Números 16

SUS vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Lewi bɔnsɔɛ mixi nde, naxan xili Kora, Yisehari xa di xɛmɛ, Kehati xa mamadi, a nun Datan nun Abirami, Eliyabi xa di xɛmɛe, a nun Peleta xa di xɛmɛ Oni, naxan fatanxi Ruben bɔnsɔɛ ra,
1 Corá, filho de Isar, filho de Coate, filho de Levi, tomou consigo a Datã e a Abirão, filhos de Eliabe, e a Om, filho de Pelete, filhos de Rúben.
2 nee naxa ti Munsa kanke. Isirayilaka mixi kɛmɛ firin mixi tongo suuli nu na e xanbi ra. Kuntigi belebelee nu na e ya ma.
2 Levantaram-se perante Moisés com duzentos e cinquenta homens dos filhos de Israel, príncipes da congregação, eleitos por ela, varões de renome,
3 E naxa e malan Munsa nun Haruna xili ma, e fa a fala e bɛ, «Wo xa mangɛya bara ɲɔn! Isirayila ɲama birin sɛniyɛn, Alatala man na muxu tagi. Munfe ra wo tan gbansan wo yɛtɛ itema Alatala xa ɲama xun ma?»
3 e se ajuntaram contra Moisés e contra Arão e lhes disseram: Basta! Pois que toda a congregação é santa, cada um deles é santo, e o Senhor está no meio deles; por que, pois, vos exaltais sobre a congregação do Senhor ?
4 Munsa to na mɛ, a naxa a yatagi rafelen bɔxi ma.
4 Tendo ouvido isto, Moisés caiu sobre o seu rosto.
5 A naxa a fala Kora nun a xa mixie bɛ, «Tina gɛɛsɛgɛ, Alatala fama a masende won bɛ, a xa mixi sɛniyɛnxi na naxan na. A tinma na kanyi xa makɔrɛ a ra, a naxan sugandima.
5 E falou a Corá e a todo o seu grupo, dizendo: Amanhã pela manhã, o Senhor fará saber quem é dele e quem é o santo que ele fará chegar a si; aquele a quem escolher fará chegar a si.
6 Kora, i nun i xa mixie, wo xa surayi gansee tongo.
6 Fazei isto: tomai vós incensários, Corá e todo o seu grupo;
7 Tina wo tɛ sa e kui, wo surayi gan Alatala bɛ. Alatala na naxan sugandi, na nan sɛniyɛn. Lewi bɔnsɔɛ, yakɔsi wo bara a radangi a i.»
7 e, pondo fogo neles amanhã, sobre eles deitai incenso perante o Senhor ; e será que o homem a quem o Senhor escolher, este será o santo; basta-vos, filhos de Levi.
8 Munsa man naxa a fala Kora bɛ, «Lewi bɔnsɔɛ xa die, wo wo tuli mati.
8 Disse mais Moisés a Corá: Ouvi agora, filhos de Levi:
9 Isirayila Marigi Ala wo sugandixi nɛ Isirayila ɲama ya ma a xa hɔrɔmɔlingira wali xa fe ra. Wo tan nan tima ɲama ya ra e sali tɛmui. Na mu wo wasa?
9 acaso, é para vós outros coisa de somenos que o Deus de Israel vos separou da congregação de Israel, para vos fazer chegar a si, a fim de cumprirdes o serviço do tabernáculo do Senhor e estardes perante a congregação para ministrar-lhe;
10 A tinma wo tan Lewi bɔnsɔɛ xa makɔrɛ a ra, kɔnɔ wo wama sɛrɛxɛdubɛ wali fan nan nabafe.
10 e te fez chegar, Corá, e todos os teus irmãos, os filhos de Levi, contigo? Ainda também procurais o sacerdócio?
11 Na kui i tan nun i xa mixie, wo bara lan wo boore ma wo xa Alatala matandi. Munfe ra wo na tife Haruna kanke?»
11 Pelo que tu e todo o teu grupo juntos estais contra o Senhor ; e Arão, que é ele para que murmureis contra ele?
12 Munsa naxa mixi xɛɛ Eliyabi xa di xɛmɛe Datan nun Abirami xilide, kɔnɔ e naxa tondi, e fa a fala, «Muxu tan mu sigama.
12 Mandou Moisés chamar a Datã e a Abirão, filhos de Eliabe; porém eles disseram: Não subiremos;
13 Munfe ra i bara muxu ramini bɔxi ma, kumi nun xiɲɛ xɛlɛma dɛnnaxɛ, alako muxu xa faxa yi gbengberenyi ma? I man wama i yɛtɛ findife muxu xa mangɛ ra?
13 porventura, é coisa de somenos que nos fizeste subir de uma terra que mana leite e mel, para fazer-nos morrer neste deserto, senão que também queres fazer-te príncipe sobre nós?
14 I mu muxu rasoxi bɔxi kui kumi nun xiɲɛ xɛlɛma dɛnnaxɛ. I mu xɛe nun wɛni bilie xa fixi muxu ma kɛ ra. I ɲɔxɔ a ma, a i nun dɔnxuie nan a ra? Muxu mu sigama!»
14 Nem tampouco nos trouxeste a uma terra que mana leite e mel, nem nos deste campos e vinhas em herança; pensas que lançarás pó aos olhos destes homens? Pois não subiremos.
15 Munsa naxa xɔnɔ ki fanyi ra, a a fala Alatala bɛ, «I naxa e xa sɛrɛxɛ suxu. N mu sese tongoxi e yi ra, hali sofale keren. N mu fe ɲaaxi yo rabaxi e ra.»
15 Então, Moisés irou-se muito e disse ao Senhor : Não atentes para a sua oferta; nem um só jumento levei deles e a nenhum deles fiz mal.
16 Munsa naxa a fala Kora bɛ, «I tan nun i xa mixie, tina wo nun Haruna xa ti be Alatala ya i.
16 Disse mais Moisés a Corá: Tu e todo o teu grupo, ponde-vos perante o Senhor , tu, e eles, e Arão, amanhã.
17 Wo birin xa wo xa surayi gansee tongo, wo xa surayi sa a ma, wo wo yɛtɛ masen Alatala bɛ. Na lanma surayi ganse kɛmɛ firin tongo suuli nan ma. I tan nun Haruna, wo fan xa wo xa surayi ganse suxu wo yi ra.»
17 Tomai cada um o seu incensário e neles ponde incenso; trazei-o, cada um o seu, perante o Senhor , duzentos e cinquenta incensários; também tu e Arão, cada qual o seu.
18 E birin naxa tɛ sa e xa surayi gansee kui, e naxa surayi sa a ma, e fa ti hɔrɔmɔlingira dɛ ra. Munsa nun Haruna fan nu na naa.
18 Tomaram, pois, cada qual o seu incensário, neles puseram fogo, sobre eles deitaram incenso e se puseram perante a porta da tenda da congregação com Moisés e Arão.
19 Kora to ɲama birin malan Munsa nun Haruna xili ma hɔrɔmɔlingira dɛ ra, Alatala xa nɔrɛ naxa mini ɲama birin ma.
19 Corá fez ajuntar contra eles todo o povo à porta da tenda da congregação; então, a glória do Senhor apareceu a toda a congregação.
20 Alatala naxa a masen Munsa nun Haruna bɛ,
20 Disse o Senhor a Moisés e a Arão:
21 «Wo mini yi mixie ya ma. N xa e sɔntɔ keren na!»
21 Apartai-vos do meio desta congregação, e os consumirei num momento.
22 Munsa nun Haruna naxa e yatagi rafelen bɔxi ma, e fa a fala, «Alatala, Daali birin Mangɛ, a lanma i xa xɔnɔ ɲama birin ma, mixi keren xa yunubi xa fe ra?»
22 Mas eles se prostraram sobre o seu rosto e disseram: Ó Deus, Autor e Conservador de toda a vida, acaso, por pecar um só homem, indignar-te-ás contra toda esta congregação?
23 Alatala naxa Munsa yaabi,
23 Respondeu o Senhor a Moisés:
24 «A fala ɲama birin bɛ, e xa e makuya Kora, Datan, nun Abirami xɔnyi ra.»
24 Fala a toda esta congregação, dizendo: Levantai-vos do redor da habitação de Corá, Datã e Abirão.
25 Munsa nun Isirayila kuntigie naxa siga Abirami nun Datan yire.
25 Então, se levantou Moisés e foi a Datã e a Abirão; e após ele foram os anciãos de Israel.
26 A naxa a fala ɲama bɛ, «Wo wo makuya yi yunubitɔɛe xa lingirae ra. Wo naxa din e xa see ra, alako wo naxa fa faxa e xa yunubie xa fe ra.»
26 E disse à congregação: Desviai-vos, peço-vos, das tendas destes homens perversos e não toqueis nada do que é seu, para que não sejais arrebatados em todos os seus pecados.
27 Ɲama naxa a masiga Kora, Datan, nun Abirami xa lingirae ra. Datan nun Abirami naxa mini e xɔnyi, e ti naadɛ ra, e nun e xa ginɛe, nun e xa die.
27 Levantaram-se, pois, do redor da habitação de Corá, Datã e Abirão; e Datã e Abirão saíram e se puseram à porta da sua tenda, juntamente com suas mulheres, seus filhos e suas crianças.
28 Munsa naxa a fala, «Wo a kolonma a Alatala nan n tixi yi wali birin na, n tan mu a ra.
28 Então, disse Moisés: Nisto conhecereis que o Senhor me enviou a realizar todas estas obras, que não procedem de mim mesmo:
29 Xa yi mixie mu faxa kaabanakoe ra, Alatala mu n xɛɛxi.
29 se morrerem estes como todos os homens morrem e se forem visitados por qualquer castigo como se dá com todos os homens, então, não sou enviado do Senhor .
30 Kɔnɔ xa Alatala sa kaabanako raba, a bɔxi rabi, e goro e ɲiɲɛ ra a kui, e tan nun e kɛ birin, na nan a masenma wo bɛ, a e bara Alatala mabere.»
30 Mas, se o Senhor criar alguma coisa inaudita, e a terra abrir a sua boca e os tragar com tudo o que é seu, e vivos descerem ao abismo, então, conhecereis que estes homens desprezaram o Senhor .
31 Munsa to gɛ na falade, bɔxi naxa rabi e sanyi bun ma,
31 E aconteceu que, acabando ele de falar todas estas palavras, a terra debaixo deles se fendeu,
32 a e gerun, Kora nun a xa mixie, e xa lingirae, a nun e xa harige birin.
32 abriu a sua boca e os tragou com as suas casas, como também todos os homens que pertenciam a Corá e todos os seus bens.
33 E naxa goro aligiyama e ɲiɲɛ ra, e tan nun e sɔtɔse birin. Bɔxi naxa e makoto, e naxa lɔɛ ɲama tagi.
33 Eles e todos os que lhes pertenciam desceram vivos ao abismo; a terra os cobriu, e pereceram do meio da congregação.
34 Isirayilaka naxan birin nu na e sɛɛti ma, e naxa e gi e gbelegbele xui ma, e nu fa a fala, «Bɔxi naxa muxu fan gerun de!»
34 Todo o Israel que estava ao redor deles fugiu do seu grito, porque diziam: Não suceda que a terra nos trague a nós também.
35 Alatala naxa tɛ radin na mixi kɛmɛ firin mixi tongo suuli ma, naxee surayi gan hɔrɔmɔlingira dɛ ra.
35 Procedente do Senhor saiu fogo e consumiu os duzentos e cinquenta homens que ofereciam o incenso.
36 — ausente —
36 Disse o Senhor a Moisés:
37 — ausente —
37 Dize a Eleazar, filho de Arão, o sacerdote, que tome os incensários do meio do incêndio e espalhe o fogo longe, porque santos são;
38 — ausente —
38 quanto aos incensários daqueles que pecaram contra a sua própria vida, deles se façam lâminas para cobertura do altar; porquanto os trouxeram perante o Senhor ; pelo que santos são e serão por sinal aos filhos de Israel.
39 — ausente —
39 Eleazar, o sacerdote, tomou os incensários de metal, que tinham trazido aqueles que foram queimados, e os converteram em lâminas para cobertura do altar,
40 — ausente —
40 por memorial para os filhos de Israel, para que nenhum estranho, que não for da descendência de Arão, se chegue para acender incenso perante o Senhor ; para que não seja como Corá e o seu grupo, como o Senhor lhe tinha dito por Moisés.
41 — ausente —
41 Mas, no dia seguinte, toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão, dizendo: Vós matastes o povo do Senhor .
42 — ausente —
42 Ajuntando-se o povo contra Moisés e Arão e virando-se para a tenda da congregação, eis que a nuvem a cobriu, e a glória do Senhor apareceu.
43 — ausente —
43 Vieram, pois, Moisés e Arão perante a tenda da congregação.
44 — ausente —
44 Então, falou o Senhor a Moisés, dizendo:
45 — ausente —
45 Levantai-vos do meio desta congregação, e a consumirei num momento; então, se prostraram sobre o seu rosto.
46 — ausente —
46 Disse Moisés a Arão: Toma o teu incensário, põe nele fogo do altar, deita incenso sobre ele, vai depressa à congregação e faze expiação por eles; porque grande indignação saiu de diante do Senhor ; já começou a praga.
47 — ausente —
47 Tomou-o Arão, como Moisés lhe falara, correu ao meio da congregação (eis que já a praga havia começado entre o povo), deitou incenso nele e fez expiação pelo povo.
48 — ausente —
48 Pôs-se em pé entre os mortos e os vivos; e cessou a praga.
49 — ausente —
49 Ora, os que morreram daquela praga foram catorze mil e setecentos, fora os que morreram por causa de Corá.
50 — ausente —
50 Voltou Arão a Moisés, à porta da tenda da congregação; e cessou a praga.

Ler em outra tradução

Comparar com outra