Números 9

RIFA vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا ذِي ڒخْڒَا ن سِينَا ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْنَاينْ أَوَارْنِي ڒَامِي د-فّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، ذڭْ ؤُيُورْ أَمزْوَارُو، إِنَّا:

¹ O Senhor falou a Moisés no deserto do Sinai, no primeiro mês do segundo ano depois da saída do povo de Israel da terra do Egito, dizendo:

² ”جّمْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ سّْوجْذنْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ذِي ڒْوقْثْ نّسْ إِتّْوَاڭّنْ.

² — Que os filhos de Israel celebrem a Páscoa no tempo determinado.

³ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَرْبعْطَاشْ ن ؤُيُورْ-أَ، جَارْ بدُّو ن وزْينْ ن وَاسّْ أَڒْ د-ثوْضَا ثْمذِّيثْ، إِتّْخصَّا أَذْ ت ثسّْوجْذمْ ذِي ڒْوقْثْ نّسْ إِتّْوَاڭّنْ. إِتّْخصَّا أَذْ ت ثسّْوجْذمْ عْلَاحْسَابْ مَارَّا ثِيوصَّا ذ لْفَارَايِيضْ نّسْ.“

³ No dia catorze deste mês, ao crepúsculo da tarde, vocês celebrarão a Páscoa no tempo determinado; devem celebrá-la segundo todos os seus estatutos e segundo todos os seus ritos.

⁴ إِسِّيوڒْ مُوسَا أَكْ-ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا إِتّْخصَّا أَسنْ أَذْ سّْوجْذنْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو.

⁴ Portanto, Moisés disse aos filhos de Israel que celebrassem a Páscoa.

⁵ ؤُشَا نِيثْنِي سّْوجْذنْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَرْبعْطَاشْ ن ؤُيُورْ أَمزْوَارُو ذِي ڒخْڒَا ن سِينَا، جَارْ بدُّو ن وزْينْ ن وَاسّْ أَڒْ د-ثوْضَا ثْمذِّيثْ، عْلَاحْسَابْ مَارَّا مِينْ ذ أَسْ يُومُورْ سِيذِي إِ مُوسَا، أَمُّو إِ ت سّْوجْذنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.

⁵ Então celebraram a Páscoa no dia catorze do primeiro mês, ao crepúsculo da tarde, no deserto do Sinai. Segundo tudo o que o Senhor havia ordenado a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel.

⁶ شَا ن يرْيَازنْ تّْوَاسّْخمْجنْ س ڒْخشْبثْ ن إِجّْ ن بْنَاذمْ إِمُّوثنْ ؤُشَا وَارْ زمَّارنْ أَذْ سّْوجْذنْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو. خْ ؤُيَا قَارّْبنْ-د نِيثْنِي ذڭْ وَاسّْ نِّي زَّاثْ إِ وُوذمْ ن مُوسَا ؤُ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن هَارُونْ

⁶ Houve alguns que estavam impuros por terem tocado o cadáver de uma pessoa, de maneira que não puderam celebrar a Páscoa naquele dia. Por isso, chegaram diante de Moisés e de Arão naquele mesmo dia

⁷ ؤُشَا نَّانْ أَسْ يرْيَازنْ نِّي: ”نشِّينْ نخْمجْ س ڒْخشْبثْ ن إِجّْ ن بْنَاذمْ إِمُّوثنْ. مَايمِّي إِ نتّْوَاسّْبدّْ أَڒَامِي وَارْ نْزمَّارْ أَذْ د-نسّْقَارّبْ ثَاوْهِيبْثْ ن سِيذِي ذڭْ وَاسّْ نّسْ إِتّْوَاڭّنْ ذِي ڒْوسْطْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل؟“

⁷ e lhes disseram: — Estamos impuros por termos tocado o cadáver de uma pessoa. Por que havemos de ser privados de apresentar a oferta do

⁸ مُوسَا إِنَّا أَسنْ: ”قِّيممْ ثْبدّمْ، حِيمَا أَذْ سْڒغْ مِينْ ذ أَومْ غَا إِوصَّا سِيذِي.“

⁸ Moisés lhes respondeu: — Esperem, e ouvirei o que o

⁹ إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا، إِنَّا:

⁹ Então o Senhor disse a Moisés:

¹⁰ ”سِيوڒْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا إِنِي: ’مَاڒَا حذْ زَّايْومْ نِيغْ زِي جِّيڒَاثْ نْومْ إِ د غَا يَاسنْ إِتّْوَاسّخْمجْ زِي ڒْخشْبثْ ن يِيجّْ ن ؤُمتِّينْ، نِيغْ نتَّا ذڭْ وبْرِيذْ ذ أَزِيرَارْ، خنِّي أَذْ إِسّوْجذْ عَاذْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ سِيذِي.

¹⁰ — Fale aos filhos de Israel, dizendo: Quando algum de vocês ou dos seus descendentes se tornar impuro por causa de contato com um morto ou estiver em viagem longe de vocês, ainda assim celebrará a Páscoa ao Senhor .

¹¹ ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثْنَاينْ، ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَرْبعْطَاشْ، جَارْ بدُّو ن وزْينْ ن وَاسّْ أَڒْ د-ثوْضَا ثْمذِّيثْ، أَذْ ت سّْوجْذنْ. خنِّي أَذْ ت شّنْ أَكْ-ذ وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ ؤُ أَكْ-ذ ڒبْزَارْ يَارزْڭنْ.

¹¹ Devem celebrá-la no dia catorze do segundo mês, no crepúsculo da tarde; devem comê-la com pães sem fermento e ervas amargas.

¹² وَارْ تّجِّينْ زَّايسْ وَالُو أَڒْ صّْبحْ ؤُشَا وَارْ زَّايسْ تَّارژَّانْ إِغسْ. إِتّْخصَّا أَذْ ت سّْوجْذنْ عْلَاحْسَابْ مَارَّا ثِيوصَّا ن ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو.‘ “

¹² Não deixarão sobrar nada até a manhã seguinte e não quebrarão nenhum osso do cordeiro; farão tudo segundo todo o estatuto da Páscoa.

¹³ ”مَاڒَا إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمزْذَاڭْ إِ وَارْ إِدْجِينْ ذڭْ وبْرِيذْ، أَذْ يجّْ أَذْ إِسّوْجذْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو، خنِّي أَذْ إِتّْوَاقسّْ ڒعْمَارْ نِّي زِي ڒْڭنْسْ نّسْ، مِينْزِي نتَّا وَارْ د-إِسّْقَارّبْ شَا ثَاوْهِيبْثْ ن سِيذِي ذِي ڒْوقْثْ نّسْ إِتّْوَاڭّنْ. أَرْيَازْ نِّي أَذْ يَارْبُو دّنْبْ نّسْ.

¹³ Porém, se um homem estiver puro, não estiver em viagem e deixar de celebrar a Páscoa, esse será eliminado do seu povo, porque não apresentou a oferta do Senhor no tempo determinado; tal homem levará sobre si o seu pecado.

¹⁴ مَاڒَا إِزْذغْ أَكِيذْومْ إِجّْ ن ؤُبَارَّانِي، ونِّي إِ غَا إِسّْوجْذنْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ن سِيذِي، خنِّي أَذْ إِسّوْجذْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو عْلَاحْسَابْ ثَاوْصيّثْ ن ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو ؤُ عْلَاحْسَابْ لْفَارَايِيضْ نّسْ. أَذْ ذِينْ ثِيڒِي إِشْثْ ن ثوْصيّثْ إِ كنِّيوْ، إِ ؤُبَارَّانِي أَمُّو إِ ونِّي د-إِخڒْقنْ ذِي ثمُّورْثْ.“

¹⁴ — Se um estrangeiro habitar entre vocês e também quiser celebrar a Páscoa ao Senhor , deverá celebrá-la segundo o estatuto da Páscoa e segundo o seu rito; vocês terão um só estatuto, tanto para o estrangeiro como para o natural da terra.

¹⁵ ذڭْ وَاسّْ مِينْ ذِي ثتّْوَاسّْڭعّذْ ثْزذِّيغْثْ، إِذْڒَا ؤُسيْنُو ثَازذِّيغْثْ أَكْ-ذ ؤُقِيضُونْ ن شّْهَاذثْ ؤُ ذِي دْجِيڒثْ إِضْهَارْ-د خْ ثْزذِّيغْثْ أَمْ ثْمسِّي أَڒْ صّْبحْ.

¹⁵ No dia em que foi levantado o tabernáculo, a nuvem cobriu o tabernáculo, a saber, a tenda do testemunho. E, à tarde, estava sobre o tabernáculo uma aparência de fogo até a manhã seguinte.

¹⁶ أَمُّو إِ ثُوغَا ڒبْذَا، أَسيْنُو إِذْڒَا إِ-ت ؤُ ذِي دْجِيڒثْ إِضْهَارْ-د أَمْ ثْمسِّي.

¹⁶ Assim acontecia sempre: a nuvem o cobria, e, de noite, havia aparência de fogo.

¹⁷ ڒَامِي د-إِڭعّذْ ؤُسيْنُو زِي سنّجْ ن ؤُقِيضُونْ، خنِّي أَوَارْنِي أَيَا فسْينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِقِيضَانْ نْسنْ ؤُ ذڭْ ومْشَانْ مَانِي ثُوغَا د-إِبدّْ ؤُسيْنُو، ذِينْ إِ وْثِينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِقِيضَانْ نْسنْ.

¹⁷ Quando a nuvem se erguia de sobre a tenda, os filhos de Israel se punham em marcha; e, no lugar onde a nuvem parava, aí os filhos de Israel acampavam.

¹⁸ فسْينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِقِيضَانْ نْسنْ عْلَاحْسَابْ ڒُومُورْ ن سِيذِي ؤُشَا خْ ڒُومُورْ ن سِيذِي وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ. مَارَّا ؤُسَّانْ ثُوغَا أَسيْنُو إِقِّيمْ سنّجْ إِ ثْزذِّيغْثْ، قِّيمنْ نِيثْنِي زدّْغنْ ذِينْ.

¹⁸ Segundo o mandado do Senhor , os filhos de Israel partiam e, segundo o mandado do Senhor , acampavam; por todo o tempo em que a nuvem pairava sobre o tabernáculo, permaneciam acampados.

¹⁹ ڒَامِي د-إِبدّْ ؤُسيْنُو أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ سنّجْ إِ ثْزذِّيغْثْ، حْضَانْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ثَاسخَّارْثْ ن سِيذِي ؤُشَا وَارْ فسْينْ شَا إِقِيضَانْ نْسنْ.

¹⁹ Quando a nuvem se detinha muitos dias sobre o tabernáculo, os filhos de Israel cumpriam a ordem do Senhor e não partiam.

²⁰ ؤُمِي إِقِّيمْ ؤُسيْنُو شْوَايْثْ ن وُوسَّانْ سنّجْ إِ ثْزذِّيغْثْ، خنِّي وْثِينْ نِيثْنِي إِقِيضَانْ نْسنْ عْلَاحْسَابْ ڒُومُورْ ن سِيذِي ؤُ خْ ڒُومُورْ ن سِيذِي فسْينْ إِقِيضَانْ نْسنْ عَاوذْ.

²⁰ Às vezes, a nuvem ficava poucos dias sobre o tabernáculo; então, segundo o mandado do Senhor , permaneciam e, segundo a ordem do Senhor , partiam.

²¹ مَاڒَا إِمْسَارْ بلِّي أَسيْنُو إِبدّْ ذِينْ زِي دْجِيڒثْ أَڒْ صّْبحْ ؤُشَا إِڭعّذْ ؤُسيْنُو ذِي صّْبحْ، خنِّي فسْينْ نِيثْنِي إِقِيضَانْ نْسنْ. مَا ذڭْ وَاسّْ إِ إِدْجَا نِيغْ ذِي دْجِيڒثْ، خْمِي د-إِڭعّذْ ؤُسيْنُو، فسْينْ نِيثْنِي إِقِيضَانْ نْسنْ.

²¹ Às vezes, a nuvem ficava desde a tarde até a manhã seguinte; quando, pela manhã, a nuvem se erguia, punham-se em marcha; quer de dia, quer de noite, erguendo-se a nuvem, partiam.

²² ؤُشَا مَاڒَا إِقِّيمْ ؤُسيْنُو إِبدّْ سنّجْ إِ ثْزذِّيغْثْ ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ، نِيغْ إِجّْ ن ؤُيُورْ، نِيغْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ، أَڒَامِي خَاسْ غَا يَارْسَا، خنِّي قِّيمنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل تّْخيّْمنْ ذِينِّي، وَارْ فسْينْ شَا إِقِيضَانْ نْسنْ. مَاڒَا إِڭعّذْ ؤُسيْنُو، خنِّي فسْينْ نِيثْنِي إِقِيضَانْ نْسنْ.

²² Se a nuvem se detinha sobre o tabernáculo por dois dias, ou um mês, ou por mais tempo, enquanto pairava sobre ele, os filhos de Israel permaneciam acampados e não se punham em marcha; mas, quando a nuvem se erguia, eles partiam.

²³ خْ ڒُومُورْ ن سِيذِي وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ؤُ خْ ڒُومُورْ ن سِيذِي فسْينْ إِقِيضَانْ نْسنْ. أَقَا حْضَانْ مِينْ ذ أَسنْ يُومُورْ سِيذِي، خْ ڒُومُورْ ن سِيذِي، س ثْسخَّارْثْ ن مُوسَا.

²³ Segundo o mandado do Senhor , acampavam e, segundo o mandado do Senhor , se punham em marcha. Cumpriam o seu dever para com o Senhor , segundo a ordem do Senhor por meio de Moisés.

Números 9

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra