Marcos 7

SPS vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Taa Farasi vaaguam faavot fi to ten Jisas fiisen ramirin mes panan tan tsoiny fifaatsuts tan Faun tana taa Jiu to te poo fi me Jerusalem,
1 Foram ter com Jesus os fariseus, e alguns dos escribas vindos de Jerusalém,
2 ser tagei ir mes panan tsurin matisian Tsunia ainy fiisen me na nima rarin kukutsuan a sikia ma garus to te tsue fi non faun tsuri.
2 e repararam que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar.
3 A Farasi ana taa Jiu kan, sikia ror ma natiny ainy me na nimar a kukutsuan, ri natiny garus tsom ror a nimar vovou iny ror faun tan tsuvurari muan.
3 Pois os fariseus, e todos os judeus, guardando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar as mãos cuidadosamente;
4 Nainy te natiny tabin mirori tana tuan, ri sikia ror ma natiny ainy onot non te garus vatsvats tsom finy rori na tsivor. Mes Faun kinai iny muan te kainon natiny vovou iny rori to te sumainy rorin Faun te nom e Moses ten Gov tan kat iny garus gotan an nas an fo mes a fo nas kepaa.
4 e quando voltam do mercado, se não se purificarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como a lavagem de copos, de jarros e de vasos de bronze.
5 Ana Farasi an tsoiny fifaatsuts tan Faun rangats to Jisas, “Kat fei san matisian Tsumanyi gim ror ma vovou faarof iny kat tan fuainy tsuvurara ei, tana saa ri natiny ainy miror a nimar a kukutsuan?”
5 Perguntaram-lhe, pois, os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Ai Jisas tsue fatabin of ratuari, “E Aisaia na Kuigin te favaanan iny ya, amin vainy kat mapam, te gum fi non ya tan kirkir,
6 Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim;
7 Ri fafaatouf babainy tsun Varonyo, tana saa, ri fafaatsuts iny ror faun tana mes tsun sa faarei non Faun ten Gov.’ (Aisaia 29.13)
7 mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
8 Mi baainy Faun ten Gov, ana mi nom tap fapaparits iny rom kat tana tei muan.”
8 Vós deixais o mandamento de Deus, e vos apegais à tradição dos homens.
9 Jisas tsue pis to tsuri, “Amin vainy katkat sanaan rof iny fataanis osing Faun ten Gov, ana mi makok faarof rom kat tan fuainy tsuvumami,
9 Disse-lhes ainda: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para guardardes a vossa tradição.
10 tana saa te faarei non kirkir ten Moses te faan iny e Gov, ‘Fatsiitsii yam e tamamami ai tsinamami,’ ai ‘Sei na mes te fijiar non e taman ge tsinan ee ma atsun famat ravaa!’
10 Pois Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem maldisser ao pai ou à mãe, certamente morrerá.
11 Sana mi tsue faarof rom a mes ma kaa me ta ka te onot non tan faakouts ya taman ge tsinan, sana ayei tsue, ‘A ka to te asang of bus anyo Gov,’
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,
12 ai tan tsue to, te faarei non a sanaan sikia ma kainy faakouts e taman ge tsinan.
12 não mais lhe permitis fazer coisa alguma por seu pai ou por sua mãe,
13 Tan kat to aya mi kat rom vegiau ten Gov ka babainy tan kat tsumi te faan bus iny ami tana mesapan. A ka na kinai te kat fi non nei aya, te vovou iny romi.”
13 invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição que vós transmitistes; também muitas outras coisas semelhantes fazeis.
14 Ai Jisas fikoo pis rato na fokinai Tsunia sa tsue tsuri, “Nongon yam Tsonyo, ami na fokinai, am natiny towa.
14 E chamando a si outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós todos, e entendei.
15 Sikia ta ka iny jiarasan te onot non ma naa koman a mes a kat fifiiring towa matan e Gov, a sikia, a ka te tafuts ising minon koman a mes te kat fifiiring non ya.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, possa contaminá-lo; mas o que sai do homem, isso é que o contamina.
16 Nongon yam, mes kaa minon teinan iny nongon ma nongon faarof.”
16 {Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.}
17 Te naus osing Ya naa vainy, Ya sof to tana numaa, an matisian Tsunia rangats Towa na fo tsue fapapaar.
17 Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.
18 Ana Ayei tsue to tsuri, “Ami fapinpin kanem marom ge? Mi ma nat fi nei, ka iny jiarasan te naa fi non koman a mes a gim rom ma kat fiiring ya,
18 Respondeu-lhes ele: Assim também vós estais sem entender? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 tana saa to te naa non ya gagon, sikia non ma naa aaven ya, sai te naa non tana mokoor koman a mes ai te nai taagio ravainy ya.” (Tan kat to aya ai Jisas fa'arasainy to na ka to, mamatsiny kainy ainy onot non tan ainy.)
19 porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e é lançado fora? Assim declarou puros todos os alimentos.
20 Ana Ayei tsue pis to, “A ka te ruak ising minon nguen a mes te kat fifiiring non a mes,
20 E prosseguiu: O que sai do homem , isso é que o contamina.
21 tana saa ito te ruak minon aaven a mes, ton fo fakats iring, fifaanaum, kakabuts, kat iny fitokon,
21 Pois é do interior, do coração dos homens, que procedem os maus pensamentos, as prostituições, os furtos, os homicídios, os adultérios,
22 kat iny tsikoor, mataguas iny a ka tana mesapan, fo kat iny ngi'arapaar, gamgam, tsue fifiiring a mesmes, fitsufainy, govet vegiau, fapaas a tsivom, kat fapeepiou.
22 a cobiça, as maldades, o dolo, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a insensatez;
23 Fo kat iring to aya poo ising minon koman a mes, ai te kat fifiiring ya.”
23 todas estas más coisas procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Jisas kat to sa tsun Ya naus osing to na pan to aya, sa naa fi en naanaa panan a fuan a ngats fan iny Taia ai Saidon. Ya sof to koman a numaa tsugainy ta mes ma natiny Ya te kaa fi non Ya naa; sana Ayei gima nai kaa fatakop.
24 Levantando-se dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom. E entrando numa casa, não queria que ninguém o soubesse, mas não pode ocultar-se;
25 Gima potsian ana moun, ito na guei moun tsunia a kakaii a tutuei iny masarau, nongoiny to Jisas ya naa veesau tsun mito Tsunia, ya ngats to na moun sa tsunguruu moun Ya.
25 porque logo, certa mulher, cuja filha estava possessa de um espírito imundo, ouvindo falar dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés;
26 A moun to aya na moun te agiir Finisia a muiny Grik tan gum fan tsian iny Siria kat fuainy ror tana taa Jiu. Ana ayei sing maamaa to Jisas ma buur ravainy Yan masarau tana guei moun tsunia.
26 {ora, a mulher era grega, de origem siro-fenícia} e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Ai Jisas tsue to tsunia, “Fa'ainy faamuainy tsom ir guei kakaii, er viits to, tana saa te gim non ma toobing tan fa'ainy ir kas a kainy ainy tan guei kakaii.” Jisas tanaf fakats tana moun.
27 Respondeu-lhes Jesus: Deixa que primeiro se fartem os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lança-lo aos cachorrinhos.
28 Ya biny towa sa tsue, “Man ovei Tsunaun, san kas kan fain a taran natiny ainy ror ainy farurus tan guei kakaii.” (A taa Jiu natiny asang raror a vainy sikia ma taa Jiun kas.)
28 Ela, porém, replicou, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Jisas tsue to tsunia, “Ito na ka te tsue nyi na man, anyi onot rom tan tabin numaa tsuam; a masarau naus osing fakap bus a guei moun tsumanyi!”
29 Então ele lhe disse: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Ana ayei tabin to fan sa nai sab a guei moun tsunia te soon non fetan, a masarau te naus osing ya.
30 E, voltando ela para casa, achou a menina deitada sobre a cama, e que o demônio já havia saído.
31 Jisas tsun sa naus osing a pan iny Taia, Ya toobing fi naa to fapoopoan nana Saidon ai tana gum fan iny Dekapolis sa nai ruak naa tana naaman iny Galili.
31 Tendo Jesus partido das regiões de Tiro, foi por Sidom até o mar da Galiléia, passando pelas regiões de Decápolis.
32 Ana vainy atoiny mito na mes a teina kuupio ana sikia kan ma natiny vegiau Tsunia ser sing maamaa Jisas ma fasaur Yan a niman patsuun ya.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Jisas nom fajesa patsukainy finy naa na mes Tsivon, ya rog iny to na karoor nan teinan a mes, ya kisuf to sa saras a riam nana mes.
33 Jesus, pois, tirou-o de entre a multidão, à parte, meteu-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua;
34 Jisas matoong naa to Gormirmir, Ya fuas fakeits to, sa tsue tana mes, “Efata” man nan ya “Tapue!”
34 e erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse-lhe: Efatá; isto é Abre-te.
35 Ana teinan ya arasan to, ana mian ya kenak kan nato, ya tanik iny vegiau faarof bus nato.
35 E abriram-se-lhe os ouvidos, a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Ai Jisas tsue faparits of ratuari, ma siisio vaare ri na ka to tan ta mes; ya tsue faparits fatsian of pis ratuari, sana ri nai kuu fatsian vavis iny ya.
36 Então lhes ordenou Jesus que a ninguém o dissessem; mas, quando mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Ana ri na fokinai te nongon saar rato. “Ayei kat faarof a fo mamatsiny ka,” te tsue fi ri, “Ana Ayei kan te kat a mes a koosi nongon faarof to ana baaoo vegiau fa'arasan faarof nato!”
37 E se maravilhavam sobremaneira, dizendo: Tudo tem feito bem; faz até os surdos ouvir e os mudos falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra