Números 16

RIFA vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ قُورَاحْ، مِّيسْ ن يِيصْهَارْ، مِّيسْ ن قَاهَاثْ، مِّيسْ ن لَاوِي، أَكْ-ذ ذَاثَانْ ذ أَبِيرَامْ، ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ ن إِلِييَابْ، ذ ؤُنْ، مِّيسْ ن فَالَاثْ، إِحنْجِيرنْ ن رُوبِينْ، إِوْينْ إِرْيَازنْ،

¹ E Coré, filho de Izar, filho de Coate, filho de Levi, tomou consigo a Datã e a Abirão, filhos de Eliabe, e a Om, filho de Pelete, filhos de Rúben.

² ؤُشَا كَّارنْ ضِيدّْ إِ مُوسَا، جْمِيعْ أَكْ-ذ إِرْيَازنْ نّغْنِي زڭْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، مِيثَاينْ ؤُ-خمْسِينْ ن ڒْحُوكَّامْ ن ثْمسْمُونْثْ، أَقَا أَثنْ زڭْ إِنِّي د-إِتّْوَاڒَاغَانْ غَارْ ؤُمُونِي، إِرْيَازنْ س شَّانْ.

² E levantaram-se perante Moisés com duzentos e cinqüenta homens dos filhos de Israel, príncipes da congregação, chamados à assembléia, homens de posição,

³ نِيثْنِي مُوننْ ضِيدّْ إِ مُوسَا ذ هَارُونْ، نَّانْ أَسنْ: ”شْفَا أَومْ كنِّيوْ! مِينْزِي مَارَّا ثَامسْمُونْثْ، وَاهْ، مَارَّا نِيثْنِي ذ إِمْقدَّاسنْ ؤُشَا سِيذِي ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ. مَايمِّي ثسُّوعْڒَامْ إِخفْ نْومْ سنّجْ إِ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن سِيذِي؟“

³ E se congregaram contra Moisés e contra Arão, e lhes disseram: Basta-vos, pois que toda a congregação é santa, todos são santos, e o Senhor está no meio deles; por que, pois, vos elevais sobre a congregação do Senhor?

⁴ ؤُمِي إِسْڒَا مُوسَا إِ مَانْ أَيَا، إِوْضَا خْ وُوذمْ نّسْ.

⁴ Quando Moisés ouviu isso, caiu sobre o seu rosto.

⁵ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ قُورَاحْ ذ مَارَّا أَبَارُّو نّسْ، إِنَّا: ”ثِيوشَّا أَذْ إِسّْشنْ سِيذِي ونِّي إِدْجَانْ نّسْ ذ ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمْقدَّاسْ ذ ونِّي إِ غَارسْ د غَا إِسّْقَارّبْ. ونِّي إِفَارْزْ نتَّا، ذ ونِّي إِ د غَا إِسّْقَارّبْ نتَّا غَارسْ.

⁵ E falou a Coré e a toda a sua congregação, dizendo: Amanhã pela manhã o Senhor fará saber quem é seu, e quem é o santo que ele fará chegar a si; e aquele a quem escolher fará chegar a si.

⁶ ڭّمْ أَيَا! أجّْ قُورَاحْ ذ مَارَّا أَبَارُّو نّسْ أَذْ أَوْينْ ثِيمجْمَارِينْ.

⁶ Fazei isto: Tomai vós incensários, Coré e todo seu grupo;

⁷ ثِيوشَّا ڭّمْ خَاسنْثْ ڒفْحمْ إِ ثْمسِّي، سَارْسمْ خَاسْ ڒبْخُورْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي. خنِّي أَذْ إِمْسَارْ بلِّي أَرْيَازْ نِّي إِخْضَارْ سِيذِي، أَذْ يِيڒِي ذ أَمْقدَّاسْ. أَقَا ثْرُوحمْ ثِيڭّْوِيجمْ، أَيْثْ ن لَاوِي!“

⁷ E, pondo fogo neles amanhã, sobre eles deitai incenso perante o Senhor; e será que o homem a quem o Senhor escolher, este será o santo; basta-vos, filhos de Levi.

⁸ إِنَّا مُوسَا إِ قُورَاحْ: ”سْڒمْ ڒخُّو، تّْزَاوَاڭغْ، كنِّيوْ، أَيْثْ ن لَاوِي!

⁸ Disse mais Moisés a Coré: Ouvi agora, filhos de Levi:

⁹ مَا وَارْ خَاومْ إِشْفِي ؤُمِي كنِّيوْ إِسّْفَارْزْ أَربِّي ن إِسْرَائِيل خْ ثْمسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل مَاحنْذْ أَذْ كنِّيوْ غَارسْ د-إِسّْقَارّبْ، حِيمَا أَذْ ثْسخَّارمْ ذِي ثْزذِّيغْثْ ن سِيذِي ؤُشَا حِيمَا أَذْ ثْبدّمْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ثْمسْمُونْثْ مَاحنْذْ أَذْ ثنْ ثْسخَّارمْ؟

⁹ Porventura pouco para vós é que o Deus de Israel vos tenha separado da congregação de Israel, para vos fazer chegar a si, e administrar o ministério do tabernáculo do Senhor e estar perante a congregação para ministrar-lhe;

¹⁰ نتَّا إِسّْقَارّبْ إِ شكْ-د غَارسْ، شكْ ذ مَارَّا أَيْثْمَاشْ، أَيْثْ ن لَاوِي، جْمِيعْ أَكِيذكْ. مَا ثَارزُّومْ ڒخُّو عَاوذْ ثُوكهَّانْثْ؟

¹⁰ E te fez chegar, e todos os teus irmãos, os filhos de Levi, contigo? ainda também procurais o sacerdócio?

¹¹ س ؤُيَا، شكْ ذ مَارَّا أَبَارُّو نّشْ، أَقَا كنِّيوْ ثْمُونمْ ضِيدّْ ن سِيذِي، مِينْزِي مِينْ إِعْنَا هَارُونْ، مِينْ إِعْنَا حِيمَا أَذْ خَاسْ ثنّذْقمْ؟“

¹¹ Assim tu e todo o teu grupo estais contra o Senhor; e Arão, quem é ele, que murmureis contra ele?

¹² ؤُشَا إِسّكّْ مُوسَا أَذْ ڒَاغَانْ خْ ذَاثَانْ ذ أَبِيرَامْ، إِحنْجِيرنْ ن إِلِييَابْ، مَاشَا نِيثْنِي نَّانْ: ”وَارْ د-نتِّيسْ شَا!“

¹² E Moisés mandou chamar a Datã e a Abirão, filhos de Eliabe; porém eles disseram: Não subiremos;

¹³ مَا وَارْ إِدْجِي إِشْفَا أَومْ ؤُمِي ذ أَنغْ د-ثْسُّوفّْغمْ زڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِفيّْضنْ س ؤُغِي ذ ثَامّنْثْ، حِيمَا أَذْ أَنغْ ثسّْهلّكذْ ذِي ڒخْڒَا ؤُشَا خنِّي عَاوذْ ثڭّذْ إِخفْ نّشْ ذ ڒْحَاكمْ خَانغْ؟

¹³ Porventura pouco é que nos fizeste subir de uma terra que mana leite e mel, para nos matares neste deserto, senão que também queres fazer-te príncipe sobre nós?

¹⁴ ؤُڒَا ذ شكْ وَارْ ذ أَنغْ د-ثسِّيذْفذْ شَا ذڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِفيّْضنْ س ؤُغِي ذ ثَامّنْثْ، ؤُ وَارْ ذ أَنغْ ثوْشِيذْ إِيَّارْأنْ ذ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ ذ ڒْوَارْثْ. مَا إِتّْغِيڒْ أَشْ ثْزمَّارذْ أَذْ ثسّْذَاغْڒذْ ثِيطَّاوِينْ ن يرْيَازنْ-أَ؟ نشِّينْ وَارْ د-نتِّيسْ شَا!“

¹⁴ Nem tampouco nos trouxeste a uma terra que mana leite e mel, nem nos deste campo e vinhas em herança; porventura arrancarás os olhos a estes homens? Não subiremos.

¹⁵ خنِّي إِتّْوَاسَّارْغْ ؤُفُوڭمْ ن مُوسَا، إِنَّا إِ سِيذِي: ”وَارْ خزَّارْ غَارْ ثوْهِيبْثْ نْسنْ! نشّْ وَارْ زَّايْسنْ كسِّيغْ قَاعْ إِجّْ ن ؤُغْيُوڒْ ؤُشَا وَارْ ڭِّيغْ ڒْغَارْ ؤُڒَا إِ يِيجّْ زَّايْسنْ.“

¹⁵ Então Moisés irou-se muito, e disse ao Senhor: Não atentes para a sua oferta; nem um só jumento tomei deles, nem a nenhum deles fiz mal.

¹⁶ إِنَّا مُوسَا إِ قُورَاحْ: ”شكْ ذ مَارَّا أَبَارُّو نّشْ، أَسمْ-د ثِيوشَّا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، شكْ ذ نِيثْنِي، ذ هَارُونْ.

¹⁶ Disse mais Moisés a Coré: Tu e todo o teu grupo ponde-vos perante o Senhor, tu e eles, e Arão, amanhã.

¹⁷ كْسِيمْ كُوڒْ إِجّْ زَّايْومْ إِجّْ ن ڒْمجْمَارْ، ڭّمْ ذَايسْ ڒبْخُورْ ؤُشَا قَارّْبمْ-د أَكِيذسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي. كُوڒْ أَرْيَازْ أَكْ-ذ ڒْمجْمَارْ نّسْ، مِيثَاينْ ؤُ-خمْسِينْ ن ثْمجْمَارِينْ، ؤُشَا عَاوذْ شكْ ذ هَارُونْ، كُوڒْ إِجّْ أَكْ-ذ ڒْمجْمَارْ نّسْ.“

¹⁷ E tomai cada um o seu incensário, e neles ponde incenso; e trazei cada um o seu incensário perante o Senhor, duzentos e cinqüenta incensários; também tu e Arão, cada um o seu incensário.

¹⁸ إِكْسِي كُوڒْ إِجّْ ڒْمجْمَارْ نّسْ ؤُشَا ڭِّينْ ذَايسْ ثِيمسِّي ؤُ سَّارْسنْ خَاسْ ڒبْخُورْ ؤُشَا ؤُيُورنْ أَذْ بدّنْ زَّاثْ إِ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ، ؤُڒَا ذ مُوسَا ذ هَارُونْ.

¹⁸ Tomaram, pois, cada um o seu incensário, e neles puseram fogo, e neles deitaram incenso, e se puseram perante a porta da tenda da congregação com Moisés e Arão.

¹⁹ قُورَاحْ إِغوّغْ خَاسنْ مَارَّا أَبَارُّو نّسْ غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ. ڒخْذنِّي إِبَانْ-د ؤُعُودْجِي ن سِيذِي غَارْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ.

¹⁹ E Coré fez ajuntar contra eles todo o povo à porta da tenda da congregação; então a glória do Senhor apareceu a toda a congregação.

²⁰ إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا ذ هَارُونْ، إِنَّا:

²⁰ E falou o Senhor a Moisés e a Arão, dizendo:

²¹ ”حيْذمْ إِخفْ نْومْ زڭْ ؤُبَارُّو-يَا، خنِّي أَذْ ثنْ هلّْكغْ ذڭْ ورْمَاشْ ن وَابْڒِيونْ!“

²¹ Apartai-vos do meio desta congregação, e os consumirei num momento.

²² مَاشَا نِيثْنِي وْضَانْ خْ وُوذمْ نْسنْ، نَّانْ: ”أَ أَربِّي، أَربِّي ن مَارَّا بُوحْبڒَاثْ ن مَارَّا دَّاثْ! مَاڒَا إِخْضَا إِجّْ ن ورْيَازْ، مَا خنِّي أَذْ ثڭّذْ أَغْضَابْ نّشْ أَذْ إِدُّوقّزْ خْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ؟“

²² Mas eles se prostraram sobre os seus rostos, e disseram: Ó Deus, Deus dos espíritos de toda a carne, pecará um só homem, e indignar-te-ás tu contra toda esta congregação?

²³ إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا، إِنَّا:

²³ E falou o Senhor a Moisés, dizendo:

²⁴ ”سِيوڒْ أَكْ-ذ ثْمسْمُونْثْ، إِنِي: ’بعّْذمْ خْ ثْزذِّيغْثْ ن قُورَاحْ ذ ذَاثَانْ ذ أَبِيرَامْ ذ مِينْ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ.‘ “

²⁴ Fala a toda esta congregação, dizendo: Subi do derredor da habitação de Coré, Datã e Abirão.

²⁵ خنِّي مُوسَا إِكَّارْ ؤُشَا إِرُوحْ غَارْ ذَاثَانْ ذ أَبِيرَامْ ؤُشَا ؤُيُورنْ إِمْغَارنْ ن إِسْرَائِيل أَوَارْنِي أَسْ.

²⁵ Então Moisés levantou-se, e foi a Datã e a Abirão; e após ele seguiram os anciãos de Israel.

²⁶ ؤُشَا إِسِّيوڒْ نتَّا أَكْ-ذ ثْمسْمُونْثْ، إِنَّا: ”تّْزَاوْڭغْ، بعّْذمْ خْ إِقِيضَانْ ن يرْيَازنْ-أَ إِقجْحنْ ؤُ وَارْ تّْحَاذَامْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ ن مِينْ إِدْجَانْ نْسنْ، حِيمَا كنِّيوْ وَارْ ثتّْوَاهلِّيكمْ شَا س دّْنُوبْ نْسنْ!“

²⁶ E falou à congregação, dizendo: Desviai-vos, peço-vos, das tendas destes homens ímpios, e não toqueis nada do que é seu para que porventura não pereçais em todos os seus pecados.

²⁷ كَّارنْ نِيثْنِي ؤُشَا بعّْذنْ خْ إِقِيضَانْ ن قُورَاحْ ذ ذَاثَانْ ذ أَبِيرَامْ ذ مِينْ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ. ذَاثَانْ ذ أَبِيرَامْ فّْغنْ-د، بدّنْ غَارْ وَاذَافْ ن إِقِيضَانْ نْسنْ أَكْ-ذ ثمْغَارِينْ نْسنْ ذ إِحنْجِيرنْ نْسنْ ذ إِحنْجِيرنْ نْسنْ إِمژْيَاننْ.

²⁷ Subiram, pois, do derredor da habitação de Coré, Datã e Abirão. E Datã e Abirão saíram, e se puseram à porta das suas tendas, juntamente com as suas mulheres, e seus filhos, e suas crianças.

²⁸ خنِّي إِنَّا مُوسَا: ”س مَانْ أَيَا إِ غَا ثسّْنمْ بلِّي سِيذِي إِسّكّْ أَيِي-د، حِيمَا أَذْ ڭّغْ مَارَّا ثِيمڭَّا-يَا، مِينْزِي وَارْ د-فِّيغنْثْ شَا زڭْ وُوڒْ إِنُو.

²⁸ Então disse Moisés: Nisto conhecereis que o Senhor me enviou a fazer todos estes feitos, que de meu coração não procedem.

²⁹ مَاڒَا إِنَا أَذْ مّْثنْ أَمْ مَامّشْ مُّوثنْ إِوْذَانْ مَارَّا ؤُ أَذْ ثنْ إِڒْقفْ مِينْ إِڒقْفنْ مَارَّا إِوْذَانْ، خنِّي أَذْ ثَافْ سِيذِي وَارْ ذ أَيِي د-إِسّكّْ.

²⁹ Se estes morrerem como morrem todos os homens, e se forem visitados como são visitados todos os homens, então o Senhor não me enviou.

³⁰ مَاشَا مَاڒَا سِيذِي إِخْڒقْ-د شَا ن ڒْحَاجّثْ ذ ثَامَايْنُوثْ قَاعْ ؤُشَا ثَامُّورْثْ أَذْ ثَارْزمْ أَقمُّومْ نّسْ، أَذْ ثنْ ثْسَارْضْ أَكْ-ذ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ نْسنْ ؤُشَا أَذْ هْوَانْ دَّارنْ ذِي ڒَاخَارْثْ، خنِّي إِ غَا ثسّْنمْ بلِّي إِرْيَازنْ-أَ أَقَا سّْذُوقّْزنْ سِيذِي.“

³⁰ Mas, se o Senhor criar alguma coisa nova, e a terra abrir a sua boca e os tragar com tudo o que é seu, e vivos descerem ao abismo, então conhecereis que estes homens irritaram ao Senhor.

³¹ ؤُشَا إِمْسَارْ، ؤُمِي إِكمّڒْ أَوَاڒنْ-أَ، ثْفدْجقْ ثمُّورْثْ نِّي سْوَادَّايْ نْسنْ.

³¹ E aconteceu que, acabando ele de falar todas estas palavras, a terra que estava debaixo deles se fendeu.

³² ثَارْزمْ ثمُّورْثْ أَقمُّومْ نّسْ ؤُشَا ثْسَارْضْ إِ-ثنْ أَكْ-ذ أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نْسنْ ؤُ أَكْ-ذ مَارَّا إِوْذَانْ ن قُورَاحْ ذ مَارَّا أَڭْڒَا نْسنْ.

³² E a terra abriu a sua boca, e os tragou com as suas casas, como também a todos os homens que pertenciam a Coré, e a todos os seus bens.

³³ هْوَانْ-د دَّارنْ ذِي ڒَاخَارْثْ أَكْ-ذ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ نْسنْ ؤُشَا ثَامُّورْثْ ثسّْذُورِييْ إِ-ثنْ ؤُ تّْوَاثحَّانْ زِي ڒْوسْطْ ن وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ.

³³ E eles e tudo o que era seu desceram vivos ao abismo, e a terra os cobriu, e pereceram do meio da congregação.

³⁴ مَارَّا إِسْرَائِيل، إِنِّي ثُوغَا د-إِنّْضنْ، أَروْڒنْ ؤُمِي سْڒِينْ إِ ثْغُويِّيثْ نْسنْ، مِينْزِي نَّانْ: ”نِيغْ أَذْ ثَافْ ؤُڒَا ذ نشِّينْ أَذْ أَنغْ ثْصَارْضْ ثمُّورْثْ.“

³⁴ E todo o Israel, que estava ao redor deles, fugiu ao clamor deles; porque diziam: Para que não nos trague a terra também a nós.

³⁵ ؤُشَا ثفّغْ-د ثْمسِّي زِي سِيذِي، ثشَّا مِيثَاينْ ؤُ-خمْسِينْ ن يرْيَازنْ نِّي د-يِيوْينْ ڒبْخُورْ.

³⁵ Então saiu fogo do Senhor, e consumiu os duzentos e cinqüenta homens que ofereciam o incenso.

³⁶ — ausente —

³⁶ E falou o Senhor a Moisés, dizendo:

³⁷ — ausente —

³⁷ Dize a Eleazar, filho de Arão, o sacerdote, que tome os incensários do meio do incêndio, e espalhe o fogo longe, porque santos são;

³⁸ — ausente —

³⁸ Quanto aos incensários daqueles que pecaram contra as suas almas, deles se façam folhas estendidas para cobertura do altar; porquanto os trouxeram perante o Senhor; pelo que santos são; e serão por sinal aos filhos de Israel.

³⁹ — ausente —

³⁹ E Eleazar, o sacerdote, tomou os incensários de metal, que trouxeram aqueles que foram queimados, e os estenderam em folhas para cobertura do altar,

⁴⁰ — ausente —

⁴⁰ Por memorial para os filhos de Israel, que nenhum estranho, que não for da descendência de Arão, se chegue para acender incenso perante o Senhor; para que não seja como Coré e a sua congregação, como o Senhor lhe tinha dito por intermédio de Moisés,

⁴¹ — ausente —

⁴¹ Mas no dia seguinte toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão, dizendo: Vós matastes o povo do Senhor.

⁴² — ausente —

⁴² E aconteceu que, ajuntando-se a congregação contra Moisés e Arão, e virando-se para a tenda da congregação, eis que a nuvem a cobriu, e a glória do Senhor apareceu.

⁴³ — ausente —

⁴³ Vieram, pois, Moisés e Arão perante a tenda da congregação.

⁴⁴ — ausente —

⁴⁴ Então falou o Senhor a Moisés, dizendo:

⁴⁵ — ausente —

⁴⁵ Levantai-vos do meio desta congregação, e a consumirei num momento; então se prostraram sobre os seus rostos,

⁴⁶ — ausente —

⁴⁶ E disse Moisés a Arão: Toma o teu incensário, e põe nele fogo do altar, e deita incenso sobre ele, e vai depressa à congregação, e faze expiação por eles; porque grande indignação saiu de diante do Senhor; já começou a praga.

⁴⁷ — ausente —

⁴⁷ E tomou-o Arão, como Moisés tinha falado, e correu ao meio da congregação; e eis que já a praga havia começado entre o povo; e deitou incenso nele, e fez expiação pelo povo.

⁴⁸ — ausente —

⁴⁸ E estava em pé entre os mortos e os vivos; e cessou a praga.

⁴⁹ — ausente —

⁴⁹ E os que morreram daquela praga foram catorze mil e setecentos, fora os que morreram pela causa de Coré.

⁵⁰ — ausente —

⁵⁰ E voltou Arão a Moisés à porta da tenda da congregação; e cessou a praga.

Números 16

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra