Números 20

RIFA vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ذڭْ ؤُيُورْ أَمزْوَارُو ثِيوضْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ ڒخْڒَا ن صِينْ. ڒْڭنْسْ إِقِّيمْ ذِي قَاذَاشْ. ذِينْ إِ ثمُّوثْ مَارْيَامْ ؤُشَا نضْڒنْ ت ذِينْ.

¹ Toda a congregação dos filhos de Israel chegou ao deserto de Zim, no primeiro mês, e o povo ficou em Cades. Ali Miriã morreu e ali ela foi sepultada.

² وَارْ ثُوغِي ذِينْ شَا أَمَانْ إِ ثْمسْمُونْثْ. خنِّي مُوننْ ضِيدّْ إِ مُوسَا ذ هَارُونْ.

² Não havia água para o povo. Então se ajuntaram contra Moisés e contra Arão.

³ ثُوغَا ڒْڭنْسْ إِمْشُوبّشْ أَكْ-ذ مُوسَا، نَّانْ: ”مْڒِي ثُوغَا زَّايْنغْ إِفّغْ بُوحْبڒْ ؤُمِي ثُوغَا إِفّغْ بُوحْبڒْ زڭْ أَيْثْمَاثْنغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي!

³ E o povo discutiu com Moisés, dizendo: — Antes tivéssemos morrido quando os nossos irmãos morreram diante do

⁴ مَايمِّي ثسِّيذْفمْ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن سِيذِي ذِي ڒخْڒَا-يَا مَاحنْذْ أَذْ مّْثنْ ذِينْ، نشِّينْ ذ ڒبْهَايمْ نّغْ؟

⁴ Por que vocês trouxeram a congregação do Senhor a este deserto, para morrermos aqui, nós e os nossos animais?

⁵ ؤُ مَايمِّي ذ أَنغْ د-ثسِّيڒْيمْ زِي مِيصْرَا حِيمَا أَذْ أَنغْ ثسِّيوْضمْ غَارْ ومْشَانْ-أَ أَعفَّانْ؟ ذڭْ ومْشَانْ-أَ وَارْ ذِينْ زَّارِيعثْ نِيغْ ثَازَارْثْ نِيغْ ثْزَايَارْثْ نِيغْ أَرمَّامْ ؤُ وَارْ ذِينْ عَاذْ أَمَانْ حِيمَا أَذْ نْسُو.“

⁵ E por que vocês nos tiraram do Egito, para nos trazer a este lugar horrível, onde não há cereais, nem figos, nem vinhas, nem romãs, nem água para beber?

⁶ خنِّي يِيوضْ مُوسَا أَكْ-ذ هَارُونْ زِي زَّاثْ ن وُوذمْ ن وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ ؤُشَا وْضَانْ خْ وُوذْمَاونْ نْسنْ ؤُشَا إِبَانْ أَسنْ-د ؤُعُودْجِي ن سِيذِي.

⁶ Então Moisés e Arão saíram da presença do povo e foram para a porta da tenda do encontro e se lançaram sobre o seu rosto; e a glória do Senhor lhes apareceu.

⁷ إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا، إِنَّا:

⁷ O Senhor disse a Moisés:

⁸ ”كْسِي ثَاغَّارْشْثْ ؤُشَا سْمُونْ ثَامسْمُونْثْ، شكْ ذ هَارُونْ، ؤُمَاشْ. إِتّْخصَّا أَذْ ثسِّيوْڒمْ أَكْ-ذ ثصْضَارْثْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ ؤُشَا خنِّي أَذْ ثوْشْ أَمَانْ نّسْ. أَمُّو إِ غَا ثسُّوفّْغمْ أَمَانْ إِ نِيثْنِي زِي ثصْضَارْثْ ؤُشَا أَذْ ثسّسُّوذْ ثَامسْمُونْثْ ذ ڒبْهَايمْ.“

⁸ — Pegue o seu bordão e ajunte o povo, você e Arão, o seu irmão. E, diante do povo, falem à rocha, e ela dará a sua água. Assim vocês tirarão água da rocha e darão de beber à congregação e aos animais.

⁹ خنِّي إِكْسِي مُوسَا ثَاغَّارْشْثْ زِي زَّاثْ ن وُوذمْ ن سِيذِي أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ يُومُورْ نتَّا،

⁹ Então Moisés pegou o bordão que estava diante do Senhor , como este lhe havia ordenado.

¹⁰ ؤُشَا إِسّْمُونْ مُوسَا ذ هَارُونْ أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ثصْضَارْثْ. نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”سْڒمْ ڒخُّو، أَ كنِّيوْ إِنِّي إِغوّْغنْ، مَا إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ د-نسُّوفّغْ أَمَانْ زِي ثصْضَارْثْ-أَ؟“

¹⁰ Moisés e Arão reuniram o povo diante da rocha. Então Moisés lhes disse: — Agora escutem, rebeldes! Será que teremos de fazer com que saia água desta rocha para vocês?

¹¹ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ مُوسَا أَفُوسْ نّسْ ؤُشَا إِوْثَا ثَاصْضَارْثْ ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ س ثَاغَّارْشْثْ نّسْ ؤُشَا فّْغنْ-د زَّايسْ أَطَّاسْ ن وَامَانْ ؤُشَا ثسْوَا ثْمسْمُونْثْ ذ ڒبْهَايمْ نْسنْ.

¹¹ Moisés levantou a mão e feriu a rocha duas vezes com o seu bordão, e saíram muitas águas; e a congregação e os seus animais beberam.

¹² خنِّي إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا ذ هَارُونْ: ”مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ذ أَيِي ثتّشْڒمْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَڒَامِي ذ أَيِي ثْوقَّارمْ س ؤُوقَّارْ إِقدّْسنْ، س ؤُيَا وَارْ ثسِّيذِيفمْ أَڭْرَاوْ-أَ ن ڒْڭنْسْ ذِي ثمُّورْثْ نِّي ذ أَسنْ وْشِيغْ.“

¹² Mas o Senhor disse a Moisés e a Arão: — Porque não creram em mim, para me santificarem diante dos filhos de Israel, vocês não farão entrar este povo na terra que lhe dei.

¹³ إِنَا أَقَا ذ أَمَانْ ن مَارِيبَا مِينْ خفْ أَرزُّونْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ مْشُوبّْشنْ أَكْ-ذ سِيذِي ؤُ مَانِي نتَّا إِبَانْ-د ذ أَمْقدّسْ جَارْ أَسنْ.

¹³ São estas as águas de Meribá, porque os filhos de Israel discutiram com o Senhor ; e o Senhor se santificou neles.

¹⁴ إِسّكّْ مُوسَا إِرقَّاسنْ زِي قَاذَاشْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِذُومْ، نَّانْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ إِسْرَائِيل، ؤُمَاشْ: ’شكْ ثسّْنذْ مَارَّا ثَامَارَا نِّي خَانغْ إِكِّينْ،

¹⁴ De Cades, Moisés enviou mensageiros ao rei de Edom, para dizer-lhe: — Assim diz o seu irmão Israel: Você conhece todas as aflições que nos sobrevieram.

¹⁵ أَقَا ڒجْذُوذْ نّغْ هْوَانْ-د غَارْ مِيصْرَا ؤُ ثُوغَا نْزدّغْ أَطَّاسْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي مِيصْرَا ؤُ إِمِيصْرِييّنْ ڭِّينْ ذَايْنغْ ؤُ ذِي ڒجْذُوذْ نّغْ أَطَّاسْ ن ڒْغَارْ.

¹⁵ Sabe como os nossos pais desceram ao Egito, e nós moramos no Egito muito tempo, e como os egípcios nos maltrataram, a nós e aos nossos pais.

¹⁶ نْڒَاغَا خْ سِيذِي ؤُشَا نتَّا إِسْڒَا ثْمِيجَّا نّغْ ؤُشَا إِسّكّْ-د لْمَالَاكْ ؤُشَا إِسُّوفّغْ أَنغْ-د زِي مِيصْرَا. خْزَارْ، أَقَا أَنغْ ذِي قَاذَاشْ، إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ غَارْ طَّارْفْ ن جِّيهثْ نّشْ.

¹⁶ Clamamos ao Senhor , e ele ouviu a nossa voz; mandou o Anjo e nos tirou do Egito. E eis que estamos em Cades, cidade nos confins do seu país.

¹⁷ أجّْ أَنغْ، مَاڒَا ثخْسذْ، أَذْ نژْوَا خْ ثمُّورْثْ نّشْ. وَارْ نْژكّْوِي خْ إِيَّارنْ نِيغْ خْ إِمَارْجَاعنْ نّشْ ن ؤُضِيڒْ ؤُ وَارْ نسسّْ أَمَانْ زڭْ وَانُوثنْ. خْ وبْرِيذْ إِڭلّْذنْ أَذْ نعْذُو بْڒَا مَا أَذْ نْحيّذْ غَارْ يفُوسْ ؤُڒَا غَارْ ؤُزڒْمَاضْ، أَڒْ غَا نعْذُو عَاوذْ إِيْمِيرنْ ن ثمُّورْثْ نّشْ.‘ “

¹⁷ Deixe-nos passar pela sua terra. Não passaremos pelo campo, nem pelas vinhas, nem beberemos a água dos poços. Iremos pela estrada real. Não nos desviaremos para a direita nem para a esquerda, até que passemos pelo seu país.

¹⁸ إِنَّا أَسْ إِذُومْ: ”وَارْ تّْژكّْوِيذْ خَافِي، نِيغْ أَكْ كِيشْ مّْسَاڭَارغْ س سِّيفْ بَالَاكْ!“

¹⁸ Porém o rei de Edom respondeu: — Não passem por aqui! Se o fizerem, sairei com a espada ao encontro de vocês.

¹⁹ خنِّي نَّانْ أَسْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل: ”أَذْ نضْفَارْ أَبْرِيذْ أَمقّْرَانْ ؤُ مَاڒَا أَذْ سْوغْ أَمَانْ نّشْ، نشّْ ذ ڒبْهَايمْ إِنُو، أَذْ ثنْ خدْجْصغْ. أَذْ ژْوِيغْ ثَامُّورْثْ خْ إِضَارنْ ذ ونِّي نتَّا وَاهَا.“

¹⁹ Então os filhos de Israel lhe disseram: — Passaremos pelo caminho principal, e, se nós e o nosso gado bebermos das águas de vocês, pagaremos o preço delas. Não queremos outra coisa a não ser passar a pé.

²⁰ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”وَارْ خَاسْ ثْژكّْوِيذْ!“ ؤُشَا إِفّغْ إِذُومْ مَاحنْذْ أَذْ كِيسْ إِمْسَاڭَارْ س يِيجّْ ن ؤُبَارُّو ذ أَمقّْرَانْ ذ ؤُفُوسْ إِجهْذنْ.

²⁰ Mas o rei de Edom respondeu: — Vocês não podem passar! E o rei de Edom veio ao encontro deles, com muita gente e com mão forte.

²¹ أَمُّو يُوڭِي إِذُومْ أَذْ إِوْشْ تّسْرِيحْ إِ إِسْرَائِيل مَاحنْذْ أَذْ إِژْوَا أَيْمِيرْ نّسْ. س ؤُينِّي إِ إِجَّا إِسْرَائِيل أَبْرِيذْ ذِي سِّيبّثْ نّسْ.

²¹ Assim os edomitas se recusaram a deixar Israel passar pelo seu país, e por isso Israel se desviou dali.

²² فسْينْ إِقِيضَانْ نْسنْ، فّْغنْ زِي قَاذَاشْ، ؤُشَا خنِّي إِوْضنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ وذْرَارْ ن هُورْ، ثَامسْمُونْثْ مَارَّا.

²² Então partiram de Cades, e os filhos de Israel, toda a congregação, foram ao monte Hor.

²³ إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا ذ هَارُونْ غَارْ وذْرَارْ ن هُورْ، غَارْ ويْمِيرْ ن ثمُّورْثْ ن إِذُومْ، إِنَّا:

²³ O Senhor disse a Moisés e a Arão no monte Hor, nos confins da terra de Edom:

²⁴ ”أَذْ إِمَّارْنِي هَارُونْ غَارْ ڒْڭنْسْ نّسْ، مِينْزِي وَارْ إِتِّيذفْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي وْشِيغْ إِ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، مِينْزِي كنِّيوْ ثْغنَّانمْ خْ ڒُومُورْ إِنُو غَارْ وَامَانْ ن مَارِيبَا.

²⁴ — Arão será reunido ao seu povo, porque não entrará na terra que dei aos filhos de Israel, pois vocês foram rebeldes à minha palavra, nas águas de Meribá.

²⁵ كْسِي هَارُونْ ذ أَلِيعَازَارْ، مِّيسْ، ؤُشَا أَرّْ إِ-ثنْ أَذْ ڭعّْذنْ خْ وذْرَارْ ن هُورْ.

²⁵ Chame Arão e Eleazar, o filho dele, e diga-lhes que subam o monte Hor.

²⁶ عَارَّا هَارُونْ زڭْ وَارُّوضْ نّسْ ؤُشَا سْيَارْضْ إِ-ث إِ أَلِيعَازَارْ، مِّيسْ. خنِّي أَذْ إِتّْوَاكْسِي هَارُونْ ؤُشَا أَذْ إِمّثْ ذِينْ.“

²⁶ Depois tire as vestes sacerdotais de Arão e coloque-as em Eleazar, o filho dele; porque Arão será reunido ao seu povo e ali morrerá.

²⁷ مُوسَا إِڭَّا أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ يُومُورْ سِيذِي. ؤُڒْينْ أَذْرَارْ ن هُورْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن مَارَّا ثَامسْمُونْثْ.

²⁷ Moisés fez como o Senhor lhe havia ordenado. Subiram o monte Hor, diante dos olhos de toda a congregação.

²⁸ مُوسَا إِعَارَّا هَارُونْ زڭْ وَارُّوضْ نّسْ ؤُشَا إِسّْيَارْضْ إِ-ث إِ أَلِيعَازَارْ، مِّيسْ. ؤُشَا إِمُّوثْ هَارُونْ ذِينْ خْ ثْقِيشَّاثْ ن وذْرَارْ. خنِّي إِهْوَا-د مُوسَا زڭْ وذْرَارْ أَكْ-ذ أَلِيعَازَارْ.

²⁸ Moisés tirou as vestes sacerdotais de Arão e as pôs em Eleazar, o filho dele. E Arão morreu ali, no alto do monte. Depois disso Moisés e Eleazar desceram do monte.

²⁹ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ثژْرَا بلِّي هَارُونْ إِضْڒقْ إِ بُوحْبڒْ نّسْ ؤُشَا رُونْ ثْڒَاثِينْ ن وُوسَّانْ ذِي سِّيبّثْ ن هَارُونْ، مَارَّا ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل.

²⁹ Quando toda a congregação soube que Arão era morto, toda a casa de Israel chorou por Arão durante trinta dias.

Números 20

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra