Números 20

RIFA vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ذڭْ ؤُيُورْ أَمزْوَارُو ثِيوضْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ ڒخْڒَا ن صِينْ. ڒْڭنْسْ إِقِّيمْ ذِي قَاذَاشْ. ذِينْ إِ ثمُّوثْ مَارْيَامْ ؤُشَا نضْڒنْ ت ذِينْ.

¹ Os filhos de Israel, a congregação toda, chegaram ao deserto de Zim no primeiro mês, e o povo ficou em Cades. Ali morreu Miriã, e ali foi sepultada.

² وَارْ ثُوغِي ذِينْ شَا أَمَانْ إِ ثْمسْمُونْثْ. خنِّي مُوننْ ضِيدّْ إِ مُوسَا ذ هَارُونْ.

² Ora, não havia água para a congregação; pelo que se ajuntaram contra Moisés e Arão.

³ ثُوغَا ڒْڭنْسْ إِمْشُوبّشْ أَكْ-ذ مُوسَا، نَّانْ: ”مْڒِي ثُوغَا زَّايْنغْ إِفّغْ بُوحْبڒْ ؤُمِي ثُوغَا إِفّغْ بُوحْبڒْ زڭْ أَيْثْمَاثْنغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي!

³ E o povo contendeu com Moisés, dizendo: Oxalá tivéssemos perecido quando pereceram nossos irmãos perante o Senhor!

⁴ مَايمِّي ثسِّيذْفمْ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن سِيذِي ذِي ڒخْڒَا-يَا مَاحنْذْ أَذْ مّْثنْ ذِينْ، نشِّينْ ذ ڒبْهَايمْ نّغْ؟

⁴ Por que trouxestes a congregação do Senhor a este deserto, para que morramos aqui, nós e os nossos animais?

⁵ ؤُ مَايمِّي ذ أَنغْ د-ثسِّيڒْيمْ زِي مِيصْرَا حِيمَا أَذْ أَنغْ ثسِّيوْضمْ غَارْ ومْشَانْ-أَ أَعفَّانْ؟ ذڭْ ومْشَانْ-أَ وَارْ ذِينْ زَّارِيعثْ نِيغْ ثَازَارْثْ نِيغْ ثْزَايَارْثْ نِيغْ أَرمَّامْ ؤُ وَارْ ذِينْ عَاذْ أَمَانْ حِيمَا أَذْ نْسُو.“

⁵ E por que nos fizestes subir do Egito, para nos trazer a este mau lugar? lugar onde não há semente, nem figos, nem vides, nem romãs, nem mesmo água para beber.

⁶ خنِّي يِيوضْ مُوسَا أَكْ-ذ هَارُونْ زِي زَّاثْ ن وُوذمْ ن وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ ؤُشَا وْضَانْ خْ وُوذْمَاونْ نْسنْ ؤُشَا إِبَانْ أَسنْ-د ؤُعُودْجِي ن سِيذِي.

⁶ Então Moisés e Arão se foram da presença da assembléia até a porta da tenda da revelação, e se lançaram com o rosto em terra; e a glória do Senhor lhes apareceu.

⁷ إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا، إِنَّا:

⁷ E o Senhor disse a Moisés:

⁸ ”كْسِي ثَاغَّارْشْثْ ؤُشَا سْمُونْ ثَامسْمُونْثْ، شكْ ذ هَارُونْ، ؤُمَاشْ. إِتّْخصَّا أَذْ ثسِّيوْڒمْ أَكْ-ذ ثصْضَارْثْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ ؤُشَا خنِّي أَذْ ثوْشْ أَمَانْ نّسْ. أَمُّو إِ غَا ثسُّوفّْغمْ أَمَانْ إِ نِيثْنِي زِي ثصْضَارْثْ ؤُشَا أَذْ ثسّسُّوذْ ثَامسْمُونْثْ ذ ڒبْهَايمْ.“

⁸ Toma a vara, e ajunta a congregação, tu e Arão, teu irmão, e falai à rocha perante os seus olhos, que ela dê as suas águas. Assim lhes tirarás água da rocha, e darás a beber à congregação e aos seus animais.

⁹ خنِّي إِكْسِي مُوسَا ثَاغَّارْشْثْ زِي زَّاثْ ن وُوذمْ ن سِيذِي أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ يُومُورْ نتَّا،

⁹ Moisés, pois, tomou a vara de diante do senhor, como este lhe ordenou.

¹⁰ ؤُشَا إِسّْمُونْ مُوسَا ذ هَارُونْ أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ثصْضَارْثْ. نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”سْڒمْ ڒخُّو، أَ كنِّيوْ إِنِّي إِغوّْغنْ، مَا إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ د-نسُّوفّغْ أَمَانْ زِي ثصْضَارْثْ-أَ؟“

¹⁰ Moisés e Arão reuniram a assembléia diante da rocha, e Moisés disse-lhes: Ouvi agora, rebeldes! Porventura tiraremos água desta rocha para vós?

¹¹ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ مُوسَا أَفُوسْ نّسْ ؤُشَا إِوْثَا ثَاصْضَارْثْ ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ س ثَاغَّارْشْثْ نّسْ ؤُشَا فّْغنْ-د زَّايسْ أَطَّاسْ ن وَامَانْ ؤُشَا ثسْوَا ثْمسْمُونْثْ ذ ڒبْهَايمْ نْسنْ.

¹¹ Então Moisés levantou a mão, e feriu a rocha duas vezes com a sua vara, e saiu água copiosamente, e a congregação bebeu, e os seus animais.

¹² خنِّي إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا ذ هَارُونْ: ”مِينْزِي كنِّيوْ وَارْ ذ أَيِي ثتّشْڒمْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَڒَامِي ذ أَيِي ثْوقَّارمْ س ؤُوقَّارْ إِقدّْسنْ، س ؤُيَا وَارْ ثسِّيذِيفمْ أَڭْرَاوْ-أَ ن ڒْڭنْسْ ذِي ثمُّورْثْ نِّي ذ أَسنْ وْشِيغْ.“

¹² Pelo que o Senhor disse a Moisés e a Arão: Porquanto não me crestes a mim, para me santificardes diante dos filhos de Israel, por isso não introduzireis esta congregação na terra que lhes dei.

¹³ إِنَا أَقَا ذ أَمَانْ ن مَارِيبَا مِينْ خفْ أَرزُّونْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ مْشُوبّْشنْ أَكْ-ذ سِيذِي ؤُ مَانِي نتَّا إِبَانْ-د ذ أَمْقدّسْ جَارْ أَسنْ.

¹³ Estas são as águas de Meribá, porque ali os filhos de Israel contenderam com o Senhor, que neles se santificou.

¹⁴ إِسّكّْ مُوسَا إِرقَّاسنْ زِي قَاذَاشْ غَارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِذُومْ، نَّانْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ إِسْرَائِيل، ؤُمَاشْ: ’شكْ ثسّْنذْ مَارَّا ثَامَارَا نِّي خَانغْ إِكِّينْ،

¹⁴ De Cades, Moisés enviou mensageiros ao rei de Edom, dizendo: Assim diz teu irmão Israel: Tu sabes todo o trabalho que nos tem sobrevindo;

¹⁵ أَقَا ڒجْذُوذْ نّغْ هْوَانْ-د غَارْ مِيصْرَا ؤُ ثُوغَا نْزدّغْ أَطَّاسْ ن إِسڭّْوُوسَا ذِي مِيصْرَا ؤُ إِمِيصْرِييّنْ ڭِّينْ ذَايْنغْ ؤُ ذِي ڒجْذُوذْ نّغْ أَطَّاسْ ن ڒْغَارْ.

¹⁵ como nossos pais desceram ao Egito, e nós no Egito habitamos muito tempo; e como os egípcios nos maltrataram, a nós e a nossos pais;

¹⁶ نْڒَاغَا خْ سِيذِي ؤُشَا نتَّا إِسْڒَا ثْمِيجَّا نّغْ ؤُشَا إِسّكّْ-د لْمَالَاكْ ؤُشَا إِسُّوفّغْ أَنغْ-د زِي مِيصْرَا. خْزَارْ، أَقَا أَنغْ ذِي قَاذَاشْ، إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ غَارْ طَّارْفْ ن جِّيهثْ نّشْ.

¹⁶ e quando clamamos ao Senhor, ele ouviu a nossa voz, e mandou um anjo, e nos tirou do Egito; e eis que estamos em Cades, cidade na extremidade dos teus termos.

¹⁷ أجّْ أَنغْ، مَاڒَا ثخْسذْ، أَذْ نژْوَا خْ ثمُّورْثْ نّشْ. وَارْ نْژكّْوِي خْ إِيَّارنْ نِيغْ خْ إِمَارْجَاعنْ نّشْ ن ؤُضِيڒْ ؤُ وَارْ نسسّْ أَمَانْ زڭْ وَانُوثنْ. خْ وبْرِيذْ إِڭلّْذنْ أَذْ نعْذُو بْڒَا مَا أَذْ نْحيّذْ غَارْ يفُوسْ ؤُڒَا غَارْ ؤُزڒْمَاضْ، أَڒْ غَا نعْذُو عَاوذْ إِيْمِيرنْ ن ثمُّورْثْ نّشْ.‘ “

¹⁷ Deixa-nos, pois, passar pela tua terra; não passaremos pelos campos, nem pelas vinhas, nem beberemos a água dos poços; iremos pela estrada real, não nos desviando para a direita nem para a esquerda, até que tenhamos passado os teus termos.

¹⁸ إِنَّا أَسْ إِذُومْ: ”وَارْ تّْژكّْوِيذْ خَافِي، نِيغْ أَكْ كِيشْ مّْسَاڭَارغْ س سِّيفْ بَالَاكْ!“

¹⁸ Respondeu-lhe Edom: Não passaras por mim, para que eu não saia com a espada ao teu encontro.

¹⁹ خنِّي نَّانْ أَسْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل: ”أَذْ نضْفَارْ أَبْرِيذْ أَمقّْرَانْ ؤُ مَاڒَا أَذْ سْوغْ أَمَانْ نّشْ، نشّْ ذ ڒبْهَايمْ إِنُو، أَذْ ثنْ خدْجْصغْ. أَذْ ژْوِيغْ ثَامُّورْثْ خْ إِضَارنْ ذ ونِّي نتَّا وَاهَا.“

¹⁹ Os filhos de Israel lhe replicaram: Subiremos pela estrada real; e se bebermos das tuas águas, eu e o meu gado, darei o preço delas; sob condição de eu nada mais fazer, deixa-me somente passar a pé.

²⁰ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”وَارْ خَاسْ ثْژكّْوِيذْ!“ ؤُشَا إِفّغْ إِذُومْ مَاحنْذْ أَذْ كِيسْ إِمْسَاڭَارْ س يِيجّْ ن ؤُبَارُّو ذ أَمقّْرَانْ ذ ؤُفُوسْ إِجهْذنْ.

²⁰ Edom, porém, respondeu: Não passarás. E saiu-lhe ao encontro com muita gente e com mão forte.

²¹ أَمُّو يُوڭِي إِذُومْ أَذْ إِوْشْ تّسْرِيحْ إِ إِسْرَائِيل مَاحنْذْ أَذْ إِژْوَا أَيْمِيرْ نّسْ. س ؤُينِّي إِ إِجَّا إِسْرَائِيل أَبْرِيذْ ذِي سِّيبّثْ نّسْ.

²¹ Assim recusou Edom deixar Israel passar pelos seus termos; pelo que Israel se desviou dele.

²² فسْينْ إِقِيضَانْ نْسنْ، فّْغنْ زِي قَاذَاشْ، ؤُشَا خنِّي إِوْضنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ وذْرَارْ ن هُورْ، ثَامسْمُونْثْ مَارَّا.

²² Então partiram de Cades; e os filhos de Israel, a congregação toda, chegaram ao monte Hor.

²³ إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا ذ هَارُونْ غَارْ وذْرَارْ ن هُورْ، غَارْ ويْمِيرْ ن ثمُّورْثْ ن إِذُومْ، إِنَّا:

²³ E falou o Senhor a Moisés e a Arão no monte Hor, nos termos da terra de Edom, dizendo:

²⁴ ”أَذْ إِمَّارْنِي هَارُونْ غَارْ ڒْڭنْسْ نّسْ، مِينْزِي وَارْ إِتِّيذفْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي وْشِيغْ إِ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، مِينْزِي كنِّيوْ ثْغنَّانمْ خْ ڒُومُورْ إِنُو غَارْ وَامَانْ ن مَارِيبَا.

²⁴ Arão será recolhido a seu povo, porque não entrará na terra que dei aos filhos de Israel, porquanto fostes rebeldes contra a minha palavra no tocante às águas de Meribá.

²⁵ كْسِي هَارُونْ ذ أَلِيعَازَارْ، مِّيسْ، ؤُشَا أَرّْ إِ-ثنْ أَذْ ڭعّْذنْ خْ وذْرَارْ ن هُورْ.

²⁵ Toma a Arão e a Eleazar, seu filho, e faze-os subir ao monte Hor;

²⁶ عَارَّا هَارُونْ زڭْ وَارُّوضْ نّسْ ؤُشَا سْيَارْضْ إِ-ث إِ أَلِيعَازَارْ، مِّيسْ. خنِّي أَذْ إِتّْوَاكْسِي هَارُونْ ؤُشَا أَذْ إِمّثْ ذِينْ.“

²⁶ e despe a Arão as suas vestes, e as veste a Eleazar, seu filho, porque Arão será recolhido, e morrerá ali.

²⁷ مُوسَا إِڭَّا أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ يُومُورْ سِيذِي. ؤُڒْينْ أَذْرَارْ ن هُورْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن مَارَّا ثَامسْمُونْثْ.

²⁷ Fez, pois, Moisés como o Senhor lhe ordenara; e subiram ao monte Hor perante os olhos de toda a congregação.

²⁸ مُوسَا إِعَارَّا هَارُونْ زڭْ وَارُّوضْ نّسْ ؤُشَا إِسّْيَارْضْ إِ-ث إِ أَلِيعَازَارْ، مِّيسْ. ؤُشَا إِمُّوثْ هَارُونْ ذِينْ خْ ثْقِيشَّاثْ ن وذْرَارْ. خنِّي إِهْوَا-د مُوسَا زڭْ وذْرَارْ أَكْ-ذ أَلِيعَازَارْ.

²⁸ Moisés despiu a Arão as vestes, e as vestiu a Eleazar, seu filho; e morreu Arão ali sobre o cume do monte; e Moisés e Eleazar desceram do monte.

²⁹ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ثژْرَا بلِّي هَارُونْ إِضْڒقْ إِ بُوحْبڒْ نّسْ ؤُشَا رُونْ ثْڒَاثِينْ ن وُوسَّانْ ذِي سِّيبّثْ ن هَارُونْ، مَارَّا ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل.

²⁹ Vendo, pois, toda a congregação que Arão era morto, chorou-o toda a casa de Israel por trinta dias.

Números 20

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra