Marcos 7
SPS vs ACF
1 Taa Farasi vaaguam faavot fi to ten Jisas fiisen ramirin mes panan tan tsoiny fifaatsuts tan Faun tana taa Jiu to te poo fi me Jerusalem,
1 E ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 ser tagei ir mes panan tsurin matisian Tsunia ainy fiisen me na nima rarin kukutsuan a sikia ma garus to te tsue fi non faun tsuri.
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 A Farasi ana taa Jiu kan, sikia ror ma natiny ainy me na nimar a kukutsuan, ri natiny garus tsom ror a nimar vovou iny ror faun tan tsuvurari muan.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 Nainy te natiny tabin mirori tana tuan, ri sikia ror ma natiny ainy onot non te garus vatsvats tsom finy rori na tsivor. Mes Faun kinai iny muan te kainon natiny vovou iny rori to te sumainy rorin Faun te nom e Moses ten Gov tan kat iny garus gotan an nas an fo mes a fo nas kepaa.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal e as camas.
5 Ana Farasi an tsoiny fifaatsuts tan Faun rangats to Jisas, “Kat fei san matisian Tsumanyi gim ror ma vovou faarof iny kat tan fuainy tsuvurara ei, tana saa ri natiny ainy miror a nimar a kukutsuan?”
5 Depois perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Ai Jisas tsue fatabin of ratuari, “E Aisaia na Kuigin te favaanan iny ya, amin vainy kat mapam, te gum fi non ya tan kirkir,
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito:Este povo honra-me com os lábios,Mas o seu coração está longe de mim;
7 Ri fafaatouf babainy tsun Varonyo, tana saa, ri fafaatsuts iny ror faun tana mes tsun sa faarei non Faun ten Gov.’ (Aisaia 29.13)
7 Em vão, porém, me honram,Ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Mi baainy Faun ten Gov, ana mi nom tap fapaparits iny rom kat tana tei muan.”
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens; como o lavar dos jarros e dos copos; e fazeis muitas outras coisas semelhantes a estas.
9 Jisas tsue pis to tsuri, “Amin vainy katkat sanaan rof iny fataanis osing Faun ten Gov, ana mi makok faarof rom kat tan fuainy tsuvumami,
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 tana saa te faarei non kirkir ten Moses te faan iny e Gov, ‘Fatsiitsii yam e tamamami ai tsinamami,’ ai ‘Sei na mes te fijiar non e taman ge tsinan ee ma atsun famat ravaa!’
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem maldisser, ou o pai ou a mãe, certamente morrerá.
11 Sana mi tsue faarof rom a mes ma kaa me ta ka te onot non tan faakouts ya taman ge tsinan, sana ayei tsue, ‘A ka to te asang of bus anyo Gov,’
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor;
12 ai tan tsue to, te faarei non a sanaan sikia ma kainy faakouts e taman ge tsinan.
12 Nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Tan kat to aya mi kat rom vegiau ten Gov ka babainy tan kat tsumi te faan bus iny ami tana mesapan. A ka na kinai te kat fi non nei aya, te vovou iny romi.”
13 Invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas coisas fazeis semelhantes a estas.
14 Ai Jisas fikoo pis rato na fokinai Tsunia sa tsue tsuri, “Nongon yam Tsonyo, ami na fokinai, am natiny towa.
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós, todos, e compreendei.
15 Sikia ta ka iny jiarasan te onot non ma naa koman a mes a kat fifiiring towa matan e Gov, a sikia, a ka te tafuts ising minon koman a mes te kat fifiiring non ya.
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele isso é que contamina o homem.
16 Nongon yam, mes kaa minon teinan iny nongon ma nongon faarof.”
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Te naus osing Ya naa vainy, Ya sof to tana numaa, an matisian Tsunia rangats Towa na fo tsue fapapaar.
17 Depois, quando deixou a multidão, e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 Ana Ayei tsue to tsuri, “Ami fapinpin kanem marom ge? Mi ma nat fi nei, ka iny jiarasan te naa fi non koman a mes a gim rom ma kat fiiring ya,
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 tana saa to te naa non ya gagon, sikia non ma naa aaven ya, sai te naa non tana mokoor koman a mes ai te nai taagio ravainy ya.” (Tan kat to aya ai Jisas fa'arasainy to na ka to, mamatsiny kainy ainy onot non tan ainy.)
19 Porque não entra no seu coração, mas no ventre, e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Ana Ayei tsue pis to, “A ka te ruak ising minon nguen a mes te kat fifiiring non a mes,
20 E dizia: O que sai do homem isso contamina o homem.
21 tana saa ito te ruak minon aaven a mes, ton fo fakats iring, fifaanaum, kakabuts, kat iny fitokon,
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as fornicações, os homicídios,
22 kat iny tsikoor, mataguas iny a ka tana mesapan, fo kat iny ngi'arapaar, gamgam, tsue fifiiring a mesmes, fitsufainy, govet vegiau, fapaas a tsivom, kat fapeepiou.
22 Os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Fo kat iring to aya poo ising minon koman a mes, ai te kat fifiiring ya.”
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Jisas kat to sa tsun Ya naus osing to na pan to aya, sa naa fi en naanaa panan a fuan a ngats fan iny Taia ai Saidon. Ya sof to koman a numaa tsugainy ta mes ma natiny Ya te kaa fi non Ya naa; sana Ayei gima nai kaa fatakop.
24 E, levantando-se dali, foi para os termos de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, não queria que alguém o soubesse, mas não pôde esconder-se;
25 Gima potsian ana moun, ito na guei moun tsunia a kakaii a tutuei iny masarau, nongoiny to Jisas ya naa veesau tsun mito Tsunia, ya ngats to na moun sa tsunguruu moun Ya.
25 Porque uma mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 A moun to aya na moun te agiir Finisia a muiny Grik tan gum fan tsian iny Siria kat fuainy ror tana taa Jiu. Ana ayei sing maamaa to Jisas ma buur ravainy Yan masarau tana guei moun tsunia.
26 E esta mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Ai Jisas tsue to tsunia, “Fa'ainy faamuainy tsom ir guei kakaii, er viits to, tana saa te gim non ma toobing tan fa'ainy ir kas a kainy ainy tan guei kakaii.” Jisas tanaf fakats tana moun.
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Ya biny towa sa tsue, “Man ovei Tsunaun, san kas kan fain a taran natiny ainy ror ainy farurus tan guei kakaii.” (A taa Jiu natiny asang raror a vainy sikia ma taa Jiun kas.)
28 Ela, porém, respondeu, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Jisas tsue to tsunia, “Ito na ka te tsue nyi na man, anyi onot rom tan tabin numaa tsuam; a masarau naus osing fakap bus a guei moun tsumanyi!”
29 Então ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Ana ayei tabin to fan sa nai sab a guei moun tsunia te soon non fetan, a masarau te naus osing ya.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, e que o demônio já tinha saído.
31 Jisas tsun sa naus osing a pan iny Taia, Ya toobing fi naa to fapoopoan nana Saidon ai tana gum fan iny Dekapolis sa nai ruak naa tana naaman iny Galili.
31 E ele, tornando a sair dos termos de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galiléia, pelos confins de Decápolis.
32 Ana vainy atoiny mito na mes a teina kuupio ana sikia kan ma natiny vegiau Tsunia ser sing maamaa Jisas ma fasaur Yan a niman patsuun ya.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Jisas nom fajesa patsukainy finy naa na mes Tsivon, ya rog iny to na karoor nan teinan a mes, ya kisuf to sa saras a riam nana mes.
33 E, tirando-o à parte, de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos; e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 Jisas matoong naa to Gormirmir, Ya fuas fakeits to, sa tsue tana mes, “Efata” man nan ya “Tapue!”
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, Abre-te.
35 Ana teinan ya arasan to, ana mian ya kenak kan nato, ya tanik iny vegiau faarof bus nato.
35 E logo se abriram os seus ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Ai Jisas tsue faparits of ratuari, ma siisio vaare ri na ka to tan ta mes; ya tsue faparits fatsian of pis ratuari, sana ri nai kuu fatsian vavis iny ya.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lhos proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Ana ri na fokinai te nongon saar rato. “Ayei kat faarof a fo mamatsiny ka,” te tsue fi ri, “Ana Ayei kan te kat a mes a koosi nongon faarof to ana baaoo vegiau fa'arasan faarof nato!”
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?