Marcos 5
SET vs ACF
1 Gerasa kani Galilea bukoba nau reufine honole, nebeinye Yesus na moisa orowate yo bele na kai ainyoke.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Nebei anuwaunge ro mbai alo yae aungeboke. Maeinyoke Yesus kai eisa akowoke bele nda ro Yesusle hubainyeikondere ruka buluna bulei anuwaufa meke.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Nda ro ruka buluna bulei einye nekeweke, nauwa elaekei sele kowolene, rantai yae ikilenainyekondere na hului ban.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Roko helen oro me rantai yae ikileikoyainyele, nebeibe mere ikileikoyainye rantai hekeleikoyole orore ikileikoyainye besi insekoyole. Nebeinye ikilenainyekondere kabaeinyeke.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Na yane baei reniai rai bulei nolone bele elune bele ele mele koweke, ele kali mo kaeneweke, ruka yomo yae nauwa roroweke.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Yesus melere nahaufa erekeungene, habeleimeyele na bene ruke oro selen-selen roroukoke.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 — ausente —
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Yesus nare hineunge, “Wa ro nde?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Na hebaen sele nebei walobo Yesusre riyeunge nda anuwaufa nare ehukei eijae.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Elu yaeyae nebei anuwaufa na nobe obo riya kaban mbai eramanne baete anate.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Nda role uwa einya walobo yae Yesusre riyainye, “Maere weime ndi obo bokore ema! Waeimehi naei uwa eise yae emambon!”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Walobo yoni-yoni yae riwainyele are Yesus ehe koumikone, nda role uwara aibaleke obo holona kowate uwane ayeuboke. Obo 2.000 hului kowate kani yaeyaera habelewate, yun mae bune mo rorowate owate, nanemene bune anewate herewate.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Nda mekai yeubokere obo kayaare hebewate yo yae Gerasa kani yo kelaeunga honatere huwaimi. Nebeinye ro miyae na yora yora balaimeke, yeuboke rambunde na ijoko yae erenaibondere hokoumeke.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Yesusre bokore nda yo mekate bae, na bere alo yae aungeboke ro na malo foi hireukoke uwa osaeuboke nekewole erewainyene, nanemene buhae hele hokowoumi.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Yesus nda ro nauwa walobo holonare hukeumihike a bele obo bune anewate herewate a bele na ijoko yae erewate yo yae ro miyae hokoumekere huwaimi.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Nebeinye nda kanina nekate yo yae Yesusre na hebaen-sebaen riwainye nebei anuwaufa kennehinde a hire ende.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Walobo na uwanare hukeungehike ro, kainye hauwate hee Yesusre na hebaen-sebaen riwounge nare hakommibondere ehe konnekonde.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Nebei riwolere Yesus ehe okoikoi. Nda a yae weunge, “Waei imae obere waei yo yande yae eye, Allah ware mokoubokete are nane merau ware yanekoi yase yae ei aubokete are huweumiyende.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Nda ro eke Dekapolis kanina yo me bee honatene, Yesus naei uware onomi ikeungele abe huwoumi. Borowate yo nanemene fa yae bowate.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Yesus naei bukaiboke bukoba waise reufire okate. Nebei buhaeinye ro miyae helen hokoumeke, ele yae naeinyeboke.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Nebei yona Allahre ei mom-mom imae naei yun holona mbai na ro Yairus. Yesusre erekeungene bae na bene ane ruke.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Yesusre na hebaen-sebaen riyeunge, “Ra maengke buloone hereinyen-hereinyen eke kole. Herende belene, mei, raei imaere ale mere mo rameungehinde onomi yeungele.”
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Yairus naei imaere Yesus hakoungeboke ewote.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Nebei ewate nolone maengke mbai ha yae rileweke ralo yakama me bee oro hi nen bee bele yeuboke.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Roko helen dokter hiwa bokore onomire inyainyele naeise oroweke nebeibe na hului ban. Beko helen hubawounge nauwa bekore mo beweke. Na roi dokterre iwoumine baeungehoke.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Yesus yae ro miyae helen onomi yeumiyeke are nda maengke borouboke. Ro miyae helen nolora kikaweke Yesus na moisa euwaneufoke na malobe kataungehike.
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 Nebei mekai mokouboke rabuhine ban naei u benera elele, “Na malora mo katarensinde foi isebonde lonbe.”
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Yesus na malora kataungehike hee yae ha rileweke na hibi heunguke nebeisa nauwa onomi hubaungehike.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Nda maengke me kataungehike hee Yesus nauwa eisa onomire yeumi elae eukuke hubawounge. Nebeinya ro miyae helen hebatere weke ereumikoke mo hineumi, “Ra malo nde yae me kataungehike?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Na moisa orowate yo yae Yesusre wainye, “Eramae, ro miyae wa bokone ekinye mekinye kinyate lonbe, nde yae wa malo kataungehike ane hinamae?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Nda a wainyere oboroi, Yesus ijoko reufire reufire erele na malore kataungehike kiyaere baeunge.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Nda maengke naei uware yeuboke naeisaeinye, oro me oinyeu wae hineuboke. Mokouboke rambun nanemene Yesusle bene oro selen-selen roroukoke wa huweunge.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Nebei a wanen huweungekokene Yesus nda maengkere weunge, “Waei hila rabo yae onomi ikete. Na foi mo eye, era buloo ban mae!”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Yesus nda maengkere ane weunge hee yae, Yairusle imaera kayaa ukaimile Yairusre a weise mekate yo yae wainye, “Wa maengke hereke ya! Guru rahe londe wabeungehinde ebere?”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Yairusre wainye are Yesus oboroi sele hebele. Euweke Yairusre weunge, “Buhae ohokoijae, Raei elele are hila rabo mo halei!”
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Yairusle imaere enatere, hokolo name Petrus, Yakobus, Yohanes (Yakobus naka baeke) Yesus ehe koumikoke hakonainyekondere. Hiwa yore a hun raumihike nekewate.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Yairus naei imaene ekate Yesus erewole rime yo, holo yae wowo, aku nau bumana hele kiteuboke. Rime kali a yan bu yan kaenate.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Yesus eweufike rimere rimate yore weumi, “Rahene nda mekai ton aku nau wae rime yae felaufake rimaube? Nda fa eherei, ijongku lonbe honole!”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Nebeibe nda yo Yesusre re yae harainye. Nebeinye nanemene hukeumihike. Hokolo name bele, nenake naeko bele, Yesus yae ukeumi nangkele nda fa honole yowaise ayeuboke.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Yairus na maengke hereke honolere Yesus na mera ikeleungeboke, Aram afaeu wae weunge, “Talita kumi” na mekai, “Maengke fa, Reyae ware wawale, ‘Ainyu!’ ”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Nda maengke na ralo yakama me bee oro hi nen bee bele. Yesus annundere ukeunge heera aunguke ele melene kowole, erewainye yo nanemene fa yae bowate.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Hiwa yore nda maengkere Yesus waleungeboke abe hungaimiyende belene, a elaekei sele yae Yesus a hun kolowoumi. Nebeisa weumi nda maengke eraman yenne aneuko.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?