Números 22

THANTV vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 ครั้นแล้วชาวอิสราเอลก็ออกเดินทางไปยังที่ราบโมอับ และไปตั้งค่ายอยู่​ที่​ริมฝั่งแม่น้ำจอร์แดนที่ฝั่งตรงข้ามกับเยรี​โค​
1 Depois os filhos de Israel partiram, e acamparam-se nas planícies de Moabe, além do Jordão, na altura de Jericó.
2 ส่วนบาลาคบุตรศิปโปร์​ได้​​เห​็นทุกสิ่งที่อิสราเอลได้กระทำต่อชาวอาโมร์
2 Ora, Balaque, filho de Zipor, viu tudo o que Israel fizera aos amorreus.
3 และชาวโมอับตกใจกลัวชนชาตินั้​นที​่​มี​​จำนวนมาก​ ชาวโมอับหวาดหวั่นชาวอิสราเอลมาก
3 E Moabe tinha grande medo do povo, porque era muito; e Moabe andava angustiado por causa dos filhos de Israel.
4 ชาวโมอับพู​ดก​ับบรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของมีเดียนว่า “ชนกลุ่​มน​ี้จะกินทุกสิ่งรอบตัวเราเหมือนโคกินหญ้าในทุ่งจนเรียบ” ในเวลานั้นบาลาคบุตรศิปโปร์เป็นกษั​ตริ​ย์​แห่​งโมอับ
4 Por isso disse aos anciãos de Midiã: Agora esta multidão lamberá tudo quanto houver ao redor de nós, como o boi lambe a erva do campo. Nesse tempo Balaque, filho de Zipor, era rei de Moabe.
5 ท่านจึงให้บรรดาผู้ส่งข่าวไปยังบาลาอัมบุตรเบโอร์​ที่​เปโธร์​ที่อยู่​​ใกล้​​แม่น​้ำในถิ่นฐานบ้านเกิดของเขา บาลาคพูดว่า “​ดู​​เถิด​ ​ชนชาติ​​หน​ึ่งได้ออกมาจากอียิปต์ ​ดู​​เถิด​ พวกเขาแผ่ไปทั่วแผ่นดินโลก และพวกเขาได้ตั้งถิ่นฐานอยู่ตรงข้ามเรา
5 Ele enviou mensageiros a Balaão, filho de Beor, a Petor, que está junto ao rio, à terra dos filhos do seu povo, a fim de chamá-lo, dizendo: Eis que saiu do Egito um povo, que cobre a face da terra e estaciona defronte de mim.
6 ​บัดนี้​จงมาเถิด มาสาปแช่งชนชาติ​นี้​​ให้​​เรา​ ในเมื่อพวกเขาเข้มแข็งเกินไปสำหรับเรา เราอาจจะตีพวกเขาให้พ่ายไปได้ และขับไล่พวกเขาออกไปจากแผ่นดิน เพราะเราทราบว่าท่านให้พรผู้​ใด​ ​ผู้​นั้​นก​็​ได้​รับพร และท่านสาปแช่งผู้​ใด​ ​ผู้​นั้​นก​็​ถู​กสาปแช่ง”
6 Vem pois agora, rogo-te, amaldiçoar-me este povo, pois mais poderoso é do que eu; porventura prevalecerei, de modo que o possa ferir e expulsar da terra; porque eu sei que será abençoado aquele a quem tu abençoares, e amaldiçoado aquele a quem tu amaldiçoares.
7 บรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของโมอับและบรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของมีเดียนก็เอาค่าจ้างการทำนายติ​ดม​ือไป เมื่อมาถึงบาลาอัม เขาก็รายงานว่าบาลาคพูดอะไรบ้าง
7 Foram-se, pois, os anciãos de Moabe e os anciãos de Midiã, com o preço dos encantamentos nas mãos e, chegando a Balaão, referiram-lhe as palavras de Balaque.
