Rute 2

RIFA vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ نَاعُومِي ثُوغَا غَارسْ إِجّنْ زِي ڒَادْجْ ن ورْيَازْ نّسْ، إِجّْ ن ورْيَازْ س وَاطَّاسْ ن وَاڭْڒَا، زِي ڒَادْجْ ن أَلِيمَالِيكْ، تّْڒَاغَانْ أَسْ بُوعَازْ.

¹ E tinha Noemi um parente de seu marido, homem valente e poderoso, da geração de Elimeleque; e era o seu nome Boaz.

² ثنَّا رَاعُوثْ ثَامُو‘أَبشْثْ إِ نَاعُومِي: ”أجّْ أَيِي أَذْ فّْغغْ غَارْ إِيَّارْ أَذْ سّْمُونغْ ثِيذْرِينْ أَوَارْنِي إِ ونِّي إِ غَا يَافغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ.“ ؤُشَا نتَّاثْ ثَارَّا-د خَاسْ: ”ؤُيُورْ، يدْجِي!“

² E Rute, a moabita, disse a Noemi: Deixa-me ir ao campo, e apanharei espigas atrás daquele em cujos olhos eu achar graça. E ela lhe disse: Vai, minha filha.

³ رَاعُوثْ ثُويُورْ ؤُشَا ثُوسَا-د ذِينْ، ثسّْمُونَا أَوَارْنِي إِ يِينِّي إِمجَّارنْ. ؤُشَا إِمْسَارْ، ثوْضَا أَسْ-د ثسْغَارْثْ ن ييَّارْ ن بُوعَازْ ونِّي زِي ڒَادْجْ ن أَلِيمَالِيكْ.

³ Foi, pois, e chegou, e apanhava espigas no campo após os segadores; e caiu-lhe em sorte uma parte do campo de Boaz, que era da geração de Elimeleque.

⁴ ؤُ خْزَارْ، يُوسَا-د بُوعَازْ زِي بَايْثْ-لَاحْمْ، إِنَّا إِ يِينِّي إِمجَّارنْ: ”سِيذِي أَكِيذْومْ!“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ: ”سِيذِي أَذْ شكْ إِبَاركْ!“

⁴ E eis que Boaz veio de Belém e disse aos segadores: O Senhor seja convosco. E disseram-lhe eles: O Senhor te abençoe.

⁵ خنِّي إِنَّا بُوعَازْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ ونِّي ثُوغَا خْ يِينِّي إِمجَّارنْ: ”ؤُمِي ثڭَّا يدْجِيسْ ثَاحنْجِيرْثْ نِّي؟“

⁵ Depois, disse Boaz a seu moço que estava posto sobre os segadores: De quem é esta moça?

⁶ أَمْسخَّارْ ونِّي ثُوغَا خْ يِينِّي إِمجَّارنْ، يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”نتَّاثْ ذ ثَاحنْجِيرْثْ ثَامُو‘أَبشْثْ إِ د-يُوسِينْ أَكْ-ذ نَاعُومِي زڭْ إِيَّارْ ن مُوآبَ.

⁶ E respondeu o moço que estava posto sobre os segadores e disse: Esta é a moça moabita que voltou com Noemi dos campos de Moabe.

⁷ نتَّاثْ ثنَّا: ’أجّْ أَيِي أَذْ سّْمُونغْ ثِيذْرِينْ ؤُ أَذْ يَارْوغْ ثِيذْرِينْ غَارْ إِشوَّافنْ ن إِمنْذِي أَوَارْنِي إِ يِينِّي إِمجَّارنْ!‘ أَمُّو إِ د-ثُوسَا ؤُشَا ثقِّيمْ زڭْ ؤُثفُّو ن ڒْحَاڒْ أَڒْ ڒخُّو. ذْرُوسْ وَاهَا إِ ثقِّيمْ ذِي ثَادَّارْثْ.“

⁷ Disse-me ela: Deixa-me colher espigas e ajuntá- las entre as gavelas após os segadores. Assim, ela veio e, desde pela manhã, está aqui até agora, a não ser um pouco que esteve sentada em casa.

⁸ بُوعَازْ إِنَّا إِ رَاعُوثْ: ”سْحسْ غَارِي، أَ يدْجِي! وَارْ ثْڒقّْضذْ ؤُڒَا غَارْ إِجّْ ن ييَّارْ نّغْنِي، وَارْ تَّاڭّْوجْ زِي سَّا، مَاشَا قِّيمْ ثُوذْسذْ غَارْ ثمْسخَّارِينْ إِنُو.

⁸ Então, disse Boaz a Rute: Não ouves, filha minha? Não vás colher a outro campo, nem tampouco passes daqui; porém aqui te ajuntarás com as minhas moças.

⁹ ثبّثْ ثِيطَّاوِينْ نّمْ ذڭْ إِيَّارْ أَيَا مَانِي مجَّارنْ، ؤُيُورْ أَوَارْنِي أَسنْثْ. نشّْعڒْمغْ إِ إِمْسخَّارنْ إِنُو، وَارْ شمْ تّْحِيذِينْ. مَاڒَا ثفُّوذذْ، ثْزمَّارذْ أَذْ ثُويُورذْ غَارْ إِقُوبَاشْ أَذْ ثسْوذْ زِي مِينْ ذ يُويْمنْ إِمْسخَّارنْ.“

⁹ Os teus olhos estarão atentos no campo que segarem, e irás após elas; não dei ordem aos moços, que te não toquem? Tendo tu sede, vai aos vasos e bebe do que os moços tirarem.

¹⁰ نتَّاثْ ثوْضَا خْ وُوذمْ نّسْ ؤُشَا ثُوضَارْ غَارْ ثمُّورْثْ، ثنَّا أَسْ: ”مَايمِّي ؤُفِيغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، أَقَا شكْ ثْبدّذْ أَكِيذِي، وَاخَّا نشّْ ذ ثَابَارَّانِيثْ؟“

¹⁰ Então, ela caiu sobre o seu rosto, e se inclinou à terra, e disse-lhe: Por que achei graça em teus olhos, para que faças caso de mim, sendo eu uma estrangeira?

¹¹ بُوعَازْ يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”أَقَا نَّانْ أَيِي نِيشَانْ مَارَّا مِينْ ثڭِّيذْ إِ لَالَّامْ أَوَارْنِي إِ ڒْموْثْ ن ورْيَازْ نّمْ، مَامّشْ ثڭِّيذْ ثْسمْحذْ ذِي بَابَامْ ذ يمَّامْ ذ ثمُّورْثْ نّمْ مَانِي ثْخڒْقذْ ؤُشَا ثُويُورذْ غَارْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِ وَارْ ث ثسِّينذْ قْبڒْ.

¹¹ E respondeu Boaz e disse-lhe: Bem se me contou quanto fizeste à tua sogra, depois da morte de teu marido, e deixaste a teu pai, e a tua mãe, e a terra onde nasceste, e vieste para um povo que, dantes, não conheceste.

¹² أَذْ شمْ إِخدْجصْ سِيذِي ن إِسْرَائِيل ثَاسخَّارْثْ نّمْ ثَاصبْحَانْثْ إِ ثڭِّيذْ ؤُشَا أَذْ أَمْ د-ثَاسْ ڒْمُونثْ ثشُّورْ زِي سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، سَاذُو إِفْرِيونْ نّسْ إِ د-ثُوسِيذْ مَاحنْذْ أَذْ ذِينِّي ثدُّورْيذْ.“

¹² O Senhor galardoe o teu feito, e seja cumprido o teu galardão do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas te vieste abrigar.

¹³ نتَّاثْ ثنَّا: ”أجّْ أَيِي أَذْ أَفغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، أَ سِيذِي إِنُو، مِينْزِي ثسّْفوّْجذْ خَافِي، ثسِّيوْڒذْ غَارْ وُوڒْ ن ثَايَّا نّشْ، وَاخَّا نشّْ وَارْ دْجِيغْ أَمْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ زِي ثِييَّا نّشْ.“

¹³ E disse ela: Ache eu graça em teus olhos, senhor meu, pois me consolaste e falaste ao coração da tua serva, não sendo eu nem ainda como uma das tuas criadas.

¹⁴ غَارْ ڒْحَاڒْ ن مَاشَّا إِنَّا أَسْ بُوعَازْ: ”أَسْ-د ذَا ؤُشَا أشّْ زڭْ وغْرُومْ، سِيسنْ أَڒقُّوزْ نّمْ ذِي ڒْخدْجْ!“ نتَّاثْ ثقِّيمْ زَّاثْ إِ يِينِّي إِمجَّارنْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ نتَّا ثِيغْوَاوِينْ، ثشَّا ثجِّيونْ، إِشطّْ خَاسْ عَاذْ.

¹⁴ E, sendo já hora de comer, disse-lhe Boaz: Achega-te aqui, e come do pão, e molha o teu bocado no vinagre. E ela se assentou ao lado dos segadores, e ele lhe deu do trigo tostado, e comeu e se fartou, e ainda lhe sobejou.

¹⁵ أَڒَامِي ثكَّارْ حِيمَا أَذْ ثسّْمُونْ ثِيذْرِينْ، إِعْڒمْ بُوعَازْ إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”أجّْ إِ-ت أَذْ ثسّْمُونْ جَارْ إِشوَّافنْ ن إِمنْذِي ؤُ وَارْ ت ثسّحْقَارَامْ شَا!

¹⁵ E, levantando-se ela a colher, Boaz deu ordem aos seus moços, dizendo: Até entre as gavelas deixai-a colher e não lhe embaraceis.

¹⁶ غضْڒمْ أَسْ-د شْوَايْثْ شْوَايْثْ زِي ثْقبِّيضِينْ ؤُشَا جّمْ ت ذِي ثَامُّورْثْ، ؤُشَا جّمْ ت أَذْ ثسّْمُونْ أَيَا، وَارْ ت ثْزَاوَارمْ.“

¹⁶ E deixai cair alguns punhados, e deixai-os ficar, para que os colha, e não a repreendais.

¹⁷ ؤُشَا نتَّاثْ ثُوغَا ثْڒقّضْ ذڭْ إِيَّارْ نِّي أَڒْ ثَامذِّيثْ. خنِّي ثْصفَّا مِينْ ثُوغَا ثڒْقضْ. ثُوغَا عْڒَاحَاڒْ ڒْقدّْ ن إِجّْ ن إِفَا ن إِمنْذِي.

¹⁷ E esteve ela apanhando naquele campo até à tarde e debulhou o que apanhou, e foi quase um efa de cevada.

¹⁸ نتَّاثْ ثسّْمُونْ إِ-ث، ثُوذفْ غَارْ ثنْذِينْثْ ؤُشَا ثژْرَا لَالَّاسْ مِينْ ثُوغَا ثڒْقضْ. ثجْبذْ عَاوذْ مِينْ ثُوغَا إِشطّنْ زِي مَاشَّا نّسْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا ثوْشَا أَسْ ث.

¹⁸ E tomou-o e veio à cidade; e viu sua sogra o que tinha apanhado; também tirou e deu-lhe o que lhe sobejara depois de fartar-se.

¹⁹ خنِّي ثسّقْسَا لَالَّاسْ: ”مَانِي ثْڒقْضذْ أَسّْ-أَ ؤُ مَانِي ثْخذْمذْ؟ أَذْ إِتّْوَابَاركْ ونِّي ثُوغَا أَكِيذمْ إِبدّنْ!“ ؤُشَا نتَّاثْ ثْحَاجَا أَسْ إِ لَالَّاسْ وِي إِ غَارْ ثُوغَا ثخْذمْ، ثنَّا: ”أَرْيَازْ إِ غَارْ خذْمغْ أَسّْ-أَ تّْڒَاغَانْ أَسْ بُوعَازْ.“

¹⁹ Então, disse-lhe sua sogra: Onde colheste hoje e onde trabalhaste? Bendito seja aquele que te reconheceu. E relatou à sua sogra com quem tinha trabalhado e disse: O nome do homem com quem hoje trabalhei é Boaz.

²⁰ خنِّي ثنَّا نَاعُومِي إِ ثسْڒِيفْثْ نّسْ: ”أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي ونِّي وَارْ إِكِّيسنْ ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ زڭْ يِينِّي إِدَّارنْ ذ يِينِّي إِمُّوثنْ!“ ثنَّا أَسْ نَاعُومِي عَاوذْ: ”أَرْيَازْ نِّي زَّايْنغْ، نتَّا ذ إِجّْ زڭْ إِمفْذِييّنْ نّغْ إِنِّي زمَّارنْ أَذْ سْغنْ أَفدَّايْ.“

²⁰ Então, Noemi disse à sua nora: Bendito seja do Senhor , que ainda não tem deixado a sua beneficência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noemi: Este homem é nosso parente chegado e um dentre os nossos remidores.

²¹ رَاعُوثْ، ثَامُو‘أَبشْثْ، ثنَّا: ”نتَّا إِنَّا أَيِي عَاذْ: ’قِّيمْ غَارْ إِمْسخَّارنْ نِّي غَارِي إِدْجَانْ، أَڒْ غَا كمّْڒنْ أَذْ سّْمُوننْ مَارَّا ثَامڭْرَا نِّي غَارِي إِدْجَانْ.‘ “

²¹ E disse Rute, a moabita: Também ainda me disse: Com os moços que tenho te ajuntarás, até que acabem toda a sega que tenho.

²² ثنَّا نَاعُومِي إِ ثسْڒِيفْثْ نّسْ رَاعُوثْ: ”مْلِيحْ، أَ يدْجِي، مَاڒَا ثفّْغذْ شمْ أَكْ-ذ ثمْسخَّارِينْ نّسْ، خنِّي وَارْ إِدْجِي وِي شمْ إِ غَا إِهوْڒنْ ذڭْ إِيَّارْ نّغْنِي.“

²² E disse Noemi à sua nora, Rute: Melhor é, filha minha, que saias com as suas moças, para que noutro campo não te encontrem.

²³ رَاعُوثْ ثقِّيمْ ثُوذسْ إِ ثمْسخَّارِينْ ن بُوعَازْ حِيمَا أَذْ ثسّْمُونْ ثِيذْرِينْ، أَڒَامِي ثقْضَا ثْميْرَا ن إِمنْذِي ذ ثْميْرَا ن إِرْذنْ ؤُشَا ثقِّيمْ ثزْذغْ غَارْ لَالَّاسْ.

²³ Assim, ajuntou-se com as moças de Boaz, para colher, até que a sega das cevadas e dos trigos se acabou; e ficou com a sua sogra.

Rute 2

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra