Rute 2

RIFA vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ نَاعُومِي ثُوغَا غَارسْ إِجّنْ زِي ڒَادْجْ ن ورْيَازْ نّسْ، إِجّْ ن ورْيَازْ س وَاطَّاسْ ن وَاڭْڒَا، زِي ڒَادْجْ ن أَلِيمَالِيكْ، تّْڒَاغَانْ أَسْ بُوعَازْ.

¹ Ora, tinha Noêmi um parente de seu marido, homem poderoso e rico, da família de Elimeleque; e ele se chamava Boaz.

² ثنَّا رَاعُوثْ ثَامُو‘أَبشْثْ إِ نَاعُومِي: ”أجّْ أَيِي أَذْ فّْغغْ غَارْ إِيَّارْ أَذْ سّْمُونغْ ثِيذْرِينْ أَوَارْنِي إِ ونِّي إِ غَا يَافغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ.“ ؤُشَا نتَّاثْ ثَارَّا-د خَاسْ: ”ؤُيُورْ، يدْجِي!“

² Rute, a moabita, disse a Noêmi: Deixa-me ir ao campo a apanhar espigas atrás daquele a cujos olhos eu achar graça. E ela lhe respondeu: Vai, minha filha.

³ رَاعُوثْ ثُويُورْ ؤُشَا ثُوسَا-د ذِينْ، ثسّْمُونَا أَوَارْنِي إِ يِينِّي إِمجَّارنْ. ؤُشَا إِمْسَارْ، ثوْضَا أَسْ-د ثسْغَارْثْ ن ييَّارْ ن بُوعَازْ ونِّي زِي ڒَادْجْ ن أَلِيمَالِيكْ.

³ Foi, pois, e chegando ao campo respigava após os segadores; e caiu-lhe em sorte uma parte do campo de Boaz, que era da família de Elimeleque.

⁴ ؤُ خْزَارْ، يُوسَا-د بُوعَازْ زِي بَايْثْ-لَاحْمْ، إِنَّا إِ يِينِّي إِمجَّارنْ: ”سِيذِي أَكِيذْومْ!“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ: ”سِيذِي أَذْ شكْ إِبَاركْ!“

⁴ E eis que Boaz veio de Belém, e disse aos segadores: O Senhor seja convosco. Responderam-lhe eles: O Senhor te abençoe.

⁵ خنِّي إِنَّا بُوعَازْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ ونِّي ثُوغَا خْ يِينِّي إِمجَّارنْ: ”ؤُمِي ثڭَّا يدْجِيسْ ثَاحنْجِيرْثْ نِّي؟“

⁵ Depois perguntou Boaz ao moço que estava posto sobre os segadores: De quem é esta moça?

⁶ أَمْسخَّارْ ونِّي ثُوغَا خْ يِينِّي إِمجَّارنْ، يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”نتَّاثْ ذ ثَاحنْجِيرْثْ ثَامُو‘أَبشْثْ إِ د-يُوسِينْ أَكْ-ذ نَاعُومِي زڭْ إِيَّارْ ن مُوآبَ.

⁶ Respondeu-lhe o moço: Esta é a moça moabita que voltou com Noêmi do país de Moabe.

⁷ نتَّاثْ ثنَّا: ’أجّْ أَيِي أَذْ سّْمُونغْ ثِيذْرِينْ ؤُ أَذْ يَارْوغْ ثِيذْرِينْ غَارْ إِشوَّافنْ ن إِمنْذِي أَوَارْنِي إِ يِينِّي إِمجَّارنْ!‘ أَمُّو إِ د-ثُوسَا ؤُشَا ثقِّيمْ زڭْ ؤُثفُّو ن ڒْحَاڒْ أَڒْ ڒخُّو. ذْرُوسْ وَاهَا إِ ثقِّيمْ ذِي ثَادَّارْثْ.“

⁷ Disse-me ela: Deixa-me colher e ajuntar espigas por entre os molhos após os segadores: Assim ela veio, e está aqui desde pela manhã até agora, sem descansar nem sequer um pouco.

⁸ بُوعَازْ إِنَّا إِ رَاعُوثْ: ”سْحسْ غَارِي، أَ يدْجِي! وَارْ ثْڒقّْضذْ ؤُڒَا غَارْ إِجّْ ن ييَّارْ نّغْنِي، وَارْ تَّاڭّْوجْ زِي سَّا، مَاشَا قِّيمْ ثُوذْسذْ غَارْ ثمْسخَّارِينْ إِنُو.

⁸ Então disse Boaz a Rute: Escuta filha minha; não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui, mas ajunta-te às minhas moças.

⁹ ثبّثْ ثِيطَّاوِينْ نّمْ ذڭْ إِيَّارْ أَيَا مَانِي مجَّارنْ، ؤُيُورْ أَوَارْنِي أَسنْثْ. نشّْعڒْمغْ إِ إِمْسخَّارنْ إِنُو، وَارْ شمْ تّْحِيذِينْ. مَاڒَا ثفُّوذذْ، ثْزمَّارذْ أَذْ ثُويُورذْ غَارْ إِقُوبَاشْ أَذْ ثسْوذْ زِي مِينْ ذ يُويْمنْ إِمْسخَّارنْ.“

⁹ Os teus olhos estarão atentos no campo que segarem, e irás após elas; não dei eu ordem aos moços, que não te molestem? Quando tiveres sede, vai aos vasos, e bebe do que os moços tiverem tirado.

¹⁰ نتَّاثْ ثوْضَا خْ وُوذمْ نّسْ ؤُشَا ثُوضَارْ غَارْ ثمُّورْثْ، ثنَّا أَسْ: ”مَايمِّي ؤُفِيغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، أَقَا شكْ ثْبدّذْ أَكِيذِي، وَاخَّا نشّْ ذ ثَابَارَّانِيثْ؟“

¹⁰ Então ela, inclinando-se e prostrando-se com o rosto em terra, perguntou-lhe: Por que achei eu graça aos teus olhos, para que faças caso de mim, sendo eu estrangeira?

¹¹ بُوعَازْ يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”أَقَا نَّانْ أَيِي نِيشَانْ مَارَّا مِينْ ثڭِّيذْ إِ لَالَّامْ أَوَارْنِي إِ ڒْموْثْ ن ورْيَازْ نّمْ، مَامّشْ ثڭِّيذْ ثْسمْحذْ ذِي بَابَامْ ذ يمَّامْ ذ ثمُّورْثْ نّمْ مَانِي ثْخڒْقذْ ؤُشَا ثُويُورذْ غَارْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِ وَارْ ث ثسِّينذْ قْبڒْ.

¹¹ Ao que lhe respondeu Boaz: Bem se me contou tudo quanto tens feito para com tua sogra depois da morte de teu marido; como deixaste a teu pai e a tua mãe, e a terra onde nasceste, e vieste para um povo que dantes não conhecias.

¹² أَذْ شمْ إِخدْجصْ سِيذِي ن إِسْرَائِيل ثَاسخَّارْثْ نّمْ ثَاصبْحَانْثْ إِ ثڭِّيذْ ؤُشَا أَذْ أَمْ د-ثَاسْ ڒْمُونثْ ثشُّورْ زِي سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، سَاذُو إِفْرِيونْ نّسْ إِ د-ثُوسِيذْ مَاحنْذْ أَذْ ذِينِّي ثدُّورْيذْ.“

¹² O Senhor recompense o que fizeste, e te seja concedido pleno galardão da parte do Senhor Deus de Israel, sob cujas asas te vieste abrigar.

¹³ نتَّاثْ ثنَّا: ”أجّْ أَيِي أَذْ أَفغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، أَ سِيذِي إِنُو، مِينْزِي ثسّْفوّْجذْ خَافِي، ثسِّيوْڒذْ غَارْ وُوڒْ ن ثَايَّا نّشْ، وَاخَّا نشّْ وَارْ دْجِيغْ أَمْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ زِي ثِييَّا نّشْ.“

¹³ E disse ela: Ache eu graça aos teus olhos, senhor meu, pois me consolaste, e falaste bondosamente a tua serva, não sendo eu nem mesmo como uma das tuas criadas.

¹⁴ غَارْ ڒْحَاڒْ ن مَاشَّا إِنَّا أَسْ بُوعَازْ: ”أَسْ-د ذَا ؤُشَا أشّْ زڭْ وغْرُومْ، سِيسنْ أَڒقُّوزْ نّمْ ذِي ڒْخدْجْ!“ نتَّاثْ ثقِّيمْ زَّاثْ إِ يِينِّي إِمجَّارنْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ نتَّا ثِيغْوَاوِينْ، ثشَّا ثجِّيونْ، إِشطّْ خَاسْ عَاذْ.

¹⁴ Também à hora de comer, disse-lhe Boaz: Achega-te, come do pão e molha o teu bocado no vinagre. E, sentando-se ela ao lado dos segadores, ele lhe ofereceu grão tostado, e ela comeu e ficou satisfeita, e ainda lhe sobejou.

¹⁵ أَڒَامِي ثكَّارْ حِيمَا أَذْ ثسّْمُونْ ثِيذْرِينْ، إِعْڒمْ بُوعَازْ إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ: ”أجّْ إِ-ت أَذْ ثسّْمُونْ جَارْ إِشوَّافنْ ن إِمنْذِي ؤُ وَارْ ت ثسّحْقَارَامْ شَا!

¹⁵ Quando ela se levantou para respigar, Boaz deu ordem aos seus moços, dizendo: Até entre os molhos deixai-a respirar, e não a censureis.

¹⁶ غضْڒمْ أَسْ-د شْوَايْثْ شْوَايْثْ زِي ثْقبِّيضِينْ ؤُشَا جّمْ ت ذِي ثَامُّورْثْ، ؤُشَا جّمْ ت أَذْ ثسّْمُونْ أَيَا، وَارْ ت ثْزَاوَارمْ.“

¹⁶ Também, tirai dos molhos algumas espigas e deixai-as ficar, para que as colha, e não a repreendais.

¹⁷ ؤُشَا نتَّاثْ ثُوغَا ثْڒقّضْ ذڭْ إِيَّارْ نِّي أَڒْ ثَامذِّيثْ. خنِّي ثْصفَّا مِينْ ثُوغَا ثڒْقضْ. ثُوغَا عْڒَاحَاڒْ ڒْقدّْ ن إِجّْ ن إِفَا ن إِمنْذِي.

¹⁷ Assim ela respigou naquele campo até a tarde; e debulhou o que havia apanhado e foi quase uma efa de cevada.

¹⁸ نتَّاثْ ثسّْمُونْ إِ-ث، ثُوذفْ غَارْ ثنْذِينْثْ ؤُشَا ثژْرَا لَالَّاسْ مِينْ ثُوغَا ثڒْقضْ. ثجْبذْ عَاوذْ مِينْ ثُوغَا إِشطّنْ زِي مَاشَّا نّسْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا ثوْشَا أَسْ ث.

¹⁸ Então, carregando com a cevada, veio à cidade; e viu sua sogra o que ela havia apanhado. Também Rute tirou e deu-lhe o que lhe sobejara depois de fartar-se.

¹⁹ خنِّي ثسّقْسَا لَالَّاسْ: ”مَانِي ثْڒقْضذْ أَسّْ-أَ ؤُ مَانِي ثْخذْمذْ؟ أَذْ إِتّْوَابَاركْ ونِّي ثُوغَا أَكِيذمْ إِبدّنْ!“ ؤُشَا نتَّاثْ ثْحَاجَا أَسْ إِ لَالَّاسْ وِي إِ غَارْ ثُوغَا ثخْذمْ، ثنَّا: ”أَرْيَازْ إِ غَارْ خذْمغْ أَسّْ-أَ تّْڒَاغَانْ أَسْ بُوعَازْ.“

¹⁹ Ao que lhe perguntou sua sogra: Onde respigaste hoje, e onde trabalhaste? Bendito seja aquele que fez caso de ti. E ela relatou à sua sogra com quem tinha trabalhado, e disse: O nome do homem com quem hoje trabalhei é Boaz.

²⁰ خنِّي ثنَّا نَاعُومِي إِ ثسْڒِيفْثْ نّسْ: ”أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي ونِّي وَارْ إِكِّيسنْ ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ زڭْ يِينِّي إِدَّارنْ ذ يِينِّي إِمُّوثنْ!“ ثنَّا أَسْ نَاعُومِي عَاوذْ: ”أَرْيَازْ نِّي زَّايْنغْ، نتَّا ذ إِجّْ زڭْ إِمفْذِييّنْ نّغْ إِنِّي زمَّارنْ أَذْ سْغنْ أَفدَّايْ.“

²⁰ Disse Noêmi a sua nora: Bendito seja ele do Senhor, que não tem deixado de misturar a sua beneficência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noêmi: Esse homem é parente nosso, um dos nossos remidores.

²¹ رَاعُوثْ، ثَامُو‘أَبشْثْ، ثنَّا: ”نتَّا إِنَّا أَيِي عَاذْ: ’قِّيمْ غَارْ إِمْسخَّارنْ نِّي غَارِي إِدْجَانْ، أَڒْ غَا كمّْڒنْ أَذْ سّْمُوننْ مَارَّا ثَامڭْرَا نِّي غَارِي إِدْجَانْ.‘ “

²¹ Respondeu Rute, a moabita: Ele me disse ainda: Seguirás de perto os meus moços até que tenham acabado toda a minha sega.

²² ثنَّا نَاعُومِي إِ ثسْڒِيفْثْ نّسْ رَاعُوثْ: ”مْلِيحْ، أَ يدْجِي، مَاڒَا ثفّْغذْ شمْ أَكْ-ذ ثمْسخَّارِينْ نّسْ، خنِّي وَارْ إِدْجِي وِي شمْ إِ غَا إِهوْڒنْ ذڭْ إِيَّارْ نّغْنِي.“

²² Então disse Noêmi a sua nora, Rute: Bom é, filha minha, que saias com as suas moças, e que não te encontrem noutro campo.

²³ رَاعُوثْ ثقِّيمْ ثُوذسْ إِ ثمْسخَّارِينْ ن بُوعَازْ حِيمَا أَذْ ثسّْمُونْ ثِيذْرِينْ، أَڒَامِي ثقْضَا ثْميْرَا ن إِمنْذِي ذ ثْميْرَا ن إِرْذنْ ؤُشَا ثقِّيمْ ثزْذغْ غَارْ لَالَّاسْ.

²³ Assim se ajuntou com as moças de Boaz, para respigar até e fim da sega da cevada e do trigo; e morava com a sua sogra.

Rute 2

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra