Números 14

SUS vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ɲama naxa wa xui ramini kɔɛ ra.
1 Então toda a congregação levantou a sua voz; e o povo chorou naquela noite.
2 Isirayilaka birin nu fa wɔyɛn na Munsa nun Haruna ma, e nu a fala, «A nu fisa muxu xa faxa Misira, xa na mu a ra yi gbengberen yire.
2 E todos os filhos de Israel murmuraram contra Moisés e contra Arão; e toda a congregação lhes disse: Quem dera tivéssemos morrido na terra do Egito! ou, mesmo neste deserto!
3 Munfe ra Alatala muxu rasofe yi bɔxi ma, muxu xa faxa santidɛgɛma ra, muxu xa die nun muxu xa ginɛe xa suxu gere kui. A mu fisa muxu xa gbilen Misira?»
3 E por que o Senhor nos traz a esta terra, para cairmos à espada, e para que nossas mulheres e nossas crianças sejam por presa? Não nos seria melhor voltarmos ao Egito?
4 E naxa a fala e booree bɛ, «Won mangɛ keren ti won xun na, won xa gbilen Misira.»
4 E diziam uns aos outros: Constituamos um líder, e voltemos ao Egito.
5 Munsa nun Haruna naxa e yatagi rafelen bɔxi ma Isirayilaka birin ya xɔri.
5 Então Moisés e Arão caíram sobre os seus rostos perante toda a congregação dos filhos de Israel.
6 Nunu xa di xɛmɛ Yosuwe nun Yefune xa di xɛmɛ Kalebi naxa e xa donma ibɔɔ sunnunyi kui. Na mixi firin nu na na xɛɛrae ya ma, naxee siga Kanaan bɔxi rabɛnde.
6 E Josué, filho de Num, e Calebe filho de Jefoné, dos que espiaram a terra, rasgaram as suas vestes.
7 E naxa fa yi masenyi ti ɲama bɛ, «Muxu bɔxi naxan matoxi, bɔxi fanyi fanyi nan a ra.
7 E falaram a toda a congregação dos filhos de Israel, dizendo: A terra pela qual passamos a espiar é terra muito boa.
8 Xiɲɛ nun kumi yire nan a ra. Xa Alatala na won bɛ, a won nasoma nɛ naa, a na bɔxi fi won ma.
8 Se o Senhor se agradar de nós, então nos porá nesta terra, e no-la dará; terra que mana leite e mel.
9 Yandi, wo naxa Alatala matandi. Wo naxa gaaxu na bɔxi mixie ya ra. Won nɔma nɛ e ra. E sanke yo mu na sɔnɔn, barima Alatala na won tan nan bɛ. Wo naxa gaaxu e ya ra.»
9 Tão-somente não sejais rebeldes contra o Senhor, e não temais o povo dessa terra, porquanto são eles nosso pão; retirou-se deles o seu amparo, e o Senhor é conosco; não os temais.
10 Ɲama nu wama e magɔnɔfe, kɔnɔ Alatala xa nɔrɛ naxa mini hɔrɔmɔlingira Isirayilaka birin ya xɔri.
10 Mas toda a congregação disse que os apedrejassem; porém a glória do Senhor apareceu na tenda da congregação a todos os filhos de Israel.
11 Alatala naxa a masen Munsa bɛ, «Yi ɲama bama n maberefe mun tɛmui? Munfe ra e siikɛma hali n kaabanakoe rabama e tagi?
11 E disse o Senhor a Moisés: Até quando me provocará este povo? e até quando não crerá em mim, apesar de todos os sinais que fiz no meio dele?
12 N xa wuganyi radin e ma, n nee faxa. Na tɛmui n bɔnsɔɛ xungbe sɛnbɛma nde rakelima nɛ i saabui ra, naxan dangi e tan na.»
12 Com pestilência o ferirei, e o rejeitarei; e te farei a ti povo maior e mais forte do que este.
13 Munsa naxa Alatala yaabi, «Misirakae bara a kolon, a i yi ɲama ramini e xa bɔxi ra i sɛnbɛ nan na.
13 E disse Moisés ao Senhor: Assim os egípcios o ouvirão; porquanto com a tua força fizeste subir este povo do meio deles.
14 E bara bekae rakolon. Nee bara a mɛ, a i tan Alatala na i xa ɲama fɔxɔ ra, a i i yɛtɛ masenma e ma, a i nuxui sama e xun ma, a i ɲɛrɛma e ya ra nuxui kui yanyi ra, nun tɛ kui kɔɛ ra.
14 E dirão aos moradores desta terra, os quais ouviram que tu, ó Senhor, estás no meio deste povo, que face a face, ó Senhor, lhes apareces, que tua nuvem está sobre ele e que vais adiante dele numa coluna de nuvem de dia, e numa coluna de fogo de noite.
15 Xa i fa yi ɲama birin faxa kerenyi ra, bɔnsɔɛ naxee i xa fe mɛxi, e a falama nɛ,
15 E se matares este povo como a um só homem, então as nações, que antes ouviram a tua fama, falarão, dizendo:
16 ‹Alatala sɛnbɛ yo mu nu nɔma yi ɲama rasode bɔxi ma, a naxan laayidixi e bɛ. Na nan a ra, a e birin sɔntɔ gbengberenyi ma.›»
16 Porquanto o Senhor não podia pôr este povo na terra que lhe tinha jurado; por isso os matou no deserto.
17 «I xa i sɛnbɛ masen e bɛ, alɔ i tan yati a yitaxi ki naxɛ, a falafe ra,
17 Agora, pois, rogo-te que a força do meu Senhor se engrandeça; como tens falado, dizendo:
18 ‹N mu xɔnɔma mafuren mafuren. N ma diɲɛ nun fanyi gbo. N mixie xa yunubie nun fe ɲaaxie xafarima. Kɔnɔ n mixi kobi nun mixi fanyi tagi rasama. N benbae xa yunubi sare dɔxɔma e xa die xun ma han bɔnsɔɛ saxan, xa na mu naani.›
18 O Senhor é longânimo, e grande em misericórdia, que perdoa a iniqüidade e a transgressão, que o culpado não tem por inocente, e visita a iniqüidade dos pais sobre os filhos até a terceira e quarta geração.
19 Yandi, n bara i maxandi, diɲɛ i xa ɲama xa yunubi ma i xa hinnɛ xa fe ra, alɔ i a rabaxi kabi e mini Misira tɛmui naxɛ.»
19 Perdoa, pois, a iniqüidade deste povo, segundo a grandeza da tua misericórdia; e como também perdoaste a este povo desde a terra do Egito até aqui.
20 Alatala naxa a yaabi, «N bara diɲɛ i xa maxandi xa fe ra.
20 E disse o Senhor: Conforme à tua palavra lhe perdoei.
21 Kɔnɔ, n bara n kali, nɔndi nan a ra alɔ n to na na, alɔ n ma nɔrɛ naxan bɔxi rafema,
21 Porém, tão certamente como eu vivo, e como a glória do Senhor encherá toda a terra,
22 xɛmɛ naxan birin n ma nɔrɛ nun n ma kaabanakoe toxi, n naxee raba Misira nun gbengberenyi ma, kɔnɔ e fa muruta n ma han sanya fu tuli xɔrɔxɔɛ ra,
22 E que todos os homens que viram a minha glória e os meus sinais, que fiz no Egito e no deserto, e me tentaram estas dez vezes, e não obedeceram à minha voz,
23 nee sese mu bɔxi toma, n naxan laayidixi e benbae bɛ. Naxan birin murutaxi n ma, e sese mu na toma.
23 Não verão a terra de que a seus pais jurei, e nenhum daqueles que me provocaram a verá.
24 Kɔnɔ n ma konyi di Kalebi to bira xaxili gbɛtɛ fɔxɔ ra, a fa n nabatu, n a tan nasoma nɛ na bɔxi ma, a naxan nabɛnxi. A bɔnsɔɛ kɛ sɔtɔma nɛ naa.
24 Porém o meu servo Calebe, porquanto nele houve outro espírito, e perseverou em seguir-me, eu o levarei à terra em que entrou, e a sua descendência a possuirá em herança.
25 Amalɛkikae nun Kanaankae to sabati gulunba kui, tina wo xa wo mafindi, wo xa gbilen gbengberenyi ma Xulunyumi Baa mabiri.»
25 Ora, os amalequitas e os cananeus habitam no vale; tornai-vos amanhã e caminhai para o deserto pelo caminho do Mar Vermelho.
26 Alatala naxa a masen Munsa nun Haruna bɛ,
26 Depois falou o Senhor a Moisés e a Arão dizendo:
27 «Yi ɲama kobi n matandima han mun tɛmui? N bara Isirayilakae xui mɛ, e naxan falama n bɛ, e ti n kanke.
27 Até quando sofrerei esta má congregação, que murmura contra mim? Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel, com que murmuram contra mim.
28 A fala e bɛ, ‹N bara n kali, nɔndi nan a ra, alɔ n to na na, n a rabama nɛ wo bɛ alɔ n a mɛxi wo dɛ i ki naxɛ.
28 Dize-lhes: Vivo eu, diz o Senhor, que, como falastes aos meus ouvidos, assim farei a vós outros.
29 Wo tan matandilae, naxan birin kɔntixi Isirayila ɲama ya ma, naxee xa simaya bara dangi ɲɛ mɔxɔɲɛn na, wo faxama nɛ yi gbengberenyi ma.
29 Neste deserto cairão os vossos cadáveres, como também todos os que de vós foram contados segundo toda a vossa conta, de vinte anos para cima, os que dentre vós contra mim murmurastes;
30 Wo mu soma bɔxi ma n naxan laayidi wo bɛ, fo Yefune xa di xɛmɛ Kalebi nun Nunu xa di xɛmɛ Yosuwe.
30 Não entrareis na terra, pela qual levantei a minha mão que vos faria habitar nela, salvo Calebe, filho de Jefoné, e Josué, filho de Num.
31 Wo xa die, wo naxee ma a e birin faxama gere nan kui, n nee tan nasoma nɛ na bɔxi kui, wo mɛɛxi naxan na.
31 Mas os vossos filhos, de que dizeis: Por presa serão, porei nela; e eles conhecerão a terra que vós desprezastes.
32 Wo faxama gbengberenyi nan ma, wo furee luma na nɛ.
32 Porém, quanto a vós, os vossos cadáveres cairão neste deserto.
33 Wo xa die findima ɲɛrɛtie nan na ɲɛ tongo naani bun ma yi gbengberenyi ma. E wo xa yunubi sare xaninma han wo birin faxa gbengberenyi ma.
33 E vossos filhos pastorearão neste deserto quarenta anos, e levarão sobre si as vossas infidelidades, até que os vossos cadáveres se consumam neste deserto.
34 Wo xi xasabi naxan naba na bɔxi rabɛnde, wo na ɲɛ xasabi rabama gbengberenyi ma wo xa yunubi xa fe ra. Wo to xi tongo naani raba na bɔxi rabɛnde, wo fama nɛ ɲɛ tongo naani rabade gbengberenyi ma, alako wo xa a kolon n na yunubi xɔnxi ki naxɛ.
34 Segundo o número dos dias em que espiastes esta terra, quarenta dias, cada dia representando um ano, levareis sobre vós as vossas iniqüidades quarenta anos, e conhecereis o meu afastamento.
35 N tan Alatala, n bara gɛ wɔyɛnde. N bara na natɛ tongo yi ɲama kobi xa fe ra, naxan ti n kanke. E birin faxama nɛ gbengberenyi ma.›»
35 Eu, o Senhor, falei; assim farei a toda esta má congregação, que se levantou contra mim; neste deserto se consumirão, e aí falecerão.
36 Munsa xa xɛɛrae to gbilen kelife na bɔxi rabɛnde, e naxa fe xɔrɔxɔɛ fala na bɔxi xa fe ra han Isirayila ɲama naxa ti Munsa kanke.
36 E os homens que Moisés mandara a espiar a terra, e que, voltando, fizeram murmurar toda a congregação contra ele, infamando a terra,
37 Na kui, Alatala naxa e faxa keren na.
37 Aqueles mesmos homens que infamaram a terra, morreram de praga perante o Senhor.
38 Na xɛɛrae ya ma, Yefune xa di xɛmɛ Kalebi nun Nunu xa di xɛmɛ Yosuwe nan gbansan mu faxa.
38 Mas Josué, filho de Num, e Calebe, filho de Jefoné, que eram dos homens que foram espiar a terra, ficaram com vida.
39 Munsa to na masenyi ti Isirayila ɲama bɛ, e naxa sunnun ki fanyi.
39 E falou Moisés estas palavras a todos os filhos de Israel; então o povo se contristou muito.
40 E naxa keli subaxɛ ma, e xa te geya longori. E naxɛ, «Muxu xa te yire, Alatala dɛnnaxɛ masenxi muxu bɛ. Muxu bara yunubi raba.»
40 E levantaram-se pela manhã de madrugada, e subiram ao cume do monte, dizendo: Eis-nos aqui, e subiremos ao lugar que o Senhor tem falado; porquanto havemos pecado.
41 Munsa naxa e maxɔrin, «Wo Alatala xa yaamari nan matandife? Wo mu geenima na kui.
41 Mas Moisés disse: Por que transgredis o mandado do Senhor? Pois isso não prosperará.
42 Wo naxa te de, barima Alatala mu na wo ya ma sɔnɔn. Wo naxa a niya wo yaxuie xa nɔ wo ra.
42 Não subais, pois o Senhor não estará no meio de vós, para que não sejais feridos diante dos vossos inimigos.
43 Amalɛkikae nun Kanaankae na wo ya ra, e wo sɔntɔma nɛ e xa santidɛgɛmae ra. Wo to bara wo kobe so Alatala ra, a mu na wo fɔxɔ ra.»
43 Porque os amalequitas e os cananeus estão ali diante da vossa face, e caireis à espada; pois, porquanto vos desviastes do Senhor, o Senhor não estará convosco.
44 Kɔnɔ Isirayila ɲama mu e tuli mati Munsa ra. E naxa te geya yire, kɔnɔ Alatala xa saatɛ kankira nun Munsa mu keli ɲama xa yonkinde.
44 Contudo, temerariamente, tentaram subir ao cume do monte; mas a arca da aliança do Senhor e Moisés não se apartaram do meio do arraial.
45 Amalɛkikae nun Kanaankae naxee nu sabatixi na geya yire, e naxa goro Isirayilakae xili ma, e fa e bɔnbɔ, e e masɛgɛ han Horoma.
45 Então desceram os amalequitas e os cananeus, que habitavam na montanha, e os feriram, derrotando-os até Hormá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra