Números 14

RIFA vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ثبْذَا ثسْغُويُّو س جّهْذْ ؤُشَا ڒْڭنْسْ إِرُو مَارَّا دْجِيڒثْ نِّي.

¹ Então, levantou-se toda a congregação, e alçaram a sua voz; e o povo chorou naquela mesma noite.

² مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ثُوغَا تّْنذْقَامنْ ضِيدّْ إِ مُوسَا ؤُ ضِيدّْ إِ هَارُونْ ؤُشَا ثنَّا أَسْ مَارَّا ثْمسْمُونْثْ: ”معْلِيكْ قَاعْ نمُّوثْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا!“ نِيغْ: ”معْلِيكْ قَاعْ نمُّوثْ ذِي ڒخْڒَا-يَا!“

² E todos os filhos de Israel murmuraram contra Moisés e contra Arão; e toda a congregação lhe disse: Ah! Se morrêramos na terra do Egito! Ou, ah! Se morrêramos neste deserto!

³ ”مَايمِّي ذ أَنغْ د-يِيوِي سِيذِي غَارْ ثمُّورْثْ-أَ حِيمَا أَذْ نوْضَا س سِّيفْ ؤُ خنِّي أَذْ ذوْڒنْثْ ثمْغَارِينْ نّغْ ذ ثَارْوَا نّغْ ذ ثَاكشَّاضْثْ؟ مَا وَارْ يدْجِي حْسنْ زعْمَا أَذْ نعْقبْ غَارْ مِيصْرَا؟“

³ E por que nos traz o Senhor a esta terra, para cairmos à espada e para que nossas mulheres e nossas crianças sejam por presa? Não nos seria melhor voltarmos ao Egito?

⁴ ؤُشَا نَّانْ إِجّْ إِ ونّغْنِي: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نڭّْ إِجّْ ذ أَزدْجِيفْ خَانغْ ؤُشَا أَذْ نعْقبْ غَارْ مِيصْرَا!“

⁴ E diziam uns aos outros: Levantemos um capitão e voltemos ao Egito.

⁵ ڒخْذنِّي وْضَانْ مُوسَا ذ هَارُونْ خْ ؤُغمْبُوبْ نْسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ثْمسْمُونْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.

⁵ Então, Moisés e Arão caíram sobre os seus rostos perante todo o ajuntamento dos filhos de Israel.

⁶ يَاشُووَا، مِّيسْ ن نُونْ، ذ كَالِيبْ، مِّيسْ ن يَافُونِّي، إِنِّي ثُوغَا زڭْ إِنِّي ثُوغَا إِتّْبرْڭَاڭنْ خْ ثمُّورْثْ، شَارّْڭنْ أَرُّوضْ نْسنْ.

⁶ E Josué, filho de Num, e Calebe, filho de Jefoné, dos que espiaram a terra, rasgaram as suas vestes.

⁷ نِيثْنِي سِّيوْڒنْ غَارْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، نَّانْ: ”ثَامُّورْثْ نِّي خْ نكَّا مَاحنْذْ أَذْ ت نْبرْڭڭْ، أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ مْلِيحْ أَطَّاسْ.

⁷ E falaram a toda a congregação dos filhos de Israel, dizendo: A terra pelo meio da qual passamos a espiar é terra muito boa.

⁸ مَاڒَا سِيذِي إِسّْفَارْننْ غَارْنغْ، نتَّا أَذْ أَنغْ د-يَاوِي غَارْ ثمُّورْثْ-أَ ؤُشَا أَذْ أَنغْ ت إِوْشْ، إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِفيّْضنْ س ؤُغِي ذ ثَامّنْثْ.

⁸ Se o Senhor se agradar de nós, então, nos porá nesta terra e no-la dará, terra que mana leite e mel.

⁹ مَاشَا وَارْ تِّيڒِيمْ ذ إِمْغوّْغنْ ضِيدّْ إِ سِيذِي ؤُشَا وَارْ تّڭّْوذمْ شَا زِي ڒْڭنْسْ ن ثمُّورْثْ-أَ، مِينْزِي أَقَا أَثنْ ذ أَغْرُومْ نّغْ. ثِيڒِي نْسنْ ثفّغْ-د سنّجْ نْسنْ، أَقَا سِيذِي أَكِيذْنغْ، وَارْ زَّايْسنْ تّڭّْوْذمْ شَا!“

⁹ Tão somente não sejais rebeldes contra o Senhor e não temais o povo desta terra, porquanto são eles nosso pão; retirou-se deles o seu amparo, e o Senhor é conosco; não os temais.

¹⁰ مَاشَا ڒَامِي ثسِّيوڒْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ بلِّي إِتّْخصَّا أَذْ ثنْ أَرجْمنْ، إِبَانْ-د ؤُعُودْجِي ن سِيذِي ذڭْ ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ زَّاثْ إِ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.

¹⁰ Então, disse toda a congregação que os apedrejassem; porém a glória do Senhor apareceu na tenda da congregação a todos os filhos de Israel.

¹¹ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”أَڒْ مڒْمِي ذ أَيِي غَا إِسْعَارْ ڒْڭنْسْ-أَ؟ أَڒْ مڒْمِي وَارْ ذ أَيِي تِّيمْننْ س مَارَّا ڒعْڒَامَاثْ نِّي ڭِّيغْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ؟

¹¹ E disse o Senhor a Moisés: Até quando me provocará este povo? E até quando me não crerão por todos os sinais que fiz no meio deles?

¹² نشّْ أَذْ ثنْ وْثغْ س طَّاعُونْ ؤُشَا أَذْ خَاسنْ كّْسغْ ڒْوَارْثْ ؤُشَا أَذْ شكْ ڭّغْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ ذ أَمقّْرَانْ، إِجْهذْ خَاسنْ.“

¹² Com pestilência o ferirei, e o rejeitarei, e farei de ti povo maior e mais forte do que este.

¹³ إِنَّا مُوسَا إِ سِيذِي: ”أَذْ سْڒنْ إِمِيصْرِييّنْ مَانْ أَيَا، مِينْزِي شكْ ثسُّوفّْغذْ ڒْڭنْسْ-أَ س جّهْذْ نّشْ زِي ڒْوسْطْ نْسنْ.

¹³ E disse Moisés ao Senhor : Assim, os egípcios o ouvirão; porquanto com a tua força fizeste subir este povo do meio deles.

¹⁴ ؤُشَا أَذْ ث إِنِينْ إِ إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ-أَ، إِنِّي إِسْڒِينْ بلِّي شكْ، أَ سِيذِي، ذِي ڒْوسْطْ ن ڒْڭنْسْ-أَ، بلِّي شكْ، أَ سِيذِي، ثْبَانذْ-د أَمشْنَاوْ ؤُذمْ ذڭْ وُوذمْ، بلِّي أَسيْنُو نّشْ إِتّْبدَّا سنّجْ نْسنْ ؤُ بلِّي شكْ ثڭُّورذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُقلِّيجْ ن ؤُسيْنُو س ؤُزِيڒْ ؤُشَا س دْجِيڒثْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُقلِّيجْ ن ثْمسِّي.

¹⁴ E o dirão aos moradores desta terra, que ouviram que tu, ó Senhor , estás no meio deste povo, que face a face, ó Senhor , lhes apareces, que tua nuvem está sobre eles e que vais adiante deles numa coluna de nuvem de dia e numa coluna de fogo de noite.

¹⁵ مَاڒَا ثنْغِيذْ ڒْڭنْسْ-أَ أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ، خنِّي ڒڭْنُوسْ نِّي إِسْڒِينْ خْ ؤُسمْغَارْ نّشْ أَذْ سِّيوْڒنْ أَذْ إِنِينْ:

¹⁵ E, se matares este povo como a um só homem, as nações, pois, que ouviram a tua fama, falarão, dizendo:

¹⁶ ’مِينْزِي سِيذِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِسِّيذفْ ڒْڭنْسْ-أَ ذِي ثمُّورْثْ نِّي خْ إِجُّودْجْ أَذْ أَسنْ ت إِوْشْ، أَقَا س ؤُينِّي ذ أَسنْ إِغَارْصْ ذِي ڒخْڒَا!‘

¹⁶ Porquanto o Senhor não podia pôr este povo na terra que lhes tinha jurado; por isso, os matou no deserto.

¹⁷ ڒخُّو خنِّي، أجّْ أَذْ يِيڒِي جّهْذْ ن سِيذِي إِنُو إِمْغَارْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ثسِّيوْڒذْ، ثنِّيذْ:

¹⁷ Agora, pois, rogo-te que a força do meu Senhor se engrandeça, como tens falado, dizendo:

¹⁸ ’سِيذِي غَارسْ تَّاسِيعْ ن ڒْخَاضَارْ ؤُڒَا ذ أَطَّاسْ ن ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ. أَقَا يَاربُّو ڒْمُوعْصِييّثْ ذ ؤُخطُّو نّغْ ؤُ نتَّا وَارْ إِتّْبَارِّي ونِّي إِتّڭّنْ دّنْبْ ؤُ إِسّعّْذُو ڒْمُوعْصِييّثْ ن إِبَابَاثنْ غَارْ إِحنْجِيرنْ نّسْ أَڒْ جِّيڒْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ذ جِّيڒْ وِيسّْ أَربْعَا.‘

¹⁸ O Senhor é longânimo e grande em beneficência, que perdoa a iniquidade e a transgressão, que o culpado não tem por inocente e visita a iniquidade dos pais sobre os filhos até à terceira e quarta geração.

¹⁹ غْفَارْ إِ ڒْڭنْسْ-أَ ڒْمُوعْصِييّثْ نّسْ عْلَاحْسَابْ ڒمْغَارثْ ن ثْمخْسِيوْثْ نّشْ إِشوَّارنْ ؤُ أَمْ مَامّشْ ثْهمْڒذْ أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ-أَ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا أَڒْ ذَانِيثَا!“

¹⁹ Perdoa, pois, a iniquidade deste povo, segundo a grandeza da tua benignidade e como também perdoaste a este povo desde a terra do Egito até aqui.

²⁰ إِنَّا سِيذِي: ”نشّْ غْفَارغْ أَسنْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ نّشْ.

²⁰ E disse o Senhor : Conforme a tua palavra, lhe perdoei.

²¹ س ثِيذتّْ أَمْ دَّارغْ نشّْ، أَقَا مَارَّا ثَامُّورْثْ أَذْ ثتّْوَاشُّورْ س ؤُعُودْجِي ن سِيذِي!

²¹ Porém, tão certamente como eu vivo e como a glória do Senhor encherá toda a terra,

²² مِينْزِي مَارَّا إِرْيَازنْ نِّي إِژْرِينْ أَعُودْجِي إِنُو ذ ڒعْڒَامَاثْ إِنُو إِ ڭِّيغْ ذِي مِيصْرَا ؤُ ذِي ڒخْڒَا، ذ يِينِّي ذ أَيِي إِقدْجْبنْ ذِي ڒخْڒَا عَاذْعشْرَا ن ثْوَاڒَاوِينْ ؤُ وَارْ سْڒِينْ إِ ثْمِيجَّا إِنُو،

²² todos os homens que viram a minha glória e os meus sinais que fiz no Egito e no deserto, e me tentaram estas dez vezes, e não obedeceram à minha voz,

²³ وَارْ ژَترّنْ ثَامُّورْثْ نِّي خْ جُّودْجغْ إِ ڒجْذُوذْ نْسنْ أَذْ أَسنْ ت وْشغْ، وَاهْ، مَارَّا إِنِّي ذ أَيِي إِسّْدُّوقّْزنْ أَمُّو، وَارْ ت ژَترّنْ.

²³ não verão a terra de que a seus pais jurei, e até nenhum daqueles que me provocaram a verá.

²⁴ مَاشَا أَذْ سِّيوْضغْ أَمْسخَّارْ إِنُو كَالِيبْ غَارْ ثمُّورْثْ مَانِي ثُوغَا يُوذفْ قْبڒْ ؤُشَا أَذْ ت وَارْثنْ ثَارْوَا نّسْ، مِينْزِي ثُوغَا أَكِيذسْ إِجّْ ن أَرُّوحْ نّغْنِي ؤُشَا نتَّا إِضْفَارْ أَيِي نِيشَانْ.

²⁴ Porém o meu servo Calebe, porquanto nele houve outro espírito e perseverou em seguir-me, eu o levarei à terra em que entrou, e a sua semente a possuirá em herança.

²⁵ أَقَا أَيْثْ ن عَامَالِيقْ ذ أَيْثْ ن كنْعَانْ زدّْغنْ ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ. أَذْ د-ثْذوْڒمْ ثِيوشَّا ؤُشَا أَذْ ثكّْسمْ إِقِيضَانْ نْومْ سَّا، فّْغمْ غَارْ ڒخْڒَا، ؤُيُورمْ ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ ڒبْحَارْ ن ثلْڭَا.“

²⁵ Ora, os amalequitas e os cananeus habitam no vale; tornai-vos, amanhã, e caminhai para o deserto pelo caminho do mar Vermelho.

²⁶ إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا ذ هَارُونْ، إِنَّا:

²⁶ Depois, falou o Senhor a Moisés e a Arão, dizendo:

²⁷ ”أَڒْ مڒْمِي غَا ثقِّيمْ ثْمسْمُونْثْ-أَ ثَاعفَّانْثْ ثتّْنذْقَامْ خَافِي؟ أَنذْقمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِ زِي خَافِي تّْنذْقَامنْ، أَقَا سْڒِيغْ ث.

²⁷ Até quando sofrerei esta má congregação, que murmura contra mim? Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel, com que murmuram contra mim.

²⁸ إِنِي أَسنْ: ’س ثِيذتّْ أَمْ دَّارغْ نشّْ، إِقَّارْ سِيذِي، مَاڒَا وَارْ ذ أَومْ تّڭّغْ أَمْ مَامّشْ ذ أَومْ سْڒِيغْ س إِمزُّوغنْ إِنُو مِينْ ثنَّامْ كنِّيوْ.

²⁸ Dize-lhes: Assim como eu vivo, diz o Senhor , que, como falastes aos meus ouvidos, assim farei a vós outros.

²⁹ ڒْخشْبَاثْ نْومْ أَذْ وْضَانْثْ ذِي ڒخْڒَا-يَا، ڒْخشْبَاثْ ن مَارَّا إِنِّي إِتّْوَاحسْبنْ ن ڒْڭنْسْ، مَارَّا ڒْقدّْ ن إِحنْجِيرنْ نْومْ زِي عِيشْڒِينْ إِسڭّْوُوسَا سنّجْ إِ ثُوغَا خَافِي إِتّْنذْقَامنْ.

²⁹ Neste deserto cairá o vosso cadáver, como também todos os que de vós foram contados segundo toda a vossa conta, de vinte anos para cima, os que dentre vós contra mim murmurastes;

³⁰ كنِّيوْ وَارْ ثتِّيذْفمْ شَا غَارْ ثمُّورْثْ مِينْ خفْ سّْڭعّْذغْ أَفُوسْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ جَّادْجغْ أَذْ كنِّيوْ ڭّغْ أَذْ ذَايسْ ثْزذْغمْ، مْغِيرْ كَالِيبْ، مِّيسْ ن يَافُونِّي، ذ يَاشُووَا، مِّيسْ ن نُونْ.

³⁰ não entrareis na terra, pela qual levantei a minha mão que vos faria habitar nela, salvo Calebe, filho de Jefoné, e Josué, filho de Num.

³¹ ثَارْوَا نْومْ إِ خفْ ثنَّامْ: ’أَذْ تّْوَاكشّْضنْ!‘، نشّْ أَذْ ثنْ سِّيذْفغْ ذَايسْ ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ سّْننْ ثَامُّورْثْ نِّي ثنْضَارمْ كنِّيوْ أَمُّو س ؤُسحْقَارْ.

³¹ Mas os vossos filhos, de que dizeis: Por presa serão, meterei nela; e eles saberão da terra que vós desprezastes.

³² مَاشَا ڒْخشْبَاثْ نْومْ، وَاهْ، كنِّيوْ سِيمَانْثْ نْومْ، أَذْ ثوْضَامْ ذِي ڒخْڒَا-يَا،

³² Porém, quanto a vós, o vosso cadáver cairá neste deserto.

³³ ؤُشَا إِحنْجِيرنْ نْومْ أَذْ ثلّْعنْ ذِي ڒخْڒَا-يَا ڒْمِيجَاڒْ ن أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ؤُشَا كنِّيوْ أَذْ كِيومْ ثَارْبُومْ فَارْقْ-شّْغڒْ نْومْ أَڒْ غَا فْنَانْثْ ڒْخشْبَاثْ نْومْ ذِي ڒخْڒَا.

³³ E vossos filhos pastorearão neste deserto quarenta anos e levarão sobre si as vossas infidelidades, até que o vosso cadáver se consuma neste deserto.

³⁴ أَنشْثْ إِ ڒْقدّْ ن وُوسَّانْ إِ ثُوغَا ثتّْبرْڭَاڭمْ ثَامُّورْثْ، إِقَّارْ أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ - أَقَا إِجّْ ن وَاسّْ ذ إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ - أَذْ ثَارْبُومْ ڒْمُوعْصِييّثْ نْومْ، ڒْمِيجَاڒْ ن أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا. كنِّيوْ أَذْ ثسّْنمْ أَقَا نشّْ بعّْذغْ خَاومْ.

³⁴ Segundo o número dos dias em que espiastes esta terra, quarenta dias, cada dia representando um ano, levareis sobre vós as vossas iniquidades quarenta anos e conhecereis o meu afastamento.

³⁵ نشّْ ذ سِيذِي سِّيوْڒغْ: مَاڒَا وَارْ تّڭّغْ أَمُّو أَكْ-ذ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ-أَ ثَاعفَّانْثْ ثنِّي إِكّْسنْ أَوَاڒْ خَافِي: أَذْ مّْثنْ ذِي ڒخْڒَا-يَا، أَذْ مّْثنْ ذِينْ!“

³⁵ Eu, o Senhor , falei. E assim farei a toda esta má congregação, que se levantou contra mim; neste deserto, se consumirão e aí falecerão.

³⁶ إِرْيَازنْ نِّي إِسّكّْ مُوسَا مَاحنْذْ أَذْ برْڭَاڭنْ ثَامُّورْثْ، ڒَْامِي د-ذوْڒنْ، ثَامسْمُونْثْ أَمْ ثكْمڒْ ثذْوڒْ ضِيدّْ نّسْ ؤُمِي نِيثْنِي سِّيوْڒنْ س ڒْغَارْ خْ ثَامُّورْثْ،

³⁶ E os homens que Moisés mandara a espiar a terra e que, voltando, fizeram murmurar toda a congregação contra ele, infamando a terra,

³⁷ أَقَا إِرْيَازنْ نِّي إِبهْذْڒنْ ثَامُّورْثْ، مُّوثنْ س إِشْثْ ن جّْرِيحشْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.

³⁷ aqueles mesmos homens, que infamaram a terra, morreram de praga perante o Senhor .

³⁸ مَاشَا يَاشُووَا، مِّيسْ ن نُونْ، ذ كَالِيبْ، مِّيسْ ن يَافُونِّي، قِّيمنْ دَّارنْ جَارْ إِرْيَازنْ نِّي إِرُوحنْ أَذْ برْڭَاڭنْ ثَامُّورْثْ.

³⁸ Mas Josué, filho de Num, e Calebe, filho de Jefoné, que eram dos homens que foram espiar a terra, ficaram com vida.

³⁹ إِسِّيوڒْ مُوسَا أَوَاڒنْ-أَ غَارْ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. إِحْزنْ خنِّي ڒْڭنْسْ أَطَّاسْ.

³⁹ E falou Moisés estas palavras a todos os filhos de Israel; então, o povo se contristou muito.

⁴⁰ ؤُشَا نِيثْنِي كَّارنْ زِيشْ ؤُشَا ؤُڒْينْ أَڒْ ثَاقِيشَّاثْ ن وذْرَارْ، نَّانْ: ”أَقَا-نغْ ذَا ؤُشَا أَذْ نْڭعّذْ غَارْ ومْشَانْ مِينْ خفْ إِسِّيوڒْ سِيذِي، مِينْزِي نشِّينْ أَقَا نخْضَا!“

⁴⁰ E levantaram-se pela manhã de madrugada e subiram ao cume do monte, dizendo: Eis-nos aqui e subiremos ao lugar que o Senhor tem dito, porquanto havemos pecado.

⁴¹ مَاشَا مُوسَا إِنَّا: ”مَايمِّي ثتّْعدَّامْ أَمُّو ڒُومُورْ ن سِيذِي؟ مَانْ أَيَا وَارْ إِعدُّو!

⁴¹ Mas Moisés disse: Por que quebrantais o mandado do Senhor ? Pois isso não prosperará.

⁴² وَارْ تّْڭعِّيذمْ شَا مِينْزِي سِيذِي وَارْ إِتِّيڒِي ذِي ڒْوسْطْ نْومْ. وَارْ تّجِّيمْ إِخفْ نْومْ أَذْ ثخْسَارمْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒْعذْيَانْ نْومْ.

⁴² Não subais, pois o Senhor não estará no meio de vós, para que não sejais feridos diante dos vossos inimigos.

⁴³ مِينْزِي أَيْثْ ن عَامَالِيقْ ذ أَيْثْ ن كنْعَانْ أَقَا أَثنْ ذِينْ زَّاثْ نْومْ ؤُشَا أَذْ ثوْضَامْ كنِّيوْ س سِّيفْ مِينْزِي كنِّيوْ ثِيڭّْوجمْ خْ سِيذِي. س ؤُيَا سِيذِي وَارْ كِيومْ إِتِّيڒِي.“

⁴³ Porque os amalequitas e os cananeus estão ali diante da vossa face, e caireis à espada; pois, porquanto vos desviastes do Senhor , o Senhor não será convosco.

⁴⁴ مَاشَا نِيثْنِي ثُوغَا تُّوفّنْ مَاحنْذْ أَذْ د-أَڒْينْ أَڒْ ثَاقِيشَّاثْ ن وذْرَارْ. مَاشَا تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي ذ مُوسَا وَارْ فِّيغنْ زِي ڒْوسْطْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.

⁴⁴ Contudo, temerariamente, tentaram subir ao cume do monte; mas a arca do concerto do Senhor e Moisés não se apartaram do meio do arraial.

⁴⁵ خنِّي هْوَانْ-د أَيْثْ ن عَامَالِيقْ ذ أَيْثْ ن كنْعَانْ نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذڭْ وذْرَارْ نِّي ؤُشَا أَرنْينْ ثنْ ؤُ ڒبْزنْ ثنْ أَڒْ حُورْمَا.

⁴⁵ Então, desceram os amalequitas e os cananeus, que habitavam na montanha, e os feriram, derrotando-os até Horma.

Números 14

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra