Romanos 9

SET vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Wali Ondofolo bele mbainye nekandene, reyae elale a yoni-yoni na hele bangka mo, reyae ame-ame ebei. Raei kena ei u eisa Allahle Roh yae isaeyeufelene, raei elale a na helere benate.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Raei kenabe ehekaei hubanale, reniai rai na hibi mo kena beko u beko koyale,
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 rabuhine ban raei kani mbai kela mbainya yo Wali Ondofolore ehakoiboinye. Nebei yo Wali Ondofolore hila rabo halenainyele naeise, raei uwa mokoungehakale Allah olomo nensebonde nane merau reyae Wali Ondofolo bele wahaekonde.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Nebei ro miyae Israel orona mena nane merau Allah yae Naei kelu omi yae me baewoumi yo. Allah yae nebei ro miyae foi mokommile naeise nda me u yae mokowole: Naei nene waewae a kala-kalane kelewoumi, roko mbemba nare a hetewoumi, Musale walora wali heere foloukoke a ikeumi, Nare ei mom-mom imaene ei molonainyele mare yakaumiboke, nane merau bena honoifoyole ya benate rambun yoni-yoni nebei yore a hetewoumi.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Naei yobe naei kamahe naeite orona menara nda Yahudi kani kela meijakauboke. Naei orona menara Wali Ondofolo ro miyae uwa wanen mae meke. Wali Ondofolo Allah mbai, nanemene mere mokowole, Nare huba haei ban bumane kaenainyende. Amin!
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Nendahina Allah yae Abrahamde a heteungekoke, orona mena helen inyaibonde. Yahudi ro miyae helen Wali Ondofolore ehakoyeinye, nebei heteungekoke are elae ban abe raei mekai ma haraungebokale wamale ban. Rabuhine ban Yakuble orona mena ro miyae Israel kanina ro miyae yae elate yo nanemene Allah yae eleuboke wekeumi holona ro miyae mo ban.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Nane merau Abrahambe orona mena yae mo ban Allah yae eleuboke wekeumi holona ro miyaere inyaibonde, rabuhine ban Allah nda wanen Abrahamde a ukeunge, “Isaklera ensolensinde yo waei orona mena yae enaimironde.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Nebei mekainye naei miyae honounge kiyae yae honoukoke orona mena, Abrahambe orona mena yae Allah me ebaei, nebeibe Allah are heteungekoke huluinye Sarah yae honoke orona mena.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Rabuhine ban Allah nda wanen mae heteungekoke, “Reyae merau raungehikale bena honoifoyole ya Reyae benen merele mo, Sara ninae kelu fa hononde.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 — ausente —
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 Allah meraufe raungehike hului yembonde naeise, Ribkare nda a ukeunge, “Bena fa kiyae moinya fa naei yebaei bubaeise yembonde.”
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Nebei naeise Allahle yendo kayaalo nane merau nda Allah eleukoke a molaikoke, “Reyae Yakubre kena buhae herende, nebeibe Esaufe bae ikele yae korende.”
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Nebei aerene naendae wanen, Allahle u mekai na ijen ban mae umande? Nebei mekai ban,
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 rabuhine ban Allah yae Musare nda a ukeunge:
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Allah yae ro miyaere elengkonde ungemile naeise ro miyae yae kena ikowate huluinye ban, nane merau naei roibu yae baleumine ban, nebeibe Allahle kena nime haba huluinye ro miyaere isakowoumi.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Allahle homofae einye Allah nda a wanen mae Mesir naei Ondofolo Firaunde ukeunge, “Firaun, ware melereisate walora Raei uware kitaiseboke elae keleremibonde naeise, nane merau mokoremibonde Raei ro nda kani kela na hubane-hubane ro enaiseronde naeise, merau raungehikale huluinye ware Mesir kani naei ondofolore raneijewekale.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Nebeinye Allah naei kenare kole huluinye eimokowoumi ro miyae hiware yanekoi yase yae ei hawemmile nane merau ro miyae hiwa naei kena elae u elae eremimokombonde.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Nauwae, ro miyae hi nda a elengkonde, “Na ijen ban sele Allah ro miyaere me nommiyonde, rabuhine ban ro miyae nde yae Allah Naei kena kole huluinye mokolere a horombonde?”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Nebeibe mayae ro miyae mende naei Allah Naei a elelere a horaube? Naendae wanen, nuleungekoke rambun na hului nuleungekoke kiyaere a hinennehinde, “Rahene rare nda wanen mae nulewarae?” Na hului ban sele!
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Ebere helaise isaeyaeiboke mokate ro miyae nebei kendaa naei me einya lonbe na hului selene nebei kendaa kobou mbaisa rambun ma bee mokoukoube, hi ro bele anuwaunge hononde, hi ro ban anuwaunge hononde.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Allah na ijen ban mokole naeise ro miyae mbai eleikoi sului. Beko bakore Allah kena ikele nane merau beko bako mokate ro miyaere Allah na hingkin na yun ran kaembaei ranne ehee bukulu emmihayende. Nebeibe Naei kena ikelere mokainye ro miyae, beko mokommikonde naeise nuleungekoke yare, Allah kena u yae heraweyele.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 — ausente —
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 — ausente —
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Allahle yendo kayaalo Hosea Yahudi yo bele Yahudi ban yo belere Allah kaenemmile naei nda a ma yae moloukoke:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Nane merau,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Allahle yendo kayaalo Yesaya yae Israel ro miyae naeise nda a moloukoke:
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 rabuhine ban Tuhan are eleukoke huluinye mokombonde nda kani kelana ro miyae nanemene
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Yesaya be hokolona ro miyae naeise nda wanen eleukoke,
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Nebeinye aei a nda mekai yae elemakondere, Yahudi ro miyae ban wali himaloiboi naeise ehineyei ebaeyeibe, nebeibe Wali Ondofolo Naei a elelere hila rabo halaete aerene wali himalainyeboke ro miyae yae Allah me baele.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Nebeibe Yahudi ro miyae wali himalommibonde naei Musale walora wali heere foloukokere hubara haeisa yanainye hororebe, wali himalainyeboke ro miyae yae Allah me ebaei.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Rahene? Rabuhine ban wali himaloiboise nenaei u wake yae relaeinyene, Wali Ondofolo Naei a elelere hila rabo ehalei. Nebeinye Allah are heteungekoke Yesus Wali Ondofolo nebei yo naei naleisi-naleisi rukare yeuboke.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Yesus oro naleisi-naleisi naei ruka kaban wanen yeuboke naeise Allahle homofaene nda a molaikoke,
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra