Rute 2

RMYLOVARI vs NVT

Sair da comparação
RMYLOVARI
NVT Nova Versão Transformadora
1 Кай лэ Наоми сас нямо па лакэ ромэски риг анда коды жэ вица, со ви о Элимелех, барвало ай пативало мануш, по анав Боаз.
1 Havia em Belém um homem rico e respeitado chamado Boaz. Ele era parente de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Моавитянка Рут пхэндас ла Наомиякэ:
2 Certo dia, Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo ver se alguém, em sua bondade, me permite recolher as espigas de cereal que sobrarem”. Noemi respondeu: “Está bem, minha filha, pode ir”.
3 Вой гэлас ай лас тэ кидэл, со ащёлас пала бутяра. Кэрдилас кадэ, со вой авилас пэ коды риг лэ маляки, сави сас лэ Боазоски анда вица Элимелехоски.
3 Rute saiu para colher espigas após os ceifeiros. Aconteceu de ela ir trabalhar num campo que pertencia a Boaz, parente de seu sogro, Elimeleque.
4 Ворта андэ коды врама анда Вифлеем авилас Боаз ай дас опрэ лэ бутярэнго дес:
4 Enquanto Rute estava ali, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: “O S enhor esteja com vocês!”. “O S
5 Боаз пущлас кай май баро пэ кидэтора:
5 Então Boaz perguntou a seu capataz: “Quem é aquela moça? A quem ela pertence?”.
6 О баро пхэндас:
6 O capataz respondeu: “É a moça que veio de Moabe com Noemi.
7 Вой пхэндас: «Мангав тут, дэ ман тэ кидав опрэ сэмно, кай пэлэ пала кидэтора». Вой авилас пэ мал ай инкэрдёлас катэ катар о ғайнало жи аканак; ай фэри эк-цэра ғодоныяс тэла тэтэво.
7 Hoje de manhã ela me pediu permissão para colher espigas após os ceifeiros. Desde que chegou, não parou de trabalhar um instante sequer, a não ser por alguns minutos de descanso no abrigo”.
8 Боаз пхэндас э Рутакэ:
8 Boaz foi até Rute e disse: “Ouça, minha filha. Quando for colher espigas, fique conosco; não vá a nenhum outro campo. Acompanhe as moças que trabalham para mim.
9 Дыкх, пэ сави мал кидэн мурэ мануш, ай инкэрдюв кхэтанэ лэ жювлянца. Мэ пхэндэм мурэ бутярэнгэ тэ на азбан тут. Ай кана камэса тэ пэс, жя ай пи анда кхорэ, савэ пхэрдярэн мурэ бутяра.
9 Observe em que parte do campo estão colhendo e vá atrás delas. Avisei os homens para não a tratarem mal. E, quando tiver sede, sirva-se da água que os servos tiram do poço”.
10 Вой бандилас муеса каринг э пхув ай цыписардас:
10 Rute se curvou diante dele, com o rosto no chão, e disse: “O que fiz para merecer tanta bondade? Sou apenas uma estrangeira!”.
11 Боаз пхэндас:
11 “Eu sei”, respondeu Boaz. “Mas também sei de tudo que você fez por sua sogra desde a morte de seu marido. Ouvi falar de como você deixou seu pai, sua mãe e sua própria terra para viver aqui no meio de desconhecidos.
12 Мэк дэл тут лащипэ о Рай Яхва анда кадо, со ту кэрдан. Тэ лэс ту баро миштыпэ катар о Рай Яхва, Дэл Израилёско, каринг Саво ту авилан тэ аракхэс пачя тэла Лэскэ пхака.
12 Que o S enhor , o Deus de Israel, sob cujas asas você veio se refugiar, a recompense ricamente pelo que você fez.”
13 — Тэ аракхо ви май дур милошаго андэ тирэ якха, муро рай, — пхэндас вой. — Ту чендэшысардан ман ай ворбисас манца лащимаса, ви чи дыкхлан по кодо, кэ чи сым анда тирэ бутярицы.
13 Ela respondeu: “Espero que eu continue a receber sua bondade, meu senhor, pois me animou com suas palavras gentis, embora eu nem seja uma de suas servas”.
14 Боаз, кана халас, пхэндас лакэ:
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá e sirva-se de comida; também pode molhar o pão no vinagre”. Rute sentou-se junto aos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou alimento.
15 Кана вой ущилас тэ кидэл май дур, Боаз дас аври пэскэ бутярэнгэ:
15 Quando Rute voltou ao trabalho, Boaz ordenou a seus servos: “Permitam que ela colha espigas entre os feixes e não a incomodem.
16 Кэрэн кавэрэс: щюдэн лакэ колосья анда кодал, со тумэ кидан, ай ащявэн лакэ тэ ваздэл па пхув, ви на щюдэн пэ якха лакэ.
16 Tirem dos feixes algumas espigas de cevada e deixem-nas cair para que ela as recolha. Não a atrapalhem!”.
17 Кадэ кидэлас э Рут пэ мал жи по мизмэри. Кана вой мардас аври о сэмно, саво кидас, кэрдилас каринг допаш гоно.
17 Assim, Rute colheu cevada o dia todo e, à tarde, quando debulhou o cereal, encheu quase um cesto inteiro.
18 Вой андас лэс андо форо, ай лаки сокра дыкхлас, кати бут вой кидас. Инкэ Рут лас аври ай дас ла кодо, со ащилас латэ анда хабэ.
18 Carregou tudo para a cidade e mostrou à sua sogra. Também lhe deu o que havia sobrado da refeição.
19 Э сокра пущлас латар:
19 “Onde você colheu todo esse cereal?”, perguntou Noemi. “Onde você trabalhou hoje? Que seja abençoado quem a ajudou!” Então Rute contou à sogra com quem havia trabalhado: “O homem com quem trabalhei hoje se chama Boaz”.
20 — Алдый лэс о Рай Яхва! — пхэндас Наоми пэска боракэ. — Вов чи ащядас би милошако чи жювиндэн, чи мулэн.
20 “O S enhor o abençoe!”, disse Noemi à nora. “O S enhor não deixou de lado sua bondade tanto pelos vivos como pelos mortos. Esse homem é um de nossos parentes mais próximos, o resgatador de nossa família.”
21 Рут моавитянка пхэндас:
21 Rute, a moabita, acrescentou: “Boaz disse que devo voltar e trabalhar com seus ceifeiros até que terminem toda a colheita”.
22 Наоми пхэндас пэска боракэ ла Рутакэ:
22 “Muito bom!”, exclamou Noemi. “Faça o que ele disse, minha filha. Fique com as servas dele até o final da colheita. Em outros campos, poderiam maltratá-la.”
23 Рут инкэрлас-пэ лэ Боазоскэ бутярицэнца, жипон лэ мануш кидэ са о ячмень ай о див. Ай траияс кай пэски сокра.
23 Assim, Rute trabalhou com as servas nos campos de Boaz e recolheu espigas com elas até o final das colheitas da cevada e do trigo. Nesse tempo, ficou morando com sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra