Números 14

RIFA vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ثبْذَا ثسْغُويُّو س جّهْذْ ؤُشَا ڒْڭنْسْ إِرُو مَارَّا دْجِيڒثْ نِّي.

¹ Então toda a congregação levantou a voz e gritou; e o povo chorou naquela noite.

² مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ثُوغَا تّْنذْقَامنْ ضِيدّْ إِ مُوسَا ؤُ ضِيدّْ إِ هَارُونْ ؤُشَا ثنَّا أَسْ مَارَّا ثْمسْمُونْثْ: ”معْلِيكْ قَاعْ نمُّوثْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا!“ نِيغْ: ”معْلِيكْ قَاعْ نمُّوثْ ذِي ڒخْڒَا-يَا!“

² E todos os filhos de Israel murmuraram contra Moisés e Arão; e toda a congregação lhes disse: Antes tivéssemos morrido na terra do Egito, ou tivéssemos morrido neste deserto!

³ ”مَايمِّي ذ أَنغْ د-يِيوِي سِيذِي غَارْ ثمُّورْثْ-أَ حِيمَا أَذْ نوْضَا س سِّيفْ ؤُ خنِّي أَذْ ذوْڒنْثْ ثمْغَارِينْ نّغْ ذ ثَارْوَا نّغْ ذ ثَاكشَّاضْثْ؟ مَا وَارْ يدْجِي حْسنْ زعْمَا أَذْ نعْقبْ غَارْ مِيصْرَا؟“

³ Por que nos traz o Senhor a esta terra para cairmos à espada? Nossas mulheres e nossos pequeninos serão por presa. Não nos seria melhor voltarmos para o Egito?

⁴ ؤُشَا نَّانْ إِجّْ إِ ونّغْنِي: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نڭّْ إِجّْ ذ أَزدْجِيفْ خَانغْ ؤُشَا أَذْ نعْقبْ غَارْ مِيصْرَا!“

⁴ E diziam uns aos outros: Constituamos um por chefe o voltemos para o Egito.

⁵ ڒخْذنِّي وْضَانْ مُوسَا ذ هَارُونْ خْ ؤُغمْبُوبْ نْسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ثْمسْمُونْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.

⁵ Então Moisés e Arão caíram com os rostos por terra perante toda a assembléia da congregação dos filhos de Israel.

⁶ يَاشُووَا، مِّيسْ ن نُونْ، ذ كَالِيبْ، مِّيسْ ن يَافُونِّي، إِنِّي ثُوغَا زڭْ إِنِّي ثُوغَا إِتّْبرْڭَاڭنْ خْ ثمُّورْثْ، شَارّْڭنْ أَرُّوضْ نْسنْ.

⁶ E Josué, filho de Num, e Calebe, filho de Jefoné, que eram dos que espiaram a terra, rasgaram as suas vestes;

⁷ نِيثْنِي سِّيوْڒنْ غَارْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، نَّانْ: ”ثَامُّورْثْ نِّي خْ نكَّا مَاحنْذْ أَذْ ت نْبرْڭڭْ، أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ مْلِيحْ أَطَّاسْ.

⁷ e falaram a toda a congregação dos filhos de Israel, dizendo: A terra, pela qual passamos para a espiar, é terra muitíssimo boa.

⁸ مَاڒَا سِيذِي إِسّْفَارْننْ غَارْنغْ، نتَّا أَذْ أَنغْ د-يَاوِي غَارْ ثمُّورْثْ-أَ ؤُشَا أَذْ أَنغْ ت إِوْشْ، إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِفيّْضنْ س ؤُغِي ذ ثَامّنْثْ.

⁸ Se o Senhor se agradar de nós, então nos introduzirá nesta terra e no-la dará; terra que mana leite e mel.

⁹ مَاشَا وَارْ تِّيڒِيمْ ذ إِمْغوّْغنْ ضِيدّْ إِ سِيذِي ؤُشَا وَارْ تّڭّْوذمْ شَا زِي ڒْڭنْسْ ن ثمُّورْثْ-أَ، مِينْزِي أَقَا أَثنْ ذ أَغْرُومْ نّغْ. ثِيڒِي نْسنْ ثفّغْ-د سنّجْ نْسنْ، أَقَا سِيذِي أَكِيذْنغْ، وَارْ زَّايْسنْ تّڭّْوْذمْ شَا!“

⁹ Tão somente não sejais rebeldes contra o Senhor, e não temais o povo desta terra, porquanto são eles nosso pão. Retirou-se deles a sua defesa, e o Senhor está conosco; não os temais.

¹⁰ مَاشَا ڒَامِي ثسِّيوڒْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ بلِّي إِتّْخصَّا أَذْ ثنْ أَرجْمنْ، إِبَانْ-د ؤُعُودْجِي ن سِيذِي ذڭْ ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ زَّاثْ إِ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.

¹⁰ Mas toda a congregação disse que fossem apedrejados. Nisso a glória do Senhor apareceu na tenda da revelação a todos os filhos de Israel.

¹¹ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”أَڒْ مڒْمِي ذ أَيِي غَا إِسْعَارْ ڒْڭنْسْ-أَ؟ أَڒْ مڒْمِي وَارْ ذ أَيِي تِّيمْننْ س مَارَّا ڒعْڒَامَاثْ نِّي ڭِّيغْ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ؟

¹¹ Disse então o Senhor a Moisés: Até quando me desprezará este povo e até quando não crerá em mim, apesar de todos os sinais que tenho feito no meio dele?

¹² نشّْ أَذْ ثنْ وْثغْ س طَّاعُونْ ؤُشَا أَذْ خَاسنْ كّْسغْ ڒْوَارْثْ ؤُشَا أَذْ شكْ ڭّغْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ ذ أَمقّْرَانْ، إِجْهذْ خَاسنْ.“

¹² Com pestilência o ferirei, e o rejeitarei; e farei de ti uma nação maior e mais forte do que ele.

¹³ إِنَّا مُوسَا إِ سِيذِي: ”أَذْ سْڒنْ إِمِيصْرِييّنْ مَانْ أَيَا، مِينْزِي شكْ ثسُّوفّْغذْ ڒْڭنْسْ-أَ س جّهْذْ نّشْ زِي ڒْوسْطْ نْسنْ.

¹³ Respondeu Moisés ao Senhor: Assim os egípcios o ouvirão, eles, do meio dos quais, com a tua força, fizeste subir este povo,

¹⁴ ؤُشَا أَذْ ث إِنِينْ إِ إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ-أَ، إِنِّي إِسْڒِينْ بلِّي شكْ، أَ سِيذِي، ذِي ڒْوسْطْ ن ڒْڭنْسْ-أَ، بلِّي شكْ، أَ سِيذِي، ثْبَانذْ-د أَمشْنَاوْ ؤُذمْ ذڭْ وُوذمْ، بلِّي أَسيْنُو نّشْ إِتّْبدَّا سنّجْ نْسنْ ؤُ بلِّي شكْ ثڭُّورذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُقلِّيجْ ن ؤُسيْنُو س ؤُزِيڒْ ؤُشَا س دْجِيڒثْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُقلِّيجْ ن ثْمسِّي.

¹⁴ e o dirão aos habitantes desta terra. Eles ouviram que tu, ó Senhor, estás no meio deste povo; pois tu, ó Senhor, és visto face a face, e a tua nuvem permanece sobre eles, e tu vais adiante deles numa coluna de nuvem de dia, e numa coluna de fogo de noite.

¹⁵ مَاڒَا ثنْغِيذْ ڒْڭنْسْ-أَ أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ، خنِّي ڒڭْنُوسْ نِّي إِسْڒِينْ خْ ؤُسمْغَارْ نّشْ أَذْ سِّيوْڒنْ أَذْ إِنِينْ:

¹⁵ E se matares este povo como a um só homem, então as nações que têm ouvido da tua fama, dirão:

¹⁶ ’مِينْزِي سِيذِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِسِّيذفْ ڒْڭنْسْ-أَ ذِي ثمُّورْثْ نِّي خْ إِجُّودْجْ أَذْ أَسنْ ت إِوْشْ، أَقَا س ؤُينِّي ذ أَسنْ إِغَارْصْ ذِي ڒخْڒَا!‘

¹⁶ Porquanto o Senhor não podia introduzir este povo na terra que com juramento lhe prometera, por isso os matou no deserto.

¹⁷ ڒخُّو خنِّي، أجّْ أَذْ يِيڒِي جّهْذْ ن سِيذِي إِنُو إِمْغَارْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ثسِّيوْڒذْ، ثنِّيذْ:

¹⁷ Agora, pois, rogo-te que o poder do meu Senhor se engrandeça, segundo tens dito:

¹⁸ ’سِيذِي غَارسْ تَّاسِيعْ ن ڒْخَاضَارْ ؤُڒَا ذ أَطَّاسْ ن ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ. أَقَا يَاربُّو ڒْمُوعْصِييّثْ ذ ؤُخطُّو نّغْ ؤُ نتَّا وَارْ إِتّْبَارِّي ونِّي إِتّڭّنْ دّنْبْ ؤُ إِسّعّْذُو ڒْمُوعْصِييّثْ ن إِبَابَاثنْ غَارْ إِحنْجِيرنْ نّسْ أَڒْ جِّيڒْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ذ جِّيڒْ وِيسّْ أَربْعَا.‘

¹⁸ O Senhor é tardio em irar-se, e grande em misericórdia; perdoa a iniqüidade e a transgressão; ao culpado não tem por inocente, mas visita a iniqüidade dos pais nos filhos até a terceira e a quarta geração.

¹⁹ غْفَارْ إِ ڒْڭنْسْ-أَ ڒْمُوعْصِييّثْ نّسْ عْلَاحْسَابْ ڒمْغَارثْ ن ثْمخْسِيوْثْ نّشْ إِشوَّارنْ ؤُ أَمْ مَامّشْ ثْهمْڒذْ أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ-أَ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا أَڒْ ذَانِيثَا!“

¹⁹ Perdoa, rogo-te, a iniqüidade deste povo, segundo a tua grande misericórdia, como o tens perdoado desde o Egito até, aqui.

²⁰ إِنَّا سِيذِي: ”نشّْ غْفَارغْ أَسنْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ نّشْ.

²⁰ Disse-lhe o Senhor: Conforme a tua palavra lhe perdoei;

²¹ س ثِيذتّْ أَمْ دَّارغْ نشّْ، أَقَا مَارَّا ثَامُّورْثْ أَذْ ثتّْوَاشُّورْ س ؤُعُودْجِي ن سِيذِي!

²¹ tão certo, porém, como eu vivo, e como a glória do Senhor encherá toda a terra,

²² مِينْزِي مَارَّا إِرْيَازنْ نِّي إِژْرِينْ أَعُودْجِي إِنُو ذ ڒعْڒَامَاثْ إِنُو إِ ڭِّيغْ ذِي مِيصْرَا ؤُ ذِي ڒخْڒَا، ذ يِينِّي ذ أَيِي إِقدْجْبنْ ذِي ڒخْڒَا عَاذْعشْرَا ن ثْوَاڒَاوِينْ ؤُ وَارْ سْڒِينْ إِ ثْمِيجَّا إِنُو،

²² nenhum de todos os homens que viram a minha glória e os sinais que fiz no Egito e no deserto, e todavia me tentaram estas dez vezes, não obedecendo à minha voz,

²³ وَارْ ژَترّنْ ثَامُّورْثْ نِّي خْ جُّودْجغْ إِ ڒجْذُوذْ نْسنْ أَذْ أَسنْ ت وْشغْ، وَاهْ، مَارَّا إِنِّي ذ أَيِي إِسّْدُّوقّْزنْ أَمُّو، وَارْ ت ژَترّنْ.

²³ nenhum deles verá a terra que com juramento prometi o seus pais; nenhum daqueles que me desprezaram a verá.

²⁴ مَاشَا أَذْ سِّيوْضغْ أَمْسخَّارْ إِنُو كَالِيبْ غَارْ ثمُّورْثْ مَانِي ثُوغَا يُوذفْ قْبڒْ ؤُشَا أَذْ ت وَارْثنْ ثَارْوَا نّسْ، مِينْزِي ثُوغَا أَكِيذسْ إِجّْ ن أَرُّوحْ نّغْنِي ؤُشَا نتَّا إِضْفَارْ أَيِي نِيشَانْ.

²⁴ Mas o meu servo Calebe, porque nele houve outro espírito, e porque perseverou em seguir-me, eu o introduzirei na terra em que entrou, e a sua posteridade a possuirá.

²⁵ أَقَا أَيْثْ ن عَامَالِيقْ ذ أَيْثْ ن كنْعَانْ زدّْغنْ ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ. أَذْ د-ثْذوْڒمْ ثِيوشَّا ؤُشَا أَذْ ثكّْسمْ إِقِيضَانْ نْومْ سَّا، فّْغمْ غَارْ ڒخْڒَا، ؤُيُورمْ ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ ڒبْحَارْ ن ثلْڭَا.“

²⁵ Ora, os amalequitas e os cananeus habitam no vale; tornai-vos amanhã, e caminhai para o deserto em direção ao Mar Vermelho.

²⁶ إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا ذ هَارُونْ، إِنَّا:

²⁶ Depois disse o Senhor a Moisés e Arão:

²⁷ ”أَڒْ مڒْمِي غَا ثقِّيمْ ثْمسْمُونْثْ-أَ ثَاعفَّانْثْ ثتّْنذْقَامْ خَافِي؟ أَنذْقمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِ زِي خَافِي تّْنذْقَامنْ، أَقَا سْڒِيغْ ث.

²⁷ Até quando sofrerei esta má congregação, que murmura contra mim? tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel, que eles fazem contra mim.

²⁸ إِنِي أَسنْ: ’س ثِيذتّْ أَمْ دَّارغْ نشّْ، إِقَّارْ سِيذِي، مَاڒَا وَارْ ذ أَومْ تّڭّغْ أَمْ مَامّشْ ذ أَومْ سْڒِيغْ س إِمزُّوغنْ إِنُو مِينْ ثنَّامْ كنِّيوْ.

²⁸ Dize-lhes: Pela minha vida, diz o Senhor, certamente conforme o que vos ouvi falar, assim vos hei de fazer:

²⁹ ڒْخشْبَاثْ نْومْ أَذْ وْضَانْثْ ذِي ڒخْڒَا-يَا، ڒْخشْبَاثْ ن مَارَّا إِنِّي إِتّْوَاحسْبنْ ن ڒْڭنْسْ، مَارَّا ڒْقدّْ ن إِحنْجِيرنْ نْومْ زِي عِيشْڒِينْ إِسڭّْوُوسَا سنّجْ إِ ثُوغَا خَافِي إِتّْنذْقَامنْ.

²⁹ neste deserto cairão os vossos cadáveres; nenhum de todos vós que fostes contados, segundo toda a vossa conta, de vinte anos para cima, que contra mim murmurastes,

³⁰ كنِّيوْ وَارْ ثتِّيذْفمْ شَا غَارْ ثمُّورْثْ مِينْ خفْ سّْڭعّْذغْ أَفُوسْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ جَّادْجغْ أَذْ كنِّيوْ ڭّغْ أَذْ ذَايسْ ثْزذْغمْ، مْغِيرْ كَالِيبْ، مِّيسْ ن يَافُونِّي، ذ يَاشُووَا، مِّيسْ ن نُونْ.

³⁰ certamente nenhum de vós entrará na terra a respeito da qual jurei que vos faria habitar nela, salvo Calebe, filho de Jefoné, e Josué, filho de Num.

³¹ ثَارْوَا نْومْ إِ خفْ ثنَّامْ: ’أَذْ تّْوَاكشّْضنْ!‘، نشّْ أَذْ ثنْ سِّيذْفغْ ذَايسْ ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ سّْننْ ثَامُّورْثْ نِّي ثنْضَارمْ كنِّيوْ أَمُّو س ؤُسحْقَارْ.

³¹ Mas aos vossos pequeninos, dos quais dissestes que seriam por presa, a estes introduzirei na terra, e eles conhecerão a terra que vós rejeitastes.

³² مَاشَا ڒْخشْبَاثْ نْومْ، وَاهْ، كنِّيوْ سِيمَانْثْ نْومْ، أَذْ ثوْضَامْ ذِي ڒخْڒَا-يَا،

³² Quanto a vós, porém, os vossos cadáveres cairão neste deserto;

³³ ؤُشَا إِحنْجِيرنْ نْومْ أَذْ ثلّْعنْ ذِي ڒخْڒَا-يَا ڒْمِيجَاڒْ ن أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا ؤُشَا كنِّيوْ أَذْ كِيومْ ثَارْبُومْ فَارْقْ-شّْغڒْ نْومْ أَڒْ غَا فْنَانْثْ ڒْخشْبَاثْ نْومْ ذِي ڒخْڒَا.

³³ e vossos filhos serão pastores no deserto quarenta anos, e levarão sobre si as vossas infidelidades, até que os vossos cadáveres se consumam neste deserto.

³⁴ أَنشْثْ إِ ڒْقدّْ ن وُوسَّانْ إِ ثُوغَا ثتّْبرْڭَاڭمْ ثَامُّورْثْ، إِقَّارْ أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ - أَقَا إِجّْ ن وَاسّْ ذ إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ - أَذْ ثَارْبُومْ ڒْمُوعْصِييّثْ نْومْ، ڒْمِيجَاڒْ ن أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا. كنِّيوْ أَذْ ثسّْنمْ أَقَا نشّْ بعّْذغْ خَاومْ.

³⁴ Segundo o número dos dias em que espiastes a terra, a saber, quarenta dias, levareis sobre vós as vossas iniqüidades por quarenta anos, um ano por um dia, e conhecereis a minha oposição.

³⁵ نشّْ ذ سِيذِي سِّيوْڒغْ: مَاڒَا وَارْ تّڭّغْ أَمُّو أَكْ-ذ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ-أَ ثَاعفَّانْثْ ثنِّي إِكّْسنْ أَوَاڒْ خَافِي: أَذْ مّْثنْ ذِي ڒخْڒَا-يَا، أَذْ مّْثنْ ذِينْ!“

³⁵ Eu, o Senhor, tenho falado; certamente assim o farei a toda esta má congregação, aos que se sublevaram contra mim; neste deserto se consumirão, e aqui morrerão.

³⁶ إِرْيَازنْ نِّي إِسّكّْ مُوسَا مَاحنْذْ أَذْ برْڭَاڭنْ ثَامُّورْثْ، ڒَْامِي د-ذوْڒنْ، ثَامسْمُونْثْ أَمْ ثكْمڒْ ثذْوڒْ ضِيدّْ نّسْ ؤُمِي نِيثْنِي سِّيوْڒنْ س ڒْغَارْ خْ ثَامُّورْثْ،

³⁶ Ora, quanto aos homens que Moisés mandara a espiar a terra e que, voltando, fizeram murmurar toda a congregação contra ele, infamando a terra,

³⁷ أَقَا إِرْيَازنْ نِّي إِبهْذْڒنْ ثَامُّورْثْ، مُّوثنْ س إِشْثْ ن جّْرِيحشْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.

³⁷ aqueles mesmos homens que infamaram a terra morreram de praga perante o Senhor.

