Números 14
SUS vs ARA
1 Ɲama naxa wa xui ramini kɔɛ ra.
1 Levantou-se, pois, toda a congregação e gritou em voz alta; e o povo chorou aquela noite.
2 Isirayilaka birin nu fa wɔyɛn na Munsa nun Haruna ma, e nu a fala, «A nu fisa muxu xa faxa Misira, xa na mu a ra yi gbengberen yire.
2 Todos os filhos de Israel murmuraram contra Moisés e contra Arão; e toda a congregação lhes disse: Tomara tivéssemos morrido na terra do Egito ou mesmo neste deserto!
3 Munfe ra Alatala muxu rasofe yi bɔxi ma, muxu xa faxa santidɛgɛma ra, muxu xa die nun muxu xa ginɛe xa suxu gere kui. A mu fisa muxu xa gbilen Misira?»
3 E por que nos traz o Senhor a esta terra, para cairmos à espada e para que nossas mulheres e nossas crianças sejam por presa? Não nos seria melhor voltarmos para o Egito?
4 E naxa a fala e booree bɛ, «Won mangɛ keren ti won xun na, won xa gbilen Misira.»
4 E diziam uns aos outros: Levantemos um capitão e voltemos para o Egito.
5 Munsa nun Haruna naxa e yatagi rafelen bɔxi ma Isirayilaka birin ya xɔri.
5 Então, Moisés e Arão caíram sobre o seu rosto perante a congregação dos filhos de Israel.
6 Nunu xa di xɛmɛ Yosuwe nun Yefune xa di xɛmɛ Kalebi naxa e xa donma ibɔɔ sunnunyi kui. Na mixi firin nu na na xɛɛrae ya ma, naxee siga Kanaan bɔxi rabɛnde.
6 E Josué, filho de Num, e Calebe, filho de Jefoné, dentre os que espiaram a terra, rasgaram as suas vestes
7 E naxa fa yi masenyi ti ɲama bɛ, «Muxu bɔxi naxan matoxi, bɔxi fanyi fanyi nan a ra.
7 e falaram a toda a congregação dos filhos de Israel, dizendo: A terra pelo meio da qual passamos a espiar é terra muitíssimo boa.
8 Xiɲɛ nun kumi yire nan a ra. Xa Alatala na won bɛ, a won nasoma nɛ naa, a na bɔxi fi won ma.
8 Se o Senhor se agradar de nós, então, nos fará entrar nessa terra e no-la dará, terra que mana leite e mel.
9 Yandi, wo naxa Alatala matandi. Wo naxa gaaxu na bɔxi mixie ya ra. Won nɔma nɛ e ra. E sanke yo mu na sɔnɔn, barima Alatala na won tan nan bɛ. Wo naxa gaaxu e ya ra.»
9 Tão somente não sejais rebeldes contra o Senhor e não temais o povo dessa terra, porquanto, como pão, os podemos devorar; retirou-se deles o seu amparo; o Senhor é conosco; não os temais.
10 Ɲama nu wama e magɔnɔfe, kɔnɔ Alatala xa nɔrɛ naxa mini hɔrɔmɔlingira Isirayilaka birin ya xɔri.
10 Apesar disso, toda a congregação disse que os apedrejassem; porém a glória do Senhor apareceu na tenda da congregação a todos os filhos de Israel.
11 Alatala naxa a masen Munsa bɛ, «Yi ɲama bama n maberefe mun tɛmui? Munfe ra e siikɛma hali n kaabanakoe rabama e tagi?
11 Disse o Senhor a Moisés: Até quando me provocará este povo e até quando não crerá em mim, a despeito de todos os sinais que fiz no meio dele?
12 N xa wuganyi radin e ma, n nee faxa. Na tɛmui n bɔnsɔɛ xungbe sɛnbɛma nde rakelima nɛ i saabui ra, naxan dangi e tan na.»
12 Com pestilência o ferirei e o deserdarei; e farei de ti povo maior e mais forte do que este.
13 Munsa naxa Alatala yaabi, «Misirakae bara a kolon, a i yi ɲama ramini e xa bɔxi ra i sɛnbɛ nan na.
13 Respondeu Moisés ao Senhor : Os egípcios não somente ouviram que, com a tua força, fizeste subir este povo do meio deles,
14 E bara bekae rakolon. Nee bara a mɛ, a i tan Alatala na i xa ɲama fɔxɔ ra, a i i yɛtɛ masenma e ma, a i nuxui sama e xun ma, a i ɲɛrɛma e ya ra nuxui kui yanyi ra, nun tɛ kui kɔɛ ra.
14 mas também o disseram aos moradores desta terra; ouviram que tu, ó Senhor , estás no meio deste povo, que face a face, ó Senhor , lhes apareces, tua nuvem está sobre eles, e vais adiante deles numa coluna de nuvem, de dia, e, numa coluna de fogo, de noite.
15 Xa i fa yi ɲama birin faxa kerenyi ra, bɔnsɔɛ naxee i xa fe mɛxi, e a falama nɛ,
15 Se matares este povo como a um só homem, as gentes, pois, que, antes, ouviram a tua fama, dirão:
16 ‹Alatala sɛnbɛ yo mu nu nɔma yi ɲama rasode bɔxi ma, a naxan laayidixi e bɛ. Na nan a ra, a e birin sɔntɔ gbengberenyi ma.›»
16 Não podendo o Senhor fazer entrar este povo na terra que lhe prometeu com juramento, os matou no deserto.
17 «I xa i sɛnbɛ masen e bɛ, alɔ i tan yati a yitaxi ki naxɛ, a falafe ra,
17 Agora, pois, rogo-te que a força do meu Senhor se engrandeça, como tens falado, dizendo:
18 ‹N mu xɔnɔma mafuren mafuren. N ma diɲɛ nun fanyi gbo. N mixie xa yunubie nun fe ɲaaxie xafarima. Kɔnɔ n mixi kobi nun mixi fanyi tagi rasama. N benbae xa yunubi sare dɔxɔma e xa die xun ma han bɔnsɔɛ saxan, xa na mu naani.›
18 O Senhor é longânimo e grande em misericórdia, que perdoa a iniquidade e a transgressão, ainda que não inocenta o culpado, e visita a iniquidade dos pais nos filhos até à terceira e quarta gerações.
19 Yandi, n bara i maxandi, diɲɛ i xa ɲama xa yunubi ma i xa hinnɛ xa fe ra, alɔ i a rabaxi kabi e mini Misira tɛmui naxɛ.»
19 Perdoa, pois, a iniquidade deste povo, segundo a grandeza da tua misericórdia e como também tens perdoado a este povo desde a terra do Egito até aqui.
20 Alatala naxa a yaabi, «N bara diɲɛ i xa maxandi xa fe ra.
20 Tornou-lhe o Senhor : Segundo a tua palavra, eu lhe perdoei.
21 Kɔnɔ, n bara n kali, nɔndi nan a ra alɔ n to na na, alɔ n ma nɔrɛ naxan bɔxi rafema,
21 Porém, tão certo como eu vivo, e como toda a terra se encherá da glória do Senhor ,
22 xɛmɛ naxan birin n ma nɔrɛ nun n ma kaabanakoe toxi, n naxee raba Misira nun gbengberenyi ma, kɔnɔ e fa muruta n ma han sanya fu tuli xɔrɔxɔɛ ra,
22 nenhum dos homens que, tendo visto a minha glória e os prodígios que fiz no Egito e no deserto, todavia, me puseram à prova já dez vezes e não obedeceram à minha voz,
23 nee sese mu bɔxi toma, n naxan laayidixi e benbae bɛ. Naxan birin murutaxi n ma, e sese mu na toma.
23 nenhum deles verá a terra que, com juramento, prometi a seus pais, sim, nenhum daqueles que me desprezaram a verá.
24 Kɔnɔ n ma konyi di Kalebi to bira xaxili gbɛtɛ fɔxɔ ra, a fa n nabatu, n a tan nasoma nɛ na bɔxi ma, a naxan nabɛnxi. A bɔnsɔɛ kɛ sɔtɔma nɛ naa.
24 Porém o meu servo Calebe, visto que nele houve outro espírito, e perseverou em seguir-me, eu o farei entrar a terra que espiou, e a sua descendência a possuirá.
25 Amalɛkikae nun Kanaankae to sabati gulunba kui, tina wo xa wo mafindi, wo xa gbilen gbengberenyi ma Xulunyumi Baa mabiri.»
25 Ora, os amalequitas e os cananeus habitam no vale; mudai, amanhã, de rumo e caminhai para o deserto, pelo caminho do mar Vermelho.
26 Alatala naxa a masen Munsa nun Haruna bɛ,
26 Depois, disse o Senhor a Moisés e a Arão:
27 «Yi ɲama kobi n matandima han mun tɛmui? N bara Isirayilakae xui mɛ, e naxan falama n bɛ, e ti n kanke.
27 Até quando sofrerei esta má congregação que murmura contra mim? Tenho ouvido as murmurações que os filhos de Israel proferem contra mim.
28 A fala e bɛ, ‹N bara n kali, nɔndi nan a ra, alɔ n to na na, n a rabama nɛ wo bɛ alɔ n a mɛxi wo dɛ i ki naxɛ.
28 Dize-lhes: Por minha vida, diz o Senhor , que, como falastes aos meus ouvidos, assim farei a vós outros.
29 Wo tan matandilae, naxan birin kɔntixi Isirayila ɲama ya ma, naxee xa simaya bara dangi ɲɛ mɔxɔɲɛn na, wo faxama nɛ yi gbengberenyi ma.
29 Neste deserto, cairá o vosso cadáver, como também todos os que de vós foram contados segundo o censo, de vinte anos para cima, os que dentre vós contra mim murmurastes;
30 Wo mu soma bɔxi ma n naxan laayidi wo bɛ, fo Yefune xa di xɛmɛ Kalebi nun Nunu xa di xɛmɛ Yosuwe.
30 não entrareis na terra a respeito da qual jurei que vos faria habitar nela, salvo Calebe, filho de Jefoné, e Josué, filho de Num.
31 Wo xa die, wo naxee ma a e birin faxama gere nan kui, n nee tan nasoma nɛ na bɔxi kui, wo mɛɛxi naxan na.
31 Mas os vossos filhos, de que dizeis: Por presa serão, farei entrar nela; e eles conhecerão a terra que vós desprezastes.
32 Wo faxama gbengberenyi nan ma, wo furee luma na nɛ.
32 Porém, quanto a vós outros, o vosso cadáver cairá neste deserto.
33 Wo xa die findima ɲɛrɛtie nan na ɲɛ tongo naani bun ma yi gbengberenyi ma. E wo xa yunubi sare xaninma han wo birin faxa gbengberenyi ma.
33 Vossos filhos serão pastores neste deserto quarenta anos e levarão sobre si as vossas infidelidades, até que o vosso cadáver se consuma neste deserto.
34 Wo xi xasabi naxan naba na bɔxi rabɛnde, wo na ɲɛ xasabi rabama gbengberenyi ma wo xa yunubi xa fe ra. Wo to xi tongo naani raba na bɔxi rabɛnde, wo fama nɛ ɲɛ tongo naani rabade gbengberenyi ma, alako wo xa a kolon n na yunubi xɔnxi ki naxɛ.
34 Segundo o número dos dias em que espiastes a terra, quarenta dias, cada dia representando um ano, levareis sobre vós as vossas iniquidades quarenta anos e tereis experiência do meu desagrado.
35 N tan Alatala, n bara gɛ wɔyɛnde. N bara na natɛ tongo yi ɲama kobi xa fe ra, naxan ti n kanke. E birin faxama nɛ gbengberenyi ma.›»
35 Eu, o Senhor , falei; assim farei a toda esta má congregação, que se levantou contra mim; neste deserto, se consumirão e aí falecerão.
36 Munsa xa xɛɛrae to gbilen kelife na bɔxi rabɛnde, e naxa fe xɔrɔxɔɛ fala na bɔxi xa fe ra han Isirayila ɲama naxa ti Munsa kanke.
36 Os homens que Moisés mandara a espiar a terra e que, voltando, fizeram murmurar toda a congregação contra ele, infamando a terra,
37 Na kui, Alatala naxa e faxa keren na.
37 esses mesmos homens que infamaram a terra morreram de praga perante o Senhor .
38 Na xɛɛrae ya ma, Yefune xa di xɛmɛ Kalebi nun Nunu xa di xɛmɛ Yosuwe nan gbansan mu faxa.
38 Mas Josué, filho de Num, e Calebe, filho de Jefoné, que eram dos homens que foram espiar a terra, sobreviveram.
39 Munsa to na masenyi ti Isirayila ɲama bɛ, e naxa sunnun ki fanyi.
39 Falou Moisés estas palavras a todos os filhos de Israel, e o povo se contristou muito.
40 E naxa keli subaxɛ ma, e xa te geya longori. E naxɛ, «Muxu xa te yire, Alatala dɛnnaxɛ masenxi muxu bɛ. Muxu bara yunubi raba.»
40 Levantaram-se pela manhã de madrugada e subiram ao cimo do monte, dizendo: Eis-nos aqui e subiremos ao lugar que o Senhor tem prometido, porquanto havemos pecado.
41 Munsa naxa e maxɔrin, «Wo Alatala xa yaamari nan matandife? Wo mu geenima na kui.
41 Porém Moisés respondeu: Por que transgredis o mandado do Senhor ? Pois isso não prosperará.
42 Wo naxa te de, barima Alatala mu na wo ya ma sɔnɔn. Wo naxa a niya wo yaxuie xa nɔ wo ra.
42 Não subais, pois o Senhor não estará no meio de vós, para que não sejais feridos diante dos vossos inimigos.
43 Amalɛkikae nun Kanaankae na wo ya ra, e wo sɔntɔma nɛ e xa santidɛgɛmae ra. Wo to bara wo kobe so Alatala ra, a mu na wo fɔxɔ ra.»
43 Porque os amalequitas e os cananeus ali estão diante de vós, e caireis à espada; pois, uma vez que vos desviastes do Senhor , o Senhor não será convosco.
44 Kɔnɔ Isirayila ɲama mu e tuli mati Munsa ra. E naxa te geya yire, kɔnɔ Alatala xa saatɛ kankira nun Munsa mu keli ɲama xa yonkinde.
44 Contudo, temerariamente, tentaram subir ao cimo do monte, mas a arca da Aliança do Senhor e Moisés não se apartaram do meio do arraial.
45 Amalɛkikae nun Kanaankae naxee nu sabatixi na geya yire, e naxa goro Isirayilakae xili ma, e fa e bɔnbɔ, e e masɛgɛ han Horoma.
45 Então, desceram os amalequitas e os cananeus que habitavam na montanha e os feriram, derrotando-os até Horma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?