ batali na kantu koona kaa kuliya, batwala ntaama, nte na ndogooi̱ syabo syona.
4 e, acampando-se contra ele, destruíam o produto da terra até chegarem a Gaza, e não deixavam mantimento em Israel, nem ovelhas, nem bois, nem jumentos.
5 Baasagha na bisolo byabo na weema syabo bakaniiye kimui nga njighe. Muntu tangu̱gu̱bhi̱ye kubala basaasa aba na ngamila syabo. Baaghoonagha mu nsi ya Banai̱saaleeli̱ kandi bahwelekeeleli̱ya bilimuwa byabo.
5 Porque subiam com os seus rebanhos e tendas; vinham em multidão, como gafanhotos; tanto eles como os seus camelos eram inumeráveis; e entravam na terra, para a destruir.
6 Banami̱di̱yaani̱ baafoola Banai̱saaleeli̱ kuba banaku kwonini kandi Banai̱saaleeli̱ baataaghila Mukama kubakoonela.
6 Assim Israel se enfraqueceu muito por causa dos midianitas; então os filhos de Israel clamaram ao Senhor.
7 Obu Banai̱saaleeli̱ beesengeleei̱ye Mukama haabwa Banami̱di̱yaani̱,
7 E sucedeu que, clamando eles ao Senhor por causa dos midianitas,
8 aabatumila mulangi̱ oghu akaghila ati, “Mukama, Luhanga wa Banai̱saaleeli̱ niibuwo aaghila ati, ‘Ni̱i̱si̱ye nkabaaya mu nsi ya Mi̱si̱li̱ hambali mwabaagha basyana.
8 enviou-lhes o Senhor um profeta, que lhes disse: Assim diz o Senhor, Deus de Israel: Do Egito eu vos fiz subir, e vos tirei da casa da servidão;
9 Naabajuna ku̱lu̱gha mu mukono ghwa Banami̱si̱li̱ na bantu abaababona-boni̱yagha mu nsi eni. Naabhinga bantu aba munaloli̱ye kandi naaha enu̱we nsi yabo.
9 livrei-vos da mão dos egípcios, e da mão de todos quantos vos oprimiam, e os expulsei de diante de vós, e a vós vos dei a sua terra.
10 Nkabaghambila ngoku ndi Mukama Luhanga waanu, mutalilami̱ya baaluhanga baa Bamooli̱, aba muukaaye mu nsi yabo. Bhaatu mwabhenga ku̱hu̱ti̱ya elaka lyanje.’ ”
10 Também eu vos disse: Eu sou o Senhor vosso Deus; não temais aos deuses dos amorreus, em cuja terra habitais. Mas não destes ouvidos à minha voz.
11 Niibuwo malai̱ka wa Mukama aasi̱ye aasitama hansi ya ki̱i̱looku̱ mu kibugha kya Ofula. Ki̱i̱looku̱ eki kyabaagha mu kibanja kya Yowaasi wʼomu ntu̱la ya Abyejeeli̱. Bwile obu mutabani̱ wee Gi̱di̱yooni̱ aahuulagha ngano mu ndeeba ku̱ghi̱bi̱si̱i̱li̱la Banami̱di̱yaani̱.
11 Então o anjo do Senhor veio, e sentou-se debaixo do carvalho que estava em Ofra e que pertencia a Joás, abiezrita, cujo filho Gideão estava malhando o trigo no lagar para o esconder dos midianitas.
12 Malai̱ka wa Mukama aabonekela Gi̱di̱yooni̱, aamughila ati, “Mukama ali naawe, uwe mulwani̱ wamaani̱.”
12 Apareceu-lhe então o anjo do Senhor e lhe disse: O Senhor é contigo, ó homem valoroso.
13 Gi̱di̱yooni̱ aamughila ati, “Wai̱tu̱, Mukama akaakuba ali naatu, bini byona bikwete kutubʼo nangaaki? Byakuswekani̱ya byona ebi baataata baatu baatughambiiye bati Mukama aakolagha bili haa? Mukama oghu akatuuya Mi̱si̱li̱ aatu̱lu̱ghi̱yʼo kandi aatuhaayo mu mukono ghwa Banami̱di̱yaani̱.”
13 Gideão lhe respondeu: Ai, senhor meu, se o Senhor é conosco, por que tudo nos sobreveio? e onde estão todas as suas maravilhas que nossos pais nos contaram, dizendo: Não nos fez o Senhor subir do Egito? Agora, porém, o Senhor nos desamparou, e nos entregou na mão de Midiã.
14 Mukama eegaali̱ya ewaa Gi̱di̱yooni̱ kandi aamughila ati, “Oghende na maani̱ ghaawe ghoona kandi ojune Banai̱saaleeli̱ ku̱lu̱gha mu mikono ya Banami̱di̱yaani̱. Ni̱i̱si̱ye naaku̱tu̱mi̱ye.”
14 Virou-se o Senhor para ele e lhe disse: Vai nesta tua força, e livra a Israel da mão de Midiã; porventura não te envio eu?
15 Gi̱di̱yooni̱ aamughila ati, “Mukama wanje, nkugubha nti̱ya kujuna Banai̱saaleeli̱? Mu ntu̱la ya Manase ni̱i̱tu̱we bakee munu kandi mu ka ya tita ni̱i̱si̱ye mwana wʼobuto.”
15 Replicou-lhe Gideão: Ai, senhor meu, com que livrarei a Israel? eis que a minha família é a mais pobre em Manassés, e eu o menor na casa de meu pai.
16 Mukama aamughila ati, “Nkuba naawe kandi oku̱hwelekeeleli̱ya Banami̱di̱yaani̱ aba nga muntu aku̱hwelekeeleli̱ya muntu omui.”
16 Tornou-lhe o Senhor: Porquanto eu hei de ser contigo, tu ferirás aos midianitas como a um só homem.
17 Gi̱di̱yooni̱ aamughila ati, “Nkaakuba ninkukolagha ebi̱ku̱dheedhi̱ye, onjoleke kaakulolelʼo akakwoleka ngu Mukama niibuwo aabu̱gha nanje.
17 Prosseguiu Gideão: Se agora tenho achado graça aos teus olhos, dá-me um sinal de que és tu que falas comigo.
18 Gutu otalu̱gha hani ku̱hi̱ki̱ya nku̱u̱ki̱ye kukuleetela kisembo kyanje.”
18 Rogo-te que não te apartes daqui até que eu volte trazendo do meu presente e o ponha diante de ti. Respondeu ele: Esperarei até que voltes.
19 Gi̱di̱yooni̱ aaghenda mu numba yee kandi aateeka nyama sya mbu̱li̱ eghi enali ya bwana. Aakanda kilo eku̱mi̱ sya ngano aateekamu migaati̱ etalimu ki̱tu̱mbi̱so. Migaati̱ eghi aaghita mu kighegha kandi nyama aasita mu kibindi. Aabileetela malai̱ka wa Mukama oghu akaba asitami̱ye hansi ya ki̱i̱looku̱, aamuhaabiyo.
19 Entrou, pois, Gideão, preparou um cabrito e fez, com uma e efa de farinha, bolos ázimos; pôs a carne num cesto e o caldo numa panela e, trazendo para debaixo do carvalho, lho apresentou.
20 Malai̱ka oghu aamughila ati, “Otwale nyama na migaati̱ etalimu ki̱tu̱mbi̱so, obite haa kikuka kini, muto oghuseese haagu̱u̱li̱ yabiyo.” Gi̱di̱yooni̱ aakola ngoku malai̱ka aamughambiiye.
20 Mas o anjo de Deus lhe disse: Toma a carne e os bolos ázimos, e põe-nos sobre esta rocha e derrama-lhes por cima o caldo. E ele assim fez.
21 Malai̱ka wa Mukama aahi̱dha mukono aalabha mwi̱gho oghu aabaagha akwete haa nyama esi na migaati̱ etalimu ki̱tu̱mbi̱so, mulilo ghwakamu ghwasi̱i̱li̱li̱ya kwonini nyama esi na migaati̱ eghi. Du̱mbi̱ malai̱ka oghu aamubulanganʼo.
21 E o anjo do Senhor estendeu a ponta do cajado que tinha na mão, e tocou a carne e os bolos ázimos; então subiu fogo da rocha, e consumiu a carne e os bolos ázimos; e o anjo do Senhor desapareceu-lhe da vista.
22 Obu Gi̱di̱yooni̱ aakimani̱ye ngu malai̱ka wa Mukama, aamubonekeeye, aaghila ati, “Mukama Luhanga wanje! Obwalo naaboone malai̱ka wa Mukama haali̱i̱so na haali̱i̱so.”
22 Vendo Gideão que era o anjo do Senhor, disse: Ai de mim, Senhor Deus! pois eu vi o anjo do Senhor face a face.
23 Mukama aamughila ati, “Mpempa yonkaha! Otoobaha, tooku̱ku̱wa.”
23 Porém o Senhor lhe disse: Paz seja contigo, não temas; não morrerás.
24 Gi̱di̱yooni̱ aakwelela Mukama kyakuhongelʼo bihonguwa mu ki̱i̱kalo eki, aakiluka li̱i̱na ati, “Mukama oghu akuhaagha mpempa.” Ku̱hi̱ki̱ya endindi kyakuhongelʼo bihonguwa eki kinali mu Ofula, mu kyalo kya Abyejeeli̱.
24 Então Gideão edificou ali um altar ao Senhor, e lhe chamou Jeová-Salom; e ainda até o dia de hoje está o altar em Ofra dos abiezritas.
25 Mukilo eghi Mukama aaghila Gi̱di̱yooni̱ ati, “Otwale ntu̱u̱li̱ ya nte ya so waawe na nte enji yaakabili eghi eli na myaka musanju̱. Ogenge hansi kyakuhongelʼo bihonguwa eki so waawe aakweleeye Bbaali̱. Du̱mbi̱ ojombakake mpaghi ya luhanga wabukali̱ Asela eghi eli haai nakiyo.
25 Naquela mesma noite, disse o Senhor a Gidão: Toma um dos bois de teu pai, a saber, o segundo boi de sete anos, e derriba o altar de Baal, que é de teu pai, e corta a asera que está ao pé dele.
26 Haagu̱u̱li̱ ya keena haala okwelelʼo Mukama Luhanga waawe kyakuhongelʼo bihonguwa. Otwale ntu̱u̱li̱ ya nte yaakabili kandi oghihonge nga kihonguwa kyokeei̱ye, nookoleesi̱ya nkui sya mpaghi ya Asela wanjombakaki̱ye.”
26 Edifica ao Senhor teu Deus um altar no cume deste lugar forte, na forma devida; toma o segundo boi, e o oferece em holocausto, com a lenha da asera que cortares
27 Gi̱di̱yooni̱ aatwala basaasa eku̱mi̱ mu baheeleli̱ya be kandi aakola ngoku Mukama aamulaghiiye. Ataakwela kyakuhongelʼo bihonguwa eki ntangaali̱ nanga kwobaha bantu baa ka yee na bʼomu tau̱ni̱ aakaayemu kumubona, nahabweki aakikwela mukilo.
27 Então Gideão tomou dez homens dentre os seus servos, e fez como o Senhor lhe dissera; porém, temendo ele a casa de seu pai e os homens daquela cidade, não o fez de dia, mas de noite.
28 Nkyambisi obu basaasa bʼomu tau̱ni̱ eghi baamu̱ki̱ye, baasanga kyakuhongelʼo bihonguwa kya Bbaali̱ baki̱gengi̱ye, na mpaghi ya Asela eghi yaabaagha yeemiliiye haakpengbu̱ yakiyo, baghijombakaki̱ye. Baasanga nte yaakabili baghihongeeye haa kyakuhongelʼo bihonguwa kihyaka ekyakwehuwʼo.
28 Levantando-se, pois, os homens daquela cidade, de madrugada, eis que estava o altar de Baal derribado, cortada a asera que estivera ao pé dele, e o segundo boi oferecido no altar que fora edificado.
29 Bantu aba baabu̱u̱lani̱ya bati, “Ni ani̱ aakoli̱ye eki?” Obu bantu aba baabu̱u̱li̱li̱i̱ye bhyani, baaghila bati, “Gi̱di̱yooni̱ mutabani̱ wa Yowaasi niiye aakoli̱ye kintu eki.”
29 Pelo que disseram uns aos outros: Quem fez isto? E, depois de investigarem e inquirirem, disseram: Gideão, filho de Joás, é quem fez isto.
30 Niibuwo basaasa bʼomu tau̱ni̱ eghi baaghi̱li̱ye Yowaasi bati, “Otwesi̱ye mutabani̱ waawe tumwite, nanga aagengi̱ye kyakuhongelʼo bihonguwa kya Bbaali̱ kandi aajombakaka mpaghi ya Asela eghi yaabaagha haakpengbu̱ yakiyo.”
30 Então os homens daquela cidade disseram a Joás: Tira para fora teu filho, para que morra, porque derribou o altar de Baal e cortou a asera que estava ao pé dele.
31 Bhaatu Yowaasi aaghila bantu abaasi̱ye mbabbala kwita mutabani̱ wee Gi̱di̱yooni̱ ati, “Niibuwo mwatonganilana Bbaali̱? Mukwete kumulwanilila? Muntu weena oghu akumulwanilila, munkiya akwitibuwa. Bbaali̱ akaakuba ali luhanga, mumuleke eelwanilila eenini, nanga kyakuhongelʼo bihonguwa kiye baaki̱gengi̱ye.”
31 Joás, porém, disse a todos os que se puseram contra ele: Contendereis vós por Baal? livrá-lo-eis vós? Qualquer que por ele contender, ainda esta manhã será morto; se ele é deus, por si mesmo contenda, pois foi derribado o seu altar.
32 Ku̱lu̱gha kilo eki Gi̱di̱yooni̱ baamuluka li̱i̱na Yelubbaali, elikumani̱i̱si̱ya, “Oleke Bbaali̱ eelwanilile,” nanga Gi̱di̱yooni̱ aagengi̱ye kyakuhongelʼo bihonguwa kya Bbaali̱.
32 Pelo que naquele dia chamaram a Gidão Jerubaal, dizendo: Baal contenda contra ele, pois derribou o seu altar.
33 Banami̱di̱yaani̱ boona, na Bameleeki̱ na bantu baa bu̱lu̱gha ejooba beekumaani̱li̱ya hamui, baabhasuka maasi Yolodaani̱ kandi baaghoona mu kighona kya Yejeleeli̱.
33 Então todos os midianitas, os amalequitas e os filhos do oriente se ajuntaram e, passando o Jordão, acamparam no vale de Jizreel.
34 Mwoyo wa Mukama aasʼo Gi̱di̱yooni̱ kandi aateela ki̱i̱di̱yo kubilikila Banabyejeeli̱ kumukwama.
34 Mas o Espírito do Senhor apoderou-se de Gideão; e tocando ele a trombeta, os abiezritas se ajuntaram após ele.
35 Aatuma batumuwa mu ntu̱la ya Manase yoona kubabilikila kwisa kumukwama. Aatuma batumuwa mu ntu̱la sya Aseli̱, Jabbu̱looni̱, na Nafutaali, baaghenda hambali ali.
35 E enviou mensageiros por toda a tribo de Manassés, que também se ajuntou após ele; e ainda enviou mensageiros a Aser, a Zebulom e a Naftali, que lhe saíram ao encontro.
36 Niibuwo Gi̱di̱yooni̱ aaghi̱li̱ye Luhanga ati, “Nuwankoleseei̱ye kujuna Banai̱saaleeli̱ ngoku waabu̱ghi̱ye,
36 Disse Gideão a Deus: Se hás de livrar a Israel por minha mão, como disseste,
37 nkuta byoha bya ntaama haa kyakusihilʼo. Nkyambisi ninaasangi̱ye ki̱me haa byoha ebi bhaatu hansi atagbondi̱ye, du̱mbi̱ nkumanya ngoku okujuna Banai̱saaleeli̱ nonkoleesi̱ya.”
37 eis que eu porei um velo de lã na eira; se o orvalho estiver somente no velo, e toda a terra ficar enxuta, então conhecerei que hás de livrar a Israel por minha mão, como disseste.
38 Eki niikiyo kyonini kyabaayʼo. Obu Gi̱di̱yooni̱ aamu̱ki̱ye nkyambisi ya kilo ekyalabhi̱yʼo, aakama byoha ebi kandi maasi aghaalu̱ghi̱yemu ghaasula bbaaku̱li̱.
38 E assim foi; pois, levantando-se de madrugada no dia seguinte, apertou o velo, e espremeu dele o orvalho, que encheu uma taça.
39 Gi̱di̱yooni̱ aaghambila Luhanga ati, “Gutu otasaaliluwa nanje, oleke ntodhe nkusabe kintu kinji kimui. Oleke ntodhe nkoleesi̱ye byoha bya ntaama bini mulundi ghunji ghumui. Mulundi ghuni nkubbala byoha bini biikale byomi̱ye, bhaatu hansi hambali bili hagbondi̱ye.”
39 Disse mais Gideão a Deus: Não se acenda contra mim a tua ira se ainda falar só esta vez. Permite que só mais esta vez eu faça prova com o velo; rogo-te que só o velo fique enxuto, e em toda a terra haja orvalho.
40 Mukilo eghi Luhanga aakola eki, nkyambisi Gi̱di̱yooni̱ aasanga byoha ebi byomi̱ye, bhaatu hansi ki̱me kiliyo.
40 E Deus assim fez naquela noite; pois só o velo estava enxuto, e sobre toda a terra havia orvalho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.