³⁸ مَاشَا يَاشُووَا، مِّيسْ ن نُونْ، ذ كَالِيبْ، مِّيسْ ن يَافُونِّي، قِّيمنْ دَّارنْ جَارْ إِرْيَازنْ نِّي إِرُوحنْ أَذْ برْڭَاڭنْ ثَامُّورْثْ.

³⁸ Mas Josué, filho de Num, e Calebe, filho de Jefoné, que eram dos homens que foram espiar a terra, ficaram com vida.

³⁹ إِسِّيوڒْ مُوسَا أَوَاڒنْ-أَ غَارْ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. إِحْزنْ خنِّي ڒْڭنْسْ أَطَّاسْ.

³⁹ Então Moisés falou estas palavras a todos os filhos de Israel, pelo que o povo se entristeceu muito.

⁴⁰ ؤُشَا نِيثْنِي كَّارنْ زِيشْ ؤُشَا ؤُڒْينْ أَڒْ ثَاقِيشَّاثْ ن وذْرَارْ، نَّانْ: ”أَقَا-نغْ ذَا ؤُشَا أَذْ نْڭعّذْ غَارْ ومْشَانْ مِينْ خفْ إِسِّيوڒْ سِيذِي، مِينْزِي نشِّينْ أَقَا نخْضَا!“

⁴⁰ Eles, pois, levantando-se de manhã cedo, subiram ao cume do monte, e disseram: Eis-nos aqui; subiremos ao lugar que o Senhor tem dito; porquanto havemos pecado.

⁴¹ مَاشَا مُوسَا إِنَّا: ”مَايمِّي ثتّْعدَّامْ أَمُّو ڒُومُورْ ن سِيذِي؟ مَانْ أَيَا وَارْ إِعدُّو!

⁴¹ Respondeu Moisés: Ora, por que transgredis o mandado do Senhor, visto que isso não prosperará?

⁴² وَارْ تّْڭعِّيذمْ شَا مِينْزِي سِيذِي وَارْ إِتِّيڒِي ذِي ڒْوسْطْ نْومْ. وَارْ تّجِّيمْ إِخفْ نْومْ أَذْ ثخْسَارمْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒْعذْيَانْ نْومْ.

⁴² Não subais, pois o Senhor não está no meio de vós; para que não sejais feridos diante dos vossos inimigos.

⁴³ مِينْزِي أَيْثْ ن عَامَالِيقْ ذ أَيْثْ ن كنْعَانْ أَقَا أَثنْ ذِينْ زَّاثْ نْومْ ؤُشَا أَذْ ثوْضَامْ كنِّيوْ س سِّيفْ مِينْزِي كنِّيوْ ثِيڭّْوجمْ خْ سِيذِي. س ؤُيَا سِيذِي وَارْ كِيومْ إِتِّيڒِي.“

⁴³ Porque os amalequitas e os cananeus estão ali diante da vossa face, e caireis à espada; pois, porquanto vos desviastes do Senhor, o Senhor não estará convosco.

⁴⁴ مَاشَا نِيثْنِي ثُوغَا تُّوفّنْ مَاحنْذْ أَذْ د-أَڒْينْ أَڒْ ثَاقِيشَّاثْ ن وذْرَارْ. مَاشَا تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي ذ مُوسَا وَارْ فِّيغنْ زِي ڒْوسْطْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.

⁴⁴ Contudo, temerariamente subiram eles ao cume do monte; mas a arca do pacto do Senhor, e Moisés, não se apartaram do arraial.

⁴⁵ خنِّي هْوَانْ-د أَيْثْ ن عَامَالِيقْ ذ أَيْثْ ن كنْعَانْ نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذڭْ وذْرَارْ نِّي ؤُشَا أَرنْينْ ثنْ ؤُ ڒبْزنْ ثنْ أَڒْ حُورْمَا.

⁴⁵ Então desceram os amalequitas e os cananeus, que habitavam na montanha, e os feriram, derrotando-os até Horma.

Números 14

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra