Números 21

SES vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Arad koyraa kokoyoo kaŋ ti Kanaŋ boro kaŋ ga goro Negew maa kaŋ Izirayel borey goo ma kaa nda Atarim fondaa here. A na Izirayel borey wongu, a na affooyaŋ daŋ baɲɲataray.
1 Ouvindo o cananeu, rei de Arade, que habitava para o lado sul, que Israel vinha pelo caminho dos espias, pelejou contra Israel, e dele levou alguns prisioneiros.
2 Izirayel na allaahidu zaa Abadantaa se, i nee: «Nda nʼna jamaa woo daŋ ir kabey ra, ir ga ngi koyrawey halaci sõy.»
2 Então Israel fez um voto ao Senhor, dizendo: Se de fato entregares este povo na minha mão, destruirei totalmente as suas cidades.
3 Abadantaa na haŋajer Izirayel šennoo se, a na Kanaŋ borey daŋ kabey ra. I na ngi nda ngi koyrawey halaci sõy, de i na nongoo maaɲoo daŋ Horma (maanaa «halaci sõy»).
3 O Senhor, pois, ouviu a voz de Israel, e lhe entregou os cananeus; e os israelitas destruíram totalmente, a eles e às suas cidades; e o nome daquele lugar chamou Hormá.
4 I hun Hor tondi hondoo do ka Kakaarey teekoo fondaa zaa ka Edom gandaa kuubi. Fondaa ra, jamaa biney hun.
4 Então partiram do monte Hor, pelo caminho do Mar Vermelho, a rodear a terra de Edom; porém a alma do povo angustiou-se naquele caminho.
5 I šelaŋ Irkoy nda Musa ga ka nee: «Cin se war gʼir žigandi ka hun Misira? Hala ir ma buu saajoo woo ra wala? Zama ŋaayan sii ne, hari sii ne, ir biney hun nda ŋaayan takaa-takaa woo.»
5 E o povo falou contra Deus e contra Moisés: Por que nos fizestes subir do Egito para que morrêssemos neste deserto? Pois aqui nem pão nem água há; e a nossa alma tem fastio deste pão tão vil.
6 Woo ga, Abadantaa na gondi naajikoyniyaŋ sanba jamaa ga. I na jamaa ɲama, de boro boobo buu Izirayel jamaa ra.
6 Então o Senhor mandou entre o povo serpentes ardentes, que picaram o povo; e morreu muita gente em Israel.
7 Jamaa kaa Musa do ka nee: «Ir na zunubu tee ka šelaŋ Abadantaa ga, ka šelaŋ ni ga. Abadantaa ŋaaray hala a ma gondey moorandi ir.» Musa na Irkoy ŋaaray jamaa se.
7 Por isso o povo veio a Moisés, e disse: Havemos pecado, porquanto temos falado contra o Senhor e contra ti; ora ao Senhor que tire de nós estas serpentes. Então Moisés orou pelo povo.
8 Abadantaa nee Musa se: «Gondi naajikoyni tee, mʼa jer bundu ga, boro kul kaŋ gondi nʼa ɲama, nda a nʼa guna, koyoo ga huna.»
8 E disse o Senhor a Moisés: Faze-te uma serpente ardente, e põe-na sobre uma haste; e será que viverá todo o que, tendo sido picado, olhar para ela.
9 Musa na alhan gondi tee kʼa daŋ bundoo ga. Boro kaŋ gondi nʼa ɲama, de a na alhan gondoo guna, koyoo ga huna.
9 E Moisés fez uma serpente de metal, e pô-la sobre uma haste; e sucedia que, picando alguma serpente a alguém, quando esse olhava para a serpente de metal, vivia.
10 Izirayel borey koy, i goro Obot.
10 Então os filhos de Israel partiram, e alojaram-se em Obote.
11 I hun Obot ka koy goro Iye-Abarim, saajoo ra kaŋ ga tenje Mowab, waynahunay here.
11 Depois partiram de Obote e alojaram-se nos outeiros de Ije-Abarim, no deserto que está defronte de Moabe, ao nascente do sol.
12 I hun no din ka koy goro Zered gooroo ra.
12 Dali partiram, e alojaram-se junto ao ribeiro de Zerede.
13 I hun no din ka koy goro Arnoŋ isaa jere foo here kaŋ ga bisa saajoo ra ka hun Amor borey laboo ga, zama Arnoŋ ti Mowab gandaa hirri foo kaŋ goo Mowab nda Amor borey game.
13 E dali partiram e alojaram-se no lado de Arnom, que está no deserto e sai dos termos dos amorreus; porque Arnom é o termo de Moabe, entre Moabe e os amorreus.
14 Woo maaganda se Abadantaa wongey citaaboo ra i ga nee: «Waheb kaŋ goo Sufa gandaa ra, nda Arnoŋ isaa harey,
14 Por isso se diz no livro das guerras do Senhor: O que fiz no Mar Vermelho e nos ribeiros de Arnom,
15 nda haroo kaŋ hun ka koy Ar laboo here ka koy jeesi Mowab gandaa hirroo ga.»
15 E à corrente dos ribeiros, que descendo para a situação de Ar, se encosta aos termos de Moabe.
16 I hun no din ka koy Ber (maanaa «day»), no din ra dayoo goo kaŋ ga Abadantaa nee Musa se: «Jamaa marga, ay gʼi noo hari.»
16 E dali partiram para Beer; este é o poço do qual o Senhor disse a Moisés: Ajunta o povo e lhe darei água.
17 Woo se Izirayel don ka nee:
17 Então Israel cantou este cântico: Brota, ó poço! Cantai dele:
18 Day kaŋ boŋkoyney nʼa fanši,
18 Tu, poço, que cavaram os príncipes, que escavaram os nobres do povo, e o legislador com os seus bordões; e do deserto partiram para Mataná;
19 i hun Matana ka koy Nahaliyel, i hun Nahaliyel ka koy Bamot,
19 E de Mataná a Naaliel, e de Naaliel a Bamote.
20 i hun Bamot ka koy sosooroo ra kaŋ goo Mowab gandaa ra, Pisiga tondi hondoo boŋoo jeroo ga kaŋ ga boro ga saajoo honnay.
20 E de Bamote ao vale que está no campo de Moabe, no cume de Pisga, e à vista do deserto.
21 Izirayel borey na dontokawyaŋ sanba Sihoŋ kaŋ ti Amor borey kokoyoo do ka nee a se:
21 Então Israel mandou mensageiros a Siom, rei dos amorreus, dizendo:
22 «Naŋ ya bisa nda ni gandaa. Ir si hun fondaa ra ka bisa nda faarey, ir si bisa nda alaneb faarey, ir si dayey harey haŋ. Ir ga hanga kokoyoo fondaa hala ir ma bisa ni gandaa ra.»
22 Deixa-me passar pela tua terra; não nos desviaremos pelos campos nem pelas vinhas; as águas dos poços não beberemos; iremos pela estrada real até que passemos os teus termos.
23 Sihoŋ mana yadda Izirayel borey ma bisa nda nga gandaa laboo. Sihoŋ na nga jamaa kul marga ka koy Izirayel kubay saajoo ra, a too Yahas, no din ra i na Izirayel wongu.
23 Porém Siom não deixou passar a Israel pelos seus termos; antes Siom congregou todo o seu povo, e saiu ao encontro de Israel no deserto, e veio a Jaza, e pelejou contra Israel.
24 Izirayel nʼa kar kʼa wii nda takuba ka ngi gandaa taa, kʼa dii za Arnoŋ isaa hala Yabok isaa ka koy Amoŋ borey gandaa hirroo ga, zama Amoŋ borey gandaa hirroo nka cinandi nda cete.
24 Mas Israel o feriu ao fio da espada, e tomou a sua terra em possessão, desde Arnom até Jaboque, até aos filhos de Amom; porquanto o termo dos filhos de Amom era forte.
25 Izirayel goro Amor borey koyrawey ra, i goro ba Hešboŋ koyraa nda nga koyra kanbey kul.
25 Assim Israel tomou todas as cidades; e habitou em todas elas, em Hesbom e em todas as suas aldeias.
26 Hešboŋ manʼti kala Sihoŋ kaŋ ti Amor borey kokoyoo koyraa. Nga no ka Mowab kokoyoo kaŋ goo no cee jinaa wongu, a na nga gandaa kul taa a kone hala Arnoŋ isaa do.
26 Porque Hesbom era cidade de Siom, rei dos amorreus, que tinha pelejado contra o precedente rei dos moabitas, e tinha tomado da sua mão toda a sua terra até Arnom.
27 Woo se donkey ga nee:
27 Por isso dizem os que falam em provérbios: Vinde a Hesbom; edifique-se e estabeleça-se a cidade de Siom.
28 zama nuune fatta Hešboŋ,
28 Porque fogo saiu de Hesbom, e uma chama da cidade de Siom; e consumiu a Ar dos moabitas, e os senhores dos altos de Arnom.
29 Ni bone, Mowab,
29 Ai de ti, Moabe! perdido és, povo de Quemos! entregou seus filhos, que iam fugindo, e suas filhas, como cativas a Siom, rei dos amorreus.
30 Ir nʼi hay nda biraw,
30 E nós os derribamos; Hesbom perdida é até Dibom, e os assolamos até Nofá, que se estende até Medeba.
31 Takaa woo nda Izirayel goro Amor borey gandaa ra.
31 Assim Israel habitou na terra dos amorreus.
32 Musa na boroyaŋ sanba i ma Yazer koyraa guna. Woo banda ga, i na nga koyra kanbey dii. Amor borey kaŋ goo no din, i nʼi gaaray kʼi kaa no.
32 Depois mandou Moisés espiar a Jazer, e tomaram as suas aldeias, e daquela possessão lançaram os amorreus que estavam ali.
33 I bere ka žigi ka koy nda Bašaŋ gandaa fondaa. Og kaŋ ti Bašaŋ kokoyoo, nga nda nga jamaa kul kʼi kubay kʼi wongu Edreyi.
33 Então viraram-se, e subiram o caminho de Basã; e Ogue, rei de Basã, saiu contra eles, ele e todo o seu povo, à peleja em Edrei.
34 Abadantaa nee Musa se: «Masi hunbur a, ay nʼa daŋ ni kaboo ra, nga, nda nga jamaa kul, nda nga gandaa. Ma hayaa tee a se kaŋ nʼnʼa tee Sihoŋ se kaŋ ti Amor borey kokoyoo kaŋ goro Hešboŋ.»
34 E disse o Senhor a Moisés: Não o temas, porque eu o tenho dado na tua mão, a ele, e a todo o seu povo, e a sua terra, e far-lhe-ás como fizeste a Siom, rei dos amorreus, que habitava em Hesbom.
35 I nʼa kar, nga, nda nga izʼarey, nda nga jamaa kul, i mana baahunante kul naŋ a se. I na nga gandaa dii.
35 E de tal maneira o feriram, a ele e a seus filhos, e a todo o seu povo, que nenhum deles escapou; e tomaram a sua terra em possessão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra