Números 21

SES vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Arad koyraa kokoyoo kaŋ ti Kanaŋ boro kaŋ ga goro Negew maa kaŋ Izirayel borey goo ma kaa nda Atarim fondaa here. A na Izirayel borey wongu, a na affooyaŋ daŋ baɲɲataray.
1 Ora, ouvindo o cananeu, rei de Arade, que habitava no Negebe, que Israel vinha pelo caminho de Atarim, pelejou contra Israel, e levou dele alguns prisioneiros.
2 Izirayel na allaahidu zaa Abadantaa se, i nee: «Nda nʼna jamaa woo daŋ ir kabey ra, ir ga ngi koyrawey halaci sõy.»
2 Então Israel fez um voto ao Senhor, dizendo: Se na verdade entregares este povo nas minhas mãos, destruirei totalmente as suas cidades.
3 Abadantaa na haŋajer Izirayel šennoo se, a na Kanaŋ borey daŋ kabey ra. I na ngi nda ngi koyrawey halaci sõy, de i na nongoo maaɲoo daŋ Horma (maanaa «halaci sõy»).
3 O Senhor, pois, ouviu a voz de Israel, e entregou-lhe os cananeus; e os israelitas os destruíram totalmente, a eles e às suas cidades; e chamou-se aquele lugar Horma.
4 I hun Hor tondi hondoo do ka Kakaarey teekoo fondaa zaa ka Edom gandaa kuubi. Fondaa ra, jamaa biney hun.
4 Então partiram do monte Hor, pelo caminho que vai ao Mar Vermelho, para rodearem a terra de Edom; e a alma do povo impacientou-se por causa do caminho.
5 I šelaŋ Irkoy nda Musa ga ka nee: «Cin se war gʼir žigandi ka hun Misira? Hala ir ma buu saajoo woo ra wala? Zama ŋaayan sii ne, hari sii ne, ir biney hun nda ŋaayan takaa-takaa woo.»
5 E o povo falou contra Deus e contra Moisés: Por que nos fizestes subir do Egito, para morrermos no deserto? pois aqui não há pão e não há água: e a nossa alma tem fastio deste miserável pão.
6 Woo ga, Abadantaa na gondi naajikoyniyaŋ sanba jamaa ga. I na jamaa ɲama, de boro boobo buu Izirayel jamaa ra.
6 Então o Senhor mandou entre o povo serpentes abrasadoras, que o mordiam; e morreu muita gente em Israel.
7 Jamaa kaa Musa do ka nee: «Ir na zunubu tee ka šelaŋ Abadantaa ga, ka šelaŋ ni ga. Abadantaa ŋaaray hala a ma gondey moorandi ir.» Musa na Irkoy ŋaaray jamaa se.
7 Pelo que o povo veio a Moisés, e disse: Pecamos, porquanto temos falado contra o Senhor e contra ti; ora ao Senhor para que tire de nós estas serpentes. Moisés, pois, orou pelo povo.
8 Abadantaa nee Musa se: «Gondi naajikoyni tee, mʼa jer bundu ga, boro kul kaŋ gondi nʼa ɲama, nda a nʼa guna, koyoo ga huna.»
8 Então disse o Senhor a Moisés: Faze uma serpente de bronze, e põe-na sobre uma haste; e será que todo mordido que olhar para ela viverá.
9 Musa na alhan gondi tee kʼa daŋ bundoo ga. Boro kaŋ gondi nʼa ɲama, de a na alhan gondoo guna, koyoo ga huna.
9 Fez, pois, Moisés uma serpente de bronze, e pô-la sobre uma haste; e sucedia que, tendo uma serpente mordido a alguém, quando esse olhava para a serpente de bronze, vivia.
10 Izirayel borey koy, i goro Obot.
10 Partiram, então, os filhos de Israel, e acamparam-se em Obote.
11 I hun Obot ka koy goro Iye-Abarim, saajoo ra kaŋ ga tenje Mowab, waynahunay here.
11 Depois partiram de Obote, e acamparam-se em Ije-Abarim, no deserto que está defronte de Moabe, para o nascente.
12 I hun no din ka koy goro Zered gooroo ra.
12 Dali partiram, e acamparam-se no vale de Zerede.
13 I hun no din ka koy goro Arnoŋ isaa jere foo here kaŋ ga bisa saajoo ra ka hun Amor borey laboo ga, zama Arnoŋ ti Mowab gandaa hirri foo kaŋ goo Mowab nda Amor borey game.
13 E, partindo dali, acamparam-se além do Arnom, que está no deserto e sai dos termos dos amorreus; porque o Arnom é o termo de Moabe, entre Moabe e os amorreus.
14 Woo maaganda se Abadantaa wongey citaaboo ra i ga nee: «Waheb kaŋ goo Sufa gandaa ra, nda Arnoŋ isaa harey,
14 Pelo que se diz no livro das guerras do Senhor: Vaebe em Sufa, e os vales do Arnom,
15 nda haroo kaŋ hun ka koy Ar laboo here ka koy jeesi Mowab gandaa hirroo ga.»
15 e o declive dos vales, que se inclina para a situação Ar, e se encosta aos termos de Moabe
16 I hun no din ka koy Ber (maanaa «day»), no din ra dayoo goo kaŋ ga Abadantaa nee Musa se: «Jamaa marga, ay gʼi noo hari.»
16 Dali vieram a Beer; esse é o poço do qual o Senhor disse a Moisés: Ajunta o povo, e lhe darei água.
17 Woo se Izirayel don ka nee:
17 Então Israel cantou este cântico: Brota, ó poço! E vós, entoai-lhe cânticos!
18 Day kaŋ boŋkoyney nʼa fanši,
18 Ao poço que os príncipes cavaram, que os nobres do povo escavaram com o bastão, e com os seus bordões. Do deserto vieram a Matana;
19 i hun Matana ka koy Nahaliyel, i hun Nahaliyel ka koy Bamot,
19 de Matana a Naaliel; de Naaliel a Bamote;
20 i hun Bamot ka koy sosooroo ra kaŋ goo Mowab gandaa ra, Pisiga tondi hondoo boŋoo jeroo ga kaŋ ga boro ga saajoo honnay.
20 e de Bamote ao vale que está no campo de Moabe, ao cume de Pisga, que dá para o deserto.
21 Izirayel borey na dontokawyaŋ sanba Sihoŋ kaŋ ti Amor borey kokoyoo do ka nee a se:
21 Então Israel mandou mensageiros a Siom, rei dos amorreus, a dizer-lhe:
22 «Naŋ ya bisa nda ni gandaa. Ir si hun fondaa ra ka bisa nda faarey, ir si bisa nda alaneb faarey, ir si dayey harey haŋ. Ir ga hanga kokoyoo fondaa hala ir ma bisa ni gandaa ra.»
22 Deixa-me passar pela tua terra; não nos desviaremos para os campos nem para as vinhas; as águas dos poços não beberemos; iremos pela estrada real até que tenhamos passado os teus termos.
23 Sihoŋ mana yadda Izirayel borey ma bisa nda nga gandaa laboo. Sihoŋ na nga jamaa kul marga ka koy Izirayel kubay saajoo ra, a too Yahas, no din ra i na Izirayel wongu.
23 Siom, porém, não deixou Israel passar pelos seus termos; pelo contrário, ajuntou todo o seu povo, saiu ao encontro de Israel no deserto e, vindo a Jaza, pelejou contra ele.
24 Izirayel nʼa kar kʼa wii nda takuba ka ngi gandaa taa, kʼa dii za Arnoŋ isaa hala Yabok isaa ka koy Amoŋ borey gandaa hirroo ga, zama Amoŋ borey gandaa hirroo nka cinandi nda cete.
24 Mas Israel o feriu ao fio da espada, e apoderou-se da sua terra, desde o Arnom até o Jaboque, até os amonitas; porquanto a fronteira dos amonitas era fortificada.
25 Izirayel goro Amor borey koyrawey ra, i goro ba Hešboŋ koyraa nda nga koyra kanbey kul.
25 Assim Israel tomou todas as cidades dos amorreus e habitou nelas, em Hesbom e em todas as suas aldeias.
26 Hešboŋ manʼti kala Sihoŋ kaŋ ti Amor borey kokoyoo koyraa. Nga no ka Mowab kokoyoo kaŋ goo no cee jinaa wongu, a na nga gandaa kul taa a kone hala Arnoŋ isaa do.
26 Porque Hesbom era a cidade de Siom, rei dos amorreus, que pelejara contra o precedente rei de Moabe, e tomara da mão dele toda a sua terra até o Arnom.
27 Woo se donkey ga nee:
27 Pelo que dizem os que falam por provérbios: Vinde a Hesbom! edifique-se e estabeleça-se a cidade de Siom!
28 zama nuune fatta Hešboŋ,
28 Porque fogo saiu de Hesbom, e uma chama da cidade de Siom; e devorou a Ar de Moabe, aos senhores dos altos do Arnom.
29 Ni bone, Mowab,
29 Ai de ti, Moabe! perdido estás, povo de Quemós! Entregou seus filhos como fugitivos, e suas filhas como cativas, a Siom, rei dos amorreus.
30 Ir nʼi hay nda biraw,
30 Nós os asseteamos; Hesbom está destruída até Dibom, e os assolamos até Nofá, que se estende até Medeba.
31 Takaa woo nda Izirayel goro Amor borey gandaa ra.
31 Assim habitou Israel na terra dos amorreus.
32 Musa na boroyaŋ sanba i ma Yazer koyraa guna. Woo banda ga, i na nga koyra kanbey dii. Amor borey kaŋ goo no din, i nʼi gaaray kʼi kaa no.
32 Depois Moisés mandou espiar a Jazer, e tomaram as suas aldeias e expulsaram os amorreus que ali estavam.
33 I bere ka žigi ka koy nda Bašaŋ gandaa fondaa. Og kaŋ ti Bašaŋ kokoyoo, nga nda nga jamaa kul kʼi kubay kʼi wongu Edreyi.
33 Então viraram-se, e subiram pelo caminho de Basã. E Ogue, rei de Basã, saiu-lhes ao encontro, ele e todo o seu povo, para lhes dar batalha em Edrei.
34 Abadantaa nee Musa se: «Masi hunbur a, ay nʼa daŋ ni kaboo ra, nga, nda nga jamaa kul, nda nga gandaa. Ma hayaa tee a se kaŋ nʼnʼa tee Sihoŋ se kaŋ ti Amor borey kokoyoo kaŋ goro Hešboŋ.»
34 Disse, pois, o Senhor a Moisés: Não o temas, porque eu to entreguei na mão, a ele, a todo o seu povo, e à sua terra; e far-lhe-ás como fizeste a Siom, rei dos amorreus, que habitava em Hesbom.
35 I nʼa kar, nga, nda nga izʼarey, nda nga jamaa kul, i mana baahunante kul naŋ a se. I na nga gandaa dii.
35 Assim o feriram, a ele e seus filhos, e a todo o seu povo, até que nenhum lhe ficou restando; também se apoderaram da terra dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra