Marcos 5
SET vs ARA
1 Gerasa kani Galilea bukoba nau reufine honole, nebeinye Yesus na moisa orowate yo bele na kai ainyoke.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Nebei anuwaunge ro mbai alo yae aungeboke. Maeinyoke Yesus kai eisa akowoke bele nda ro Yesusle hubainyeikondere ruka buluna bulei anuwaufa meke.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Nda ro ruka buluna bulei einye nekeweke, nauwa elaekei sele kowolene, rantai yae ikilenainyekondere na hului ban.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Roko helen oro me rantai yae ikileikoyainyele, nebeibe mere ikileikoyainye rantai hekeleikoyole orore ikileikoyainye besi insekoyole. Nebeinye ikilenainyekondere kabaeinyeke.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Na yane baei reniai rai bulei nolone bele elune bele ele mele koweke, ele kali mo kaeneweke, ruka yomo yae nauwa roroweke.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Yesus melere nahaufa erekeungene, habeleimeyele na bene ruke oro selen-selen roroukoke.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Yesus nare hineunge, “Wa ro nde?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Na hebaen sele nebei walobo Yesusre riyeunge nda anuwaufa nare ehukei eijae.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Elu yaeyae nebei anuwaufa na nobe obo riya kaban mbai eramanne baete anate.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Nda role uwa einya walobo yae Yesusre riyainye, “Maere weime ndi obo bokore ema! Waeimehi naei uwa eise yae emambon!”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Walobo yoni-yoni yae riwainyele are Yesus ehe koumikone, nda role uwara aibaleke obo holona kowate uwane ayeuboke. Obo 2.000 hului kowate kani yaeyaera habelewate, yun mae bune mo rorowate owate, nanemene bune anewate herewate.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Nda mekai yeubokere obo kayaare hebewate yo yae Gerasa kani yo kelaeunga honatere huwaimi. Nebeinye ro miyae na yora yora balaimeke, yeuboke rambunde na ijoko yae erenaibondere hokoumeke.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Yesusre bokore nda yo mekate bae, na bere alo yae aungeboke ro na malo foi hireukoke uwa osaeuboke nekewole erewainyene, nanemene buhae hele hokowoumi.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Yesus nda ro nauwa walobo holonare hukeumihike a bele obo bune anewate herewate a bele na ijoko yae erewate yo yae ro miyae hokoumekere huwaimi.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Nebeinye nda kanina nekate yo yae Yesusre na hebaen-sebaen riwainye nebei anuwaufa kennehinde a hire ende.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Walobo na uwanare hukeungehike ro, kainye hauwate hee Yesusre na hebaen-sebaen riwounge nare hakommibondere ehe konnekonde.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Nebei riwolere Yesus ehe okoikoi. Nda a yae weunge, “Waei imae obere waei yo yande yae eye, Allah ware mokoubokete are nane merau ware yanekoi yase yae ei aubokete are huweumiyende.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Nda ro eke Dekapolis kanina yo me bee honatene, Yesus naei uware onomi ikeungele abe huwoumi. Borowate yo nanemene fa yae bowate.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Yesus naei bukaiboke bukoba waise reufire okate. Nebei buhaeinye ro miyae helen hokoumeke, ele yae naeinyeboke.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Nebei yona Allahre ei mom-mom imae naei yun holona mbai na ro Yairus. Yesusre erekeungene bae na bene ane ruke.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Yesusre na hebaen-sebaen riyeunge, “Ra maengke buloone hereinyen-hereinyen eke kole. Herende belene, mei, raei imaere ale mere mo rameungehinde onomi yeungele.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Yairus naei imaere Yesus hakoungeboke ewote.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Nebei ewate nolone maengke mbai ha yae rileweke ralo yakama me bee oro hi nen bee bele yeuboke.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Roko helen dokter hiwa bokore onomire inyainyele naeise oroweke nebeibe na hului ban. Beko helen hubawounge nauwa bekore mo beweke. Na roi dokterre iwoumine baeungehoke.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Yesus yae ro miyae helen onomi yeumiyeke are nda maengke borouboke. Ro miyae helen nolora kikaweke Yesus na moisa euwaneufoke na malobe kataungehike.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Nebei mekai mokouboke rabuhine ban naei u benera elele, “Na malora mo katarensinde foi isebonde lonbe.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Yesus na malora kataungehike hee yae ha rileweke na hibi heunguke nebeisa nauwa onomi hubaungehike.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Nda maengke me kataungehike hee Yesus nauwa eisa onomire yeumi elae eukuke hubawounge. Nebeinya ro miyae helen hebatere weke ereumikoke mo hineumi, “Ra malo nde yae me kataungehike?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Na moisa orowate yo yae Yesusre wainye, “Eramae, ro miyae wa bokone ekinye mekinye kinyate lonbe, nde yae wa malo kataungehike ane hinamae?”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Nda a wainyere oboroi, Yesus ijoko reufire reufire erele na malore kataungehike kiyaere baeunge.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Nda maengke naei uware yeuboke naeisaeinye, oro me oinyeu wae hineuboke. Mokouboke rambun nanemene Yesusle bene oro selen-selen roroukoke wa huweunge.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Nebei a wanen huweungekokene Yesus nda maengkere weunge, “Waei hila rabo yae onomi ikete. Na foi mo eye, era buloo ban mae!”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Yesus nda maengkere ane weunge hee yae, Yairusle imaera kayaa ukaimile Yairusre a weise mekate yo yae wainye, “Wa maengke hereke ya! Guru rahe londe wabeungehinde ebere?”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Yairusre wainye are Yesus oboroi sele hebele. Euweke Yairusre weunge, “Buhae ohokoijae, Raei elele are hila rabo mo halei!”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Yairusle imaere enatere, hokolo name Petrus, Yakobus, Yohanes (Yakobus naka baeke) Yesus ehe koumikoke hakonainyekondere. Hiwa yore a hun raumihike nekewate.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Yairus naei imaene ekate Yesus erewole rime yo, holo yae wowo, aku nau bumana hele kiteuboke. Rime kali a yan bu yan kaenate.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Yesus eweufike rimere rimate yore weumi, “Rahene nda mekai ton aku nau wae rime yae felaufake rimaube? Nda fa eherei, ijongku lonbe honole!”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Nebeibe nda yo Yesusre re yae harainye. Nebeinye nanemene hukeumihike. Hokolo name bele, nenake naeko bele, Yesus yae ukeumi nangkele nda fa honole yowaise ayeuboke.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Yairus na maengke hereke honolere Yesus na mera ikeleungeboke, Aram afaeu wae weunge, “Talita kumi” na mekai, “Maengke fa, Reyae ware wawale, ‘Ainyu!’ ”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Nda maengke na ralo yakama me bee oro hi nen bee bele. Yesus annundere ukeunge heera aunguke ele melene kowole, erewainye yo nanemene fa yae bowate.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Hiwa yore nda maengkere Yesus waleungeboke abe hungaimiyende belene, a elaekei sele yae Yesus a hun kolowoumi. Nebeisa weumi nda maengke eraman yenne aneuko.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?