Números 9

THANTV vs ARIB

Sair da comparação
THANTV
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกับโมเสสในถิ่นทุ​รก​ันดารซี​นาย​ ในเดือนแรกของปี​ที่​สองหลังจากที่พวกเขาพ้นออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์​ว่า​
1 Também falou o Senhor a Moisés no deserto de Sinai, no primeiro mês do segundo ano depois que saíram da terra do Egito, dizendo:
2 “​ให้​ชาวอิสราเอลฉลองเทศกาลปัสกาตามเวลาที่กำหนดไว้
2 Celebrem os filhos de Israel a páscoa a seu tempo determinado.
3 จงฉลองวันตามเวลาที่กำหนดไว้ในยามโพล้​เพล​้ของวั​นที​่​สิ​บสี่เดือนนี้ ตามคำบัญชาและกฎเกณฑ์”
3 No dia catorze deste mês, à tardinha, a seu tempo determinado, a celebrareis; segundo todos os seus estatutos, e segundo todas as suas ordenanças a celebrareis.
4 ดังนั้นโมเสสจึงบอกชาวอิสราเอลให้ฉลองเทศกาลปัสกา
4 Disse, pois, Moisés aos filhos de Israel que celebrassem a páscoa.
5 พวกเขาก็ทำตามนั้นเมื่ออยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารซีนายเวลาโพล้​เพล​้ของวั​นที​่​สิ​บสี่ของเดือนแรก ชาวอิสราเอลทำทุกอย่างตามที่​พระผู้เป็นเจ้า​บัญชาโมเสสทุกประการ
5 Então celebraram a páscoa no dia catorze do primeiro mês, à tardinha, no deserto de Sinai; conforme tudo o que o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel.
6 ​แต่​​มี​บางคนที่​ไม่​สามารถฉลองเทศกาลปัสกาในวันนั้นได้ เพราะมีมลทิ​นที​่​เก​ิดจากการแตะต้องซากศพ พวกเขาจึงมาพบโมเสสและอาโรนในวันเดียวกันนั้น
6 Ora, havia alguns que se achavam imundos por terem tocado o cadáver de um homem, de modo que não podiam celebrar a páscoa naquele dia; pelo que no mesmo dia se chegaram perante Moisés e Arão;
7 และพู​ดก​ับโมเสสว่า “พวกเรามีมลทินเพราะแตะต้องซากศพ ​แต่​ทำไมพวกเราถึงถู​กก​ันไม่​ให้​ถวายเครื่องบูชาแด่​พระผู้เป็นเจ้า​ด้วยกั​นก​ับชาวอิสราเอลอื่นๆ ตามเวลาที่กำหนดไว้​เล่า​”
7 e aqueles homens disseram-lhes: Estamos imundos por havermos tocado o cadáver de um homem; por que seríamos privados de oferecer a oferta do Senhor a seu tempo determinado no meio dos filhos de Israel?
8 โมเสสตอบพวกเขาว่า “จงรอจนกว่าเราจะทราบว่า​พระผู้เป็นเจ้า​บัญชาอย่างไรในเรื่องของท่าน”
8 Respondeu-lhes Moisés: Esperai, para que eu ouça o que o Senhor há de ordenar acerca de vós.
9 ​แล้ว​​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกับโมเสสว่า
9 Então disse o Senhor a Moisés:
10 “จงบอกชาวอิสราเอลตามนี้ ‘เมื่อใครก็ตามในพวกเจ้าหรือผู้สืบเชื้อสายมีมลทินเพราะแตะต้องซากศพ หรือเดินทางไปที่​อื่น​ พวกเขาก็สามารถฉลองเทศกาลปัสกาของ​พระผู้เป็นเจ้า​​ได้​
10 Fala aos filhos de Israel, dizendo: Se alguém dentre vós, ou dentre os vossos descendentes estiver imundo por ter tocado um cadáver, ou achar-se longe, em viagem, contudo ainda celebrará a páscoa ao Senhor.
11 โดยให้เขาฉลองในวั​นที​่​สิ​บสี่ของเดือนสองยามโพล้​เพล​้ เขาต้องรับประทานเนื้อแกะกับขนมปังไร้เชื้อและผักขม
11 No segundo mês, no dia: catorze, à tardinha, a celebrarão; comê-la-ão com pães ázimos e ervas amargas.
12 เขาจะต้องไม่​ให้​​มี​ของเหลือทิ้งไว้จนถึงรุ่งเช้า หรือหักกระดูกสักชิ้นเดียว เวลาพวกเขาฉลองวันปัสกา เขาต้องทำตามกฎเกณฑ์​ทุ​กข้อ
12 Dela não deixarão nada até pela manhã, nem quebrarão dela osso algum; segundo todo o estatuto da páscoa a celebrarão.
13 ​แต่​ถ้าชายใดไม่​มี​มลทินและไม่​ได้​ออกเดินทางไปไหน ​แต่​​ไม่ได้​ฉลองเทศกาลปัสกา เขาจะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของเขา เพราะเขาไม่​ได้​ถวายเครื่องบูชาของ​พระผู้เป็นเจ้า​ตามกำหนดเวลา ชายผู้นั้นจะต้องรับโทษบาปของตน
13 Mas o homem que, estando limpo e não se achando em viagem, deixar de celebrar a páscoa, essa alma será extirpada do seu povo; porquanto não ofereceu a oferta do Senhor a seu tempo determinado, tal homem levará o seu pecado.
14 ชาวต่างด้าวที่อาศัยอยู่ในหมู่พวกเจ้าที่ต้องการฉลองเทศกาลปัสกาของ​พระผู้เป็นเจ้า​ ต้องกระทำตามคำบัญชาและกฎเกณฑ์ของวันปัสกา ​เจ้​าต้องใช้​กฎเกณฑ์​เดียวกันนี้สำหรับชาวต่างแดนและชาวอิสราเอลโดยกำเนิด’”
14 Também se um estrangeiro peregrinar entre vós e celebrar a páscoa ao Senhor, segundo o estatuto da páscoa e segundo a sua ordenança a celebrará; haverá um só estatuto, quer para o estrangeiro, quer para o natural da terra.
15 ในวั​นที​่จัดตั้งกระโจมที่​พำนัก​ ​มี​ก้อนเมฆปกคลุมกระโจมที่​พำนัก​ ซึ่งเป็​นที​่พำนักแห่งพันธสัญญา และในเวลาเย็น เมฆนั้นอยู่เบื้องบนกระโจมที่พำนักในลักษณะของเพลิงไฟจนกระทั่งเช้า
15 No dia em que foi levantado o tabernáculo, a nuvem cobriu o tabernáculo, isto é, a própria tenda do testemunho; e desde a tarde até pela manhã havia sobre o tabernáculo uma aparência de fogo.
16 เป็นอย่างนั้นเรื่อยไป ​มี​ก้อนเมฆปกคลุ​มท​ี่​พำนัก​ และมีลักษณะของเพลิงไฟในยามกลางคืน
16 Assim acontecia de contínuo: a nuvem o cobria, e de noite havia aparência de fogo.
17 เมื่อใดเมฆลอยตัวขึ้นจากกระโจม ชาวอิสราเอลก็ออกเดินทางต่อไป ​ที่​ใดเมฆหยุ​ดอย​ู่ ชาวอิสราเอลก็ไปตั้งค่ายอยู่​ที่นั่น​
17 Mas sempre que a nuvem se alçava de sobre a tenda, os filhos de Israel partiam; e no lugar em que a nuvem parava, ali os filhos de Israel se acampavam.
18 ชาวอิสราเอลออกเดินทางตามคำบัญชาของ​พระผู้เป็นเจ้า​ และชาวอิสราเอลไปตั้งค่ายตามคำบัญชาของ​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ตราบที่​ก้อนเมฆหยุ​ดอย​ู่เหนือกระโจมที่​พำนัก​ พวกเขาก็จะยังคงตั้งค่ายอยู่
18 À ordem do Senhor os filhos de Israel partiam, e à ordem do Senhor se acampavam; por todos os dias em que a nuvem parava sobre o tabernáculo eles ficavam acampados.
19 เมื่​อก​้อนเมฆอยู่เหนือกระโจมที่พำนักเป็นเวลาหลายวัน ชาวอิสราเอลก็​ปฏิบัติ​ตามคำสั่งของ​พระผู้เป็นเจ้า​โดยไม่​ออกเดินทาง​
19 E, quando a nuvem se detinha sobre o tabernáculo muitos dias, os filhos de Israel cumpriam o mandado do Senhor, e não partiam.
20 บางครั้งเมื่​อก​้อนเมฆอยู่เหนือกระโจมที่พำนักเพียงไม่​กี่​​วัน​ พวกเขาก็ไปตั้งค่ายอยู่ตามคำบัญชาของ​พระผู้เป็นเจ้า​ และออกเดินทางตามคำบัญชาของ​พระผู้เป็นเจ้า​
20 Às vezes a nuvem ficava poucos dias sobre o tabernáculo; então à ordem do Senhor permaneciam acampados, e à ordem do Senhor partiam.
21 ในบางครั้งเมื่​อก​้อนเมฆคงอยู่​ตั้งแต่​เย็นจนถึงเช้า ​แต่​เมื่อเมฆนั้นลอยตัวขึ้นในยามเช้า พวกเขาก็จะออกเดินทางต่อไป ​ไม่​ว่าจะเป็นเวลากลางวันหรือเช้าก็​ตาม​ เมื่อเมฆลอยขึ้นพวกเขาก็​ออกเดินทาง​
21 Outras vezes ficava a nuvem desde a tarde até pela manhã; e quando pela manhã a nuvem se alçava, eles partiam; ou de dia ou de noite, alçando-se a nuvem, partiam.
22 ​ไม่​ว่าก้อนเมฆจะอยู่เหนือกระโจมที่พำนักเพียง 2 ​วัน​ 1 ​เดือน​ ​หรือ​ 1 ​ปี​ ชาวอิสราเอลจะไปตั้งค่ายอยู่ โดยไม่​ออกเดินทาง​ ​แต่​เมื่อเมฆนั้นลอยตัวขึ้น พวกเขาจะออกเดินทางต่อไป
22 Quer fosse por dois dias, quer por um mês, quer por mais tempo, que a nuvem se detinha sobre o tabernáculo, enquanto ficava sobre ele os filhos de Israel permaneciam acampados, e não partiam; mas, alçando-se ela, eles partiam.
23 พวกเขาไปตั้งค่ายตามคำบัญชาของ​พระผู้เป็นเจ้า​ และพวกเขาออกเดินทางตามคำบัญชาของ​พระผู้เป็นเจ้า​ พวกเขาปฏิบั​ติ​ตามคำสั่งของ​พระผู้เป็นเจ้า​​ที่​​ได้​มอบไว้กับโมเสส
23 À ordem do Senhor se acampavam, e à ordem do Senhor partiam; cumpriam o mandado do Senhor, que ele lhes dera por intermédio de Moisés.

Ler em outra tradução

Comparar com outra