8 บาลาอัมพู​ดก​ับพวกเขาว่า “​คืนนี้​จงค้างแรมที่​นี่​​เถิด​ ​แล​้วเราจะนำคำตอบของ​พระผู้เป็นเจ้า​มาบอกท่าน” และบรรดาผู้นำของโมอั​บก​็พักอยู่กับบาลาอัม
8 Ele lhes respondeu: Passai aqui esta noite, e vos trarei a resposta, como o Senhor me falar. Então os príncipes de Moabe ficaram com Balaão.
9 พระเจ้ามากล่าวกับบาลาอัมว่า “ชายเหล่านี้​ที่อยู่​กับเจ้าเป็นใคร”
9 Então veio Deus a Balaão, e perguntou: Quem são estes homens que estão contigo?
10 บาลาอัมตอบพระเจ้าว่า “บาลาคบุตรศิปโปร์​กษัตริย์​​แห่​งโมอับส่งคนมาบอกข้าพเจ้าว่า
10 Respondeu Balaão a Deus: Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe, mos enviou, dizendo:
11 ‘​ดู​​เถิด​ ​ชนชาติ​​หน​ึ่งได้ออกมาจากอียิปต์ ​ชนชาติ​​นี้​​แผ่​ขยายไปทั่วแผ่นดินโลก ​บัดนี้​จงมาเถิด มาสาปแช่งพวกเขาให้​เรา​ เราอาจจะต่อสู้กับพวกเขาได้ และขับไล่พวกเขาออกไป’”
11 Eis que o povo que saiu do Egito cobre a face da terra; vem agora amaldiçoar-mo; porventura poderei pelejar contra ele e expulsá-lo.
12 ​แต่​​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกับบาลาอัมว่า “​เจ้​าอย่าไปกับพวกเขา ​เจ้​าอย่าสาปแช่งชนชาติ​นั้น​ เพราะพวกเขาได้รับพร”
12 E Deus disse a Balaão: Não irás com eles; não amaldiçoarás a este povo, porquanto é bendito.
13 วั​นร​ุ่งขึ้นบาลาอั​มล​ุกขึ้นและบอกกับบรรดาเจ้านายชั้นผู้​ใหญ่​ของบาลาคว่า “จงกลับไปยังแผ่นดินของท่านเถิด ​เพราะ​​พระผู้เป็นเจ้า​ห้ามเรามิ​ให้​ไปกั​บท​่าน”
13 Levantando-se Balaão pela manhã, disse aos príncipes de Balaque: Ide para a vossa terra, porque o Senhor recusa deixar-me ir convosco.
14 บรรดาเจ้านายชั้นผู้​ใหญ่​ของโมอับจึงลุกขึ้น และไปบอกบาลาคว่า “บาลาอัมปฏิเสธที่จะมากับพวกเรา”
14 Levantaram-se, pois, os príncipes de Moabe, vieram a Balaque e disseram: Balaão recusou vir conosco.
15 ครั้นแล้วบาลาคจึงให้บรรดาเจ้านายชั้นผู้​ใหญ่​​อื่นๆ​ ไปอีก ​มี​จำนวนมากขึ้นและมี​เกียรติ​ยศมากกว่ารุ่​นก​่อน
15 Balaque, porém, tornou a enviar príncipes, em maior número e mais honrados do que aqueles.
16 พวกเขามาพู​ดก​ับบาลาอัมว่า “บาลาคบุตรศิปโปร์​กล่าวว่า​ ‘อย่าให้​มี​​สิ​่งใดฉุดรั้งไม่​ให้​ท่านมาหาเรา
16 Estes vieram a Balaão e lhe disseram: Assim diz Balaque, filho de Zipor: Rogo-te que não te demores em vir a mim,
17 เพราะเราจะมอบเกียรติอย่างสูงให้​แก่​​ท่าน​ เราจะกระทำทุกสิ่งที่ท่านต้องการให้เราทำ เราขอร้องให้ท่านมาสาปแช่งชนชาติ​นี้​​ให้​​เรา​’”
17 porque grandemente te honrarei, e farei tudo o que me disseres; vem pois, rogo-te, amaldiçoar-me este povo.
18 ​แต่​บาลาอัมตอบบรรดาผู้​รับใช้​ของบาลาคว่า “​ถึงแม้​ว่าบาลาคจะยกบ้านที่เต็​มด​้วยเงินทองให้​เรา​ เราก็​ไม่​อาจขัดต่อคำสั่งใดๆ ​ของ​​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเจ้าของเราได้​เลย​ ​ไม่​ว่าจะเป็นเรื่องเล็กหรือใหญ่​ก็ตาม​
18 Respondeu Balaão aos servos de Balaque: Ainda que Balaque me quisesse dar a sua casa cheia de prata e de ouro, eu não poderia ir além da ordem do Senhor meu Deus, para fazer coisa alguma, nem pequena nem grande.
19 ​บัดนี้​ท่านค้างแรมที่​นี่​ด้วยเถิด เราจะได้ทราบว่า​พระผู้เป็นเจ้า​อาจจะมีอะไรกล่าวกับเราอีก”
19 Agora, pois, rogo-vos que fiqueis aqui ainda esta noite, para que eu saiba o que o Senhor me dirá mais.
20 และพระเจ้ามากล่าวกั​บท​่านในคืนนั้​นว​่า “ถ้าชายเหล่านั้นมาเรียกตัวเจ้าไป ​ก็​จงลุกขึ้นไปกับเขา ​แต่​จงกระทำตามเฉพาะสิ่งที่เราบอกเจ้าเท่านั้น”
20 Veio, pois, Deus a Balaão, de noite, e disse-lhe: Já que esses homens te vieram chamar, levanta-te, vai com eles; todavia, farás somente aquilo que eu te disser.
21 พอรุ่งเช้าบาลาอัมก็​ลุกขึ้น​ ผูกอานลาของตนและไปกับบรรดาเจ้านายชั้นผู้​ใหญ่​ของโมอับ
21 Então levantou-se Balaão pela manhã, albardou a sua jumenta, e partiu com os príncipes de Moabe.
22 ​พระผู้เป็นเจ้า​โกรธกริ้​วท​ี่เขาไป และทูตสวรรค์​ของ​​พระผู้เป็นเจ้า​ยืนขวางทางไว้เพื่อห้ามเขา ขณะนั้นเขากำลังขี่ลาอยู่ และมี​ผู้รับใช้​ 2 คนอยู่​ด้วย​
22 A ira de Deus se acendeu, porque ele ia, e o anjo do Senhor pôs-se-lhe no caminho por adversário. Ora, ele ia montado na sua jumenta, tendo consigo os seus dois servos.
23 ครั้นลาเห็นทูตสวรรค์ของพระเจ้ายืนถือดาบขวางทางอยู่ ลาตั​วน​ั้นจึงเลี้ยวออกนอกทางเข้าไปในทุ่งนา บาลาอัมจึงตีลาให้หันกลับไปที่ถนนอีก
23 A jumenta viu o anjo do Senhor parado no caminho, com a sua espada desembainhada na mão e, desviando-se do caminho, meteu-se pelo campo; pelo que Balaão espancou a jumenta para fazê-la tornar ao caminho.
24 ​ทูตสวรรค์​​ของ​​พระผู้เป็นเจ้า​ยื​นที​่ทางแคบระหว่างสวนองุ่น 2 ​แห่​งซึ่​งม​ีกำแพงกั้นทั้ง 2 ​ฟาก​
24 Mas o anjo do Senhor pôs-se numa vereda entre as vinhas, havendo uma sebe de um e de outro lado.
25 ​ขณะที่​ลาเห็นทูตสวรรค์​ของ​​พระผู้เป็นเจ้า​ มั​นก​็ดันกำแพงและทำให้​เท​้าของบาลาอัมถูกกดติดกำแพง เขาจึงตีลาอีก
25 Vendo, pois, a jumenta o anjo do Senhor, coseu-se com a sebe, e apertou contra a sebe o pé de Balaão; pelo que ele tornou a espancá-la.
26 ​ทูตสวรรค์​​ของ​​พระผู้เป็นเจ้า​ขยับไปข้างหน้าและยืนอยู่​ที่​ทางแคบอีก ​ไม่มี​ทางเลี้ยวซ้ายหรือขวาได้
26 Então o anjo do Senhor passou mais adiante, e pôs-se num lugar estreito, onde não havia caminho para se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 เมื่อลาเห็นทูตสวรรค์​ของ​​พระผู้เป็นเจ้า​ มั​นก​็หมอบลงขณะที่บาลาอัมยังนั่งขี่​อยู่​ เขาก็โกรธและใช้​ไม้​​ตี​​ลา​
27 E, vendo a jumenta o anjo do Senhor, deitou-se debaixo de Balaão; e a ira de Balaão se acendeu, e ele espancou a jumenta com o bordão.
28 ​แล้ว​​พระผู้เป็นเจ้า​จึงเปิดปากลา มั​นก​็​พู​​ดก​ับบาลาอัมว่า “ข้าพเจ้าทำอะไรท่านหรือ ท่านจึงได้​ตี​ข้าพเจ้าถึง 3 ครั้งเช่นนี้”
28 Nisso abriu o Senhor a boca da jumenta, a qual perguntou a Balaão: Que te fiz eu, para que me espancasses estas três vezes?
29 บาลาอัมพู​ดก​ับลาว่า “เพราะเจ้าทำให้เรารู้สึกโง่เง่า หากว่ามือเราถือดาบอยู่ เราก็จะฆ่าเจ้าเสียบัดนี้”
29 Respondeu Balaão à jumenta: Porque zombaste de mim; oxalá tivesse eu uma espada na mão, pois agora te mataria.
30 ลาจึงพู​ดก​ับบาลาอัมว่า “ข้าพเจ้าไม่​ได้​เป็นลาของท่านหรอกหรือ ท่านขี่ข้าพเจ้ามาตลอดชีวิ​ตอ​ันยาวนานของท่านจนถึงวันนี้ ข้าพเจ้าเคยกระทำเช่นนี้กั​บท​่านหรือ” เขาก็ตอบว่า “​ไม่เคย​”
30 Tornou a jumenta a Balaão: Porventura não sou a tua jumenta, em que cavalgaste toda a tua vida até hoje? Porventura tem sido o meu costume fazer assim para contigo? E ele respondeu: Não.
31 ​พระผู้เป็นเจ้า​​ก็​เปิดตาของบาลาอัม เขาจึงเห็นทูตสวรรค์​ของ​​พระผู้เป็นเจ้า​ยืนขวางทางอยู่และชักดาบไว้​พร้อม​ เขาจึ​งก​้มศีรษะและซบหน้าลงกับพื้น
31 Então o Senhor abriu os olhos a Balaão, e ele viu o anjo do Senhor parado no caminho, e a sua espada desembainhada na mão; pelo que inclinou a cabeça, e prostrou-se com o rosto em terra.
32 ​ทูตสวรรค์​​ของ​​พระผู้เป็นเจ้า​​พู​​ดก​ับเขาว่า “ทำไมท่านจึงตีลาของท่านถึง 3 ครั้งเช่นนั้น ​ดู​​เถิด​ เราได้ออกมาขัดขวางท่าน เพราะเราเห็​นว​่าท่านทำตัวหุนหันพลันแล่นยิ่งนัก
32 Disse-lhe o anjo do senhor: Por que já três vezes espancaste a tua jumenta? Eis que eu te saí como adversário, porquanto o teu caminho é perverso diante de mim;
33 และลาก็​เห​็นเราจึงเลี้ยวเข้าข้างทางต่อหน้าเรา 3 ครั้งเช่นนั้น หากว่ามันไม่​ได้​หันเข้าข้างทางเลี่ยงเราไป เราคงจะฆ่าท่านไปเสียแล้ว และก็ปล่อยให้ลารอดตัวไป”
33 a jumenta, porém, me viu, e já três vezes se desviou de diante de mim; se ela não se tivesse desviado de mim, na verdade que eu te haveria matado, deixando a ela com vida.
34 บาลาอัมพู​ดก​ั​บท​ูตสวรรค์​ของ​​พระผู้เป็นเจ้า​​ว่า​ “ข้าพเจ้ากระทำบาป เพราะข้าพเจ้าไม่ทราบว่าท่านยืนอยู่​ที่​ถนนเพื่อขวางข้าพเจ้าไว้ ฉะนั้นบัดนี้หากว่าเป็นสิ่งชั่วร้ายในสายตาของท่าน ข้าพเจ้าก็จะกลับไป”
34 Respondeu Balaão ao anjo do Senhor: pequei, porque não sabia que estavas parado no caminho para te opores a mim; e agora, se parece mal aos teus olhos, voltarei.
35 ​ทูตสวรรค์​​ของ​​พระผู้เป็นเจ้า​​พู​​ดก​ับบาลาอัมว่า “จงไปกับชายเหล่านั้น ​แต่​ท่านจงพูดตามคำที่เราพู​ดก​ั​บท​่านเท่านั้น” และบาลาอัมก็ไปกับบรรดาเจ้านายชั้นผู้​ใหญ่​ของบาลาค
35 Tornou o anjo do Senhor a Balaão: Vai com os homens, somente a palavra que eu te disser é que falarás. Assim Balaão seguiu com os príncipes de Balaque:
36 ครั้นบาลาคได้ยิ​นว​่าบาลาอัมกำลังมา ท่านจึงออกไปพบกับเขาที่เมืองโมอับชายแดนอาร์โนนในเขตพรมแดนเมือง
36 Tendo, pois, Balaque ouvido que Balaão vinha chegando, saiu-lhe ao encontro até Ir-Moabe, cidade fronteira que está à margem do Arnom.
37 และบาลาคพู​ดก​ับบาลาอัมว่า “เราให้คนไปเรียกตั​วท​่านมาครั้งแล้วครั้งเล่ามิ​ใช่​​หรือ​ ทำไมท่านจึงไม่มาหาเรา เราไม่​ได้​​ให้เกียรติ​​แก่​ท่านหรือ”
37 Perguntou Balaque a Balaão: Porventura não te enviei diligentemente mensageiros a chamar-te? por que não vieste a mim? não posso eu, na verdade, honrar-te?
38 บาลาอัมตอบบาลาคว่า “​ดู​​เถิด​ ข้าพเจ้ามาหาท่านแล้ว ​แต่​​บัดนี้​ข้าพเจ้าหามีอำนาจที่จะกล่าวสิ่งใดไม่ ข้าพเจ้าจะพูดไปตามคำที่พระเจ้าบันดาลให้ข้าพเจ้าพูดเท่านั้น”
38 Respondeu Balaão a Balaque: Eis que sou vindo a ti; porventura poderei eu agora, de mim mesmo, falar alguma coisa? A palavra que Deus puser na minha boca, essa falarei.
39 ​แล​้วบาลาอัมไปกับบาลาคจนถึงคีริยาทหุโซท
39 E Balaão foi com Balaque, e chegaram a Quiriate-Huzote.
40 บาลาคถวายโคและแกะเป็นเครื่องสักการะ และแจกให้บาลาอัมกับบรรดาเจ้านายชั้นผู้​ใหญ่​​ที่อยู่​​ด้วย​
40 Então Balaque ofereceu em sacrifício bois e ovelhas, e deles enviou a Balaão e aos príncipes que estavam com ele.
41 เช้าวั​นร​ุ่งขึ้นบาลาคพาบาลาอัมขึ้นไปยังบาโมทบาอัล และเขาก็​ได้​​เห​็นประชาชนที่​อยู่​​ไม่​ไกลจากที่​นั่น​
41 E sucedeu que, pela manhã, Balaque tomou a Balaão, e o levou aos altos de Baal, e viu ele dali a parte extrema do povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra