Números 16

SUS vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Lewi bɔnsɔɛ mixi nde, naxan xili Kora, Yisehari xa di xɛmɛ, Kehati xa mamadi, a nun Datan nun Abirami, Eliyabi xa di xɛmɛe, a nun Peleta xa di xɛmɛ Oni, naxan fatanxi Ruben bɔnsɔɛ ra,
1 Ora, Corá, filho de Izar, filho de Coate, filho de Levi, juntamente com Datã e Abirão, filhos de Eliabe, e Om, filho de Pelete, filhos de Rúben, tomando certos homens,
2 nee naxa ti Munsa kanke. Isirayilaka mixi kɛmɛ firin mixi tongo suuli nu na e xanbi ra. Kuntigi belebelee nu na e ya ma.
2 levantaram-se perante Moisés, juntamente com duzentos e cinqüenta homens dos filhos de Israel, príncipes da congregação, chamados à assembléia, varões de renome;
3 E naxa e malan Munsa nun Haruna xili ma, e fa a fala e bɛ, «Wo xa mangɛya bara ɲɔn! Isirayila ɲama birin sɛniyɛn, Alatala man na muxu tagi. Munfe ra wo tan gbansan wo yɛtɛ itema Alatala xa ɲama xun ma?»
3 e ajuntando-se contra Moisés e contra Arão, disseram-lhes: Demais é o que vos arrogais a vós, visto que toda a congregação e santa, todos eles são santos, e o Senhor está no meio deles; por que, pois, vos elevais sobre a assembléia do Senhor?
4 Munsa to na mɛ, a naxa a yatagi rafelen bɔxi ma.
4 Quando Moisés ouviu isso, caiu com o rosto em terra;
5 A naxa a fala Kora nun a xa mixie bɛ, «Tina gɛɛsɛgɛ, Alatala fama a masende won bɛ, a xa mixi sɛniyɛnxi na naxan na. A tinma na kanyi xa makɔrɛ a ra, a naxan sugandima.
5 depois falou a Corá e a toda a sua companhia, dizendo: Amanhã pela manhã o Senhor fará saber quem é seu, e quem é o santo, ao qual ele fará chegar a si; e aquele a quem escolher fará chegar a si.
6 Kora, i nun i xa mixie, wo xa surayi gansee tongo.
6 Fazei isto: Corá e toda a sua companhia, tomai para vós incensários;
7 Tina wo tɛ sa e kui, wo surayi gan Alatala bɛ. Alatala na naxan sugandi, na nan sɛniyɛn. Lewi bɔnsɔɛ, yakɔsi wo bara a radangi a i.»
7 e amanhã, pondo fogo neles, sobre eles deitai incenso perante o Senhor; e será que o homem a quem o Senhor escolher, esse será o santo; demais é o que vos arrogais a vós, filhos de Levi.
8 Munsa man naxa a fala Kora bɛ, «Lewi bɔnsɔɛ xa die, wo wo tuli mati.
8 Disse mais Moisés a Corá: Ouvi agora, filhos de Levi!
9 Isirayila Marigi Ala wo sugandixi nɛ Isirayila ɲama ya ma a xa hɔrɔmɔlingira wali xa fe ra. Wo tan nan tima ɲama ya ra e sali tɛmui. Na mu wo wasa?
9 Acaso é pouco para vós que o Deus de Israel vos tenha separado da congregação de Israel, para vos fazer chegar a si, a fim de fazerdes o serviço do tabernáculo do Senhor e estardes perante a congregação para ministrar-lhe,
10 A tinma wo tan Lewi bɔnsɔɛ xa makɔrɛ a ra, kɔnɔ wo wama sɛrɛxɛdubɛ wali fan nan nabafe.
10 e te fez chegar, e contigo todos os teus irmãos, os filhos de Levi? procurais também o sacerdócio?
11 Na kui i tan nun i xa mixie, wo bara lan wo boore ma wo xa Alatala matandi. Munfe ra wo na tife Haruna kanke?»
11 Pelo que tu e toda a tua companhia estais congregados contra o Senhor; e Arão, quem é ele, para que murmureis contra ele?
12 Munsa naxa mixi xɛɛ Eliyabi xa di xɛmɛe Datan nun Abirami xilide, kɔnɔ e naxa tondi, e fa a fala, «Muxu tan mu sigama.
12 Então Moisés mandou chamar a Datã e a Abirão, filhos de Eliabe; eles porém responderam: Não subiremos.
13 Munfe ra i bara muxu ramini bɔxi ma, kumi nun xiɲɛ xɛlɛma dɛnnaxɛ, alako muxu xa faxa yi gbengberenyi ma? I man wama i yɛtɛ findife muxu xa mangɛ ra?
13 É pouco, porventura, que nos tenhas feito subir de uma terra que mana leite e mel, para nos matares no deserto, para que queiras ainda fazer-te príncipe sobre nós?
14 I mu muxu rasoxi bɔxi kui kumi nun xiɲɛ xɛlɛma dɛnnaxɛ. I mu xɛe nun wɛni bilie xa fixi muxu ma kɛ ra. I ɲɔxɔ a ma, a i nun dɔnxuie nan a ra? Muxu mu sigama!»
14 Ademais, não nos introduziste em uma terra que mana leite e mel, nem nos deste campos e vinhas em herança; porventura cegarás os olhos a estes homens? Não subiremos.
15 Munsa naxa xɔnɔ ki fanyi ra, a a fala Alatala bɛ, «I naxa e xa sɛrɛxɛ suxu. N mu sese tongoxi e yi ra, hali sofale keren. N mu fe ɲaaxi yo rabaxi e ra.»
15 Então Moisés irou-se grandemente, e disse ao Senhor: Não atentes para a sua oferta; nem um só jumento tenho tomado deles, nem a nenhum deles tenho feito mal.
16 Munsa naxa a fala Kora bɛ, «I tan nun i xa mixie, tina wo nun Haruna xa ti be Alatala ya i.
16 Disse mais Moisés a Corá: Comparecei amanhã tu e toda a tua companhia perante o Senhor; tu e eles, e Arão.
17 Wo birin xa wo xa surayi gansee tongo, wo xa surayi sa a ma, wo wo yɛtɛ masen Alatala bɛ. Na lanma surayi ganse kɛmɛ firin tongo suuli nan ma. I tan nun Haruna, wo fan xa wo xa surayi ganse suxu wo yi ra.»
17 Tome cada um o seu incensário, e ponha nele incenso; cada um traga perante o Senhor o seu incensário, duzentos e cinqüenta incensários; também tu e Arão, cada qual o seu incensário.
18 E birin naxa tɛ sa e xa surayi gansee kui, e naxa surayi sa a ma, e fa ti hɔrɔmɔlingira dɛ ra. Munsa nun Haruna fan nu na naa.
18 Tomou, pois, cada qual o seu incensário, e nele pôs fogo, e nele deitou incenso; e se puseram à porta da tenda da revelação com Moisés e Arão.
19 Kora to ɲama birin malan Munsa nun Haruna xili ma hɔrɔmɔlingira dɛ ra, Alatala xa nɔrɛ naxa mini ɲama birin ma.
19 E Corá fez ajuntar contra eles toda o congregação à porta da tenda da revelação; então a glória do Senhor apareceu a toda a congregação.
20 Alatala naxa a masen Munsa nun Haruna bɛ,
20 Então disse o senhor a Moisés e a Arão:
21 «Wo mini yi mixie ya ma. N xa e sɔntɔ keren na!»
21 Apartai-vos do meio desta congregação, para que eu, num momento, os possa consumir.
22 Munsa nun Haruna naxa e yatagi rafelen bɔxi ma, e fa a fala, «Alatala, Daali birin Mangɛ, a lanma i xa xɔnɔ ɲama birin ma, mixi keren xa yunubi xa fe ra?»
22 Mas eles caíram com os rostos em terra, e disseram: ó Deus, Deus dos espíritos de toda a carne, pecará um só homem, e indignar-te-ás tu contra toda esta congregação?
23 Alatala naxa Munsa yaabi,
23 Respondeu o Senhor a Moisés:
24 «A fala ɲama birin bɛ, e xa e makuya Kora, Datan, nun Abirami xɔnyi ra.»
24 Fala a toda esta congregação, dizendo: Subi do derredor da habitação de Corá, Datã e Abirão.
25 Munsa nun Isirayila kuntigie naxa siga Abirami nun Datan yire.
25 Então Moisés levantou-se, e foi ter com Datã e Abirão; e seguiram-nos os anciãos de Israel.
26 A naxa a fala ɲama bɛ, «Wo wo makuya yi yunubitɔɛe xa lingirae ra. Wo naxa din e xa see ra, alako wo naxa fa faxa e xa yunubie xa fe ra.»
26 E falou à congregação, dizendo: Retirai-vos, peço-vos, das tendas desses homens ímpios, e não toqueis nada do que é seu, para que não pereçais em todos os seus pecados.
27 Ɲama naxa a masiga Kora, Datan, nun Abirami xa lingirae ra. Datan nun Abirami naxa mini e xɔnyi, e ti naadɛ ra, e nun e xa ginɛe, nun e xa die.
27 Subiram, pois, do derredor da habitação de Corá, Datã e Abirão. E Datã e Abirão saíram, e se puseram à porta das suas tendas, juntamente com suas mulheres, e seus filhos e seus pequeninos.
28 Munsa naxa a fala, «Wo a kolonma a Alatala nan n tixi yi wali birin na, n tan mu a ra.
28 Então disse Moisés: Nisto conhecereis que o Senhor me enviou a fazer todas estas obras; pois não as tenho feito de mim mesmo.
29 Xa yi mixie mu faxa kaabanakoe ra, Alatala mu n xɛɛxi.
29 Se estes morrerem como morrem todos os homens, e se forem visitados como são visitados todos os homens, o Senhor não me enviou.
30 Kɔnɔ xa Alatala sa kaabanako raba, a bɔxi rabi, e goro e ɲiɲɛ ra a kui, e tan nun e kɛ birin, na nan a masenma wo bɛ, a e bara Alatala mabere.»
30 Mas, se o Senhor criar alguma coisa nova, e a terra abrir a boca e os tragar com tudo o que é deles, e vivos descerem ao Seol, então compreendereis que estes homens têm desprezado o Senhor.
31 Munsa to gɛ na falade, bɔxi naxa rabi e sanyi bun ma,
31 E aconteceu que, acabando ele de falar todas estas palavras, a terra que estava debaixo deles se fendeu;
32 a e gerun, Kora nun a xa mixie, e xa lingirae, a nun e xa harige birin.
32 e a terra abriu a boca e os tragou com as suas famílias, como também a todos os homens que pertenciam a Corá, e a toda a sua fazenda.
33 E naxa goro aligiyama e ɲiɲɛ ra, e tan nun e sɔtɔse birin. Bɔxi naxa e makoto, e naxa lɔɛ ɲama tagi.
33 Assim eles e tudo o que era seu desceram vivos ao Seol; e a terra os cobriu, e pereceram do meio da congregação,
34 Isirayilaka naxan birin nu na e sɛɛti ma, e naxa e gi e gbelegbele xui ma, e nu fa a fala, «Bɔxi naxa muxu fan gerun de!»
34 E todo o Israel, que estava ao seu redor, fugiu ao clamor deles, dizendo: não suceda que a terra nos trague também a nós.
35 Alatala naxa tɛ radin na mixi kɛmɛ firin mixi tongo suuli ma, naxee surayi gan hɔrɔmɔlingira dɛ ra.
35 Então saiu fogo do Senhor, e consumiu os duzentos e cinqüenta homens que ofereciam o incenso.
36 — ausente —
36 Então disse o Senhor a Moisés:
37 — ausente —
37 Dize a Eleazar, filho de Arão, o sacerdote, que tire os incensários do meio do incêndio; e espalha tu o fogo longe; porque se tornaram santos
38 — ausente —
38 os incensários daqueles que pecaram contra as suas almas; deles se façam chapas, de obra batida, para cobertura do altar; porquanto os trouxeram perante o Senhor, por isso se tornaram santos; e serão por sinal aos filhos de Israel.
39 — ausente —
39 Eleazar, pois, o sacerdote, tomou os incensários de bronze, os quais aqueles que foram queimados tinham oferecido; e os converteram em chapas para cobertura do altar,
40 — ausente —
40 para servir de memória aos filhos de Israel, a fim de que nenhum estranho, ninguém que não seja da descendência de Arão, se chegue para queimar incenso perante o Senhor, para que não seja como Corá e a sua companhia; conforme o Senhor dissera a Eleazar por intermédio de Moisés.
41 — ausente —
41 Mas no dia seguinte toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e Arão, dizendo: Vós matastes o povo do Senhor.
42 — ausente —
42 E tendo-se sublevado a congregação contra Moisés e Arão, dirigiu-se para a tenda da revelação, e eis que a nuvem a cobriu, e a glória do Senhor apareceu.
43 — ausente —
43 Vieram, pois, Moisés e Arão à frente da tenda da revelação.
44 — ausente —
44 Então disse o Senhor a Moisés:
45 — ausente —
45 Levantai-vos do meio desta congregação, para que eu, num momento, a possa consumir. Então caíram com o rosto em terra.
46 — ausente —
46 Depois disse Moisés a Arão: Toma o teu incensário, põe nele fogo do altar, deita incenso sobre ele e leva-o depressa à congregação, e faze expiação por eles; porque grande indignação saiu do Senhor; já começou a praga.
47 — ausente —
47 Tomou-o Arão, como Moisés tinha falado, e correu ao meio da congregação; e eis que já a praga havia começado entre o povo; e deitando o incenso no incensário, fez expiação pelo povo.
48 — ausente —
48 E pôs-se em pé entre os mortos e os vivos, e a praga cessou.
49 — ausente —
49 Ora, os que morreram da praga foram catorze mil e setecentos, além dos que morreram no caso de Corá.
50 — ausente —
50 E voltou Arão a Moisés à porta da tenda da revelação, pois cessara a praga.

Ler em outra tradução

Comparar com outra